از شرر میخ پیام کیانی

از شرر میخه
اگه که مادر داره میمیره ، زیرِ سرِ میخه
این سرفه های خونیِ شبهاش؛ از اثر میخه
زیرِ سرِ میخه

بی صدا میسوزه
دارو ندار علی میونِ ؛شعله ها میسوزه
فاطمه بین آتیشه اما؛مرتضی میسوزه
بی صدا میسوزه

بین در و دیوار
همه وجودش داره میسوزه ؛از ضربه ی مسمار
اونقده قنفذ زده به دستش؛که افتاده از کار
بین در و دیوار
یکی لگد میزد
یادم نمیره وقتی مغیره؛حرفای بد میزد
خودم دیدم دومی باهرچی؛دستش اومدمیزد
یکی لگد میزد

مغیره میخنده
با دلِ پُرکینه داره دستِ؛ بابامو میبنده
ناله ی زهرا بُلنده امّا ؛ عَلیه شرمنده
مغیره میخنده

از رو دلم رد شد
اون بی حیاکه در وشکست از؛ رو مادرم ردشد
یادم نمیره تو کوچه دستش؛ از رو سرم ردشد
از رو سرم رد شد

بی حیا سیلی زد
زهرا حواسش نبود و نامرد؛ بی هوا سیلی زد
بشکنه دست اونکه جلوی؛ مجتبی سیلی زد
بی هوا سیلی زد

اینا همش درده
چشای مادر سیاهی میره؛رنگ رُخش زرده
اونکه شکست پهلو رو غرورِ؛ حسن و لِه کرده
اینا همش درده

مگه زدن داره؟
آخه مگه دختر پیمبر ؛ لایقِ آزاره؟
یه زن هیجده ساله که بچّه؛تو شکمش داره
مگه زدن داره؟

از شرر میخ پیام کیانی