روایت دوشنبه با موضوع مادر

از وقتی چشم باز می‌کنیم  در پی حقیقت جهانیم
این نگاه مادر است که ما را آرام می‌کند
چادر مشکی‌اش حرف‌ها و خاطره‌ها دارد
و بغلش آغوش گرم کودک است
با دو دوتا چهارتای ما نمی‌شود
کسی را بی دلیل دوست داشت
ولی حساب کتاب مادر از این حرف‌ها جداست
دوست داشتنش اندازه ندارد
به سادگی می‌بخشد
خودش را وقف بزرگ شدن ما می‌کند
که نگاه کند و لذت ببرد
این قد کشیدن ما را
پسر روی مادر غیرت دارد
اما ایستادم به نوک پنجه پا
اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد

روایت دوشنبه با موضوع مادر