نکنه به زور برگشته حسین ستوده

نکنه به زور برگشته
اونقده صداش زدم که از دلِ تنور برگشته
نکنه به زور برگشته
تا که دید خرابه تاریکه می‌ترسم نور برگشته
ما محترم بودیم
بی احترامی شد
رو خار رفتیم و
ناچار رفتیم و
بازار رفتیم و
رسید از روی نیزه قرآنم
ای مو پریشانم
من نه بازار میام نه عروسک میخواهم
عمه مهمون رسید
من همون روسریو میخواهم که بابام خرید

بی صدا بگم
صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم
از کجا بگم
از شبی که نفسم نمیومد بالا بگم
از کجا بگم
راستی گم شد

نکنه به زور برگشته حسین ستوده