با ناله روضه میخونی حسین سیب سرخی

چقدر درد آورِ وقتی با ناله روضه میخونی

از آتیش همین روضه است

یه دنیا رو می سوزونی

از اون بارون تیر و نیزه ها شرمندتم

از این که من نبودم کربلا شرمندتم

شنیدم که حسین و سر بریدن وای من

شنیدن کی بود مانند دیدن وای من

می سوزی جای من

گریه کن منم تا صبح برات گریه میکنم

گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم

بسه پیکر پُرِ از زخمِ علاجم گریه کردن نیست

با این حالی که من دارم علاجم غیر رفتن نیست

رباب ، سکوت من برای حفظ غرورم نیست رباب

نگی ام البنین سنگ صبورم نیست رباب

چراغ گریه هام روشن نمیمونه رباب

زیادی بودم از اول تو این خونه رباب

دلم خونِ رباب ، دلم خونِ رباب

گریه کن منم تا صبح برات گریه می کنم

گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم

گریه کن زینب ، گریه کن زینب

با ناله روضه میخونی حسین سیب سرخی