امام رضای عماد مهدی لیثی

میگه وارد حرم امام رضا شدم
دیدم یکی داره وضو میگیره
اما وضوش کاملا اشتباهه
رفتم ایراد کردم
وضوت اشتباهه
دیدم اصلا به زبون ما صحبت نمیکنه
گفت من امریکایی ام
ساکن اینجا نیستم
من خلبانم
گفتم حرم امام رضا چیکار میکنی
گفت من خانمم مریض بود
دکترای عالم رو گردونده بودم
به دردش علاج نمیشد
یه روز میخواستم برم سمت کارم
ما یه مدیر فرودگاهی داریم
به نام عماد
اومد بهم گفت خیلی پکری
گفتم آره
خانومم مریضه
شیرازه زندگیم بهم ریخته
اگه مادر خونه مریض بشه
سکان دایره خونه بهم میریزه
میگفت صحبت کردیم و رفتیم
چند روز بعد عماد منو دید
گفت فلانی
برنامه پروازیتو نگاه میکردم
تقریبا دم دمای صبح
از آسیای شرقی میخوای عبور کنی
هرجا دیدی از زمین دارن آسمون رو روشن میکنن
بدون حرم امام رضای ماست
حرف دلتو بهش بگو
گفت زیاد اعتنا نکردم
اما دل تو دلم نبود
اون ساعتایی که عماد گفته بود
دیدم آره
دارن از زمین آسمون رو روشن میکنن
سرمو انداختم پایین
گفتم آی امام رضای عماد
من خانومم مریضه
اگه میشه به منم یه نگاهی بکن
گفتم و رد شدم
تا اینکه پروازم نشست
دیدم تلفن پشت تلفن
برداشتم دیدم خانممه
صدای گریه میاد از پشت تلفن
گفتم چیه چه خبره
گفت نمیدونم کجای عالمی
اما الان یه آقایی اومده بود خونمون
بهم گفت به صاحبت بگو
به عماد سلام برسونه
اگه هرچی از این مشتریا داره بفرسته در خونه
من نگاه میکنم
آی امام رضای عماد
منم اومدم حرف دلم رو بهت بزنم

امام رضای عماد مهدی لیثی