گلچین مداحی وفات حضرت ام البنین (س)

سلام ای بانوی دنیا سلام ای حضرت دریا جانم ای مادر سقا تو اسوه ی عشق و ایثاری تو معلم علمداری هم کنیز حضرت زهرا هم جان حیدر کراری بانوی محشرمی تو سایه ی ، رو سرمی تو مادر، حضرت عباس تا ابد مادرمی تو سلام ای یاور طاها سلام ارامش مولا جانم ای مادر سقا تو قبله ی همه حاجاتی تو روح اشک و مناجاتی هم سنگ صبور عقیله هم ،عشق عمه ی ساداتی از همه بهترمی تو ذکر رو منبرمی تو حضرت ام بنینی تا ابد مادرمی تو بانوی محشرمی سلام ای بانوی دنیا حسین سیب سرخی

روضه هایی عجیب می خواند از شب و روز کربلای حسین با خجالت به زینبش می گفت: پسرانم همه فدای حسین از خدا خواست که قد من را ای خدا بیشتر هلالش کن دست بر دامن سکینه گرفت پسرم را بیا حلالش کن زیر این آفتاب چون آتش بدنش ذره ذره آب شده تشنه لب مانده آن قدر این جا صورتش سوخته, کباب شده بعد آن مشک پارهٔ پسرش شرم دارد از این جا چرا زنده است هر کجا شیر خواره می بیند از نگاه رباب شرمنده است در کنار چهار قبر شریف آن قدر گریه کرده بی حال است ظهر امروز باز غش کرده روضه خوان شهید گودال است: گفت زینب میان مردم شام فکر رأس برادرت بودی؟ راستی این دفعه جواب بده راضی از دست نوکرت بودی؟ گفته بودم که روز عاشورا همه دم پیش خواهرش باشد قبل از آن که کسی شهید شود پیش مرگ برادرش باشد سر عباس را به نی دیدی لب او خشک بود یا تر بود؟ خواب دیدم که آب ها را ریخت نگران لب برادر بود دست او جای دست مادر تو من شنیدم که زود پرپر شد سر عباس را به نی بستند بس که افتاد مثل اصغر شد تا سر شیر خواره می افتاد شعله بر قلب کاروان می زد سر عباس من که… ولی افتاد رعد و برقی در آسمان می زد  مهدی نظری روضه های عجیب صابر خراسانی

تو روضه ام بنین باید ادب کرد کرببلا رو باید از بی بی طلب کرد غلام خونش پدرمه مادر عباس مادرمه دل اباالفضلی میگه سرو فدا سرش کنم این شور سیدو میخوام هدیه به مادرش کنم یل کربلا ابالفضل قربون اون قد و بالات فدای چشای نازش فدای خشکی لب هاش به تو دخیلم صاحب علم اباالفضل یاد داده مادرم فقط بگم اباالفضل که این تموم باورمه مادر عباس مادرمه مگه میشه تا عمر داریم روی حرفمون نمونیم اسم اباالفضل که میاد از رقیه نخونیم انا کلب الرقیه تو روضه ام بنین حسین سیب سرخی

چقدر درد آورِ وقتی با ناله روضه میخونی از آتیش همین روضه است یه دنیا رو می سوزونی از اون بارون تیر و نیزه ها شرمندتم از این که من نبودم کربلا شرمندتم شنیدم که حسین و سر بریدن وای من شنیدن کی بود مانند دیدن وای من می سوزی جای من گریه کن منم تا صبح برات گریه میکنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم بسه پیکر پُرِ از زخمِ علاجم گریه کردن نیست با این حالی که من دارم علاجم غیر رفتن نیست رباب ، سکوت من برای حفظ غرورم نیست رباب نگی ام البنین سنگ صبورم نیست رباب چراغ گریه هام روشن نمیمونه رباب زیادی بودم از اول تو این خونه رباب دلم خونِ رباب ، دلم خونِ رباب گریه کن منم تا صبح برات گریه می کنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم گریه کن زینب ، گریه کن زینب با ناله روضه میخونی حسین سیب سرخی