جمادی الأول

باید قلم زد به وصف تو یا محسن کوتاهیه ما دلیل این هتّاکی باشد جواب معاندین با زهرا لعنت به هر کس که میکند شکّاکی شال عزا به روی گردنم پا علمت به سینه میزنم کوریه چشم منکران تو محسنیه فاطمیه مشکیه پیرهنم کوچکترین فدائیُ سربازه حیدری در بین معرکه سپر جان مادری رسواگره خباثت اهل سقیفه ای تو اولین مواخذه ی روزِ محشری یامحسن یامحسن از فضل تو بر تمام دنیا اینکه ۶ ماهِ کامل مسیحِ زهرا بودی رفتی و آخر سوال زینب شد که شکلِ علی یا شبیهِ زهرا بودی مثل حسن اهل کرامتی مثل حسین همای رحمتی کوریه چشم منکران تو میگم که لایق امامتی قتل تو از حسادت اهل ضلالت است این اعتقاد ما سندش از روایت است روز جزا به آتشِ دوزخ شود عذاب آن بی حیا که قاتلِ ثُلث سیادت است یامحسن یامحسن خالیه جای تو در میان تاریخ جنگ جمل تا حماسه ی عاشورا قسمت نبودش که در رکاب عباس پرچم بگیری تو واسه ی عاشورا نور دو دیده ی آلِ عبا برادره حسین و مجتبی کوریه چشم منکران‌ تو اسمتو دم میگیریم این شبا از نسلِ خانِدان رسول مُکَرَّمی یابن علی به حفظ ولایت مُبَرَّمی باشد مریدِ راهِ تو شش ماهه ی حسین تو نقطه ی شروع قیامِ مُحرَّمی یامحسن یامحسن محسنیه مشکی پیرهنم امیر برومند

پاییز شد به حرمت مادر بهار ما اصلا ًفدای فضه ی او روزگار ما خرجیِّ عیدمان همه اش خرج روضه شد نذر عزای فاطمه دار و ندار ما مردم اگر به جامه ی نو فخر میکنند پیراهن سیاه عزا افتخار ما اعضای خانواده ی مان را می آوریم باشد سیاه لشگر بزم اش تبار ما امروز اگر ب مجلس صدیقه سر زنیم سر میزند به خانه ی قبر و مزار ما پیگیر کار روضه ی زهرا اگر شویم پیش خدا پیش رَوَد کار و بار ما اینجا برای سینه زدن جایمان کم است محشر میان حجره ی زهرا قرار ما وقتی برای مادرمان سینه میزنیم فوراً گرفته میشود از دل غبار ما ما داغ دیده ایم که فریاد میزنیم خرده نگیر بر غم و داد و هوار ما گریه کنید مادر ما بی گناه بود ناله کنید مادر ما پا به ماه بود… روضه خصوصی محمدحسن فیضی

غریب اون کسی نیستش که زائر نداره غریب اون کسی نیستش که حرم نداره غریب اون کسی که جلو چشمش مادرشو بزنن نتونه کاری کنه گفت عبدالزهرا چه جور روضه منو میخونی آقا جان بار ها روضه تون رو خوندم شما رو زهرا دادن پاره های جگرت بالا اومد خواهرت زینب رسید به سر و صورت زد فرمود نه هر وقت خواستی روضه ما رو بخونی اینطور روضه بخون سن و سالی نداشتم دستم به دست مادرم بود وسطای کوچه یه نامرد جلوی مادرم رو گرفت هی جلو جلو اومد مادرم عقب عقب اومد دست نحسش رو بالا برد یه طور سیلی به مادرم زد یه وقت دیدم مادرم رو زمین افتاد غریب مجید بنی فاطمه

چیزی نمانده خاطرم از نان مادرم چیزی به غیر تاول دستان مادرم تنها اتاق خلوت رویای کودکی… شاهانه بود چادر ارزان مادرم قایم که می شدیم کسی کارمان نداشت در چادر گرفته به دندان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می شدیم سر می گذاشتیم به دامان مادرم اقساط ماهیانه ی بابای کارگر کم بود در مقابل ایمان مادرم غیر از دعا به حال من و خواهران من چیزی نبود در تب و هذیان مادرم یادش بخیر…شانه به موهام می کشید قربان گیسوان پریشان مادرم یک سفره ی پر از برکت پهن کرده ام با پول تا نخورده ی قرآن مادرم هرگز قسم به جان عزیزش نخورده ام دلتنگ مادرم شده ام…جان مادرم کو شانه ای که سر بگذارم به روی آن حالا که آمده ست سر شانه مادرم چیزی نمانده خاطرم از نان مادرم چیزی به غیر تاول دستان مادرم تنها اتاق خلوت رویای کودکی… شاهانه بود چادر ارزان مادرم قایم که می شدیم کسی کارمان نداشت در چادر گرفته به دندان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می شدیم سر می گذاشتیم به دامان مادرم اقساط ماهیانه ی بابای کارگر کم بود در مقابل ایمان مادرم غیر از دعا به حال من و خواهران من چیزی نبود در تب و هذیان مادرم یادش بخیر…شانه به موهام می کشید قربان گیسوان پریشان مادرم یک سفره ی پر از برکت پهن کرده ام با پول تا نخورده ی قرآن مادرم هرگز قسم به جان عزیزش نخورده ام دلتنگ مادرم شده ام…جان مادرم کو شانه ای که سر بگذارم به روی آن حالا که آمده ست سر شانه مادرم چیزی نمانده خاطرم صابر خراسانی

مادر منی مادر منو پدر و مادر منی ام ابی مادر پیغمبر منی ذکر اول و کلام آخر منی مادر منی تویی که فقط امید محشر منی من زیر پاتمو تو روی سر منی آرزومه بهم بگی نوکر منی دنیا با تو رویامه عشق تو محیامه وقتی حیدر آقامه مادر من کنیزت پدر من غلامت به حسینت قسم که تورو خیلی میخوامت ” مادر من یا زهرا “ نوکر توام نوکر تو و پدر و مادر توام یا بهتر بگم نوکر نوکر توام از وقتی که یادمه پشت در توام نوکر توام با دعای تو شیعه ی حیدر توام سینه زن روضه های دختر توام اگه تو مادرمی من پسر توام وقتی زیر بارونم اسمت رو میخونم از عشق تو دیوونم تو شب بی قراریم راهیه هیئتم کن یه شب جمعه مادر مدینه دعوتم کن مادر منی محسن عراقی

صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود جوان ننه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه صدای در مهدی رعنایی

بی هوا منصور ارضی باور کنید تنها کسی که بی هوا زمین خورده مادرمون حضرت زهراست تا حالا نخوردی بی هوا مثلا ماشین بهت بزنه بی هوا اصلا حضرت خیلی محترمانه دوست و دشمن که میومدن در خونه محترمانه حرف میزدن داشت می گفت رفتم سندو گرفتم حقم بوده همین تو این حرفا یهویی ... من سال 63 مدینه که رفتم هنوز اون کوچه بنی هاشم بود اون موقع بود بعد سال 63 به بعد ک.چه رو هم خراب کردن خود من به رفقایی که با هم بودیم نشستیم همون جا یه ذره گریه کردیم گفتم اصلا تو این کوچه دو تا آدم رد نمیشه یکی باید بشینه یا به سینه دیوار تکیه بده بعد اون یکی بتونه رد بشه من نمی دونم بی بی چگونه ضربه خورده چون رحمانی همدانی تو کتابش نوشته وقتی که ضربه خورد دو تا گوشواره افتاد من نمیدونم یه دیواره یه سیلی ... برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد بی هوا منصور ارضی

هر موجودی یه جوری میسوزه ولی انسان وقتی که میسوزه اشکش جاری میشه شما ها بهتر میدونید حضرت همه حرفش بر اینه که در مصیبت ما شده شکل سوختنم به خودتون بگیرید و ناراحتی داشته باشید اوستای ما میگفت تا حضرت زهرا نخواد که نمیتونیم برا امام حسین گریه کنیم یه ارتباط خاصی باید باشه سوختن منصور ارضی

ایستادم به نوک پنجه ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد هرچه کردم سپر درد و بلایش گردم نشد ای وای که سیلی به رخش آخر خورد آه زینب تو ندیدی! به خدا من دیدم مادرم خورد به دیوار ولی با سر خورد سیلی محکم او چشم مرا تار نمود مادر از من دوسه تا سیلی محکمتر خورد لگدی خورد به پهلوم و نفس بند آمد مادر اما لگدی محکم و سنگین تر خورد حسن ازغصه سرش را به زمین زد, غش کرد باز زینب غم یک مرثیه ی دیگر خورد قصه ی کوچه عجیب است (مهاجر) اما وای از آن لحظه که زهرا لگدی از در خورد آقا زاده احمد واعظی

آشیانی راکه باهم ساختیم آتش زدند هرچه پیغمبرسفارش کرده بود اجرا نشد پای نامحرم نباید باز می‌شد در حرم باتمام قدرتم مانع شدم اما نشد ضربه ای با پا به در زد سخت پهلویم شکست بعد ازآن، زهرا(س) برای تو دگر زهرا نشد پشت درافتاده بودم خصم در را می‌فشرد یا علی گفتم که برخیزم ولی تنها نشد بین آتش ناگهان دلواپس زینب شدم دود می‌دیدم فضا را،دخترم پیدا نشد ریسمان را باز می‌کردم،اگرقنفذ نبود باغلاف تیغ محکم زد بدستم وا نشد مغیره سر رسید محمد جوادی

با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب میگوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را… گریه زنونه محمد جوادی

با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را   بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب میگوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را بلند گریه کردن امیر کرمانشاهی

یه روزی این حاج عباس آقای ما خدا همه پیر غلاما رو حفظ کنه دو تا حرف زد گفت اولا یادتون باشه من که میدونم الان بگن دو تا کوچه باز شده از همین خیابون یکی میره بهشت یکی میره یه روضه ای دیگه من که میدونم همه شما میرید روضه مجلسی که یا الله نمیشه یادتون باشه هنوز بی بی نرفته منی که بزرگ شدم تو روضه هات نگی منو نمیخوای منی که جوونیمو دادم به پات نگی منو نمیخوای زنده ام فقط به عشق کربلات نگی منو نمیخوای نگی منو نمیخوای من کجا برم نگی منو نمیخوای پیش کیا برم من چطور آقا کربلا نرم عشقه عشقه عشقه به والله از تو خوندن مرگه مرگه مرگه به والله بی تو بودن حسین بی تو می میرم نگی منو نمیخوای احمد واعظی

چیزی نمانده خاطرم از نان مادرم چیزی به غیر تاول دستان مادرم تنها اتاق خلوت رویای کودکی شاهانه بود چادر ارزان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می شدیم سر می گذاشتیم به دامان مادرم قایم که می شدیم کسی کارمان نداشت در چادر گرفته به دندان مادرم

مرا ببخش شکسته شدی و چین خوردی سه ماه آخر عمرت همش زمین خوردی همیشه دست به دیوار می شوی زهرا تکان نخور که گرفتار می شوی زهرا دو چشم بسته ی خود را تو رو خدا واکن بیا و از سرت این دستمال را وا کن مرا ببخش اگر ریختند بر سر تو مرا ببخش به دیوار خورد معجر تو اگر نشد سرشان را به خویش بند کنم و از روی تو در خانه را بلند کنم دو موی سوخته از شانه ات در آوردم و میخ را ز در خانه ات در آوردم بمان که خانه ی امنی برات می سازم مدینه را همه را خاک پات می سازم مرا ببخش حسین سیب سرخی

زبان حال حضرت زینب و امام حسین درمورد امام حسن

دعای خیر تو بود که شیعه حیدرم فاطمه ای مادر مدافعان حرم فاطمه شاه بیت هر شعر حماسی تویی معلم مکتب علی شناسی تویی شد خاک کربلا وطن و سرزمین من سرمایه محبت زهراست دین من زهره‌ی هفت آسمان روشنی خاک تویی ریشه لولاک و ما خلقت افلاک تویی حجت حق گشته بر کا حجج فاطمه نوشته بر پرچم روز فرج یا فاطمه نام تو از ازل شده نقش جبین من سرمایه محبت زهراست دین من با تو به سر منزل عشق و جنون میروم روز جزا همره فاطمیون میروم همسر شیر خدا مادر کرببلا شد پسر ارشدت کریم آل عبا امضا بزن به تذکره اربعین من سرمایه محبت زهراست دین من کوثر قرآنی و روح عبادات تویی ام ابیهایی و مادر سادات تویی به ملک دل تا ابد محبتت حاکم است کنیز تو مادر ماه بنی هاشم است قلبم رکاب و عشق علی شد نگین من سرمایه محبت زهراست دین فاطمه شاه بیت حق عبدالرضا هلالی

مادر ما غریب دنیا اومد غریب زندگی کرد غریب از دنیا رفت مادر ما به پای رهبرش به پای دلبرش زیر دست و پا رفت قدر زهرا رو ندونستن خوب با این خانوم تا نکردند ریسمان تو کوچه ها از دستای یارش وا نکردند مادر ما مجتبی صمدی

دختر سه ساله رو بی هوا زدن سخته مادرم جلو پسر زدن سخته پسر باشه و مادر جلوش زمین بخوره سخته مادر بی هوا زمین بخوره سخته مادرو پسر ببینه نتونه کمک کنه سخته یه ضربه از بی هوایی ها و بی حیا ها بخوره سخته یه ضربه از کوچه بخوره نامحرم بریزن هر کی یه جوری بزنه بگه عقده علی رو دارم بی هوا زمین بخوره سخته فریدون کریم پور

اومد تو حجره با امیرالمومنین با امام مجتبی وقتی اومدن آقا رو خبر کردن که مادرمون دیگه نفس نمیکشه سراسیمه خودشو رسوند امیرالمومنین قلبش داشت وای میستاد تو راه سه بار عبا گرفت زیر پا وقتی رسید تو حجره امام حسن رفت صورت گذاشت رو صورت نگاه کرد دید زینبم صورت گذاشته رو سینه خوب بچش حسینش اینور اونورو نگاه کرد بدو رفت پایین پا این پارچه رو کنار زد صورتشو گذاشت کف پاش یا اماه یا اماه یا اماه حیدر خمسه

دیدن امرالمومنین میخواد زهرا رو غسلش بده داره آروم آروم غسلش میده حسن جان حسین جان کسی صدای گریتونو نشنوه حسنین دارن نگاه میکنن اسما آروم آروم آب میریزه علی آروم آروم داره گریه میکنه یه وقت دیدن علی از غسل کردن دست برداشت علی سرو گذاشت رو دیوار آخ داره داد میزنه بلند گریه میکنه آقا جان اگه تو اینجور گریه میکنی بچه هات چه کنن بازوی شکسته فریدون کریم پور