جمادی الأول

خدا کند که کسی بی هوا زمین نخورد به ضرب پا وسط شعله ها زمین نخورد هزار مرد بیفتد به پیش چشم همه ولی زنی وسط کوچه ها زمین نخورد در ازدحام هجوم ستم ، در خانه خدا کند که زنی (پا به ما) زمین نخورد…. به آن عبا که علی روی همسرش انداخت زنی مقابل نامردها زمین نخورد به اشک چشم حسینش خدا کند دیگر که مادری جلوی بچه ها زمین نخورد زدند فاطمه را هر چه ، باز هم میگفت که من زمین بخورم ، مرتضی زمین نخورد پس از مدینه و این مادر و زمین خوردن خدا کند پسرش کربلا زمین نخورد خدا کند که کسی نیزه بی هوا نزند خدا کند که دگر بی هوا زمین نخورد خدا کند که دگر پیش خواهری مضطر سر برادری از نیزه ها زمین نخورد سر بریده به نیزه خدا خدا میکرد رقیه ام زروی ناقه ها زمین نخورد رباب هم به روی ناقه ها دعا میکرد علی اصغرم از نیزه ها زمین نخورد بی هوا زمین نخورد مهدی رعنایی

یه نگاه کرد علی گوشه خونه بچه ها الان جون از بدنشون خارج میشه صدا زد بچه ها بیاین برا بار آخر با مادر خدا حافظی کنید نوشتن زود تر از همه حسن و حسین دویدند خودشون رو رو بدن مادر انداختند امیر المومنین میفرمادبه خدایی که جانم در ید قدرتشه دیدم بندای کفن زهرا وا شد زهرا دستاشو از کفن بیرون کرد انداخت گردن حسن و حسین یه آهی از سینه کشید امیر المومنین میفرمادیه هاتفی صداشو شنیدم صدا زد علی جان ملائکه دارن تو آسمون گریه میکنن بچه ها رو از رو بدن زهرا بردار لایوم کیومک یا اباعبدالله وداع آخر مهدی رعنایی

قدرشو بدون اگه مادر داری وقتی سایشو بالای سر داری دستشو ببوس اگه عزت میخوای تو از مادرت کیو بهتر داری از شیر پاک مادر گریه و سینه زدنت از شیر پاک مادر امام حسینی شدنت از شیر پاک مادر کرببلا اومدنت اوج محبت، مادر کم نشه سایه ات، مادر هفتگی ببر مادرت رو هیأت تا که زندگیت بشه باز پربرکت چشماتو بذار کف پای مادر زیر پاهاشه به خدا که جنت عشق اینه مادرت بدوزه پیرهنه مشکی برات عشق اینه مادرت بخواد از روضه ها راهه نجات عشق اینه مادرت بگه فاطمه بچه هام فدات اسم تو شیرین مادر دردمو تسکین مادر اوج محبت مادر کم نشه سایه ات مادر نور فاطمه روشنی دنیاست سر در بهشت پرچم یا زهراست شک نکن اگه بمونی با مادر بی بی فاطمه شفیعت تو عقباست همه ی دل خوشیت اینه یه بار تو رو صدات کنه همه ی دل خوشیت اینه تو روضه ها نگات کنه همه ی دل خوشیت اینه هر جا میری دعات کنه چشمه ی زمزم مادر سرور عالم مادر اوج محبت مادر کم نشه سایه ات مادر قدرشو بدون مهدی رعنایی

خدا کند که کسی بی هوا زمین نخورد به ضرب پا وسط شعله ها زمین نخورد هزار مرد بیفتد به پیش چشم همه ولی زنی وسط کوچه ها زمین نخورد در ازدحام هجوم ستم ، در خانه خدا کند که زنی (پا به ما) زمین نخورد…. به آن عبا که علی روی همسرش انداخت زنی مقابل نامردها زمین نخورد به اشک چشم حسینش خدا کند دیگر که مادری جلوی بچه ها زمین نخورد زدند فاطمه را هر چه ، باز هم میگفت که من زمین بخورم ، مرتضی زمین نخورد پس از مدینه و این مادر و زمین خوردن خدا کند پسرش کربلا زمین نخورد خدا کند که کسی نیزه بی هوا نزند خدا کند که دگر بی هوا زمین نخورد خدا کند که دگر پیش خواهری مضطر سر برادری از نیزه ها زمین نخورد سر بریده به نیزه خدا خدا میکرد رقیه ام زروی ناقه ها زمین نخورد رباب هم به روی ناقه ها دعا میکرد علی اصغرم از نیزه ها زمین نخورد زدند فاطمه را مهدی رعنایی

مادرم باش سایه ی روی سرم باش هم پناه اول من هم پناه آخرم باش بهم زدی دنیارو آتیش زدی دریا رو اسم حسینت مادر دیوونه کرده مارو دیوونه دیوونه در خونت میمونه تا که نفس داره از پسر تو میخونه سربلندم با تو به دنیا میخندم چشممو رو هر چی غیر از بچه های تو می بندم سینه زنت مسرور که شعورش با شور میدونه تو محشر هم با پسرش محشور مادر مادر تو رو به جون حیدر رها نکن دستمو تو شلوغی محشر مادرم باش مهدی رعنایی

من رفتم از این خاک که دریا باشد مولای همه همیشه مولا باشد در پای علی موی سفیدم دادند تا باشد از این پیر شدن ها باشد الهی اگه قراره پیر بشیم پیر علی بشیم الهی اگه قراره بسوزیم برا علی بسوزیم مثل مادرمون رفتم از این خاک مهدی رعنایی

هم نفس حیدر ، چیه از این بهتر بذاری تا زندم به تو بگم مادر حال این شبامو میفهمی میدونم بی بی خاک پاتم ای دردت به جونم هر کی با یه حاجتی سمتت اومده با چشمای خیس و بارونی روز زده مدیون عنایتت هستم تا ابد میدونم نگاه لطفت صد در صده … یا زهرا اَغیثینی ، یا زهرا اَغیثینی … خالیه دستامو ، میبینی اشکامو به حسنت گفتم همه ی دردامو میخوام تا که زندم از عشقت بخونم بی بی خاک پاتم ای دردت به جونم کاش میشد کبوتر مِیخونت بشم مثل صاف و ساده ها دیوونت بشم دلتنگ زیارتم کاری کن برام کاش میشد به پای دل مهمونت بشم … یا زهرا اَغیثینی ، یا زهرا اَغیثینی … حالا دیگه جاشه ، قفل دلم واشه به کرمت امشب کربلام امضا شِه بخشیدی گداتو دل رحمی میدونم بی بی خاک پاتم ای دردت به جونم میدونم بدم ولی با اذن شما با دست کرامت سلطانم رضا پا روضه براتمو امضا میزنی پر میگیرم از همینجا تا کربلا … یا زهرا اَغیثینی ، یا زهرا اَغیثینی … هم نفس حیدر مهدی رعنایی

السلام علیک ِ یا سیدتی و مولاتی یا فاطمه الزهرا دریغ از آشنایی وای بر دل دلم را مینوائی وای بر دل تو را دل کندن از من وای برمن منو داغ جدایی وای بر دل آی….زهرا جانم فاطمه این غسل چندم است که آغاز میکنم هر بار زخم های تو سر باز میکند امشب اصلا حالت بهم میگه روضه خون نمیخوای من دارم بی مادر میشم روضه خون میخوام چه کنم‌ نیازی نیست روضه سر بیاید نباید روضه خوان دیگر بیاید برای گریه این ایام کافیست فقط گاهی صدای در بیاید ای…فقط گاهی صدای دربیاید وای مادرم کافیست صدای در بیاید مهدی رعنایی

نور نور نور عالم تاب مادر ارباب عشق عشق بی همتا حضرت زهرا نور نور عالم تاب مادر ارباب ریحانه کاشانه شاهانه مولایی دردانه بابایی ای سوره انسان پروانه فرزانه بر شانه مولایی هم خانه دریایی ای دختر باران ای که بر عرش خداوند عظیمی قائمه لا فتی الا علی لا سیف الا فاطمه یا ام ابیها ماه ماه ماه تابنده بهترین بنده ای ای ای تو محبوبم مادر خوبم ای ای ای تو محبوبم مادر خوبم هم همسرو هم سنگر و هم یاور تو سر تا سر کوثر تو ای سوره علی نقش سر و انگشتر و بر منبر حیدر تو دلداده حیدر تو ای میوه طوبی هر زمان بر قلب لشکر زد علی بی واهمه لا فتی الا علی لا سیف الا فاطمه نور نور عالم تاب مادر ارباب نور نور عالم تاب مادر ارباب عشق عشق بی همتا حضرت زهرا من من من دچار تو ریزه خوار تو تو تو تو بهار من افتخار من من سائل و من غافل و من جاهل و عاقل تو نور عالم تاب مهدی رعنایی

بچه ها لحظه ای سکوت کنید به گمانم، صدای پایی هست یک نفر نیست عده ای هستند بین کوچه سروصدایی هست این دری را که با پَرَش میزد محترم میشمرد، جبرائیل یا که با قبضِ روح پیغمبر با اجازه میآمد عزرائیل حال بنگر که مشت میکوبند اُف به دنیای مردم آزارم چقدر آشناست بر گوشم این صدا را به خاطرم دارم این همان، دستِ ناجوانمردیست که در آن کوچه مادرم را زد گوشواره اش، پر از خون شد پیشِ چشمم به چادرش، پا زد این همان، دستِ ناجوانمردیست که مرا بین کوچه، پیرم کرد پیشِ مان، مادرم زمین خورد و پیشِ بابام، سر به زیرم کرد یک کوچه بود موی حسن را سپید کرد…  هجوم به خانه ی وحی بچه ها لحظه ای سکوت کنید به گمانم، صدای پایی هست یک نفر نیست عده ای هستند بین کوچه سروصدایی هست این دری را که با پَرَش میزد محترم میشمرد، جبرائیل یا که با قبضِ روح پیغمبر با اجازه میآمد عزرائیل حال بنگر که مشت میکوبند اُف به دنیای مردم آزارم چقدر آشناست بر گوشم این صدا را به خاطرم دارم این همان، دستِ ناجوانمردیست که در آن کوچه مادرم را زد گوشواره اش، پر از خون شد پیشِ چشمم به چادرش، پا زد این همان، دستِ ناجوانمردیست که مرا بین کوچه، پیرم کرد پیشِ مان، مادرم زمین خورد و پیشِ بابام، سر به زیرم کرد یک کوچه بود موی حسن را سپید کرد…  هجوم به خانه ی وحی به درخانه میزنند صابر خراسانی

به نخ چادر مادر قسم به غبار شال حیدر قسم به حریم شاه بی سر قسم نذر این حرم میمیرم به همین روضه و منبر قسم به مقام علی اکبر قسم به علمدار دلاور قسم پای این علم میمیرم مکتبت زندست تا میچرخه علامت علمت بالاست تا قیام قیامت شهدا گفتن سر خم مِی سلامت … ابی عبدالله ، یا حسین ثارالله … به خدای این عوالم قسم و به این همه ملازم قسم به خود حضرت قائم قسم لشکر حسین میمونم هم به ماه بنی هاشم قسم به دم اکبر ناظم قسم و به خون حاج قاسم قسم نوکر حسین میمونم ما همه زیر دِین خون خداییم نوکر خوان سیدالشهداییم هر شب جمعه بیقرار کربلاییم … ابی عبدالله ، یا حسین ثارالله … به احادیث و روایت قسم ندارم ازت شکایت قسم اینکه هستم زیر سایت قسم زندگیمو پات میریزم به همین لطف و عنایت قسم و به نوکرای پایت قسم به شهیدای ولایت قسم خونمو برات میریزم مست و دلتنگ کربلای حسینم خاک نعلین زائرای حسینم تا ابد مست اسم زیبای حسینم … ابی عبدالله ، یا حسین ثارالله … به نخ چادر مادر جواد مقدم

بعد نه سال زندگی کردن بعد نه سال خون دل خوردن بعد نه سال عشق ورزیدن بعد نه سال پای هم مردن عده ای بی خدا رسیدندو با خدا درنبرد افتادند یه زن باردار پشت درو عده ای بی خدا رسیدندو زیر لب هی خدا خدا کردند فتنه هاشان شبیه شیطان بود مادرم را ز ما جدا کردند جنگ اگر نیست پس چرا اینها همگی چکمه پوش آمده اند یا سر جنگ با زن نیست پس چرا با لگد به در زدند ضرب سیلیشان زبانزد شد وسط کوچه گوشزد کردند بعد نه سال زندگی کردن بعد نه سال خون دل خوردن بعد نه سال عشق ورزیدن بعد نه سال پای هم مردن عده ای بی خدا رسیدندو با خدا درنبرد افتادند یه زن باردار پشت درو عده ای بی خدا رسیدندو زیر لب هی خدا خدا کردند فتنه هاشان شبیه شیطان بود مادرم را ز ما جدا کردند جنگ اگر نیست پس چرا اینها همگی چکمه پوش آمده اند یا سر جنگ با زن نیست پس چرا با لگد به در زدند ضرب سیلیشان زبانزد شد وسط کوچه گوشزد کردند بعد نه سال صابر خراسانی

چیزی نمانده خاطرم از نان مادرم چیزی به‌غیر تاول دستان مادرم تنها اتاق خلوت رؤیای کودکی… شاهانه بود چادر ارزان مادرم قایم که می‌شدیم کسی کارمان نداشت در چادر گرفته به‌دندان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می‌شدیم سر می‌گذاشتیم به دامان مادرم اقساط ماهیانه بابای کارگر کم بود در مقابل ایمان مادرم غیر از دعا به حال من و خواهران من چیزی نبود در تب و هذیان مادرم یادش به‌خیر… شانه به موهام می‌کشید قربان گیسوان پریشان مادرم یک سفره پر از برکت پهن کرده‌ام با پول تانخورده قرآن مادرم هرگز قسم به جان عزیزش نخورده‌ام دلتنگ مادرم شده‌ام… جان مادرم کو شانه‌ای که سر بگذارم به‌روی آن حالا که آمده‌ست سر شانه مادرم از روزگار درس فراوان گرفته‌ام اما هنوز طفل دبستان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می‌شدیم سر می‌گذاشتیم به دامان مادرم شانه به موهات میکشید صابر خراسانی

سلام ام‌ ابیها ، منم ، گدای شما تمام بود و نبود جهان فدای شما سلام حامیِ حیدر ، سلام جان علی سلام مادرِ مظلوم شیعیان علی سلام مادر مظلومه‌ ام ، دلم تنگ است زمانه با من مسکین دوباره در جنگ است سلام «کشتی پهلوگرفته» در غم‌ ها سلام مادرِ همواره ی مُحرم‌ ها دوباره این پسرت مبتلاست ، مادر جان دوباره در دل من کربلاست ، مادرجان دوباره یاد تو افتادم و دلم خون شد دوباره طاقت و صبرم ز دست بیرون شد دوباره یاد تو آمد ، شکست شیشه ی دل دوباره زنده شد آن درد تا همیشه ی دل دوباره غربت مولا و تو ، دوباره فدک دوباره سفره ی ساده ، دوباره نان و نمک دوباره آتشِ بی‌ شرم و خانه ی مولا دوباره صبرِ علی ، زخم پهلوی زهرا دوباره آنچه شنیدم ، دوباره غیرت و خشم دوباره بارشی بارانِ بی‌ امان از چشم شنیده‌ ام نشنیدند حرفِ دردت را که پیش چشم تو بستند دست مردت را از آن زمان که شنیدم نصیبِ من غم بود که از قنوتِ نماز تو نیمه‌ ای کم بود شنیده‌ ام که علی‌ وار راه می‌ رفتی تو نیز دست به دیوار راه می‌ رفتی به یاد غربت مولا شکسته‌ می‌ خواندی شنیده‌ ام که نماز نشسته می‌ خواندی به حق آنچه شنیدم ، به حق آن‌ همه غم بگیر دست مرا و ببر از این عالم سلام ام ابیها رسالت بوذری

بی تاب بی تابم از عشق مولا عشق مولا دارم با اذن زهرا عالم و آدم افتاده همه بر پای مادر عالم و آدم با مادر همه قربان حیدر الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی ذکر اعجاز پیغمبر یا زهرا هوهوی شمشر حیدر یا زهرا سپر جان پیغمبر سر و جان مولا بود بلاگردون حیدر هم توی کوچه زهرا بود امیرالمؤمنین یا شاه مردان دل ناشاد ما را شاد گردان همین است و همین است و همین است فقط حیدر امیرالمومنین است الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی هر لحظه که دست مادر می لرزه زانوهای مرد خیبر می لرزه حال و روز اهل خونه پریشون و گریونه از همون روزی که مادر قد خم برگشت خونه فلک دیدی چه خاکی بر سرم کرد به طفلی رخت ماتم در برم کرد الهی بشکنه دست مغیره میون کوچه ها بی مادرم کرد الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی عشق مولا مجید بنی فاطمه

کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو تو زهرایی مجید بنی فاطمه

سرمه چشمام، خاک پاهاتو، ماجرا داره دل من با تو اگر تو چشمام، نمه بارونه، به تو محتاجم، خدا می‌دونه خدا می‌دونه، نبودی، روز من سیاه می‌شد آخر راهی که می‌رم، عاقبت کجا می‌شد کِی دلم، دچار کربلا می‌شد صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر تو با این حالی که، پر از دردی ولی در حقم، مادری کردی اومدم بین نوکرات جا شم بلا گردون بچه‌هات باشم به تو محتاجم، مثل کویر به بارون خدا تا تو این راهی که می‌رم بشه جون من فدات به دعات جانمونم از شهدا یک نگاه کن به گریه‌هام، مادرم به تو دروغ نمی‌گن این چشام مادر صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر منو عاشق کرد، ماجرای تو، نوکری واسه پسرای تو گردنم رفته زیر دین تو، که گذشت عمرم با حسین تو خداروشکر که موهام سفید می‌شن تو روضه‌ها تموم فکر و خیالم شده، خاک کربلا فدای قربت خون خدا این تموم حرفم و خواهشم مادر یک کاری کن، منم شهید بشم مادر صاحب قبر بی‌نشون سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام مادر سرمه چشمام مجید بنی فاطمه

در کوچه چه محشر شده سادات ببخشند اینگونه مقدّر شده سادات ببخشند این روضۀ ناموسی و این قصۀ کوچه تکرار مکرر شده سادات ببخشند دیوار که تقصیر ندارد به گمانم هر چه شده از در شده سادات ببخشند مادر که زمین خورده و بابا که شکسته ششماهه که پرپر شده سادات ببخشند مظلومۀ دنیاست ولی قاتل زهرا مظلومیِ حیدر شده سادات ببخشند دل سوخت ازین غصه که بین همه تقسیم ارثیّۀ مادر شده سادات ببخشند ارثیّۀ پهلوی لگد خوردهء مادر سهم علی اکبر شده سادات ببخشند گهوارهء ششماهۀ زهرا به گمانم وقف علی اصغر شده سادات ببخشند سهمیّۀ  رخسار کبودش به خرابه تقدیم به دختر شده سادات ببخشند البتّه رسیده است به او ارث ، اضافه چشمی که مکدر شده شده سادات ببخشند ظلمی که به زهرا شده ، تکرار به نوعی با زینب مضطر شده سادات ببخشند در شام خدا داند و زینب که به نیزه با سنگ چه با سر شده سادات ببخشند در کوچه مجید بنی فاطمه