جمادی الأول

بهار من شدی خزون این اول جوونی همسایه ها همه میگن بعیده که بمونی حالت وخیمه زهرا افتادی دیگه از پا میبینمت که بیقراری با حال زار و بیمار دست میگیری به دیوار زانوی راه رفتن نداری پُر از درده این جسم خستت نکش کار از دست شکستت مرو زهرا ، مرو زهرا از کینه ی من هی به تو شنیدم حرف بد زد تو پشتِ در بودی که بی هوا به در لگد زد واسه تو اشک میریزم منو ببخش عزیزم درو نشد بردارم از روت آتیش و دود و هیزم توو شعله ها شدی گم خیلی لگد زدن به پهلوت تنِ تو موند به زیر در وای چهل نفر به یک نفر وای مرو زهرا ، مرو زهرا نمیدونم روتو چرا همش میگیری از من حسن میریزه اشک ولی چیزی نمیگه اصلاً یه چی میده عذابش شبا همش توو خوابش میگه نزن ای پَست نامرد هی میگه پاشو مادر خونه بریم از این وَر چشات خون شد از دست نامرد پیش چشمش هی میشه تکرار که با صورت خوردی به دیوار مرو زهرا ، مرو زهرا بهار من شدی خزون این اول جوونی جواد مقدم

چیزی نشده خیالت راحت پاشو پسرم پاشو برگردیم نامردیا که یکی دوتا نیست ما که تا حالا تحمل کردیم ببین فقط خاکی شد یه ذره چادرم چیزی نشده اشکاتو پاک کن وگرنه غصه میخورم چیزی نشده از اهل خونه دیگه رو میگیرم از امشب چیزی نگی به بابا چیزی نگی به زینب هی نگو وای مادرم من خوب میشم پسرم وای مادرم مادرم مادرم چه غریبونه نگام میکردی چه غریبونه منو بوسیدی آره باورش میدونم سخته روضه هایی که تو کوچه دیدی پاشو بریم بی قراری بسه حسنم چیزی نشده ببین دارم صاف و ساده لبخند میزنم چیزی نشده دردت به جون مادر حالم خوبه عزیزم من غصه هامو باید توی دلم بریزم خوبم فقط, کمرم من خوب میشم پسرم وای مادرم مادرم مادرم نماهنگ چیزی نشده خیالت راحت حسن عطایی

تو جون منی تو خون منی رزق و روزی منو آب و نون منی نمیشه بگم چی میشه بگم توفقط مادر مهربون منی دستامومیگیری با مهرمادری خوشحالم میبالم به این سروری به به به به به این نوکری آغاز من پایان من روح من و ریحان من ای لولوء و مرجان من سلام الله علیک ای جان من ای جان من ای جان من می میرم برات قربون نگات توزدی امضارو گرفتم برات ایجان دلم می میرم برات توفقط صدام کن قربون صدات بهشت منی و من کردم سیرت محتاجم محتاجم به دعای خیرت من جزتو کی رو دارم غیرت ای سرورم تاج سرم قربون توبرم ای مادرم۰ هم دلبر هم دلبرم ان اعطیناک الکوثرم ای جان ای جان من نماهنگ مهر مادری جواد مقدم

آتیش زدن به در تا مادر بسوزه هم زهرا بسوزه هم حیدر بسوزه مادر مجتبی پاشو ببین چقدر مضطره مجتبی پاشو ببین گذشت دست حرومی از رو سر مجتبی گم میکنی چرا راه خونمونو مادر توی راهه دیدم رد خونو حقه توئه فدک به زخم کهنه ی تو میزنن نمک حقه توئه فدک ولی جلو حسن میزدنت کتک ای مادر حسین مظلومه حسینت از مهریه ی تو محرومه حسینت بین دو نهر آب تشنگی حسین میده تو رو عذاب بین دو نهر آب داغ علیِ تو موند رو دل رباب آتیش زدن به در تا مادر بسوزه حسین ستوده

این زندگی میشه دو بخش اینو قبول دارن همه علیِ قبل از فاطمه علیِ بعد از فاطمه تو جای همه پشت در میگی مولا سلامٌ علیکم شنیدی تو هم که نمیدن جوابِ سلامم رو مردم میدونم که سخت میگذره با علی سخت شده دیدن تو تو زخم تنت بیشتره یا علی من میدونم تنِ تو ای نگار من خداحافظ بیقرار من خداحافظ دیگه یار من خداحافظ ای وای من ، زهرای من این زندگی رو چشم زدن شیشه ی خوشبختی شکست مدینه دست به سینه بود سینه و دست وقتی شکست ببین حال و روز یل خیبرو دیگه خونه نشینه خبر داری الآن به قنفذ میگن پهلوون مدینه دیدم توی مسجد مغیره نشسته چطور صدر مجلس اینم مزد پهلوی ناقص اینم مزد این دست بی حس آه ای یارالی خداحافظ زخمیِ علی خداحافظ میمیرم ولی خداحافظ ای وای من ، زهرای من این چهل نفر از خونمون یه روزی میشن سی هزار حسینو پیدا میکنن توو قتلگاه توو نیزه زار همش میری از حال ، که میشه لگدمال کنار من و تو همون ساعت سه ، همون شیب گودال قرار من و تو شدی رو به قبله ، میگن رو به خیمه میفتن به جونش تنِ نامرتب ، همش میگه زینب با قد کمونش ای حسینِ من خداحافظ عشق بی کفن خداحافظ پاره پاره تن خداحافظ شاه کربلا خداحافظ کشته از قفا خداحافظ زیر نیزه ها خداحافظ ای وای من ، زهرای من این زندگی میشه دو بخش جواد مقدم

اونی که غمش شعله به قلبم میزنه تا خونه منو از کوچه آورد یه تنه کسی که خبر داره چی اومد به سرم اونی که عصا شد واسه مادر حسنه اون کسی که کینه به دل داشت راهمونو توو کوچه سد کرد چادری که روی سرم بود جلو چِش همه لگد کرد با اینکه دلگیر از دیوار و مسمارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم میچکه روو خاکا نمِ اشکای ترم منو بغلم کرد بین کوچه پسرم یه بی حیا سیلی زد و فریاد زد و وسط همین کوچه ها خون شد جگرم من نمیدونم به چه وضعی خودم رو تا خونه رسوندم دور از چِش علی یه گوشه خاکِ روو چادرو تکوندم از دشمن مولا همیشه بیزارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم چیزی که بهم زد همه ی باورمو داغی که میسوزونه دل مضطرمو قصه ی جدایی و تن بی کفنه همونی که خون کرده چِش دخترمو برا حسینم که غریبه یه پیرُهن با گریه دوختم عزیز من کفن نداره چقدر از این خاطره سوختم این کشته ی مظلوم بی جون و بی حاله زخمی روی خاک و تشنه توو گوداله ای وای حسین من اونی که غمش شعله به قلبم میزنه جواد مقدم

چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر محبتت شبانه روز به ما رسیده مادر طعم غذای روضتو هرکی چشیده گفته شکر خدا که من رو شیعه آفریده مادر بی نگاه مادرانت خانم عمر نوکریِ من کوتاهه با تو پادشاه عالم میشم بیخیال هرچی شاهنشاهه ماه مهتاب ، مادر آب بهترین مادرِ عالم اُم الارباب مثل سلمان ، مثل بوذر مارو خانم بپذیر بین اصحاب فاطمه جان فاطمه جان مادر سیده ی زنان عالمینی عشق حیدر قال نبی فاطمه نورعینی عشق حیدر فراتر از درک منه وصف شما همین بس شفیعه ی گریه کن حسینی عشق حیدر اگه بالای سر من باشی لحظه ی جون دادنم شیرینه بیخیال مرگ و مُردن وقتی یه پسر مادرشو میبینه رکن ایمان ، ذات امکان معنی کوثر و قدر و روح قرآن تا قیامت مستدامه سایه ی لطف شما بر سر ایران فاطمه جان فاطمه جان مادر بذر محبت حسینو توو دلم تو کاشتی دست منو توو دستای گرم حسین گذاشتی تا که به بیراهه نرم من اول جوونی چشمتو از روو نوکرت یه لحظه برنداشتی همیشه به من میگفت مادربزرگ خدارو شکر که نَوَم هیئتیه بهم میگفت خدارو شاکر باش آخه نوکر حسین بودن قیمتیه من یه نوکر ، تویی سرور من غلامتم همیشه یابن الحیدر کن مقدر ، که بدم سر یه روزی به پای بچه های مادر چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر جواد مقدم

بی تو زهرا نفس گیره این دنیا میسوزه سینم از غصه این روزا آتیشم زده این داغ که ازم روو میگیری میمیرم زنده میشم دست به پهلو میگیری آسمونِ خونم تاریک و تاره ابر چشمام داره با تو میباره این تویی که هنوزم توو شبام میدرخشی میشه فاطمه جانم حیدرت رو ببخشی میبینمت شبا چقدر توو بسترت درد میکشی تو هرچی درد داری از اون قنفذ نامرد میکشی میخواست که با ضربِ غلاف خون به دل حیدر کنه یه کاری کرد که غسلتو برای من سخت تر کنه زهرا ، علی رو حلال کن خاطرات خوبمون تموم شد حیف دیدی چه زود خوشیمون تموم شد حیف بشکنه دست اونکه زندگیمو پاشوند زندگیم پشتِ در بود زندگیمو سوزوند این خونه حقش آتیش نبود اصلاً عمامم رو دور گردنم بستن آبرومو بردن توو شهر مدینه همسرم رو سوزوندن با آتش کینه کیو بگم که این روزا با علی دشمن نباشه کی فکر میکرد توو مدینه جایی برا من نباشه بگذریم از حالِ علی تو از خودت بگو برام میشه یه بار بعدِ سه ماه نگات بیفته به نگام زهرا ، علی رو حلال کن گِریَم میگیره با لرزش دستات با این سختی چرا پا میشی از جات بسه این خونه داری ای گل خشک و زردم فاطمه میگذره این روزا باز دورت میگردم بعد سه ماه بوی نون گرفت خونه موهای حسینت رو زدی شونه دیدمت گریه کردی نیمه شب رو سر من زینبت گریه میکرد دیشب با یه پیرهن پیراهنی که من دیدم بوی جدایی رو میده تو میری و من میمونم با زینب رنج کشیده سخت تره از غصه ی تو براش غم کرب و بلاست اون لحظه ای که میبینه سر حسین روو نیزه هاست زهرا ، علی رو حلال کن بی تو زهرا نفس گیره این دنیا جواد مقدم

تکیه گاه آخرم مرو زهرا ای امید آخرم مرو زهرا غم نشسته بر دل من ای تمام حاصل من مرو از این خانه کن نظاره حال زارم بی تو من خوشی ندارم مرو از این خانه آتشی افتاده بر جانم فاطمه بی تو من حیرانم با این چشم گریان از درد بی درمان شِکوِه کجا ببرم ببرم با این حال خسته لب از غصه بسته خم شده این کمرم کمرم فاطمه جانم ، فاطمه جانم روی صورت تو دست دشمن خورد خاطرِ تورو یه بی حیا آزرد هی نفس زدی ولیکن دستِ تو جدا شد از من میان نامحرم تو بی زیر دست و پایی محسنِ تو شد فدایی میان نامحرم روی کبود و نیلی داری زخمی و مجروح از مسماری یارم خورده سیلی غصه خوردم خیلی شرمو ببین تو زِ چشم تَرَم دنیا تاره تاره حیدر شد بیچاره من چه کنم چه کنم چه کنم فاطمه جانم ، فاطمه جانم ای که قوتی به پای لرزانم میروی زِ رفتنت پریشانم از حسادت حسودان عمر تو رسیده پایان زِ غصه رنجوری ای خوشیِ روزگارم فاطمه بمان کنارم چه تلخه این دوری با اینکه غرقِ غم و دردی موی زینب را شانه کردی در این شام آخر با چشمانی مضطر داری به دل تو عزای حسین روضه خواندی امشب همراهِ با زینب گریه کنی به هوای حسین تکیه گاه آخرم مرو زهرا جواد مقدم

یه روز بی بی ام البنین با سراسیمه و دلهره تو صحن خونه اینور و اونور میره امیرالمومنین تشریف آوردن با ادب رفت جلوی مولا فرمود مولا عباسم از صبح رفته تا الان نیومده فرمود ام البنین بچه که نیست عباسم نوجوون شده از چشم زخم این مردم میترسم امروز بی نقاب رفته بیرون اباالفضلم ظهر شد نیومد عصر شد نیومد دمدمای غروب بود امیرالمومنین دید دیگه ام البنین تاب نمیاره فرمود خودم میرم دنبالش دیدن آروم آروم طرف بقیع داره میره اومد بقیع دید مولا اباالفضل وایسادن با ادب و غضب دانه های اشک عین مروارید داره میریزه هی بلند بلند میگه مادر کاش من بودم مادر روضه ولدی پسرم بیا جواد ذاکر

علی جان حسابش که دستت هست که چند روزه بچه هام لب به نون نزدند چه کنم زهرا جان دستمون خالیه این چادر منو به زن یهودی بده امانت دل شب زن زید میگه دیدم خونمو نور گرفته آمدم دیدم از این چادر نور به آسمان میرود شاید من متوهمم شوهرم آمد شاید ما متوهمیم قوم و خویش آمدند تا هشتاد نفر از قبیله آمدند گفتند این پیغمبره باباش مسلمون شدن دل شب زن یهودی نور چادر رو دید مسلمان شد تو کوفه زن خولی هم یه نوری دید ولی چادر فاطمه جاش امن بود اومد دید جای سر بریده نا امنه روضه چادر و سر بریده سعید حدادیان

مقتل دو تا معنی داره یکی اسم زمانه یکی اسم مکانه مقتل یعنی تاریخ قتل بگو چه جوری کشتن مالکیا میگن علی که وایسه زنشو بزنن ما قبول نداریم زدند فاطمه را چون مرید حیدر بود همیشه شاهد حیدر شهید حیدر بود زدند مادر ما را به قصد کشت غلاف تیغ ، لگد ، تازیانه ، مشت زدند زدند فاطمه را چون مرید حیدر بود سعید حدادیان

اول کسی که تو عالم فرقش شکافت واسه علی حضرت زهرا بود هیچ وقت از یه آقایی که زنش تو بیمارستانه نگو چشه که امام صادق میگه ضرباتی که به بازوش خورد ... روضه اولین فدایی علی سعید حدادیان

میگه مقداد وایساده جلوی اونایی که اومدن نبش قبر کنن داره روضه رو میخونه مقداد گفت آره کار تموم شد اما اینو بهت بگم ضرباتی که به کمر زهرا خورده بود زخم ها آخر هم بسته نشد خون بند نیومد روضه خون بند نیومد سعید حدادیان

من حاضرم خار بره تو چِشَم ولی نره تو پای مادرم من آخرش یه روزی توی روضه جون میدم برای مادرم کاش من بودم سیلی میخوردم اون روز تو کوچه جای مادرم روضه ی فاطمه شروع شد وا علیا وا محمدا این روزا خیلی تسلیت بگین به بچه سیدا از ته دل بلند بگو آه مادر مثل امام حسن بگو آه مادر آه مادر آه مادر آه مادر خیلی برام مادر من زحمت کشید گریه کنه تو بار بیام سعی میکنم با گریه هام هرجوری هست تو روضه هات به کار بیام من تا ابد نمیتونم با روضه ی دیوار و در کنار بیام معجزه ی خونه وحی اگه دریا میسوخت تو آتیش با اینکه زهرا پشت در بود ولی مولا میسوخت تو آتیش روضه‌ی فاطمه شروع شد وا علیا وا محمدا این روزا خیلی تسلیت بگین به بچه سیدا از ته دل بلند بگو، آه مادر تو هم شبیه من بگو آه مادر مثل امام حسن بگو آه مادر آه مادر آه مادر آه مادر من حاضرم خار بره تو چشم حسن عطایی

قلب من با روضه‌اش مغمومه این روایت از خود معصومه جان فدای تو انسیة الحورا امُنا زهرا یا مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... حال من این دنیا آرومه چون شفیع فردام، خانومه حتی من تو قیامت می‌زنم داد اهل عالم، زهرا مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... عصمت تو به عالم معلومه دشمنت تو قیامت محکومه بین کوچه علی گفت نزنیدش بی‌حیاها زهرا مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... من بمیرم حسنت مسمومه سمت زینب، پره چشم شومه ته گودال افتاده حسینت آخ بمیرم چقدر مظلومه مظلومه مظلومه مظلومه... قلب من با روضه‌اش مغمومه امیر برومند

می‌نویسم من از امّ‌ابیها مادر عالمین حضرت زهرا اون که از بچگی هوامو داشته سایه‌ی چادرش روی سر ما لَوْلا فاطمَة لَما خَلَقتُکُما زهرا نبود علی و پیمبر نبود نور فاطمه بوده قبل خلقت و این بی وجود بی‌بی میسر نبود داره می‌گرده جهان تُو مدار فاطمه همه‌کاره فاطمه یا زهرا به زنان زن قهرمان، به علی یاور تویی به نبی مادر تویی یا زهرا یا زهرا، مدد یا زهرا بانی خلقت عالمه زهرا ناجی حضرت آدمه زهرا شأن بی‌بی فراتر از درکه الگوی عصمت مریمه زهرا قال جبریل یا ربِّ وَ مَن تَحتَ کِساء وحی شد اوَّلُهُم فاطمَه خَیرُالنِّساء مصطفی بود و علی و حسن و حسین پدرش گفته به وصفش ابوها بِفِدا تویی خیر بی‌کران، برکاتت بی‌عدد می‌گیرم از تو مدد یا زهرا آبروی این جهان، زن بی‌همتا تویی نفَس مولا تویی یا زهرا یا زهرا، مدد یا زهرا می‌نویسم من از امّ‌ ابیها امیر برومند

مرحوم سید مهدی طباطبایی میگفت مرحوم مجلسی رسید به ملاقات حضرت ولی عصر چند تا سوال کرد یه سوال کرد پرسید از تربت امام حسین بالا تر هم هست امام زمان گریه کرد فرمود آتشم زدی آره عرض کرد اون تربت کدومه تربت کعبه هم شفا ندهد مرحبا تربت کربلای حسین عذاب قبر نبیند سوال قبر ندارد کسی که در کفنش خاک کربلای حسین از تربت امام حسین بالاتر هم هست حضرت فرمودند بله خاک چادر مادرم زهرا روضه خاک چادر حضرت زهرا سعید حدادیان

نقاشا اومدن یه ذوالجناح کشیدن چهار تا تیر خورده خوب میخواد من و تو اذیت نشیم ذوالجناح از تیر بال در آورده بود ما در یک صحنه چهار هزار تیرانداز به امام حسین تیر زدن امام حسین خشکش زده از بس تیر خورده منتهی نمیگن این که میگن دستش رسید به بازو سر گذاشت ناب مقتل این نیست موقعی که آوردن اسما هول شد ریخت بهم گفت آخه این یه جای سالم نداره من به کدوم زخمش برسم روضه این بدن یه جای سالم نداره سعید حدادیان

سوگواره تجسمی کوچه های بنی هاشم غریبی علی مظلومیت علی اصلا هیچی نگم یه چیز غیر پیش بینی بود حال و هوای بیننده نمایش سوگواره حضرت زهرا

شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست چقدر زود داری پیر میشی حواست هست هنوز پیراهن قبلیت پر از خونه دیدم باز لکه ی خون رو لباست هست تیشه ی جلاد خورده تا ریشه بعد سرفت رو لباست غنچه وا میشه شمع این خونه میزنی سوسو میشی با زحمت از این پهلو به اون پهلو آه آه این چه دردیه نصف شب داری دست و پام میلرزه زهرا بسکه تب داری رو میگردونی خسته ای از من چند شبه عجل وفاتی روی لب داری یوماه یوماه یوماه یوماه من از چشمات خجالت میکشم زهرا میبینی آه حسرت میکشم زهرا اگه میشه نرو من بی تو میمیرم ببین با گریه منت میکشم زهرا کور بشن ای کاش تو نظر خوردی من خودم دیدم که با صورت به در خوردی با سر افتادی تا نشستی زد بشکنه دستای سنگینش دو دستی زد آه آه رد خونِ تو روی دیواره اینکه کار دست نبوده کار مسماره من ندیدم که قتل یک خانوم تا چهل تا مرد جنگی متهم داره یوماه یوماه یوماه یوماه شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست حسین ستوده

صدیقه طاهره چه نگاه توحیدی به این عالم داشت چه عظمتی از خدا در نگاه و دید حضرت زهرا بوده که او رو از نیمه شب تا اذان صبح در مقابل خدا به رکوع وا داشت میگه هوا که روشن شد نگاه به پاهای مادرم افتاد دیدم که پاهاش ورم کرد از بس تو رکوع وایساده ما امروز محکوم به این هستیم که اگر بخواهیم دم از محبت حضرت زهرا دنبال روی این خانم راه بیفتیم باید سنخیت پیدا کنیم باید یه رنگی بگیریم از بی بی و الا فقط از این جلسه به این هیئت فقط کفش پاره کردنه بعد از این همه ایام رفتن و اومدن و سینه زدن و تو هوای سرد اومدن و رفتن ببینم که صدیقه طاهره توسلات من یک گوشه‌ای از عبادت و بندگی منو درگیر کرده نمازام یه تغییری درش ایجاد شده و الا این آمدن و رفتن ما از آمدن و رفتن دلبر خبری نیست کز حال وفا آمد و از حال جفا رفت فقط اومدیم و رفتیم فقط اومدیم و رفتیم شیخ عباس صراف

فصه فضه فضه خذینی کار زنونه است جمع کن هر چی می بینی فصه فضه فضه خذینی لگداشون کار سقط جنینه نوای یوماه حسین ستوده

شبای جمعه که خودش سیدال لیالی ست یعنی آقای همه ی شبها در طول سال و هفته و ماه خداوند متعال شب‌های جمعه یک سفره ویژه‌ای برا بنده‌هاش پهن میکنه به ادبیات امروز ما بریز و بپاشش زیاده حالا در بین شبهای جمعه آخرین شب جمعه آخر هر ماه قمری مثل امشب سفره رنگین‌تره خدا یک بار عام و یک عنایت ویژه‌ای به بنده‌هاش میکنه امشب خیلی شب با عظمتی تو سینه زدن حواستون به خدا هم باشه بگوخدایا اگر من توی گذشته ام کاری رو کرده ام که رضایت تو توش نبوده برای تو کاری نداره که بخل هم که نیست اون بالا به خاطر صدیقه طاهره ما رو ببخش اینو بگید حتماً امشب به خدا به خاطر صدیقه طاهره شیخ عباس صراف

بچه‌ها تک تک شما ها امشب سرمایه‌های حضرت زهرایید اینو بهش بگو بله ما یه موقع میگیم ما بد کردیم من گنه کارم من ارزشش رو ندارم نه یه موقع‌هایی سرتون رو بیارید بالا به حضرت زهرا بگید ما سرمایه‌های حسینیم براتو ما نباشیم کی برای حسینت سینه بزنه کی مجلست رو گرم کنه ما نباشیم کی برای حسینت گریه کنه کره زمین رو بیاید بچلونید مگه چند نفر میشن کل گریه کنای امام حسین تو اون چند نفر من و توام حضرت زهرا انتخاب کرده ...این یعنی یه سرمایه یعنی من سرمایه حضرت زهرام رو من حساب وا کرده وقتی که چشت میخواد نگاه به نامحرم کنه بگو این چشم ملک حضرت زهراست این چشم ملک امام حسین اگه بخوام برا حسین خرجش کنم نباید چیزی رو ببینه که امام حسین دوست نداره این ملک امام حسین خوش به حال اونا که با این باور میان ما سرمایه‌های حضرت زهراییم شیخ عباس صراف