دل غرق خونه حسین ستوده

دل غرق خونه آهم تو سینه است
اینجا بقیعه اینجا مدینه است
سرتاسر این شهر پر نور
تنها یه نقطه است که تاریکه
بین تموم کوچه ها شم
فقط یه کوچه است که باریکه
اشک علی رو کم پاک کردن
اینجا عزیز مصطفی رو خاک کردن
عشاق العباس دل چاک کردن
ام البنینم توی غربت خاک کردن
آه و وایلا آه و وایلا

بردن امامو پای پیاده
گریه کنید آه روضش زیاده
خسته شد از بس بین کوچه
پی سواره ها کشیده شد
حرمت نگهداشتن نه والله
این قد کمون نفس بریده شد
آقای مارو با آه بردن
پای برهنه پشت مرکب راه بردن
باید که پای سوز غمش مرد
پشت سر مرکب آقا خیلی زمین خورد
آه و وایلا آه و وایلا

افتاد و پاشد هی اشک غم ریخت
شمشیرو که دید خیلی بهم ریخت
وقتی که دوره کرده بودنش
تنها نبود زنش خدا رو شکر
وقتی که رو خاکای کوچه بود
مصله نکردنش خدا رو شکر
اما یکی رو پامال کردن
یه تشنه ای رو زیر مرکب چال کردن
زینب رو مقتل دل چاک میکرد
خنجر رو خولی با محاسن پاک میکرد

دل غرق خونه حسین ستوده