ذی القعده

ای حرم پاکت دارالشفای ما هم نجف ما هم کرببلای ما کریمه قم ، پناه مردم بانوی والا مقام بر روح بلندت سلام سلام ای دختر بدرالدجا ای خواهر شمس الشموس ای عمه باب المراد سلام ای بانوی با منزلت همسایه من سایه ات از روی سرم کم مباد یا بنت رسول الله یا حضرت معصومه اشفعی لی عند الله یا حضرت معصومه ... لطف تو بارانو کرامتت دریا زیارتت مثل زیارت زهرا ست شمیم عطر فاطمه آید از حرم تو خدا بر روح بلندت صدا سلام ای فخر و مباهات ما ای قبله حاجات ما ای کریمه اهل بیت سلام ای معدن جود و کرم دورم نکن از این حرم ای کریمه اهل بیت یابنت رسول الله یاحضرت معصومه اشفعی لنا ای حرم پاکت دارالشفای ما محمد فصولی

فاطمه ی کشور ایران سیدتی خواهر سلطان اشاره ایی کن که زائرشم جان جهان جان سنه قوربان مشهد حرم مطهر سلطانه قُم مرقد پاک بانوی ایرانه گویند که حد فاصله این دو حرم بین الحرمین کشور ایرانه یا فاطمه معصومه دریای کرامت یا فاطمه معصومه الگوی نجابت ی خواهشی دارم که ضامنم باشی یا فاطمه معصومه فردای قیامت سیدتی کریمه زینبی ایرانی بانو زدن توی صحنت زانو برات کربلامونو بگیر تو از ضامن آهو خورشید نجیب آسمانی بانو محبوبه‌ی زینبی نشانی بانو تو فاطمه‌ی ثانی و در حجب و حیا الگوی تمام دخترانی بانو یافاطمه معصومه ممنون تو هستم یافاطمه معصومه حیرون تو هستم هرسری که زیارت اومدم گفتم یافاطمه معصومه مدیون تو هستم سیدتی کریمه فاطمه کشور ایران مهدی رعنایی

دختر چراغ خونه میشه یکی یه دونه میشه بهونه واسه یه عالمه حرف عاشقونه میشه دختر مبارکه قدماش با حیای تو نگاهش دل باباشو گره میزنه به گلای روسریاش فلفل نبین چه ریزه با دعاش برکت میریزه دختر واسه خدا یه جور دیگه عزیزه توی حدیث نوشته خونه دخترا بهشته چون میشه مسیر رفت و اومد فرشته خوش به حالمه فاطمه مادرمه خوش به حالمه چادرش رو سرمه خوش به حالمه عشق و عهدی دارم یه بابای مهربون به اسم مهدی دارم دختر یه بارون زلاله میتونه که بباله اگه بشه الگو بگیره از خانم سه ساله دختر عفیفه آرومه شکوهش معلومه کافیه که بدونی کی بوده حضرت معصومه دختر مثل ستاره دختر بودن افتخاره اگه پاشو تو راهی که زینب رفته بذاره دختر یعنی پدیده خورشید امیده دختر رو خدا به باباهای مهربون هدیه میده خوش به حالمه فاطمه مادرمه خوش به حالمه چادرش رو سرمه خوش به حالمه عشق و عهدی دارم یه بابای مهربون به اسم مهدی دارم نماهنگ مثل ستاره عبدالرضا هلالی

شامل حال ما همشیه بوده لطف مدام حضرت معصومه خدا به ما وعده جنت داده به احترام حضرت معصومه بارون رحمت شما رو سر شیعه جاریه چه نعمتی بهتراز این نعمت هم جواریه به حرمیت شده ام خاطرخواه بی بی اشفیعی لی عند الله نوکرم از قدیم تا الان لک روح فداک بی بی جان سلام بی بی جان لطف حضرت معصومه محمد معتمدی

پرنده کجاست که نامه میبره یه نامه که از یه دختر پدره یه بابا که میخواد تو روز دخترش اگه حتی بشه جهانو بخره روز پدر همون روزی که روز دختره پدرونه دخترونه مقصد نام ضریح دختر هفت آسمونه بانویی که مثل باباش مهربون تر از پدر مادره از بس مهربونه پرنده کجاست که نامه میبره علی اکبر حائری

دل تا حرمت پر زد بر خاک درت سر زد در شوق کرم جانم مانند گدا در زد شد قبله جان کویت من آمده ام سویت محراب ملائک شد آن درگه دلجویت یا حضرت معصومه مولاتی اغیثینی خاک قدمت هستم دل بر کرمت بستم در روضه رضوانم تا در حرمت هستم خاتون کرم بی بی بی بال و پرم بی بی یک دم بکش از رحمت دستی به سرم بی بی یا حضرت معصومه مولاتی اغیثینی هم بنت کریمانی هم خواهر سلطانی هم روح کرم هستی هم مظهر احسانی من بنده درگاهم از نوکریت جاهم هم لطف رضا جویم هم کرببلا خواهم یا حضرت معصومه مولاتی اغیثینی دل تا حرمت پر زد محمد فصولی

هر امامزاده ای که ولایتمداریش زیاد باشه یعنی تابع امام زمان خودش باشه حضرت اباالفضل چرا انقدر مقامش بالاست چون مطیع امام حسین بود آقا رفته تو شریعه آب کف دستش کفی از آب چو آورد به نزدیک دهان عکس شش ماهه درآن آب تماشا میکرد آب رو ریخت گفت من آب نمیخورم قبل از اینکه امام حسین بخوره یا نفس من بعد الحسین هونی تو زیارتنامه حضرت اباالفضل میگیم تو خیلی به امامت وفادار بودی شما عزیزان می دونید حضرت معصومه هفده هجده تا برادر داره هفده هجده تا خواهر پس حضرت معصومه نه کم برادره نه کم خواهر نه تو مدینه تنها بوده کلی برادر و خواهر داشته به چه دلیلی راه افتاده از مدینه اومده ایران به خاطر کی امام رضا به خاطر برادرش نه به خاطر امام ولایتمداری چی حضرت زینب رو کشید دنبال امام حسین ولایت چی حضرت خدیجه رو کشید دنبال پیغمبر ولایت چی حضرت زهرا رو کشید دنبال حضرت علی ولایت ولایتمداری استاد رفیعی

هرکی که محتاجه کارش گره داره بره دمه باب الجواد قسم بده آقا رو هرکی گرفتاره از دامنش جود و کرم سرا زیره محبتش توی دنیا فرا گیره اگه زمین خوردی بیا که این آقا دستتو میگره دلم با لطفش روفو کرده من بدو با آبرو کرده جوادو با کرمو با لطفش زندگیمو زیررو کرده ابن الرضا ابن الرضا دنیا شده مثل باغ خزون دیده بلند بلند گریه کنید شبیه مادری که داغ جوون دیده به لب خشکش خاک حجره مرحم شد نگاه تشنش یه آسمون محرم شدسنگینیه داغش رو دوش این عالم یک کوه ماتم شدگوشه حجره دست و پا می زد با لبه تشنه هی صدا می زد تمومه روضه هاشو با گریه گریزشو به کربلا می زد باب الجواد مهدی رعنایی

غریبه بغداد سلام من به امیده جود تو اومدم حرم تو پناه امن منه من به خدا فقط به تو رو زدم غریبه بغداد سلام از طرف امام رضا اومدم گفته بگیرم از تو حاجتمو با کوله باری از دعا اومدم تو که چاره یه بیچاره هایی واسه همه بی کسا مرادی دست منو میگیریی به قرآن آخه تو رئوفی و جوادی ای مرد کریم ای نور خدا محتاج تو ام یا ابن الرضا غریب بغداد سلام مهدی رعنایی

حتما قرار شاه و گدا هسـت یادتان آری همان شبـی که زدم دل به نامتان مشــهد ،حرم ، ورودی باب الجوادتان آقا دلم عجیـب گرفته برایتان آری مــــنم همــان غــلام رو سیاهتان چــــــون زاغ به جمع کبوتران حــریمتان عــادت که کرده ایم به هوای ضریحتان آقا منم ،چه بگویم برایتان گم گشته ی سرا و دیار مرامتان سـامان گرفته اســت دلـــم در هوایتان درویش را چه حــــاجتی آخر جز نوایتان آقا دلـم عجیب گرفـــته بـرایتان قرارشاه و گدا کاظم غفار نژاد

اقیانوسه کرمه بی پایان جونم نذره ولی عهد سلطان ای جان ای جان جانه جانه جانان لطفت نمیشه جبران یاجواد ماگداتیم  انظر الینا جواد روزی ما رو بزن امضاء جواد ای کس و کار همه ادرکنی یا جواد الائمه ادرکنی چقدر آقایی تو جگر گوشه حضرت رضایی به سفارش بابات میری از اون در که فقیر بیشتر میاد برا گدایی جوادالائمه سفره داری توی عرش اعلا پرچم داری پرچم توبالا لطفت داره صد هزار ایولا ابن الرضا یا مولا دعوتن توی روضت اونا که با حاجتن فقرا با شما چقدر راحتن میونه هر چی غمه ادرکنی یاجواد الائمه ادرکنی سرم فداتو به خودت قسم میدم همش باباتو لک زده دلم برا باب المرادت بیا کاظمین ببر یه شب گداتو جوادالائمه اقیانوس کرمه بی پایان مهدی رعنایی

میخواهی آب آب بگویی نمی شود انقدر روضه آقا جواد الائمه وسیعه مثل دریا روضه خون هرجا بخواد دلها را میبره کنیز یک ظرف آب داره میبره ام فضل ملعونه این آب رو جلوی چشماش به زمین زده هلال میگه از دلم گذشت برا حسین آب ببرم میگه از تل بالا رفتم دیدم شمر سرازیر شده میخواهی آب بگویی نمی شود کاظم غفار نژاد

امشب برا جوون امام رضا پیر مردا هم جوونی کنن به والله گفتم مدیونتون باشم اگر برا مجلس گردونی بگم هرکی امشب کم بزاره به خودش ظلم کرده بعدا می فهمه چه ظلمی کرده وقتی رفتی تو گوهرشاد وایستادی گنبدو نگاه کردی میخوای به آقا بگی آقا من یه وقت دیدم که از خونه آقا جواد الائمه صدای کف زدن و هلهله همه تعجب کردن از این خونه از این صدا بعیده خبر نداشتندچندین کنیز را وسط حجره جمع کرد  میخواست دست و پا زدنت را نشان دهد

آقا امام جواد علیه السلام به این وضعیت شهادت رسوندن من توضیح نمی دم  چه چوری بردن پشت بام گذاشتند فقط اینو می دونیم موقعی که مردم دیدن سه روز آقاشون جواد الائمه نمیاد نیست افتادند امام جواد گذاشت رسیدند دیدند که در خونه امام جواد کبوترا بال به بال هم که سایه بی یافته رفقا یه سوق الریاحین داره بغداد سوق الریاحین بازار گل ها سوق الریاحین مهدی حسن آبادی

جواد تویی، لطف و محبت زیاد تویی اون‌که جواب رد نداد تویی، جواد تویی گدا منم، از خوبان عالم جدا منم سائل مشهدالرضا منم، گدا منم زمزمه‌ی حسینتو، دوست دارم غروب کاظمینتو، دوست دارم کسیُ که یه عمریه تو این عالم مونده به زیر دِین تو، دوست دارم غریب آقام، آقام آقام آقام آقام... غریب شدی، تو خونه بی یار و حبیب شدی روضه خونه شیب الخضیب شدی، غریب شدی کسی نبود، دورَت کردن چند تا زنِ حسود گل ریختن رو سرت ولی چه سود؟ کسی نبود مثل حسن چشای خیست تاره داغ دلت خونِ نوک مسماره روضه‌ی مادرو شنیدی اما حسن تو کوچه گشت پی گوشواره غریب آقام، آقام آقام آقام آقام جواد تویی لطف و محبت زیاد تویی حسین ستوده

آقا منو بخشیداینجوری میگم یک شخصیت دینی یک مرجع تقلید میلیون میلیارد مرجع تقلید جمع کنی خاک پای امام معصوم هم نمیشن یک مرجع تقلید بیار توی ذهنت یک عالم اصلا یک روحانی توی محل تون یک وقتی رد شی ببینی از تو خونه اش صدای ساز آواز رقص و طرب میاد چی میشی شیخ این حرف چی میزنی مردم مدینه شنیدن بعد از چند دقیقه صدای رقص و ... صدای هلهله از خانه امام جواد مهدی حسن آبادی

ز سوز زهر نفس سوخت و جگر پاشید فلک نکرد حمایت زمانه لب نگشاد به استغاثه بسی آب خواست از خصمش آن حسین که آب از تبار ابن زیاد غم جواد به جز داغ تشت هم داغی است که هیچ مرتبه ما را نمی رود از یاد کدوم یاد کدوم داغ یکی جوان که جوادست دست و پایی زد جدا ز زحمت شمشیر و تیزی فولاد یکی جوان که علی اکبر از خوف بخون چو شام وصل که درحجله می رود داماد هزار نکته باریک تر ز مو اینجاست حسین بر سر پیغمبرست یا اولاد حسین بر سر پیغمبر است محمد سهرابی

یا مولا! دلُم تنگ اومده شیشه ی دلُم، آی خدا زیرِ سنگ اومده استوری چایخانه حضرت رضا علیه السلام

نگاهت می‌کنم، خاموش و خاموشی زبان دارد زبانِ عاشقان، چشم است و چشم، از دل نشان دارد چه خواهش‌ها در این خاموشیِ گویاست، نشنیدی؟ تو هم چیزی بگو، چشم و دلت گوش و زبان دارد بیا تا آنچه از دل می‌رسد، بر دیده بنشانیم زبان‌بازی به حرف و صوت، معنی را زیان دارد چو هم پرواز خورشیدی مکن از سوختن پروا که جفتِ جانِ ما، در باغِ آتش آشیان دارد الا ای آتشین پیکر، بر آی، از خاک و خاکستر خوشا آن مرغِ بالاپر، که بالِ کهکشان دارد زمان فرسود دیدم، هرچه از عهدِ ازل دیدم زهی این عشقِ عاشق‌کش، که عهدِ بی زمان دارد ببین داسِ بلا، ای دل مشو زین داستان غافل که دستِ غارتِ باغ است و قصدِ ارغوان دارد درون‌ها شرحه شرحه‌ست، از دم و داغ جدایی ها بیا از بانگِ نی بشنو، که شرحی خون فشان دارد دهانِ سایه می‌بندند و باز از عشوه عشقت خروشِ جانِ او آوازه در گوشِ جهان دارد نگاهت میکنم خاموش | استوری امام رضا

با دلی شکسته آمده ام ای پناه دل شکستگان غریب مهربان طوس ای غریب طوس امید جان خستگان من کجا و تربت حرم دعوت تو بود آمدم با نگاه رافت تو غم از دلم زدوده میشود تا گره رسد به دست تو شرمگین گشوده میشود ای که آستان قدس تو خانه ی اجابت دعا در میان شعله های ره آستان تو بهشت ماست کلیپ خادم چایخانه امام رضا علیه السلام

امام رضا قربون کبوترات‌ یه نگاهی هم بکن به زیر پات من اومدم پیش تو زانو زدم خودمم خوب میدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل میبری دلای شکسته رو خوب میخری قرارمی صاحب اختیارمی واسه من همین بسه کنارمی میخوام بگم که تویی پناه من کرمت بیشتره از گناه من بذار تا یک دل سیر نگات کنم اومدم از ته دل صدات کنم نماهنگ امام رضا قربون کبوترات محمدحسین پویانفر

مریض دارا بیان گرفتارا بیان هر شب حرم امام رضا شب قدره گنه کارا بیان گر گدا کاهل بود سلطان ولی در فکر اوست شاه ما بیچاره ها کارش خرید آبروست سفره خالیمونو پر کردی تو خودت دنبال ما گداها میگردی چی بگم مشکلم چیه درد من از کجاست تو خودت طبیبی و درمون هر دردی آمدم ای شاه پناهم بده راهم بده خط امانی ز گناهم بده راهم بده اومده موسم حج به نیت فرج همه جامه اعجام بپوشید که بریم طواف ثامن الحجج آنقدر پر کرده از بیچارگان درگاه را مریض دارا بیان گرفتارا بیان مهدی رعنایی

پادشاهی فقط به تو میاد هر نگاهی فقط تو رو میخواد اشتباهی مسیرو نمیرم تو دو راهی دلم با تو میاد قبله عالم صحن زیباته عرش اعلا خاک زیر پاته آرزوی شاهان تاریخ خاطرات دور خادم هاته ای سوره ملک قرآن کسی به تو نمیرسه تو پادشاهی رضا جان کسی به تو نمیرسه نه یوسف و نه سلیمان کسی به تو نمیرسه ای جانم رضا جانم آسمونی به صحن تو میگن این نشونی بهشته دقیقا مهربونی فقط کار توئه یار جونی تویی اباالحسن زائر که لایق پابوس میشه شامل الطاف مخصوص میشه انگاری صد سال میشناسه این جوری که با تو مانوس میشه تا دنیا دنیاست تو عالم کسی به تو نمیرسه تو مهربونی کسی یه ذره ام به تو نمیرسه داده شهادت خدا هم کسی به تو نمیرسه ای جانم رضا جانم پادشاهی فقط به تو میاد مهدی رعنایی

تو همونی که پناه من سرگردونه تو همونی که دوای همه ی دردامه تو همونی که سر سفره نشستن با تو مثه خادمای خونت همه ی رویامه تو همونی که پادشاه دورانه کعبه ی خراسانه دور مرقدش گشتن حج ما فقیرانه تو همونی که برکتش فراوانه سفره داره احسانه روزی منو میده البته کریمانه تو معین الضعفایی و تو غریب الغربا هستی شنیدم مویدت گفته تویی یار روز بی دستی اومدم یه نیم نگاه میخوام از تو عیدی کربلا میخوام تو همونی که پناه منه سرگردونه مهدی رعنایی

چه می شد از شب تنهایی من نور رد می شد مسیر خانه ام از کوچه سرشور رد می شد چه می شد بودم آن روزی که مولایم ز نیشابور رد می شد به اینها زیر باران فکر می کردم خیابان در خیابان فکر می کردم دلم رفت و دلم برگشت دلم با هر قدم برگشت در این حال و هوا ناگاه سرم سمت حرم برگشت به من باب الجواد آغوش بازش را نشان می داد و گنبد روی دوش پنجره فولاد دستش را تکان می داد حرم لبریز زائرها مجاورها مسافرها گروهی آذری ها و گروهی از شمالی ها یکی از پای قالی و یکی از بین شالی ها یکی در آفتاب داغ شالی کار می کرده یکی یک سال پای دار قالی کار می کرده و حالا هرکدام آرام زبان وا کرده در این ازدحام ببین این دست پینه بسته را آقا ببین این شانه های خسته را آقا به بیخوابی دوچشم خویش رامجبور کردم من به زحمت پول مشهد آمدن را جور کردم من نشستم تا بگیرم دامن ایوان طلایی را به سمتت باز کردم دست خالی گدایی را یکی درد دلش را با امام مهربان می گفت یکی بالای گلدسته اذان میگفت صدا پیچید در صحن و حرم، گویا درو دیوار با انصاریان میگفت: اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی یکی بغض میان آه را میگفت یکی هم خستگی راه را میگفت جوان زائری در گریه هایش آمدم ای شاه را میگفت چه می شد از شب تنهایی من محمدحسین محسنی