جمادی الأول

از زبون زینب براتون زمرمه کنم روزی که مادر با کنایه داشت زینبو آماده میکرد برا سفر فرمود دخترم دستم درد میکنه اون ساروق بسته رو بیار بی بی دستش خوب حرکت نمیکنه آخه سر انگشتاش آسیب دیده درو اینجوری گرفته اون نانجیب گفت سرانگشتشو تازیانه زدم با همین دستا نون پخت روز آخر با همین دستا موهای زینبو شونه زد خود زینب بقچه رو باز کرد نگاه کرد دید سه بسته هنوته کسی رو که میخوان دفن کنن بعد از غسل پیش از کفن کف دستش سر زانوش محل سجده رو هنوت میزنن بغض گرفت گلوشو مادر جان اینا چیه فرمود دخترم قول میدی صبور باشی تا بگم دختر راز دار مادره بی بی جان اگه دختر راز دار مادره پس چرا رو تو میگیری دختر امانت دارم  این سه امانت نزدت باشه دستم درد میکنه سعید حدادیان

زهرا اگر نبود خدا مظهری نداشت توحید انعکاس نمایانتری نداشت جز در مقام عالی زهرا فنا شدن ملک وجود فلسفه دیگری نداشت زهرا اگر در اول خلقت ظهور داشت دیگر خدا نیاز به پیغمبری نداشت فرموده اند در برکات وجود او زهرا اگر نبود علی همسری نداشت محشر بدون مهریه ی همسر علی سوگند می خوریم شفاعتگری نداشت حتی بهشت با همه نهرهای خود چنگی به دل نمی زد اگر کوثری نداشت دیروز اگر به فاطمه سیلی نمی زدند دنیا ادامه داشت، دگر محشری نداشت زهرا اگر نبود محمدحسین پویانفر

هر دیدی یه بازدیدی داره یه جا هم مادر تلافی کرد گفت دیدم پیراهن عربیشو بالا زده داره بیرون میاد اما دست و پاش هم میلرزه گفتم پس چرا دست و پات میلرزه گفت تا نشستم روی سینش كمتر بر اين غريب بدون كفن بزن اين ضربه ي دوازدهم را به من بزن هر آنچه داشت رفت دگر جستجو نكن اينقدر اين شهيد مرا زير و رو نكن قبول كن كه شبيه حصير افتادي قبول كن ته گودال گير افتادي مخواه تا كه سر من به گريه بند شود بگو چكار كنم از تنت بلند شود بگو چه كار كنم آب را صدا نزني بگو چه كار كنم تا كه دست و پا نزني بگو چكار كنم از تو دست بردارند براي پيكر تو يك لباس بگذارند بگو چكار كنم بيش از اين تكان نخوري بگو چكار مكنم از سنان،سنان نخوري بگو چكار كنم من؟ بگو چكار كنم؟ كنار شمر بمانم و يا فرار كنم؟ غریب بی کفن صابر خراسانی

دستم تو دست مادر بود دیدم یه نفر داره نزدیک میشه با یه عده ای هی جلو اومد مادرم عقب رفت انقدر جلو اومد مادرم به دیوار برخورد کرد فاطمه کجا بودی رفتم حقمو بگیرم نانجیب یه نگاه کرد به اون سر کوچه یه نگاه کرد به این سر کوچه دید از علی خبری نیست قباله رو پاره کرد آب دهان انداخت بی بی فرمود خدا شکمت رو پاره پاره کنه بهش برخورد دستش رو آورد بالا چنان سیلی به صورت مادرتون زد میگن که گوشواره شکست میگن روی زمین نشست مونده هنوز یه جای دست خدا کنه دروغ باشه دستم تو دست مادر محمدحسین حدادیان دستم تو دست مادر بود دیدم یه نفر داره نزدیک میشه با یه عده ای هی جلو اومد مادرم عقب رفت انقدر جلو اومد مادرم به دیوار برخورد کرد فاطمه کجا بودی رفتم حقمو بگیرم نانجیب یه نگاه کرد به اون سر کوچه یه نگاه کرد به این سر کوچه دید از علی خبری نیست قباله رو پاره کرد آب دهان انداخت بی بی فرمود خدا شکمت رو پاره پاره کنه بهش برخورد دستش رو آورد بالا چنان سیلی به صورت مادرتون زد میگن که گوشواره شکست میگن روی زمین نشست مونده هنوز یه جای دست خدا کنه دروغ باشه دستم تو دست مادر محمدحسین حدادیان

روز محشر که میگن این الفاطمیون اللهم الجعلنا من الفاطمیون سایه چادر تو ای کاش تا قیامت رو سرم باشه با امام حسین محشورم اگه زهرا مادرم باشه مادر مادر زخمی پر و بالم فکری کن تو به حالم میخونم روز محشر آبروی دو عالم آبروی دو عالم روز محشر که میگن این الفاطمیون اللهم الجعلنا من الفاطمیون دعا کن توی همین دنیا در خوشبختی به روم  واشه با ظهور پسرت مهدی قبر خاکی تو پیداشه مادر مادر تویی خواب و خیالم روز و هفته و سالم دست من رو بگیر ای آبروی دو عالم آبروی دو عالم آبروی دو عالم مستجاب هر دعا تحت قبه الحسین اللهم الرزقنا زیارت الحسین دل من روشن با این که حرمت خلوت این شب ها کاری میکنیم تموم سال مثه اربعین بشه آقا ارباب ارباب دلبر بی مثالم بی تو روبه زوالم آبرومو بخر ای آبروی دو عالم این الفاطمیون محمدحسین حدادیان

به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین بگیرم دوباره پر چادرت را اسمحی لی أن أتمسک بطرف عبائتک بمیرم برای غریبی مولا أموت حسرةً لأجل غربة المولی حیدر سلام ای یار حیدر سلام ای یاس پرپر السلام علیک یا حبیبة الحیدر ، السلام علیک یا زهرة الیاسمین المتناثرة سلام مادر ، سلام مادر السلام علیک یا اماه سیدة النساء یا زهرا ملیکة السماء یا زهرا علی بابک القلب بالحزن جاء... أمی یناجیک و اللحن صوت البکاء.... أمی أنینی ...حنینی ...لکسر الضلوع و آهی شتاء لحرِّ الدموع سلام دمع عینی ... علی أم الحسین أیا زهرا سیدة النساء ، یا زهرا ملیکة السماء ، یا زهرا به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین در خانه ات آمدم محمدحسین پویانفر

مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا منت میذاری رو سرم، اگه تا دم آخرم هنوز باشم نوکرت، تو هم باشی مادرم منت میذاری رو سرم، اگه توو صف محشرم نگاهت باشه مجیب، برا قلب مضطرم همه‌ی امیدم اینه که، زیر / سایه‌ت / باشم / مادر مادر جوونای بهشت، یارم / باشی / تووی / محشر مددی یا اُمَّ الحَسَنین. مادر مادر مادر مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا من دل خوش کردم به نگات، به گریه توی روضه‌هات که یارم باشه برا، عبور از پل صراط من دل خوش کردم به نگات، به استجابت دعات میدونم که آخرش، یه روز می‌میرم برات اونی که توسل به تو کرد، قلبش / از هر / ظلمت / شد دور تو نور خدایی و من از، اول / بیعت / کردم / با نور مددی یا اُمَّ الحَسَنین.، مادر مادر مادر مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا مولا مولا مولا علی، مُعینَ الضُعَفاء علی خدا رو حس می کنم، توو زندگی با علی مولا مولا مولا علی، مناجات و دعا علی توو اوج دلواپسی، فقط میگم یا علی به خدا توکل می‌کنم، محو / عشق / مولا / باشم به علی توسل می کنم، نذره / راه / زهرا / باشم حب زهرا حسن عطایی

تو عصاره عطر بهشتی که از آسمونا شدی جاری از کنج یه حجره ساده به عالم نظر داری ای نور خونه و چشمام بانوی من ای هم دم و مرحم دردام بانوی من ای همسفر دو دنیام بانوی من ای یاور و یار جوونم بانوی من ای ماه گرفته خونم بانوی من من آسمون تو خورشیدی تو به قلب علی گرما میدی تو آرامش تو امیدی یا فاطمه یا فاطمه نخ تسبیحت آیه نوره که تو جانمازت میبخشه وقتی نمازت به عبادت داره معنی میبخشه به فدای ذکر سجودت بانوی من به فدای نور وجودت بانوی من به فدای روی کبودت بانوی من ای یاور و یار جوونم بانوی من ای ماه گرفته خونم بانوی من عصاره عطر بهشتی حسن عطایی

به یاد آخرین دعا میمیرم با گریه های بچه هات میمیرم آخر یه روز برات میمیرم بهار بود زندگیم پاییز میشه بعد تو صبرو قرار مرتضی لبریز میشه بعد تو این اولین باره میلرزه دست و پام پر از بغض صدام تو میریو علی میمونه تنها هنوز نمیشه باورم این روزا تابوتو دارم میسازم یا زهرا نه ساله که من زنده ام با یا علی گفتن تو دارو ندار من بمون زوده برا رفتن تو این آخرین باره میبینی حسنو ای آخرین باره یه حرفی بزنو این آخرین باره ببین اشک منو این آخرین باره میبینی حسنو ای آخرین باره یه حرفی بزنو این آخرین باره ببین اشک منو به یاد آخرین دعا حسن عطایی

میخ داغ و سینه زهرای من ای وای من سیلی و انسیه الحورای من ای وای من خانه و کاشانه و شمع و گل و پروانه نه سوخت در آتش همه دنیای من ای وای من آیه های کوثرم افتاده زیر دست و پا لرزه افتاده به دست و پای من ای وای من ابر سیلی هر دو روی روی یارم را گرفت تار شد خورشید مه‌سیمای من ای وای من در شکست و پشت در این غصه پشتم را شکست خورد با صورت زمین طوبای(زهرای) من ای وای من کشتن یک زن ، چهل نامرد میخواهد مگر؟! داد از بی رحمی اعدای من ای وای من کینه از من داشتند و همسرم را میزدند فاطمه افتاد از پا ، پای من ای وای من بشکند دست مغیره دست یارم را شکست پیش چشم زینب کبرای من ای وای من میکشد این غم مرا آخر که شد کاشانه ام قتلگاه همسر تنهای من ای وای من فاطمه با دیدن تابوت وقتی خنده زد رفت دیگر خنده از لبهای من ای وای من بعد زهرا این من و این میخ و این دیوار و در وای من ای وای من ای وای من ای وای من ابر سیلی حسن عطایی

رو سرم سایه مادر دارم تو دلم شوق کبوتر دارم تو فقط بگو منو دوست داری من همه حرفامو باور دارم باور دارم اگه تو نخوای هیچ وقتی م نمیشه باور دارم اگه تو نخوای چشم هیچکی تر نمیشه باور دارم اگه تو نخوای پایی تا هیئت نمیره باور دارم اگه تو نخوای هیچکی تا جنت نمیره تو ملیکه ی عشقی هستی ماه تو نشون میدی از چاه می نویسم همیشه رو قلبم یا اُما یا زهرا با تو دردام درمون میشه تو که باشی دلم آروم میشه رو پر چادر خاکی تو اوج آسمونا معلوم میشه غوغا میشه اگه تو بخوای چشمت یک نوکر ببینه حاجت میگیره هر کسی که دامان مادرو بگیره غوغا میشه اگه تو بخوای این کریمه رو بخری غوغا میشه اگه تو بخوای مارو کربلا ببری من غلام تو هستم تا م هیچ جایی نمیرم من از این در تو میخری مارو تا میگیم یا حیدر یا حیدر رو سرم سایه مادر حسن عطایی

تو این روزگار تنهایی تنها دلخوشیه دنیایی کی گفته قبر تو پنهونه دنیا گم شده تو پیدایی پیداتری از همه نور تو فوق تصور عالمه پیداتری از همه روزی که دنیا میخونه یا فاطمه دنبال مزار تو نه دنبال خودم میگردم عمریه تو روضت من خودمو پیدا کردم یا فاطمه الزهرا یا فاطمه الزهرا تو از زائرای زهرایی ای باد ای نسیم صحرایی اصلا مادر ما تنها نیست دنیا مونده توی تنهایی ای باد صبا بگو از حرم تا که آروم بشه قلب من ای باد صبا بگو هر سحر عرشیان زائر فاطمن جای دل ما زائر باش جای دل ما زاری کن از داغ زهرا نه برا ما عزاداری کن یا فاطمه الزهرا یا فاطمه الزهرا تو این روزگار تنهایی حسن عطایی

روی قلب من غصه و روی لبم آهه نجوای دلم این شبا با رسول الله شکایت از بی مهریه امت گمراهه کی تا حالا خدایا از پس این روضه بر اومده صبر علی دیگه سر اومده اشک آسمونم در اومده دیدم با چشمام روی مهتابم کبوده دیدم گل من میون آتیش و دوده ای رسول رحمت بپرس از دختر ت زهرا از مصیبتایی که دید تو کوچه ی غم ها بین اون هیایو نبود صدای حق پیدا رفتی شهر مدینه برای ما شد بی تو بهار کوچه ما بود و گرد و غبار روزگار ما شد تیره و تار این نیست جواب اون همه مهر و محبت یاست کبوده میمیرم از این خجالت این نیست جواب اون همه مهر و محبت یاست کبوده میمیرم از این خجالت دیدم با چشمام روی مهتابم کبوده دیدم گل من میون آتیش و دوده روی قلب من غصه حسن عطایی

ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی زهرای علی نرو ای همه کس علی نرو که بی تو بی کس علی ای همه کس علی نرو که دلواپسه علی درد میکشیو علی دلش میگیره درد میکشیو حسن یادش نمیره درد میکشیو حسین داره میمیره وقتی که چهل نفر افتادند به جون تو افتاد روی میخ در جای رد خون تو ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی ای مسافر علی حسن عطایی

اگه این بیرق این راه حق مونده همه مدیون ایثار توایم مادر کنار مولا موندی اما یک تنه تو کوچه غم تنها و بی یاور مادرم شور و شکوه خطبه هات سوز و گداز ندبه هات زنده تا این زمونس مادرم تو آسمون پیداس چه خوب سرخی خونت هر غروب دنیا پر از نشونس الصدیقه الشهیده یا زهرا شده یا زهرا ذکر لبها ذکر لب هر کسی عاشق شهادت شد اولین سنگر بود پشت در مادر ما کشته تنهایی و غربت شد مادرم راه تو داره امتداد این همه ایثار و جهاد برکت خون شماس مادرم نذر تو جون ما همه اگه این بیرق حسن عطایی

ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها ریحانه ریحانه موندی پای شوهرت مردانه مردانه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که یکی از فدائیات جناب سلمان یا زهرا یازهرا مدد حک کرده است این حدیث قدسی در عرش به خط نور حکاک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بانوی عشق بانوی گل ها ای مادر زینب کبری ام الحسین ام ابیها حوریه حانیه عالم از وجود تو شده حسینیه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که نوکر حسین تو زعفر جنیه ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها ای مادر آب حسن عطایی

بابای من رو از قفا با دشنه کشتند بابای من رو با لبای تشنه کشتند با تیغ و نیزه جسمشو صد چاک کردند صحرا نشینا پیکرش رو خاک کردند جای یه خنجر رو حنجرش بود جای هزاران زخم روی پیکرش بود هم خواهرش بود هم مادرش بود چشم یه ملعونی پی انگشترش بود لعنت به اون که پیکرش رو زیر ور روکرد توی رگای حنجرش خنجر فرو کرد لعنت به اون خولی که دنبال سرش بود با ساربانی که پی انگشترش بود لعنت به اون که بی حربه میزد با هرچی داشتش توی دستش ضربه میزد لعنت به اون که با سنگ میزد اونی که داشت به پیراهنش چنگ میزد دید علیشو بردن حسن عطایی

گریه کنید مادر ما بی پناه بود گریه کنید مادر ما بی گناه بود میخونم مقتلو با خون جگر چهل نفر به یک نفر زده این روضه به سینه ها شرر چهل نفر به یک نفر کوچه پر شد از یه عده خیره سر چهل نفر به یک نفر یه مادرو درد سرو یکی بگیره جلو چشم حیدرو یه چادره شعله ورو بسوزه چادر میسوزه موی سرو زهرا خودش برای علی یک سپاه بود گریه کنید مادر ما بی گناه بود مونده از خون روی چادرش اثر چهل نفر به یک نفر تازیانه و غلاف و میخ در چهل نفر به یک نفر ناموس حیدر و این همه خطر چهل نفر به یک نفر مادر ما بی پناه بود حسن عطایی

شنیدم یادی دردانه کردی و موی دخترت را شانه کردی نگفتم استراحت کن عزیزم شنیدم باز کار خانه کردی شنیدم بسترت را جمع کردی و با سختی پرت را جمع کردی شنیدم آب دادی به حسینم حواس دخترت را جمع کردی تو دیگر با حجابت خو گرفتی به چندین علت از من رو گرفتی گمان کردی ندیدم زیر چادر چطوری دست بر پهلو گرفتی جواب حرف هایم شد همین نه غریبه بودم اما اینچنین نه ببینم!قصد رفتن که نداری نرو جان امیرالمومنین نه همینکه بهتری الحمدلله جدااز بستری الحمدلله همینکه در زدم دیدم دوباره خودت پشت دری الحمدلله شنیدم یادی دردانه کردی و موی دخترت را شانه کردی نگفتم استراحت کن عزیزم شنیدم باز کار خانه کردی شنیدم کاره خانه کردی حسن عطایی

قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، مادر من باورمهبهشت منه زیر پاش، نفس می‌کشم با دعاش میمیرم میمیرم میمیرم براشمنم وارث عزت فاطمی منم وارث غیرت فاطمی منم وارث قدرت فاطمی منم وارث شجاعت فاطمی” یازهرا یازهرا، یازهرا یازهرا “قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، عشق علی باورمهای اصل اذانم علی، ای نام و نشانم علی ای جانم ای جانم ای جانم علیمنم وارث هیبت حیدری منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” اسوه من مادرمه حسن عطایی

برکات نفس تو واسه ما آب حیاته ارزش بهشت به اینه زیر پاته خدا آفرید بهشتو که مال فاطمه باشه مادری که نگرون بچه نوکراشه تو همون آبی دریا تو همون کوثر جاری خدایی تو همونی که خدا گفت تو دلیل خلقت ارض و سمایی خوبه سید بودن آخه تو همون مادر بچه سیدایی تو که لطفت بی کرونه تو بخوای برات میمیرم بی بهونه مادرم یا زهرا مادرم یا زهرا اگه رخصت بدی من هم مثل سلمان تو باشم فدای ذکر حسین جان تو باشم تو بهم آبرو دادی تا سرم پایین نباشه تو همونی که نباشی همه دنیا می پاشه میشه دستامو بگیری بذاری تو دست سلمانو ابوذر اگه سنگم بزنی هم به خدا که نمیرم هیچ جا از این در نمیدم ارض و سما رو به یه تار موی نوکرای حیدر همه حرف دلم اینه که بهشت مال امیر المومنینه من با انتخاب چشمت توی دربار حسینم عاشق صحن علمدار حسینم سینه زن بودن من رو تو قبول کنی تمومه سینه زن بودنم اخه آبرومه زیر سایه تو بی بی عمریه روضه میام و روضه میرم با همین دستای خالی برای حسین تو روضه میگیرم به دلم برات شده که یه روزم توی همین روضه میمیرم یه عنایت به گدا کن روزی هر سال من کرب و بلا کن برکات نفس تو حسن عطایی

ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی زهرای علی نرو ای همه کس علی نرو که بی تو بی کس علی ای همه کس علی نرو که دلواپسه علی درد میکشیو علی دلش میگیره درد میکشیو حسن یادش نمیره درد میکشیو حسین داره میمیره وقتی که چهل نفر افتادند به جون تو افتاد روی میخ در جای رد خون تو ای مسافر علی مهدی رعنایی

زهرا توی آتیش بودو مرتضی سوخت خیلی قلب زینب از این ماجرا سوخت از آتیش این در بعدا کربلا سوخت بعدا معجرا سوخت موی دخترا سوخت درو میسوزوندند تو آتیش یاس پرپرو میسوزوندند پشت در عشق حیدرو میسوزوندند درو میسوزوندند پیش بچه ها مادرو میسوزوندند درو میسوزوندند همراه مادر بچه رو میسوزوندند دلم بی شکیبه واویلا علی چه غریبه واویلا حیدرو تو شلوغی از زهرا جدا موند حیدر رفتو زهرا توی کوچه جاموند چشم حیدرو دور دیدندو رسیدند دست عاشقو از معشوقش بریدند دست عاشقو از معشوقش بریدند علی خسته بودو اون دستای خیبر شکن بسته بودو زهرا توی آتیش مهدی رعنایی

تشنه بودمو ابر کرم شدی تنها بودمو سایه سرم شدی دیدی مثل یتیمای بی کسم اومدیو خودت مادرم شدی مادر هوای پسرتو داری تو شبای بی قراری مادر این شبا محتاج دعاتم کی میشه باعث نجاتم مادر پسرت بده تو حلال کن گریه کن حسنتم من از چشای ترم سوال کن مادر دعا کن عاقبت به خیرشم از رو سیاهی دیگه خستم چی میشه شبیه زهیرشم مادر یا زهرا راه عشق تو رو جگر منه چتر چادر تو رو سر منه واسه بخشش من به خدا بگو هر چی بد باشه باز پسر منه مادر پای من آبرو گذاشتی پیش خدا هوامو داشتی مادر دلمو بردی زیر دینت که شدم نوکر حسینت مادر منو تو روضه ها آوردی خواستی که مراقبم باشی منو به رقیه سپردی تشنه بودم مهدی رعنایی