ذی القعده

ما اگه عمرمون هم به پات بریزیم... یه گوشه از محبت‌های تو جبران نمیشه یه موقع هست یه پدر مثل ابی عبدالله میگه جوونم تو جنگ کشته شد پیش اومده دیگه آقا جوونم مریض شد از دنیا رفت جوونم تصادف کرد یا امام رضا چی شد جوونت چه بلای سرش اومد تو خونه خودش کشتنش یا امام رضا چی شد جوونت کاظم غفار نژاد 

صحن و گنبدت رو یادم نمیره آقا هیچ وقت مشهدت رو یادم نمیره آقا مگه یادم میره صحن گوهر شاد مگه یادم میره پنجره فولاد مگه یادم میره آهو و صیاد هموجایی که ایستادم یه سلام دادم افتادم دیوونه ام کردی وحالا من از هفت دولت آزادم صبوری ام سرم نمیشه هیچ برام حرم نمیشه کرب و بلا نرم نمیشه ارباب نوکراتو دریاب مگه یادم میره پنجره فولاد مجید رضانژاد

از حرم امام رضا اومدم بیرون دیدم دم در دیدید از این موتورها واستادن حالا تو شهر شمام هست پیکن دارن کار میکنن با موتور نگاه کردم دیدم خراب ترین موتور مثلا داغون ترین موتور به قول ما گفتم که با این میرم نشستم ترکش و گفتم برو یه جوونی بود یه کمی که راه رفتیم گفتش که کجا بودی گفتم که حرم امام رضا دیگه بیخود رفتی گفتم یعنی چی گفت جواب نمیده من امتحان کردم گفتم چی میگی دم در حرمش واستادی کار میکنی نونت از این راهه میگی جواب نمیده گفتم قصه چیه برای چی جواب نمیده گفت خودم امتحانش کردم بچه شهرشم همسایشم جواب نمیده اصلا نمیشنوه صدای کسی رو اصلا چجوری صدای این همه آدم میشنوه من رفتم بارها بهش گفتم یه پسرخاله دارم سرباز تو مرز دوتا بچه داره رفتم بهش گفتم پسر خالم گفته برو به امام رضا بگو منو بفرسته مشهد شهر خودم زن و بچه ام گرفتار شدن گره به کارشونه زندگیم رو به هواس ده بار بهش گفتم اصلا نمیشنوه ولش کن کجا برو یه جای دیگه گره کارتو باز کن گفتم پسر خالت کجا سربازه گفت لب مرز من گفتم اسم فامیلش چیه گفت فلانی مثلا چرا مگه میشناسیش گفتم نه همینطوری وقتی از موتورش پیاده شدم بهش گفتم که من پسر فرمانده نیروی زمینی ام فردا بهش بگو برو پیش فرماندشون من تماس میگیرم اگه واقعیتش این باشه و زن و بچه داشته باشه منتقلش میکنن مشهد کارتتو بده تا برات پول بریزم دیدم اسم و فامیلی که رو کارته اسم و فامیل همون پسر خاله که میگفت گفتم خودت سربازی گفت آره دیدم شروع کرد گریه کردن گفت غلط کردم میشنوه خوبم می شنوه امام رضا جواب نمی‌ده؟! صابر خراسانی

جوون خوزستانی قرار نبود بره خدمت سر یه اتفاقی دفترچه پست می‌کنه می‌خواسته معاف بشه پدر مادر پیری داره قرار میشه که معافیتش بیاد نگو قبول نمی‌کنن میگن باید اعزام بشی این کشاورزی می کنه بچه ساده ای بچه روستاهای خوزستان پدر مادر میگن چی شده میگه هیچی اعزام شدم میگن خب نرو خدمت میگه نمیشه من باید برم اینجوری شده گفتن بابا تو خرج ما رو میدی پدرش زنگ میزنه آقا ول کن بیا پا درد داریم ما نمیتونیم کار انجام بدیم میگه نه من اعزام شدم دیگه نمی‌تونم از خدمت فرار کنم آموزشیش دو ماه تمام میشه دوستاش بهش یاد میدن میگن تو پدر مادرت پیره هماهنگ کن وقتی تقسیم میشی بیفتی استان خودتون آدم بیچاره و بی زبون ترسو هم میشه نمی‌تونه حرفشو بزنه تقسیم میشه میفته مرز افغانستان خوزستان کجا افغانستان کجا ته استان خراسان رضوی سه ماه از خانواده دوره اولین مرخصی بیست وچهار ساعت برید خونه‌ هاتون کجا بیاد میگه من بخوام خوزستان برم ما چهار روز تو راه باشم نه یک روز به رفیقش میگه که تا مشهد امام رضا چقدر راهه میگه اگه دربست بگیری دو ساعت از پادگان درست میگیره تا مشهد امام رضا وارد حرم میشه امام رضا تو پناه مایی آقا جان من غریبم امام رضا به این کلمه خیلی حساسه کلمه غریب کار نداره چقدر دین ایمان داری چقدر غریب هستی غریب یعنی کسی که در بین آدم ها هست و حرف شو کسی نمیفهمه گریه میکنه بی پناهم آقا... میخواد از حرم بره بیرون میاد این شماره رو میده به کفش‌دار آقای خادم حرم پوتین ها رو میذاره جلوی این سرباز میگه که چشمات خیلی قرمز شده سرباز ارتش مشکلت چیه میگه من خیلی بدبختم من خیلی غریب و بی پناهم من بچه خوزستانم قرار نبود بیام اصلا خدمت متاسفانه مشکلی پیش اومد اعزام شدم پدر مادرم پیرن خادم برگشت گفت جای خوبی اومدی امام رضا پناه همه است این آقا میره خدمت ادامش دوسه روز بعد دفتر فرماندهی فلان فلانی بیاد دفتر فرماندهی سلام جناب سرهنگ پسر پارتیت تو تهران کیه گفت بله گفت حاج آقا من روستایی ام من بچه خوزستانم گفت جالبه واسم به اسمت نامه اومده که تو رو بفرستیم شهر خودتون عجیبه برای من همچین چیزی من ندیده بودم برای سرباز صفر با خودم گفتم آی امام رضا من فقط به تو گفته بودم داستان و میگه رفتم شهر خودمون خدمت کردم جوری سفارش شده بودم که بعد از ظهرها شیفت نداشتم مثل کارمندا میرفتم میومدم هم خدمتم تموم شدم در محضر پدر مادرم خدمت کردم میگه چند سال بعد بود داشتم تلویزیون تماشا میکردم یه لحظه مجری برگشت گفت هم اکنون گوش جان میسپاریم به صحبت‌های فرماندهی نیروی زمینی ارتش امیر پوردستان دیدم این آقایی که داره نشون میده چقدر آشناست این همون خادم حرمه اون روز توی مشهد که واسم پوتین جفت کرد امام رضا کاری میکنه فرمانده ات واست پوتین جفت کنه این هنر امام رضاست میگه من هر ماهی خادم افتخاری حرمم میریم اونجا پر دستم میگیریم اون روز رفته بود حرم اون سر کشیک به من گفت حاج آقا دوست داری کفشداری وایستی گفتم کفشداری وایمیستم امام رضا داره میچینه مهره هاشو تو کفشداری وایستاده بودم همین جور آدم ها میرفتن میومدن دیدم یک سرباز ارتشی اومد گفتم الان منو میشناسه من فرماندشم منو بلاخره تو تلوزیون دیده دیدم اصلا نشناخت بیچاره تر از این حرف ها بود وقتی این شمارشو داد پوتین هاشو گذاشتم جلوش گفتم جوان ارتشی سرباز مشکلت چیه گفت من بدبختم من غریبم من بی پناهم آی امام رضا من از تهران کوبوندیم آوردی اینجا این جوان رو من ببینم به خودش چیزی نگفتم این اتکیت اسم و فامیلشو خوندم حفظ کردم به امام رضا عهد کردم گفتم برمیگردم تهران اولین کاری که میکنم این جوونه جابجا میکنم حالا من میخوام به تو بگم امشب آمدید اینجا ما بی کس و کار نیستیم ما بزرگتر داریم ما صاحب داریم ما اهل بیت رو داریم به هر بی سر پایی رو ننداز به هر مرد و نامردی حرف نزن به بزرگترت بگو ما امام رضا داریم ما حضرت زهرا داریم ما امیرالمومنین داریم امام رضا پناه همه است سعید عزیزی

عزت عالمین میخواهم سفر کاظمین میخواهم طوف قبر حسین میخواهم یا جواد الائمه ادرکنی افتاده بين حجره و آبش نمی دهند می گويد آب آب و جوابش نمی دهند عزت عالمین میخواهم حمید دادوندی

حاجت به آب روی زمین ریختن نبود یک روبه قبله را که عذابش نمیدهند یه کنیزی دلش سوخت یه ظرف آبی مهیا کرد تا اومد به حضرت برسونه ام فضل ملعونه ظرف آب رو گرفت جلو چشم حضرت روی زمین ریخت هی داد میزنه آه جگرم میسوزه حالا چیکار کردند از بس که کف زدندو شده هلهله به پا مانده ام درون خانه عروسی است یا عزا آه جگرم میسوزه حمید دادوندی

در کودکی ای آنکه زدی مشت بر زمین حالا به جاش آمده زهرا بیا ببین چهار پنج سال بیشتر نداشت تو دامن امام رضا نشسته بود هی با مشت به زمین میکوبید میفرمود به خدا خودم بدن دوتاشونو از خاک بیرون میکشم خودم بدنشونو آتیش میزنم خودم خاکسترشونو به باد میدم امام رضا یه نگاه کرد چیشده عزیز دلم با کی داری حرف میزنی گفت بابا خطابم همون دو تا نامردیه که به مادرم زهرا جسارت کردند حق بابام علی رو خوردند روضه امام جواد برای مادر حمید دادوندی

غریب و مهمون نواز و گره‌گشا دیدم زیاد به خدا تا دلت بخواد ولی تو سفره داری هیچ کسی رو دستت نمیاد یه دونه‌ای امام جواد ای حس فوق العاده عشق صاف و ساده اسم من فقیر و اسم تو امام جواده نذر تو سرم با کل خونواده ملجا تموم ما دم باب المراده من قبله رو به کاظمین میگم از لطف و محبتت به عالمین میگم آخرش توی صحنت میمیرم روبروی گنبدت شهادتین میگم غریب و مهمون نواز و گره گشا محمدرضا نوشه ور

دستور داد بدن امام جواد رو از بالای بام به زمین بندازن یعنی وقتی از بالا انداختنش پیشانیش شکست تکیه به نیزه غریبی داده بود داشت نفس تازه میکرد یه نانجیبی پیشانیش رو نشانه گرفت دامن عربیش رو بالا زد خواست خون پیشانی رو پاک کنه اونوقت سفیدی سینه اش معلوم شد دوباره حرمله سه شعبه رو به کمان گذاشت بیرون کشید از کمر خود سه شعبه را از بس به روی سینه ی او با شتاب خورد فَسَقَطَ الْحُسَیْنُ عَنْ فَرَسِهِ إِلَى الْأَرْضِ با صورت به زمین افتاد پیشانی شکسته امام جواد علی کرمی

كاشكی تو حجره يه پياله آب بود يا آب دادن به تشنه لب ثواب بود كاشكي بجاي اُمّ فضل تو حجره خانوم دلسوزی مثه رباب بود اسم رباب اومد فضا عوض شد گريز روضه بي هوا عوض شد صبح تا غروب تو آفتاب مینشست كه رنگ چهره اش به خدا عوض شد گلی نمونده دیگه تو گلشنش روضه بازه لالایی خوندنش داغ علی یه کاری با رباب کرد برادراش رباب رو نشناختن آب دادن به تشنه لب ثواب بود علی کرمی

در حجره را بست گفت کنیزا بیان هلهله کنن کف بزنن دف بزنن صداش نیاد بیرون از حجره دیدن یه کنیز با یه قدح اومد جلو پر آب آب چیته مگه نمیشنوی داره از تشنگی دست و پا میزنه صداش میاد پسر زهراس زد زیر کاسه آب به تو ربطی نداره دوست دارم صداش نیاد اصلا بزار دست و پا بزنه هلال میگه سپرمو پر آب کردم گرفتم جلو شمر داشت بالا میومد دست و پاش میلرزید گفت آب برا  چیته گفتم دیدم داره دست و پا میزنه لباش مثل چوب خشک به هم میخوره دیدم شمر دامن عربی رو کنار زد یه چیزی رو آورد بالا از موهای حسین گرفتم همه منتظرن ، مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه رگاتو میبوسم تو رو خدا دست و پا نزن داره از تشنگی دست و پا میزنه امین قدیم 

میگه بلند شد بعد گریه کرد گفت خودت زهر میدی خودتم گریه می‌کنی حرصش گرفت دید نگاه آقا جوادالائمه به قدح آبه اول اومد اونو با پا زد کنار یه قطرشم بهت نمیدم تا گفتم قدحو کنار زد به هم ریخت انقدر جلو چشم حسین آب زمین ریخت پس بزارید راحتتون کنم میگه اومد کنار بدن مطهر امام جواد شروع کرد به لگد زدن به پهلو یهو پاشو گذاشت رو گردن آقا لگدو کجا یادت اومد در وسط کوچه تو را میزدند پسرش نشست اون ملعون سیلی رو زده بود مردم دوباره اومد کنار بدن نوشتن هول شده بود هی به پهلوی زهرا لگد میزد لگد به پهلو امین قدیم 

میگه دیدم امام جواد مثل مار گزیده ای به خودش میپیچه هی به سینه اش میزنه میگه یا یوماه هی میگفت وا اماه وای منو  وای منو وای من سیدا ببخشن میخ در و.. وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه امام جواد امین قدیم

امام رضا دیر بچه‌دار شد امام جواد که به یه سنی رسید نوشتن قیاف آوردند یعنی تشخیص دهنده چهره گفتند این مال رضا نیست چقدر غریبی یا امام رضا که تشخیص بدن این بچه امام رضاست عمر سعد اگه بدونن با پیغمبر چیکار کردیم همه‌ مون رو تف و لعن میکنن پسر حسین شبیه پیغمبره تا الان رو نیزه آوردید نزدیک کوفه و شام بشیم نمیتونیم گفت کاری که نداره گفت دستور دارم چه دستوری رنگ صورت و چهره رو عوض بکنیم شکل صورت و عوض کردند مردم یه موقع است مرد یه کاری میکنه میگی مرد بود یه موقع است زنها یه کاری میکنن اذیت میشه آدم اون از دل میدون تا زمین افتاد کشیدنش بنا نبود که آفت به باغ ما بزند پسر بزرگ نکردم که دست و پا بزند  گفتن این بچه امام رضا نیست امین قدیم

باز افتاده رو خاک یک جسم نیمه‌ جون باز یک روضه‌ی تلخ بازم داغ یه جوون سخته داغ جوون داغ ابن الرضا روضه‌هاش می‌بره، دل رو تا کربلا بازم خدارو شکر بالا سرش، بابا نبود اعضای تنش إرباً إربا نبود این روضه هم سخته ولی مثل مصیبت عاشورا نبود بازم خدارو شکر عمه نبود بابا ندید جسمش رو هیچکی پخش صحرا ندید مثل علی‌ اکبر نشد قطعه قطعه تنش رو لیلا ندید شهزاده رو زدن جلوی چشم شاه لا یوم کیومِکَ، یا أباعبداللّه داره إبنُ الرضا، تشنه جون می‌کنه هِی می‌گه العطش، دست و پا می‌زنه اون که جسمش سه روز ،مونده رو پشت بام دفنش کردن ولی مَردم با احترام بازم خدارو شکر نیزه نبود، با سنگ و تیر جسمش کفن نشد در بین یک حصیر إبنُ الرضا، مظلومه و مظلوم‌تر اون که شد تو گودال اسیر بازم خدارو شکر مَرکب نرفت از رو تنش غارت نشد توی مقتل پیرهنش ذبح عظیم، یعنی حسین تو قتلگاه به قتل صبر کُشتنش رگ‌های حنجرش، شد بلند و کوتاه لا یوم کیومِکَ یا أباعبدالله باز دارن به امام، می‌خندن با صدا لعنت به اُمِّ فضل، وای از رقّاصه‌ها گفتم رقاصه و بازم خیسه چشام از این حجره دلم رفته بازار شام بازم خدا رو شکر دستش نبود بین طناب ناموسشو نبردن بزم شراب کاخ یزید، تشت طلا، وای از دل سکینه وای از رباب بازم خدارو شکر عمه‌اش که با دشنام نرفت بی‌بی معصومه تو شهر شام نرفت کاشکی میگفت تاریخمون زینب هم توی ملأ عام نرفت بازار و ازدحام زینب و اشک و آه لا یوم کیومِکَ یا اباعبدالله باز داغ یه جوون مهدی رعنایی

ما هرکدوم مون قشنگ درک میکنیم این مطالب رو هر کدام همسایه ها به یه رفتاری شاخصن من شمارو میگن ایناهیئتین یکیم هست اهل دین نیست از خونه ش صدای موزیک میاد صدای رقص آواز میاد هیچکسم تعجب نمی کنه ولی از خونه من شما هیئتی اگه صدا بیاد همه تعجب میکنند میگن از این خونه بعیده یه وقت دیدن از خونه جواد الائمه صدای هلهله زنا وکنیزا صدای هلهله کاظم غفارنژاد

امام رضا نگاه کرد خواهرم معصومه جوادم رو بگیر بچه دستاش رو طوری دور گردن من حلقه زدن اشک میریزن من از شما سوال می کنم جواد الائمه تشنه بود جواد الائمه گرسنه بود نه به قرآن نه نه نه جواد الائمه ترسیده بود نه نه نه همچین که از بغل امام رضا اومد عمه ها یا امام رضا دخترهای موسی ابن جعفر جواد رو دست به دست میدادن میبوسیدن قربون اون دختری برم که دید دستش رو گردن باباش کرد هم گرسنه بود هم تشنه بود یه کاری کرد بابا رو نشوند رو خاکا و جلس علی التراب نشست رو خاکا دستاشو گردن ابی عبداالله کرد دست بابا رو گرفت گفت بابا دستا تو بیار موهامو لمس کن ابی عبدالله بنا کرد موهاشو لمس کردن چه فایده ای لمس کردن این مو ها گفت بابا فردا این موها پریشانه بغل بابا محمد نوروزی

آفتاب از کدوم طرف در اومده از مدینه جشن میلاد رضا شاه ایران زمینه اومده با کرمش همه خدایی بشن زائرای حرمش کرببلایی بشن ببین کی اومده امشب نور منجلی ببین کی اومده امشب عشق ازلی ببین کی اومده امشب پور فاطمه هشتمین علی رو دست این آقای مهربون توی جهان دیگه نیومده اینو میگم تا عالم بدونه سلطان فقط سلطان مشهده تویی سلطانم مدد رضا جانم باب حاجات همه دردا رو میده درمان حرمش یه عمریه شده حج فقیران خوش به حال مردمای ساکن شهر طوس که شدن همسایه ی حضرت شمس الشموس آفتاب از کدوم طرف در اومده از مدینه جشن میلاد رضا شاه ایران زمین اومده با کرمش همه خدایی بشن زائرای حرمش کرب و بلایی بشن بین کی اومده امشب دریای شفا بین کی اومده امشب خورشید سما بین کی اومده امشب بضعه النبی حضرت رضا از سفره ی با برکت رضا عمریه که ما روزی میخوریم از این حرم از این شاه کرم تا زنده ایم ما دل نمیبریم تویی سلطانم مدد رضا جانم شاه ایران زمین علی اصغر احمدی

سرپناه میشه واسه همه امام رضا آهوی بی کسم ولی ضامنمه امام رضا خوبه که اهل کشور ایرانم همیشه مدیون حضرت سلطانم دلبرم امام رضا تاج سرم امام رضا دلخوشی اولی و آخرم امام رضا کرم امام رضا محترمه امام رضا وا میشه هر گرهی تو حرم امام رضا ضامنم امام رضا محمدرضا نوشه ور

خبر از قلبم داره به هر دردیه چاره کی میتونه باشه اونکه یه ایران دوسش داره آره امام رضاست مهربون من خورشید روشن آسمون من من از رفاقتش هرچی بگم کمه محبتش به وسعت تموم عالمه واسه زائرش سنگ تموم میزاره بزرگ و کوچیک اینجا بهش ارادت داره امام رضا حاجت میگیرم تو صحن گوهرشادش گره گشایی کرده با پنچره فولادش امام رضا خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایرانِ امام رضا خودش صاحب خونه است خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایران امام رضا فرقی نداره هرجای جهان باشه هرکی دوسِش داره به یادش آرومه شیعه ی واقعی امام رضاست هرکی نگران حال بچه های مظلومه اینکه زندگیم رو پای اسمش میدم مسیر هر صحنش رو از خادما پرسیدم یعنی عشق اینکه با هوای حرمش مأنوسم چوب پر سبز دست خادماشو میبوسم یعنی عشق با سعادته هرکی خادمش بشه خادم ملته خادم الرضا شدن تهش شهادته با سعادته خودش صاحب خونه است سلطانه امام رضا ولی نعمتمونه جانانه امام رضا آره اینجا ایرانه ایرانِ امام رضا نماهنگ ایران امام رضا محمدرضا نوشه ور

دوست دارم نگات کنم تو هم منو نگاه کنی من تو رو صدات کنم تو هم منو صدا کنی قربون صفات برم از راه دوری اومدم جای دوری نمیره اگه به من نگاه کنی حرم یعنی بی‌خیال دردا باش حرم یعنی هر جایی با مولا باش حرم یعنی ثامنَ الائمه هست حرم یعنی باید به علی پیوست علی بن موسی الرضا جانم دل من زندونیه تویی که تنها می‌تونی قفسو وا کنی و پرنده رو رها کنی میشه کُنج حرمت گوشه‌ی قلب من باشه میشه قلب منو مثل گنبد طلا کنی چقدر آرامش داره گوهرشادت ماشالاش باشه پنجره فولادت آقا مشهد عین کربلاس واسم اصلاً انگار که تو صحن عباسم علی بن موسی الرضا جانم دوست دارم نگات کنم حسین طاهری

حس خوب عاشقی و اشک و گریه های منی زائر حرم توام تو امام رضای منی با تو زندگی میکنم زندگیم حرم توئه کربلا اگه که میرم به خدا کرم توئه سلطان همه کس منی تو نفس منی امام رضا یک عمره خاک قدمتم سگ حرمتم امام رضا السلطان یا اباالحسن تو امام رضای منی محمد فصولی

شما میرید قم سلام میکنید به حضرت معصومه ائمه فرمودند بهشت بر تویی که به معصومه سلام میکنی واجبه این چه مقامیست این چه فردیه یکی میگفت خواب یکی از علما رو دیده بود از علمای قم بود گفته بود که راسته که میگن حضرت معصومه اهل قم رو شفاعت میکنه درسته این حرف تا خواب بهش گفته نه اینطوری نگاه نکن شفاعت اهل قم که کار امثال منه حضرت معصومه خلقت رو شفاعت میکنه همه خلائق رو شفاعت میکنه اصلا محدوده ای برای شفاعت اینا نیست اینکه ما میگیم تو زیارتش ما را شفاعت کن شانا من الشان اونجا میخواین سلام بکنید به حضرت معصومه اول به حضرت آدم سلام می کنی بعد به نوح بعد به موسی بعد به ابراهیم این همه ی انبیا انگار در کنار ضریح او هستن بعد سلام میکنید حضرت رضا حضرت جواد هردو فرمودن بهشت بر تو واجب میشه عارفا به حقها این عارفا به حقها به اندازه همین چیزیست که ما میفهمیما نه اینکه بگن فقط آقای بهجت زیارتش قبول بقیه نه نه شما که می دونید در باب الائمه سلام الله علیها اجمعین یک کسی میره زیارت امام رضا میگه آقا من می دونم که حق باشماست اطاعت از شما واجبه همین این میشه عارفا به حقه بهشت برای یک سلام شهاب مرادی

عشق برا همه یه اتفاقی که افتاده عشق برای من گوشه صحن گوهر شاده هنر پنجره فولاده که عاشقی رو یادم داده به خدا عشق مردم ایران مولا رضا من گدا تو سلطان مولا رضا لطف تو بشه جبران این محاله به قرآن منو اشک و  گنبد و یک حس عاشقونه به خدا لطف تو همیشه یادم میمونه مریضا رو شفا دادن جای خود داره که مرده رو زنده میکنه آب سقا خونه عشق برا همه یه اتفاقی که افتاده محمد فصولی

توی جانماز من یه شیشه عطره که تو اونو هدیه دادی قطره قطره من هوای حال دخترونمو همیشه دارم پس دلم خوشه همیشه زیر چتره پروردگارم بابام میگه دختر گلِ نازه فرشته س آسمون واسه‌ش بازه خدا واسَم چه خوب میسازه تازه بین منو خدا چقد رازه چادرمم پرای پروازه من چقد خوشبختم بی اندازه آره هر آینه روبروی هر آینه با خودم میگم چه ماه کاملی حس خوبیه خودتو دوس داری اینکه برا خودت اینقده ارزش قائلی گلای روسریم میشینه رو سرم آینه می گه با حیا چقد قشنگترم یکی یدونه‌ی خود خدا منم روی زمینم اما با فرشته می پرم هــر کــی تک بیــــاره توی دنیا تکه اون دختری که خانوم تره حتی از هزار تا ملکه هم شیرینیه واسه مادرشو هم واسه باباش یه دختر بانمکه دخترا نورن با خدا جورن میشن هر کدومشون آینده ی این وطن دخترا رحمتن با خدا راحتن آره دشمنا از این وقار ناراحتن تمرین محبت می کنم همیشه کی گفته عروسکام واسه بازیه من خواهر خوبیم واسه داداشم اینجوری امام رضا ازم راضیه الگومه حضرت معصومه دلِ من مث اقیانوسه آرومه من پاکم دختر این خاکم حرفای دل من از چشام معلومه آره هر آینه روبروی هر آینه با خودم می گم چه ماه کاملی حس خوبیه خودتو دوس داری اینکه برا خودت اینقده ارزش قائلی گلای روسریم میشینه رو سرم آینه می گه با حیا چقد قشنگترم یکی یدونه ی خود خدا منم روی زمینم اما با فرشته می پرم نماهنگ رایحه نور مجتبی کرمی