دردت نشد معلوم علی حسین ستوده

از درد تنهایی شبا میگرده تنهایی
کنارم خیلی گریه کرده تنهایی
هر روزش آتیش و شباشم سرده تنهایی
برای اشک مردم مرد تنهایی
تنهاترین سردار از گریه دست بردار
دق میکنی آخر ای مرد بی تکرار
دردت نشد معلوم علی
مظلوم علی مظلوم علی
شب گریه کن آروم علی
مظلوم علی مظلوم علی
سی ساله بی زهرا
پریشون حاله بی زهرا
سیاهه مثل شب اقبال بی زهرا
دنبال پرواز و شکسته باله بی زهرا
شبیه مرگ این احواله بی زهرا
آه ای دل غافل
از ضربه قاتل
خونه ات رو بی در کرد
یاست رو پرپر کرد
از پشت در میزد صدا
فضه بیا فضه بیا
گم کرده حیدر دست و پا
فضه بیا فضه بیا
فضه فضه فضه خزینی
کار زنونه است جمع کن هر چی میبینی
فضه فضه فضه دردشون اینه
لگداشون کار سقط جنینه
حسین وای ...

دردت نشد معلوم علی حسین ستوده