بابایی حسین نریمان پناهی

بابایی حسین بابایی بابایی حسین

منی که از ناقه رو خاکا افتادم

فاطمه زهرا رسید به فریادم

رسیده بودم از تاریکی صحرا

صدا میکردم من فقط تو رو بابا

چه طور بگم که چی به سر دخترت اومد

شبی که زجر اومد من به قصد کشت میزد

وای اومد و موی سر منو گرفت

با لگد بال و پر منو گرفت

بابا به خدا مردم زیر پا

بابایی حسین بابایی بابایی حسین

بابایی حسین بابایی بابایی حسین

نذار بگم که چی سر من آوردن

اون معجری رو که خریده بودی بردن

دلخوشی نمونده دیگه برای من

تو دست شامی هاست گوشواره های من

تموم دخترا منو با دست نشون میدن

یکی یه دونه تو رو به هم میخندیدن بابا

وای کف پام شده پر از آبله

بابایی منم از سنان دارم گله

این خولی پست دستامونو بست

بابایی حسین بابایی بابایی حسین

بابایی حسین بابایی بابایی حسین

بابایی حسین بابایی بابایی حسین

بابایی حسین نریمان پناهی