بر نیزه تکیه داده بود ز جایش بلند شد علی پورکاوه

این روضه را به مادرتان هدید میکنم

بر نیزه تکیه داد ز جایش بلند شد

دردش گرفته بود صدایش بلند شد

فرمود زنده ام به کجا حمله میکنید

نامرد ها به خیمه چرا حمله میکنید

بخدا قسم اینو از بزرگترم یاد گرفتم

دور تا دور خیمه ها رو یه خندقی کنده بودن از پشت گزندی نرسه

یه راه درست کرده بودن برای رفت و آمد

حالا شما فکر کنید از این معبر حرمله میاد شمر میاد اینا کجا فرار کنن

با اینکه بانوان حرم هستند با وقار

حتی به روی خاک علیکن بالفرار

بر نیزه تکیه داده بود ز جایش بلند شد علی پورکاوه