جمادی الأول

از وقتی چشم باز می‌کنیم  در پی حقیقت جهانیم این نگاه مادر است که ما را آرام می‌کند چادر مشکی‌اش حرف‌ها و خاطره‌ها دارد و بغلش آغوش گرم کودک است با دو دوتا چهارتای ما نمی‌شود کسی را بی دلیل دوست داشت ولی حساب کتاب مادر از این حرف‌ها جداست دوست داشتنش اندازه ندارد به سادگی می‌بخشد خودش را وقف بزرگ شدن ما می‌کند که نگاه کند و لذت ببرد این قد کشیدن ما را پسر روی مادر غیرت دارد اما ایستادم به نوک پنجه پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد روایت دوشنبه با موضوع مادر 

به خواستگاری فاطمه پیغمبر فرمودند علی جان از مال دنیا چی داری مثلاً مهر فاطمه رو چی می‌خوای قرار بدی از دارایی دنیا چی داری جبرئیل نازل شد گفت یا رسول الله خدا میگه طرف علی منم هرچی هم بخواید از خزانه خودم مهر حضرت صدیقه علیها سلام می‌کنم به امام صادق گفتن خدا چی مهر مادر شما نمود حضرت فرمودند حضرت فرمود خدا دنیا رو مهر صدیقه طاهره سلام الله علیها قرار داد حالا بشین با این نکاتی که خدمتتون گفتم یه تأمل ذهنی داشته باش در منزلت و حقیقت فاطمه زهرا علیها سلام ببین چی می‌فهمی از دختر پیغمبر و چی میتونی در باورت تجسم کنی از زهرای مرضیه سلام الله علیها نشان الهی در دل فاطمه سید علی علوی

دنیامی آره همونی که میخوامی همیشه دوای دردامی حسین نفس دنیا رو باید شکست و رفت تو آتیش عشق با چشمای بسته رفت مزه کربلا به اربعینشه حرمو باید با پاهای خسته رفت بارونم کن یه گوشه دنج حرم مهمونم کن بین دو تا حرم تو سرگردونم کن بارونم کن حسین وای ... دنیامی جواد مقدم

با قلبی عاشق به تو دلبر میگم حرفامو با تو با چشم تر میگم داده اجازه پسرت ثارالله اینکه یه عمره به تو مادر میگم واسه‌ی بچه مِهر مادر خوبه وقتی تو باشی سایه‌ی سر خوبه عاقبت دعای تو سعادته یعنی بهم میگن یه نوکر خوبه اگه عمری تو روضم اگه ابر بهارم من این اشکای چشمامو از لطف تو دارم مدد مادر مادر... با قلبی عاشق بال و پر می‌گیرم پر می‌زنم تا آسمونت میرم می‌رسه روزی که میام و مادر تو حرم تو جون میدم می‌میرم می‌رسه روزی که تو گنبد داری صحن و سرا شبیه مشهد داری میام و میگم توی صحنت مادر خدا رو شکر که دیگه مرقد داری میگم اینجا بهشتِ تو اُمُّ الحسنینه تا قبر حسنت هم یه بین الحرمینه مدد مادر مادر... با قلبی عاشق از تو حاجت می‌خوام واسه دعاهام یه اجابت می‌خوام قربون دستت بزن امضا مادر که فقط از تو یه زیارت می‌خوام یه کربلا بده که حاجت‌مندم از هرچی غیر کربلا دل کندم دخیلِ چادرت دلم رو مادر به نیت یه کربلا می‌بندم الهی یه شب جمعه که مستِ نگارم کنار تو سرم رو رو شیش گوشه بذارم مدد مادر مادر... با قلبی عاشق جواد مقدم

همه ما دیدیم ضرب و شتم دعوا حالا اصلاً یه زن یهو آسیب ببینه و یک غلاف که دست چهل نفر چرخید میگن همچین میزد با بغض تو بازوی زهرا سه ماه گذشته وصیت کرده بود منو از زیر پیراهن بشور اسما میگه آب می‌ریختم علی بدنو می‌شست یهو دیدم وسط غسل دست از غسل کشید یه جوری هوار زد از اسما میگه اومدم بالا سرش آقا شما به بچه‌ها گفتی گریه نکنن خودت داری هوار می‌زنی الان اهل مدینه با خبر میشن گفت اسما همه رو دیده بودم اما دستم از بازوش رد نمی‌شه کبودیو ورم بازو نخوابیده یه ناله یا زهرا این بغض گلوت خالی شه یا زهرا زخم بازو حیدر خمسه

مادر نفسش اعجازه چادر خاکی‌شو رو سرم می‌ندازه مادر دوای هر درده قیامت دنبال نوکراش می‌گرده حضرت مادر زیر پر چادرت‌ان این همه نوکر با تو تماشایی‌ترِ صحنه‌ی محشر حضرت مادر بارون رحمتی، من مثل یک کویر ای مادرِ حسن، دست من رو بگیر اُمُّنا فاطمه، اُمُّنا فاطمه ... مادر ضربان حیدر سوامون کن توی شلوغی محشر شأنت فوقِ هر اِدراکه پسرت اربابِ همه‌ی افلاکه دل بی‌قراره حاجت اگه داری بیار ردخور نداره جز تو کدوم عشقی برا من موندگاره دل بی‌قراره بارون رحمتی، من مثل یک کویر ای مادرِ حسن، دست من رو بگیر اُمُّنا فاطمه، اُمُّنا فاطمه ... مادر نفسش اعجازه حسین سیب سرخی

به کنیزش گفت من یه پارچه می‌کشم رو صورت خودم صدام کن اگه جواب دادم که من هستم اگر جواب ندادم برو علی رو صدا کن چند بار صدا کرد دید فاطمه جواب نمیده همون موقع اومد خودش و انداخت رو بدن خانوم اسما بنت عمیس همین که رو بدن خانم بود حسن و حسین اومدن تو امام حسن پرسید که مادر ما این موقع نمی‌خوابید چرا الان خوابیده گفت مادرتون نخوابیده فقد ماتت امکم مادر رفت همین که گفت مادرتون از دنیا رفت امام حسن خودش رو انداخت رو سینه مادر نمیدونم میخواست زخمی رو پنهان کنه نمیدونم هرچی امام حسین صدا کرد امام حسن صدا کرد برای اولین باره فاطمه جواب بچه‌هاشو نمیده آروم این بچه‌ها رو از این مادر جدا کرد گفت برید علی رو صدا کنید آره بابا بچه عزادار و باید اینجوری از بدن عزیزش جدا کرد با آرامش با نوازش سکینه خاتون اومدخداحافظی کنه با امام حسین خودش رو انداخت رو بدن ابی عبدالله فقط همین متن عربی رو برای شما میگم جمعت عده من الاعراب یه مشت اراذل و بی سر و پا جمع شدن همین جور کشیدن این دختر رو بردند مادر تون از دنیا رفت اسماعیل رمضانی

آه اسماء بنویس علی بخون تنها آه اسماء تو حیاط خونه ی مولا آه اسماء می‌زدن مادرم و مردا مادرم با هیچ کسی دعوا نداشت بار شیشه داشت زیر در بود پاش روی در گذاشت داغ محسن رو روی دلش گذاشت خیلی کینه داشت خیلی کینه داشت منو حلال کن زن پا به ماه کتک زدن نداشت داغ محسن رو روی دلش گذاشت محمدحسین حدادیان

بچه‌ها شفاعت یعنی چی شفاعت یعنی دستگیری یه کسی جرمی انجام داده افتاده زندان شما میری آبرو می‌ذاری با خانواده‌ای که مثلاً بنده با شما دعوا کردم شما رو زدم افتادم زندان یه کسی میاد با خانواده شما شفاعت منو می‌کنه آبرو داره میاد خونه شما میگه آقا به خاطر من به خاطر سیادت من علم من بالاخره محبتی که شما به من دارید منو شفیع قرار بدین و آزادش کنید به این میگن شفاعت یعنی دستگیری از یه کسی که زمین خورده دستگیری از یه مجرم بچه ها شفاعت و پیغمبر خدا  از دنیا شروع کرد بچه‌ها تو دنیا باید دست خدا و اهل بیت بگیرید پیغمبر خدا برای دستگیری از ماها هزینه خرج کرد یکی از هزینه‌هاش چیه همین فاطمیه که داره میاد حضرت زهرا سلام الله علیها برا چی رفت تو کوچه برای چی رفت مسجد برای چی خطبه خوند برای چی گریه کرد برای چی کتک خورد رفت که دست امتشو بگیره دیگه گریه کرد با گریه‌اش دست مردمو بگیره خطبه خوند برای چی برای روشنگری که دست مردم رو بگیره از امیر مومنان پشت در برای چی دفاع کرد تو کوچه‌هایی که دست مردم یکی از هزینه‌هایی که بچه‌ها پیغمبر خدا خرج کرده برای حفظ دین برای دستگیری از ما حضرت زهراست یکی دیگه از هزینه‌هایی که پیغمبر خدا.خرج کرده کربلاست شفاعت استاد دارستانی

بچه های علیم یه روز دیدن بانو شون بهتر شده بلند شد کارای خونه رو کرد موهای زینبو شونه کرد برادر مریض میشه مادر غصه می‌خوره خواهر مریض میشه مادر غصه می‌خوره تو خونه مادر دست به دیوار میگیره همه مریض میشن دوباره شب شد و سردرد داره باز مادر درد دارد حسن میگریدو در خواب گوید نزن سیلی ستم گر غصه خوردن مادرمون سیدرضا تحویلدار

یه جام دیدن مولا سر به دیوار گذاشته داره بلند بلند گریه میکنه اسما اومد جلو آقا جان چرا شما داری بلند گریه می‌کنی گفت آخه هرچی آب می‌ریزم خون سینه بن نمیاد بازوهام ورم داره هی می‌خوام راه برم این دنده نمی‌ذاره چند روزه که تب کردم هرچی که می‌کشم از داغیه مسماره ای جانم بی هوا زمین خوردم بی هوا زمین خوردم مهدی آینه

من یه حرفی میزیم سلمان در خونه رو زد گفت خانم جان یه چیزایی زنای همسایه برای شما میگن میگن زهرا مردنیه... خانوم فرمود:سلمان میخ در بیچاره م کرده در بیچاره‌ام کرده شبا خوابم نمی‌بره هی از این پهلو شبا خوابم نمیبره هی از این پهلو به اون پهلو میشم این نفس بالا نمیاد این تویی سرد وخسته مادر پهلو شکسته اشکمو در میاری با نماز نشسته مادر پهلو شکسته 

قربونت برم این همه راه اومدی به عشق امام رضا همه با گریه‌اش گریه می‌کردن از مادرای ما می‌گفت بی‌بی بهترید همه دسته دسته بهش سر می‌زدن اما کسی به مادر مدینه سر نمی‌زد انقدر سر نزدن که یه روز سلمان رفت گفت صورتم درد می‌کند سلمان یکی هیزم می‌آورد یکی آتیش می‌آورد آخ آخ آخ یکی از همه بیشتر گرمش کرد عقب رفت هرچی زور داشت تو زانوش جمع کرد چنان لگد به در زد چنان لگد به در زد سیدرضا تحویلدار

حاج اکبر ناظم تو همین تهران بچه‌ها روضه خون بود روضه خون تیر روضه خون یک تهران بود وقتی می‌خواستن ببرن هیئت بنز می‌آوردن می گفت من پیاده میام گفتن راه طولانیه می‌گفت بهتر بیشتر راه میام من برای هر قدمی که به هیئت می‌زنم برای هر قدمش و نفسش یه حج از امام حسین می گیرم هرچی هیئت دورتر من باید بیشتر راه بیام بیشتر حج می‌گیرم اینجوری بود یه روز سه تا روضه سخت خونده بود ظهر اومد بره خونه کوچه رو شهرداری کنده بود گفتن حاج اکبر میشه از کوچه بعدی بری گفت آره میگه پیچیدم تو کوچه بعدی دیدم چهار تا بچه قد و نیم قد ده  دوازه ساله چادر مادراشونو به هم گره زدن به این تیر چراغ برق بستن یه خیمه انقدی زدن از دور که منو دیدن مثل که دنیا رو بهشون دادن حاج اکبر ناظم تو کوچه ما اومدن این گوشه کت منو گرفتن گفتن حاج اکبر حاج اکبر میشه برای ما روضه بخونی منم یه لحظه تو خودم گفتم آخه این چهار تا بچه که زبون نمی‌فهمن چه روضه ای التماس التماس گفتم میرم تو خیمه‌شون یه دو خط می‌خونم  ول کنن ما رو بعدم میرم خونه اومدم برم تو خیمه دیدم صاف نمی‌تونم برم خیمه کوچیکیه خم شدم رفتم تو دیدم یه دونه از این حلب های هفده کیلویی رو بچه‌ها برگردوندن روش یه پارچه سیاه انداختن شده منبر نشستن روی این حلب روغن این چهار تا بچه‌ام جلو من نشستن تا گفتم السلام علیک یا اباعبدالله مثل اینکه این چهار تا بچه داغ مادر دیدن یه جوری این چهار تا زار می‌زدن و گریه می‌کردن از گریه اینا من گریه‌م گرفت یه روضه خوبی خوندیم خیلی کیف داد روضه  تموم شد پا شدم برم گفتن حاج اکبر ما صله که نداریم بدیم چایی دم کردیم بیاریم تو خودم گفتم که اینا بچه‌ان معلوم نیست دستشون پاک باشه به آب خورده به قند خورده دستشون نجس باشه گفتم نه نه نمی‌خورم با این نگاه که  دسته این بچه‌ها پاک نباشه طهارت بلد نباشند چای نخوردم اومدم خونه  تا چشم اومد گرم شه دیدم در خونه رو میزنن کیه دیدم مادر سادات حضرت زهرا سلام الله حاج اکبر آقا بیایم تو بله مادر خاک به سرم بفرمایید بی بی اومد تو اتاق نشست با کنیزا من دم در فرمود حاج اکبر روضه امروزتو قبول کردیم تا بی‌بی گفت روضه امروز تو قبول کردیم تو عالم مکاشفه است دیگه گفتم بی بی جان من امروز سه جا رفتم روضه اصلاً بچه‌ها رو به ذهنم نیومد صبح رفتم بازار تهرون هفت هزار نفر اونجا رو میگی گفت نه گفتم خونه فلان بازاری تهرون فرمود نه خونه مرجع تقلید آیت الله عظمی فلانی فرمود نه گفتم مادر من همین سه جا بیشتر نرفتم  فرمود نه اون روضه‌ ای که برا بچه‌ها اومدی خوندی اونا چهار تا بودن پنجمیش من بودم اما حاج اکبر دلمو شکوندی گفتم خاک به سرم مادر روضه غلط خوندم فرمود نه چرا چایشونو نخوردی اون چایی رو من برای این بچه‌ها دم کرده بودم میشه امشبم یه کاری کنیم بچه‌ها ما که الان پا نداریم بریم امام رضا اما می‌تونیم امام رضا رو بیارید اینجا مجلس خواهرشو گرفتید دیگه کی به خواهر عزیزتر از برادر روضه خوان حاج اکبر ناظم استاد دارستانی

بسم الله الرحمن الرحیم یه روز تو کوچه‌ها یه مادری نشست غرور چند نفر سر گوشواره ای شکست یه سیلی بی حیا به مادرم زدش از کوچه تا به خونه مون نشسته اومدش من که یادم نمی رود آن روز وسط کوچه می زدند فریاد من یقین داشتم نمیافتد بی هوا زد که مادرم افتاد یه روز تو کوچه‌ ها حسین ستوده

خانم زهرا می‌فرمود با همون پهلوی شکسته و با همون سینه مجروح‌ و با همون بازوی شکسته علی جان یه چهارپا برام تهیه کن منو ببر در خونه این اصحابم این مهاجر و انصار من از اینا بپرسم مگه شما نبودید ندیدید پیغمبر بابام فرمود بعد از من علیه یکی یکی میرفتن در خانه اینا علی جان در بزن در می‌زد مولا دم در میومدن تو یادت نیست در غدیر خم من نبودم آقا ببخشید معذرت میخوام من خبر ندارم من یادم نمیاد بعضی خونه‌ها وقتی می‌رسیدند صاحب‌خونه وقتی صدای درب می‌شنید صدا میزد کیه در میزنه امیرالمومنین می‌فرمود فاطمه جون تو جوابشو بده اگه صدای منو بشنوه تا جلو درم نمیاد با همون پهلوی شکسته حسن خلج

تا که پشت پرده سقیفه روشن بشه باز شیعه غیرت امیرالمؤمنینی میخواد تا فدک هم به جهان حقایقش ثابت شه یه نفر شبیه علامه امینی میخواد به اشک اون چشم تار ، به اون حال دلخورش به مسمار غرق خون ، به خاک رو چادرش یا فاطرو به ، حق فاطمه یا عالی و به ، حرمت علی کی میرسه پس ، نوبت ظهور برپا بشه باز ، دولت علی این الطالب بدم الزهرا... دوتا شاهد میبرن تو محکمه مردم شهر حقشون و میگیرن وقتی شکایت میکنن ولی مولا صدو بیست هزار نفر شاهد داشت پس اینا چطور ازش غصب خلافت میکنن بحقی که خورده شد ، به اون بازوی کبود به خون روی غلاف ، به دستی که بسته بود از تو دل قبر اون دو غاصبو بیرون میکشه مهدی یه تنه عالم میبینن که قاتل تو پای یک درخت دارش میزنه این الطالب بدم الزهرا... تا که پشت پرده‌ی سقیفه روشن بشه باز حسن عطایی

به والله قسم خانوم زهرا پس از شهادت محسن بن علی یه بارم جلو علی نگفت آخ بچه م یه بارم نگفت دلم برا محسنم تنگه یه بارم هم نگفت کاش که میشد میبود بغلش میکردم شیرش میدادم مادره حتماً تو دلش این مسائل میگذشته اما جلو علی حرفی نزد این فاطمه یه جوری تربیت کرده تمام خاندان والله کربلا عروسشم همینجور بود یه بارم نگفت وای علی اصغرم یه بارم نگفت حسین کاش بچه‌ م بود اصغرم رفت فدای سرم اصغرم رفت فدای سرم جلو علی حرفی نزد حسن خلج

تعجب تعجب تعجب اینجاست به ما میگن شما چرا انقدر عزا  دارید به اونایی که کشتن بگید چرا کشتن مگه گذاشتن این خانواده نفس راحتی بکشن فاطمه رو کشتن بلافاصله بعد چند سال نقشه قتل علی رو کشیدن هنوز داغ علی تازه بود حسن رو کشتن هنوز امام حسن فراموش نشده کربلا رو راه انداختن روز خوش مگه گذاشتن که ما خوشی کنیم یقه اونایی که کشتن رو بگیرید که چرا شما کشتید که ما مجبور باشیم همش  عزاداری کنیم چرا انقدر عزا دارید حسن خلج

ای نور قلب عاشقم شمع این خانه تویی زهرا زهرا مرو مرو مرو لطف کاشانه تویی ای مرغ پر شکسته ی افتاده کنج قفس از فرط غصه فاطمه در سینه مانده نفس ممنونم اگر نروی می‌میرم اگر بروی زهرا مرو مرو ممنونم اگر نروی زهرا ممنونم اگر نروی حسن خلج

از همتون عذرخواهی می‌کنم از سادات بیشتر عذرخواهی میکنم از امام زمان دیدن حریف فاطمه نمیشن صدا زد قنفذ مغیره خالد یکی یکی ملعونا رو صدا زد چرا دست فاطمه رو کوتاه نمیکنید به خدا فقط یه ضربه غلاف قنفذ نبود هم قنفذ میزد هم مغیره میزد امام صادق می‌فرماید خالد بن ولید لعنت الله علیه از پشت سر چنان با غلاف شمشیر به کتف مادرم زهرا دل من بیشتر بابا برای شوهرم سوزد که زیر دست و پا می‌دید تنها یاور خود را تنها یاور حسن خلج 

دل‌خوشی که به دل ما نمیاد دستی که بشکنه بالا نمیاد میخ در داغ شده بود خوب می‌دونم محسنم دیگه به دنیا نمیاد تموم دنیام سوخت، مادرِ بچه‌هام سوخت مرحم آرزوهام، درست جلو چشام سوخت صدا می‌زد سوختم، جون تو بد سوختم وقتی لگد به در زد، زیر لگد سوختم الهی، الهی، بشکنه پای قاتل دویدن، تو خونم، یه لشکر از اراذل در وسطِ کوچه تو را می‌زدن ای کاش جای تو مرا می زدن دلخوشی که به دل ما نمیاد پیام کیانی

یه وقت پیغوم دادن دندون رسول الله پیشونی مبارک شکسته تنگه رو خالی کردن برای غنیمت لشکر حمله کرد اون دوتا ملعون مثل بز کوهی رو کوه فرار می‌کردن جون پیغمبر براشون مهم نبود نوشتن تنها کسی که موند پای رسول الله نود تا زخم خورد امیرالمومنین جون پیغمبر و نجات داد یه وقت دیدن خانوم داره می‌ دوئه گفت بابام کجاست همه با دست نشون دادن بابات اونجاست خانم دختره چادرش را پهن کرد گفت بخواب روی پای دخترت کی پیشونی تو اینطوری کرده چرا دندونت شکسته بابا حرفام آشناست آره این اولین دختری بود سر بابا رو گرفت بغل دست انداخت لای موهای رسول الله گفت دخترت برات بمیره کی لبتو اینطوری کرده کی دندون بابامو شکونده یا زهرا اگه علی نبود آقاتونو کشته بودن رسول الله رو کشته بودن یه نگاهی کرد گفت علی جان اگه عمری باشه جبران می‌کن روم نمیشه شما رو نگاه کنم چه جبرانی کرد راحله بود یه نفر نگفت که زهرای علی حامله بود کشتن فاطمه ختم کل این قائله بود محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن دخترت برات بمیره علی پور کاوه

آه سادات ببخشید که او خورد زمین در همین فاصله‌ام کنده شده است لولا در آن چنان با لگدی باز شد آن در که همه فکر کردند که دیوار یکی شد رد شدن آن همه نامرد از آن در با پا که افتاد به روی بدن زهرا مادر زیر دره سینه و میخ در درگیر دره این شکستگی‌ها تقصیر دره مادر زیر دره همه فکر کردندکه با دیوار یکی شدعلی کرمی

سه چهار روز از شهادت پیغمبر گذشته چند لحظه سکوت کرد سپس چند گامی عقب عقب برگرد همه گفتن منصرف شده‌اند همه گفتند که بخیر گذشت ناگهان با سمت خانه دوید لگدی زد به در خدا ما در شده شعله ور خدا محسن فاطمه بی سپر خدا مادر محسن فاطمه بی سپر علی کرمی