ذی القعده

سلام ای پناه همه سلام اسم تو مرهمه سلام خواهر شاه طوس سلام دختر فاطمه اسمت نوشته رو بال فرشته ها ای سرور بهشت ای بنده خدا ای نور سر نوشت دوشیزه بهشت همشیره رضا الحمدلله هستم مهمون کریمه آل الله دلم کی میگه  که گمه دلم دست این خانمه کجاست حرم فاطمه آره توی شهر قمه ای جان فاطمه جانان فاطمه آیه به آیه ی قرآنه فاطمه بعد از تو خاک ما شد اسمش همه جا ایران فاطمه ایران فاطمه محمدرضا طاهری

من که توی درس و مشق زندگی زرنگم مثل چادر نماز مادرم یه رنگم قند آب میشه تو دلم من که قنده بابامم مثل بچگیم تا میگه دختر قشنگم میگه عزیزم حالم با تو خوبه دخترم تو رو که میبینم روبرومه عکس مادرم چادرت رو سر کن ای فرشته ی خونه ی من جون دل بابا من چه جوری قربون نرم نوبتیم باشه نوبت منه با خدا حرف بزنم آروم آروم من میخوام بشم شبیه مادرم ساده و صمیمی و خانوم خانوم درو روی غصه و غم میبنده دختری که خوده خوده لبخنده عروسکای بچگیم میدونن مادر خوبی میشم تو آینده دختر قشنگ ما بمون باشه میمونم شبیه فرشته ها بمون باشه میمونم بیا و به بابا قول بده باشه قول میدم تا همیشه با خدا بمون باشه میمونم سجاده ی من یه گوشه از فرش بهشته هم کلاسیام شبیه من شدن فرشته تکلیف منم روشنه چون حضرت زهرا توی دفترم هزار آفرین نوشته نوبتی هم باشه نوبت منه با خدا حرف بزنم آروم آروم من میخوام بشم شبیه مادرم ساده و صمیمی خانوم خانوم نماهنگ نوبت منه مجتبی کرمی

کی مثل شما میشه کریمه آل الله کی مثل شما میشه پناه دل گمراه چی مثل ذکر یا معصومه یوسف رو در میاره حتی به خدا ای ملیکه ی ایران اخت الرضا همه ی کار سلطان اخت الرضا لطف تو بشه جبران اخت الرضا این محاله به قرآن اخت الرضا حرم تو چقدر به داده مردم رسیده روزیمون حتی با امام هشتم رسیده برای جارو زدن صحنت مثل هرشب جبرئیل از عرش خدا سمت قم رسیده از ضریح تو به خدا عرش خدا پیداست با وجود تو  پرچم قم همیشه بالاست حرم تو یه جوری انگار حرم مادرمون زهراست خدا نفس من به نگاته اخت الرضا رزقم از خاک پاته اخت الرضا کعبه عمریه باهاته اخت الرضا گنبد با صفاته یا اخت الرضا روزی کل سالمو معلومه گرفتم کربلامو ازت دلم آرومه گرفتم یه فلج تو صحنت از ویلچر پا شد و گفت شفامو از دست بی بی معصومه گرفتم کریمه آل الله محمد فصولی

با نفسش عالم معطره با حرمش ایران منوره فاطمه‌ی موسی بن جعفره سر من و، قدمِ تو امام حسنیه کرمِ تو برای ما زینبیه‌ است همه غروبای حرم تو تو زینب سلطانی تو ملیکه ی ایرانی خاک پاهاش علامه پروره نشونه ی زهرای اطهره فاطمه‌ی موسی بن جعفره کریمه ی آل عبا یکی یدونه ی دل رضا می‌گیرم عیدی من ازت برات اربعین کرب‌وبلا تو قبله ی حاجاتی تو عمه‌ ی ساداتی با حرمش ایران منوره حسین طاهری

قربون پرچمی که روی سرمه با من رفیق تر از پدر مادرمه قشنگ ترین عکسی که داریم همه مون یه عکس خونوادگی تو حرمه عکس با گنبد این اولین عکس منه آقا جون تو مشهد پنجره فولاد از همین الان گره گشایی رو یادم داد عکس با ایوون چی صدات کنم میشه بگم امام رضا جون تو صحن گوهرشاد اینجا خواهرم تو عکس قشنگ تر از من افتاد تو صحن گوهرشاد به تو دلبستم و تو حرم دور قلبم میگیرم دستمو من همین قلبو برای تو میفرستمو به تو دلبستم و تو عشق منیا به سینه من آقا دست رد نزنیا شبیه حرمت یه روز میسازن بقیعو امام حسنیا اسمتو قربون امام رضا جون این مملکت شاه خراسانه ها اینجا پناه سلطانه ها گنبد امام رضا جانه ها گنبد ایرانه ها اینجا خاک عشق و ایمانه ها اینجا پناه قرآنه ها گنبد امام رضا جانه ها بلند بگو اینجا ایرانه ها تکرار میکنم اینجا ایرانه و تکرار میکنم کشور سلطانه و تکرار میکنم افتخار میکنم ایران هر شهرش برا حرم یه صحنه سفره اش توی خونه ها همیشه پهنه من روی فرشای بهشتی پا گذاشتم وقتی دویدم توی صحنت پابرهنه به تو دلبستم و تو حرم دور قلبم میگیرم دستمو من همین قلبو برای تو میفرستمو به تو دلبستم و تو عشق منیا به سینه من آقا دست رد نزنیا شبیه حرمت یه روز میسازن بقیعو امام حسنیا اسمتو قربون امام رضا جون نماهنگ گنبد ایران محمد اسداللهی

جگری رفته رفته سم می خورد قصه ی تازه ای رقم می خورد عرش ناله ای تکان میداد تشنه ای روی خاک جان میداد زهر بی تاب کرده از داخل سوخت تا آبش کرد از داخل مثل اکبر شد ولی بهتر ظاهر جسمش از علی بهتر این جوان آن جوان تفاوت داشت زخم زهر وسنان تفاوت داشت این جوان پیکرش که سالم بود جگرش نه سرش که سالم بود موقع دفن لااقل سر داشت بدنش می شد از زمین برداشت خوب شد امام رضا نبود ببینه بچه اش داره به خودش می پیچه خوب شد عمه اش نبود ببینه داره به خودش می پیچه اما قربون بابا برم داری پاهاتو رو زمین می کشی داری بابای پیر تو می کشی علی اکبرم عصای دستمو شکستن علی دیگه نمونده واسه من دلخوشی بابا پاشو دارن میخندن به اشکای زینب نامردا سایه‌ی زینب رو هم کسی ندیده بود تا حالا جگری رفته رفته سم می خورد سیدرضا تحویلدار

شنیدید کبوترا اومدن آفتاب بدن امام رو اذیت نکنه تازه کسی هم بدن امام جواد رو عریان نکرده بود یعنی تاریخی نداریم که نوشته باشه اینا که اومدن پایین لباسهای امام جواد رو درآوردن زیر تیغ آفتاب بذارن اما یه امام دیگه ای از بلندی افتاد بلند مرتبه شاهی... امام حسین علیه السلام رو تو کربلا دو مرتبه آقا از بالای بلندی افتاد یه مرتبه با اراده خودش بوده یه مرتبه بدون اراده خودش تو مقتل یه جا داره میگه فسقط الحسین علی فرسه یعنی حسین از بالای اسب سرنگون شد یعنی افتاد یه جا به جای سقط میگه نزله اعلی فرسه سقطه مال جاییه که با اراده خودت نمیندازی خودت رو میندازنت بدن امام جواد شیخ عباس صراف

تو جوادی من سائلم که حاجت منو نگفته دادی تو کریمی، اصلا بذار یه‌جور دیگه بگم تو زندگیمی آخ بوی تو میده مادرم حرزی که سوغاتی از مشهد خریده تو سُفرم همیشه نمک و نونی بود که هر روز از جودت رسیده من از تولدم یا جوادالائمه جیره‌خورت شدم یا جوادالائمه نگرونه، قلبی که امشبم شکسته از داغِ جوونه دلِ مضطر، هر وقت روضتو می‌شنوه میگه یا علی اکبر تسبیح پاره پدرت با زحمت از پهلوت نیزه در میاره روی خاک نشسته تو عبا جسمت رو با گریه پیش حرم میاره می‌بینن از حرم تو شدی اِرباً اِربا بازم خداروشکر که ندید اُمِّ لیلا تو جوادی من سائلم حسین ستوده

یا جواد‌الائمه دست رد نزن به سینم نگران اربعینم، نگران اربعینم یعنی امسال قسمتم میشه زیارت حسین روضه‌ی غروبِ بین‌الحرمین نجف و کرب‌و‌بلا و کاظمین یا باب المراد گرفتارم یا باب المراد گنهکارم یا باب المراد دوسِت دارم یا جواد‌الائمه من شبیه تو جوونم به مُحرّم برسونم، به مُحرّم برسونم باید بازم به امام رضا تو رو بدم قسم تا بتونم اربعین منم برم پا برهنه از حرم تا به حرم یا باب المراد گرفتارم یا باب المراد گنهکارم یا باب المراد دوسِت دارم یا جواد‌الائمه منو اشکِ غربت تو روضه‌ی مصیبتِ تو، روضه‌ی مصیبتِ تو روی خاک حُجره دست و پا زدی مادرت فاطمه رو صدا زدی تشنه‌لب بود و ناله‌ها زدی یا باب المراد گرفتارم یا باب المراد گنهکارم یا باب المراد دوسِت دارم یا جواد‌الائمه مهدی رعنایی

درآن میانه فقط آب را صدا میزد دلش سوخت به حال پسر امام رضا براش آب آورد اما این نانجیب آب جلو حضرت رو زمین ریخت آب ریخت رو زمین یاد هلالم امشب دیگه گودالی حالم منم میرم از حال حجره کجا وتنگی گودال منم میرم از حال ولی نشد پیکر من پامال آفتاب دید ولی نسوخته پیکر من درگیر با خنجر کند نبوده حنجرمن وای از داغ نعل تازه کفن شاه زیر اندازه حال پسر امام رضا علی کرمی

کریمو مهمون نوازو گره گشا دیدم زیاد به خدا تا دلت بخواد ولی تو سفره داری هیچ کسی رو دستت نمیاد یه دونه ای امام جواد ای حس فوق العاده عشق صاف و ساده اسم من فقیرو اسم تو امام جواده نذر تو سرم با کل خونواده اسم من فقیرو اسمتو امام جواده من قبله رو به کاظمین میگم از لطف و محبتت به عالمین میگم آخرش توی صحنت میمیرم رو به روی گنبدت شهادتین میگم یا جواد ادرکنی یا جواد الائمه باز پناه آوردم به شما منو ببر کربلا به خدا محتاج ترم از همه منو ببین آقا جون بابات امام رضا ای ولی عهد سلطان میبینی آقا جان لک زده دلم برای حرمت به قرآن بسازم با دوری این نداره انکار لک زده دلم برای حرمت به قرآن دست لطف تو حاجتامو داد این همه بزرگی چقدر بهت میاد جبرئیل و تو کاظمین دیدم نقشه رو لباسش انا خادم الجواد باز پناه آوردم به شما مهدی رعنایی

یه فرقی تو ادبیات عرب بین جواد وکریم هست ما تو فارسی به هردو میگیم بخشنده زبان فارسی این ضعف رو داره دیگه هم کریم را ترجمه می کنیم بخشنده و هم جواد را میگم بخشنده فرق هست بین این دو کریم اون بخشنده ای هست که وقتی کسی بره در خونه اش ازش بخواد ردش نمی کنه اینو میگن کریم سائل رو رد نمی کنه اما جواد بخشنده ای است که می گرده کسی در خواست نکنه یعنی درخواست نکرده میاد دنبالت فرق جواد و کریم استاد عالی

اگر خدا به کسی بخواهد چیزی بده چیز های بزرگ بده به کسی میده ظرفیتش بزرگ باشه برادرا بزرگوار بی نهایت های خدا بی نهایت رزق بی نهایت هدایت بی نهایت علم بی نهایت قدرت بی نهایت های خدا همین الان آماده است تو بزرگ شو خدا بهت میده از خدا کم نمیشه مظهر جود خدا جواد الائمه است مظهر اون بخشش حضرت جواد علیه السلام هست مظهر جود خدا استاد عالی

دانلود صورت روی خاک مجید بنی فاطمه جواد الائمه رفت تو قبر بدن امام رضا رو گرفت خودش آروم رو خاک گذاشت حواست هست داریم چی میگیم تو حرم صورت امام رضا آروم رو این خاکا گذاشت آروم آروم شروع کرد لحد را چیدن برا آخرین بار صورت بابا رو بوسه زد الهی من بمیریم بدنو گذاشت تو قبر می خواست صورت بابارو رو خاک بذاره بدنی که سر نداره رگ های بریده رو این خاک ها گذاشت دوباره آمده‌ ام مجید بنی فاطمه

اباصلت میگه یک مرتبه دیدم یه آقایی زیبا رو سر امام رضا رو به دامن گرفته گفتم آقا زاده شما کی هستی فرمود اباصلت جواد ابن الرضا هستم گفت آقا در بسته بود چطور اومدی فرمود اون خدایی که با یک چشم بهم زدن از مدینه تاطوس میاره قادر از در بسته وارد کنه میخوام بگم امام رضا دم دمای جون دادنت بود غریب بودی میدونم اما عاقبت سرت روی پای پسرت بود اما لشکر میگه دیدن تا علی اکبر افتاد حسین هی میخورد زمین بلند می شد اومد کنار بدن علی صدا زد ولدی دستش را گرفت هر کاری کردآروم نمیشه صورت رو صورت علی گذاشت گفت بلند شو پسر ببین دارند به بابات می خندند کنار بدن بابا مجید بنی فاطمه

اینقدر رو جوادش حساس بود چهار پنج ساله بود یک مرتبه موفق رنگ پریده خادم امام رضا دوید تو حجره گفت یا امام رضا زود بیا فرمود چی شده گفت جوادت خورده زمین امام رضا اومد یه نگاهی کرد جوادش زمین خورده هی با دست به این زمین میزنه هی میگه می کشمت به آتیششون می کشم گفت پسرم عزیزم چی شده گفت بابا الان خوردم زمین پهلوم درد گرفته یاد مادرم افتادم جوادت خورده زمین مجید بنی فاطمه

صحن گوهرشاد اسم دوم بهشته آره والا آره والا دست خالی رد شم سلطان واسه تو زشته آره والا آره والا کس و کار منی خدای دل بردنی همیشه امضا برای حاجتام میزنی توی مشهد میخوام سلام بدم این دفعه از زبون همه پهلوونای مازنی السلام السلام ای شاه خوبان السلام السلام ای شاه مردان سلام برشاه دل شاه دلیران آقا موسی الرضا آقا امام رضا یه دور بگردم من و صحن وسرا یه دور بگردم یا رضا دورت بگردم سقا خونه ات آقا اکسیر حیاته آره والا آره والا جبرایئل حتی جز جمع زائراته آره والا آره والا رحمت بی حدی  تو دنیا پرچم زدی به عجب ضریحی و چه صحنی و چه گنبدی تو ته خوبی و من ته هرچی بدی این دفعه میخوام بگم با لهجه مشهدی یارضا یارضا خیلی طلایی مخوامت به مولا بزرگ مایی مثه اوکفترات شدم هوایی مثه تو نمیه هیچ کی خدایی آقا امام رضا جونوم فداته میگن حاتم  گدای خاک پاته صحن گوهرشاد مهدی رعنایی

روز دخترو تبریک میگم به دخترا علی الخصوص به دختره امام حسین رقیه جان دست کوچیکش سر پناه ما زینت دوش خو عمو عباس دختر امام حسین شرین زبانه عالمه سفره تو پهنه هرشب توی بین الحرمین حرمش برو ببین عشق ابوالفضل رو ببین نوه فاطمه بوده روز دختره علی اکبر حائری

گدا نوازه در خونشه که به روی همه بازه حرمشه که برا دلم نیازه کار خوبه اگه امام رضا بسازه چقدر خاطره دارم از صحن گوهرشاد گره هامو گره زدم به پنجره فولاد خانه آباد شدم خانه ات آباد اباالجواد درد و مداوا کرده اباالجواد گره‌هامو وا کرده اباالجواد دلمو دریا کرده آقامون به تنهایی کرامتو  معنا کرده یا علی بن موسی الرضا کریم عالم کبوترمو بیا بده پر و بالم گدای توامو به خودم می بالم گوشه حرم توئه که خوبه حالم به سمت مشهد شده  امشب دلم روونه همشیه سایه مهر تو رو سرمونه زیارتت مرحم درده پیر وجوونه امام رضا نگیری از من نگاه تو امام رضا دلم شده مبتلا تو امام رضا روی چشمام خاک پاتو می‌بوسم دست همه خادما و زائراتو اباالجواد مهدی رعنایی

نوکری ما بالاترین عبادته رزق محرّم همه، توی دهه‌ی کرامته من دلم توی شهرقم آرومه زندگیم دستِ حضرت معصومه خواهر امام رضا، تاج سر امام رضا ما رو به سفارش تو می‌خره امام رضا از گِل امام رضا، قلب و دل امام رضا ثواب زیارتت معادل امام رضا سر پناه می‌شه، واسه همه امام رضا آهوی بی کسم ولی، ضامنمه امام رضا خوبه که اهل، کشور ایرانم همیشه مدیون، حضرت سلطانم دلبرم امام رضا، تاج سرم امام رضا دلخوشی اوّلی و آخرم امام رضا کرَمه امام رضا، محترمه امام رضا وا می‌شه هر گره‌ای تو حرم امام رضا وقتی که میاد، اسم کرَم توو ذهن من دل منم می‌گه: کریم فقط آقام امام حسن باشم اون کمک کرده، که از زمین پاشم من می‌خوام کلب، امام حسن باشم عشق من امام حسن، نقل دهن امام حسن کی به دادم می‌رسه؟ مطمئنم امام حسن لطف مستدام حسن، نغمه‌ی رو لبام حسن من تو محشرم فقط داد می‌زنم، امام حسن حسن مولا دهه کرامت علی اکبر حائری

جان جانانی ضربانی ضربانی ولی نعمت ایرانی رضاجانی جان جانانی خدایی سلطانی شاه خراسانی علی موسی الرضا بی همانندی شیرین‌تر از قندی وقتی که میخندی علی موسی الرضا دلبری نوه ی ساقی کوثری محشری پسر موسی ابن جعفری بهترین پناهی تو برای زائرین شمس دین منو هم راهی کن اربعین ولی نعمت ایرانی مهدی رعنایی

این روایت شنیدن بعضی رفقا یه عده از اهل ری رفتن خدمت امام صادق علیه السلام آقا فرمود شما اهل کدوم شهرید گفتن اهل ری فرمود رحم الله اهل قم راوی عرض کرد آقا ما اهل ری هستیم فرمود رحم الله اهل قم بار سوم گفتن آقا ما اهل ری هستیم فرمود رحم الله اهل قم راوی میگه ساکت شدیم دیدیم این همه تعریف بسمونه بعد فرمود قم بلدنا در اون روایت و بلد شیعتنا سلام الله علی اهل تربتها مقدسه اهلها منا حدیث دیگر و نحن منهم بعد می‌فرماید به اون‌ها حضرت چه دعاها می فرماید البته بعد می‌فرماید در آخرین روایت حضرت می‌فرماید جوانانشون آخر زمان مرگ و میریشون زیاده چون استخفاف و سخریه دارند به بزرگتراشون به پیرمرداشون ادب نسبت به بزرگتراش نمی‌کند رحم الله اهل قم استاد بندانی

گل موسی ابن جعفر دخت زهرای اطهر ذکر ما توی محشر اشفعی لی فی الجنه حرمت مثل زهراست خود جنت العلاست حاجت تو دل ما اشفعی لی فی الجنه اسم تو میخونم خیلی بهت مدیونم سرسفره ات مهمونم بی بی یا معصومه بنت الکریم هستی کریمه لطف تو جاری تو زندگیمه کرمت بی نهایت شده ام من گدایت بی بی جانم فدایت بنت موسی ابن جعفر پناه بی پناه ها به فدا ها ابو ها به مقام تو تنها گفته موسی ابن جعفر بانوی ایرانی ای زهرای ثانی خواهر سلطانی بی بی کریمه یا معصومه شد شیعه مسرور نور علی نور چشم حسودا امشب شده کور گل موسی ابن جعفر محمد فصولی

وقتی که یا معصومه میگم تو قلبم عجب تلاطمی حرف ماها نیست این به خدا این حرف میرزای قمیه عنایت میکنه، تا بهشت نوکراشو هدایت می‌کنه شهر قم رو که بهجت شفاعت می‌کنه معصومه عالَم رو شفاعت می‌کنه دختر موسی بن جعفر مددی نور کوثر مددی بنت الحیدر مددی خواهر سلطان ایران مددی جان جانان مددی روح ایمان مددی وقتی که یا معصومه میگم محسن عراقی

فاطمه ی کشور ایران سیدتی خواهر سلطان اشاره از تو اطاعت از من جان جهان جان سنه قوربان مشهد حرم مطهر سلطانه قُم مرقد پاک بانوی ایرانه میگن که حد فاصله این دو حرم بین الحرمین کشور ایرانه یا فاطمه معصومه دریای کرامت یا فاطمه معصومه الگوی نجابت یه خواهشی دارم که ضامنم باشی یا فاطمه معصومه فردای قیامت فاطمه کشور ایران محسن عراقی