جمادی الأول

به جلوه حسنینش خجسته خواهر زاد یقین کنید که ام الحسین دیگر زاد سلام باد بر این خواهر و بر این خواهریش خدای  داده مقام حسین پروریش محمدند و علی هر دو محو دیدارش نشان بوسه ی زهرا به ماه رخسارش هزار مریم و حاجر شده گرفتارش شرف گرفته شرافت به ذل دیوارش عفاف و عصمت و ایثار جنس بازارش فقط به روی حسین است چشم دیدارش برات عفو خدا ریخته است در قدمش یقین کنید بود قلب فاطمه حرمش چه دختری که جلال پیامبر دارد ز خردسالی خود صولت پدر دارد فرشته ای است ولی صورت بشر دارد نه بلکه تینت او تینتی از هور خوبتر دارد به سیدالشهدا الفتی دگر دارد از آن جمال محال است چشم بردارد فقط نه محو جمالش نبی شده امشب حسین فاطمه هم زینبی شده امشب حجاب فاطمه از  چادرش نمودار است زکودکی به علی مثل مادرش یار است مقام ام ابیهایی اش سزاوار است چو ذوالفقار زبانش به خطبه کرار است حسین از وی و وی از حسین سرشار است نماز فاله اش را خدا خریدار است زهی نماز شب آن حقیقت زهرا که سیدالشهداگفت التماس دعا جمال اوست به چشم علی تماشایی خطابه هاش همه حیدری و زهرایی نکرده شوی بود مادر شکیبایی گرفته سایه اش از آفتاب زیبایی نهاده چهره به خاک درش توانایی نخوانده درس  معلم بود به دانایی ز خردسالی پرواز کرده تا حیدر به ذوالفقار زبانش نوشته یا حیدر در آسمان علی اختری چنین باید ز کوثر نبوی کوثری چنین باید کنار خون خدا خواهری چنین باید به حلم و صبر رضا مادری چنین باید بانوان جهان رهبری چنین باید به حق فاطمه فاطمه را دختری چنین باید نه صبر رفته از دستش به صبر فرمان داد کنار مقتل خون بر امام خود جان داد تو کیستی که علی گونه رهبری کردی به صبر و همت و ایثار مادری کردی سلام بر تو که خون را پیامبری کردی تو با خطابه ات اعجاز حیدری کردی تو با امام شهیدان برابری کردی تو مثل فاطمه اسلام پروری کردی حسین فلک نجات است و ناخدایش تویی علی زبان خدا باشد وصدایش تویی

می نویسم که والضُحیٰ زینب عصمت الله کبریا زینب جمعِ اسماء و اسمها زینب ربنا بعدِ ربنا زینب می نویسم پس از خدا زینب نامِ او تا که بر زبان اُفتاد کوه برخاست آسمان اُفتاد عَلَم از شانه یِ یَلان اُفتاد سرِ ما هم بر آستان اُفتاد می نویسم که اِنَما… زینب

زینب کسی است که در راه عفتش عباس می دهد نخ معجر نمی دهد دختر مگو بگو گوهر مرتضی علی دختر مگو بگو که تاج سر مرتضی علی اولادهم مساوی اکبادهم لذا زینب نگو جگر مرتضی علی داشت افتخار کند بر تو بوتراب ای میوه دل وثمر مرتضی علی نوع نگاه او به تو اثبات میکند زهراست زنده در نظر مرتضی علی زینب کسی است حاج ابراهیم رهبر

زینب یگانه است حاج ابراهیم رهبر یا که خدا به خلق پیمبر نمی دهد یا گر دهد پیمبر ابتر نمی دهد حتی اگر چه فیض الهی به هیچ کس غیر از  رسول سوره کوثر نمی دهد دختر در این قبیله تجلی کوثر است بی خود خدا به فاطمه دختر نمی دهد زینب یگانه است و خدا هم به فاطمه تا زینب است دختر دیگر نمی دهد زینب رشیده ای ست که بر شانه کسی تکیه به غیر شانه حیدر نمی دهد زینب شکوه خواهریش را در عالمین دست کسی به غیر برادر نمی دهد او مظهر صفات جلالی حیدر است یعنی به راحتی به کسی سر نمی دهد زینب همان کسی ست که در راه عفتش عباس می دهد نخ معجر نمی دهد زینب یگانه است حاج ابراهیم رهبر 

زینب رشیده ایست  که بر شانه کسی تکیه به غیر شانه حیدر نمی دهد زینب شکوه خواهریش را درعالمین دست کسی به غیر برادر نمی دهد او مظهر صفات جلالی حیدر است یعنی به راحتی به کسی سر نمی دهد زینب رشیده ایست  که بر شانه کسی تکیه به غیر شانه حیدر نمی دهد زینب شکوه خواهریش را درعالمین دست کسی به غیر برادر نمی دهد او مظهر صفات جلالی حیدر است یعنی به راحتی به کسی سر نمی دهد زینب شکوه خواهری حاج ابراهیم رهبر

نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می آید ……نفس هایم گواهی می دهد بوی تو می آید شکوه تو زمین را با قیامت آشنا کرده …… و رقص باد با گیسوی تو محشر به پا کرده زمین را غرق در خون خدا کردی خبر داری؟ ……. تو اسرار خدا را بر ملا کردی خبر داری- جهان را زیر و رو کرده است گیسوی پریشانت……. از این عالم چه می خواهی همه عالم به قربانت مرا از فیض رستاخیز چشمانت مکن محروم …… جهان را جان بده، پلکی بزن، یا حی یا قیوم خبر دارم که سر از دیر نصرانی در آوردی ……. و عیسی را به آیین مسلمانی در آوردی خبر دارم چه راهی را بر اوج نیزه طی کردی ……از آن وقتی که اسب شوق را مردانه هی کردی تو می رفتی و می دیدم که چشمم تیره شد کم کم …… به صحرایی سراسر از تو خالی خیره شد کم کم نسیمی آشنا حمیدرضا برقعی تو را تا لحظه ی آخر نگاه من صدا می زد……..چراغی شعله شعله زیر باران دست و پا می زد حدود ساعت سه ، جان من می رفت آهسته ……. برای غرق در دریا شدن می رفت آهسته بخوان! آهسته از این جا به بعد ماجرا با من……. خیالت جمع ای دریای غیرت خیمه ها با من تمام راه بر پا داشتم بزم عزا در خود ……… ولی از پا نیفتادم ، شکستم بی صدا در خود شکستم بی صدا در خود که باید بی تو برگردم ……. قدم خم شد ولیکن خم به ابرویم نیاوردم

آرزوی پر زدن با من پرم با تو گریه های نیمه شب با من حرم با تو نفس با من هوا با تو دعا با من شفا با تو نیاز کربلا با من برات کربلا با تو ای کس و کارم به تو خیلی بدهکارم دوسِت دارم بی پناه و بی کسم مادر پناهم باش آخرین امید شب های سیاهم باش منو گریه منو زاری منو روزهای بی یاری فقط دلخوشم به اینم که هوای نوکرو داری آه دم آخر به دادم می رسی مادر دوسِت دارم توی روضه تر نشد چشمی که مَحرم نیست روضه تو کمتر از داغ مُحرّم نیست چی میشه مادرم باشی یه سایه رو سرم باشی چی میشه که شب جمعه به یادم تو حرم باشی آه چه محزونی هنوزم روضه می خونی غریب آقا آرزوی پر زدن با من پرم با تو گریه های نیمه شب با من حرم با تو نفس با من هوا با تو دعا با من شفا با تو نیاز کربلا با من برات کربلا با تو آرزوی پر زدن امیر کرمانشاهی

با که گویم تن بیمار چرا خونین است سنگ غلست، در و دیوار چرا خونین است باز می شویم و هر بار چرا خونین است انحنای نوک مسمار چرا خونین است وای از آن میخ که خون بار مرا می بیند   قاتلت گفت که دشمن شکنش را کشتیم خوب شد پای علی سینه زنش را کشتیم نه فقط فاطمه با او حسنش را کشتیم می زند داد به لبخند زنش را کشتیم تاکه در مسجد و بازار مرا می بیند   آه از آن روز که کارم به تماشا افتاد رد پایی به روی چادرت آنجا افتاد من زمین خوردم و بانوی من از پا افتاد ضربه ای آمد و بر بازوی تو جا افتاد باز این روضه ی دشوار مرا می بیند   قنفذ از راه از آن لحظه که آمد می زد تازه می کرد نفس را و مجدد می زد وای از دست مغیره چقدر بد می زد جای هر کس که در آن روز نمیزد می زد باز با خنده در انظار مرا می بیند با که گویم امین مقدم

یا وجیهه عند الله اشفعی لنا عندالله به دعای زهرا هستم نوکر ابا عبدالله قلب من شبیه حرم عمریه این باورمه مادر حسین مادرمه یا اماه پسرت کریمه عشقه نمیشه برام تکراری تو امام حسن رو اصلا یه جور دیگه دوس داری سایه داری رو سرمون تا آخر ما از دل و جون میمونیم از فاطمیون یا اماه دیگه با ظهور مهدی میشه این جهان رویایی یه حرم برات میسازیم تو مدینه استثنایی ای دریای عشق و کرم شبیه سقای حرم به من هم بگو پسرم یا اماه تویی کوثر پیغمبر تویی ذوالفقار حیدر توی سختیها  آل الله میگیرن مدد از مادر این عاشق محتاج دعاست حاجت من کرب و بلاست اربعینم دست شماس یا اماه مادر حسین ابوالفضل بختیاری

یاسم محمد جوادی یاسم ولی به رنگ گل ارغوان شدم این روزها, قیام و رکوعم شده یکی مثل هلال ماه, خمیدم کمان شدم آمد به خانه دختر طلحه به دیدنم گفتم ببین که پوستِ بر استخوان شدم یک روز اگر زمین نخورم شب نمی شود نیرو ز دست داده ام و ناتوان شدم من بازویم شکسته ولی کار می کنم حیدر ببیندم که دوباره جوان شدم گیرم وضو جبیره, مقصر مغیره شد بس ضربه زد به بازوی من نیمه جان شدم یاسم محمد جوادی

چندی وقتی پیش آقایی تو کوچه گیر کرد هی عقب رفت مسلم میگم یه لحظه دلش رفت یه جایی گفت خانوم بدی کوچه های تنگ این است میشود هرطرف رهت را بست مثلا کوچه ای که زهرا رفت از تنش تازیانه بالا رفت اما عمم دید نیزه رو نیزه میزنن شمشیر رو شمیر میزنن عمع گفت نانجیب جای لبهای نبی را پا نزن با لگد بر لاله ی زهرا نزن گفت داداش از شهر شام بدم میاد از هلهله بدم میاد از خنده های حرمله بدم میاد کوچه های تنگ سیدرضا تحویلدار

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید گل تاب فشار در و دیوار ندارد بر سایه گلبرگ گل یاس نویسید این گل همه زیباییست و خار ندارد آری همه زیباییست با شاخه نازک والله که این گل طلب نار ندارد بر روی در خانه مولا بنویسید یک زن به خدا طاقت مسمار ندارد میخ در و شلاق و جنین و سر و بازو جز فاطمه ، محسن که طرفدار ندارد بر سر در این شهر پر از دود نویسید ظلمت همه جا رفته و افسار ندارد در شهر مدینه همه در خواب عمیقند شهری که در آن یک تن بیدار ندارد بر روی زمین و تلی از خاک نویسید زهرا همه نور است ، تو را کار ندارد!!! زهرا همه نور است و زمین جای تنش نیست این نور خدایی جز علی یار ندارد تاب فشار در و دیوار علی اصغر انصاریان

دلم دریایی از غمهای بسیار غم غربت غم یارو غم یار من از روز ازل مظلوم بودم زحق خویشتن محروم بودم هم از اهل مدینه ظلم دیدم هم از این کوفیان طعنه شنیدم دلم سوزان بسانِ آفتاب است سلامم بین مردم بی جواب است از آن روزی که بی زهرا شدم من در این عالم تک و تنها شدم من خدا داند که زهرا جانِ من بود به درد بی کسی درمان من بود ولی از او فقط یک شکوه دارم به سینه غُصه ای نا گفته دارم تو که تنهائیم را دیده بودی مرا ای کاش با خود برده بودی زدنیا سوی جنت رهسپارم که تنها با اجل یک حرف دارم اجل فارغ ز رنج و محنتم کن زدیدار مغیره راحتم کن اگر زینب گذارت کوفه افتاد به بازار و میان کوچه افتاد بدان معنای نام کوفه ننگ است پذیرائیشان با خاک و سنگ است ناله فاطمه امیر کرمانشاهی

متن مداحی : ای مادرم تاج سرم احمد واعظی ای مادرم تاج سرم غمگینو بی تابی چرا دائم ز اشکو آه غم با قد خم در آتش و آبی چرا شب تا سحر برگو از این پهلو به اون پهلو نمی خوابی چرا مادر شب تا سحر برگو از این پهلو به اون پهلو نمی خوابی چرا نمیخوابی چرا مادر بلاگردان تو قربان تو قربان تو داغ غم خود را به قلب من نشاندی بنشسته میخواندی نماز ای قبله ی راز و نیاز دیدم دعای دست با یک دست خواندی ای مادرم تاج سرم احمد واعظی

برو گم شو تو از دور و بر من چه می خواهی زجان مادر من نزن كه مادرم از پا نشسته نزن كه مادرم پهلوش سكشته آی مادرم،مادرم،مادرم یه عالمه زخم،یه عالمه دود یه عالمه هیزم،یه یاس كبود خدایا ببین شكستن این ها حرمت ها رو چه زود برو گم شو تو از دور و بر من چه می خواهی زجان مادر من نزن كه مادرم از پا نشسته نزن كه مادرم پهلوش سكشته آی مادرم،مادرم،مادرم یه عالمه زخم،یه عالمه دود یه عالمه هیزم،یه یاس كبود خدایا ببین شكستن این ها حرمت ها رو چه زود قبر مخفی احمد واعظی

رودخونه هرچی باشه دریا نمیشه هیچ کسی به خوبی زهرا نمیشه دوست دارم که من غلام زهرا باشم کسی مثل فاطمه پیدا نمیشه طاووس با همه رنگش یک تار موش نمیشه زهرا رو نمیبینه حتما که روش نمیشه زهرا نور دوعینه زهرا عشق حسینه هیچکسی به خوبی زهرا نمیشه علی اکبری

تا چشم به زدیم باز فاطمیه رسیده هنوز لباس مشکیم بوی محرم میده مادره سینه زنا مادر شاه کربلا توی نجف ساخته شده برای تو صحن و سرا تو نجف صحنت قبله دل هاست پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر فاطمیه رسیده محمدحسین حدادیان

پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل احمد واعظی

پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی

بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی تو همه رحمتی بی بی مظهر عصمتی بی بی همه خلقت گیاه تو اند تو گل خلقتی بی بی مادر مادر مادر مادر ای نور حضرت داور یا زهرا جان و جانان  پیغمبر یا زهرا ای همه هستی حیدر یا زهرا یازهرا یازهرا تو حبیبه یکتایی تو امیره گل هایی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم دای خاک پات میکنم خودمو تو بهشت میبینم وقتی مادر صدات میکنم بی بی دل بر شما بستم خاک پای شما هستم مادرانه نگاهم کن گر چه آلود و پستم بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم احمد واعظی

گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر او احمد واعظی

ای هم نفس من ای همه کس من ای هم نفس من ای همه کس من من بی تو غریبم زندگانی من قد کمانی من من بی و غریبم ای همسر سینه خسته ام فاطمه جانم ای آیینه شکسته ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم چون چراغ خاموش گه میروی از هوش شمع من فسردی وای از این زمانه پشت درب خانه تازیانه خوردی ای همسفر رشیده ام فاطمه جانم ای رشیده خمیده ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم دیدمت که دیشب گیسوان زینب خسته شانه کردی با بازوی خسته پهلوی شکسته کاره خانه کردی آتش زدی بر حاصل من فاطمه جانم ای یاس کبود دل من فاطمه جانم ای هم نفس من احمد واعظی

ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه دلم غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی ای یار علی حسین سیب سرخی