گلچین مداحی شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) | ایام فاطمیه

هر کس هر آن چه دیده اگر هر کجا تویی یعنی که ابتدا تویی و انتها تویی در تو خدا تجلی هر روزه می کند « آیینه تمام نمای خدا » تویی چیزی ندیده ام که تو در آن نبوده ای تا چشم کار می کند ای آشنا ! تویی نخل ولایت از تو نشسته چنین به بار سرچشمه فقاهت آل عبا تویی غیر از علی نبود کسی همطراز تو غیر از علی ندید کسی تا کجا تویی تو با علی و با تو علی روح واحدید نقش علی است در دل آیینه، یا تویی؟ شوق شریف رابطه های حریم وحی روح الامین روشن غار حرا تویی ایمان خلاصه در تو و مهر تو می شود مکه تویی، مدینه تویی، کربلا تویی زمزم ظهور زمزمه های زلال توست مروه تویی ، قداست قدسی ! صفاتویی بعد از تو هر زنی که به پاکی زبانزد است سوگند خورده است که خیرالنسا تویی شوق تلاوت تو شفا می دهد مرا ای کوثر کثیر ! حدیث کسا تویی آن منجی بزرگ که در هر سحر به او می گفت مادرم به تضرع بیا ! تویی آن راز سر به مهر که «حافظ» غریب وار می گفت صبح زود به باد صبا تویی‬ هر کجا تویی حسن خلج

قرارمون چی شد زهرا چرا علی تک و تنها تو پر زدی از دنیا بدون من بدون تو، تو این خونه عزا همیشه مهمونه ببین حسن دلش خونه ، بدون تو پر زدی تو نشنیدی صدامو رفتی و ندیدی تو گریه هامو این نگاه ، نگاه اخره مرگ تو ، مرگ حیدره بعد تو میمونم تنها ، واغربتا میشنوی صدامو زهرا ،واغربتا شبیه ابر بارونی ، برا حسن پریشونی دوباره روضه میخونی، دم رفتن خزونتو بهارش کن ، حسینتو نگاهش کن به زینبت سفارش کن یه پیراهن لحظه ای که تن،ها(تنها) بمونه بارش سنگ بی امونه لحظه وداع خواهره این نگاه ، نگاه اخره میدرند ، تورو این گرگا ،واویلتا پیروهن نداری حتی ،واویلتا قرارمون چی شدزهرا حسین سیب سرخی

اما فیکم مسلم روبروی چشمامون گریون حسن اما فیکم مسلم مادر زخمی رو شلاق نزن یه بی حیا اومدو هی با لگد در میزنه از لای چوبه های در مادرو خنجر میزنه اما فیکم مسلم جلو نامحرما افتاد زمین اما فیکم مسلم انقدر لگد به زهرا نزنید تو کوچه پیچیده صدا ضربه ی تازیانه ها جلوی چشمای شوهرش افتاده زیرو دستا و پا اما فیکم مسلم نفس مادر افلاک برید اما فیکم مسلم انقدر شال علی و کشید میون گریه ی علی مغیره میخنده بهش به سمت مسجد میبرن روی زمین میکشنش یه بی حیا اومد جواد حقیقت اما فیکم مسلم روبروی چشمامون گریون حسن اما فیکم مسلم مادر زخمی رو شلاق نزن یه بی حیا اومدو هی با لگد در میزنه از لای چوبه های در مادرو خنجر میزنه اما فیکم مسلم جلو نامحرما افتاد زمین اما فیکم مسلم انقدر لگد به زهرا نزنید تو کوچه پیچیده صدا ضربه ی تازیانه ها جلوی چشمای شوهرش افتاده زیرو دستا و پا اما فیکم مسلم نفس مادر افلاک برید اما فیکم مسلم انقدر شال علی و کشید میون گریه ی علی مغیره میخنده بهش به سمت مسجد میبرن روی زمین میکشنش یه بی حیا اومد جواد حقیقت

هرکه با زهراست احساس سخاوت می‌کند مور این وادی سلیمان را ضیافت می‌کند دست‌پخت‌فاطمه نان‌است‌و نانش جذبه‌است هر که شد یکبار سائل کم‌کم عادت می‌کند حضرت جبریل یک جلوه‌ست ذاتا وحی را فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می‌کند فرشیان نه عرشیان هم رو به او می‌ایستند در میان خانه‌اش وقتی عبادت می‌کند مرتضی بر فاطمه یا فاطمه بر مرتضی کیست که بر دیگری دارد امامت می‌کند هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه‌ست آینه از شأن همتایش حکایت می‌کند روز محشر که بیاید کار دست فاطمه‌ست مرتضی می‌ایستد ، زهرا قیامت می‌کند رشته‌ای از چادرش‌هم دست‌ما باشد بس‌است رشته‌ای از چادرش آری شفاعت‌می‌کند روضه حضرت زهرا ابوالفضل بختیاری هرکه با زهراست احساس سخاوت می‌کند مور این وادی سلیمان را ضیافت می‌کند دست‌پخت‌فاطمه نان‌است‌و نانش جذبه‌است هر که شد یکبار سائل کم‌کم عادت می‌کند حضرت جبریل یک جلوه‌ست ذاتا وحی را فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می‌کند فرشیان نه عرشیان هم رو به او می‌ایستند در میان خانه‌اش وقتی عبادت می‌کند مرتضی بر فاطمه یا فاطمه بر مرتضی کیست که بر دیگری دارد امامت می‌کند هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه‌ست آینه از شأن همتایش حکایت می‌کند روز محشر که بیاید کار دست فاطمه‌ست مرتضی می‌ایستد ، زهرا قیامت می‌کند رشته‌ای از چادرش‌هم دست‌ما باشد بس‌است رشته‌ای از چادرش آری شفاعت‌می‌کند روضه حضرت زهرا ابوالفضل بختیاری

آسمون تاریکه کوچمون باریکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه من روضه خونه مادرم من پسر بزرگ ترم بین کوچه ها شکست غرور علی پرورم نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن… مگه دست بر میداشت مادرم افتاد چقدر بهم برخورد سر مادرم داد زد من گریه میکنم زیاد که دیگه به یادم نیاد مادرمو زد بی هوا خدا برا هیچ کس نخواد نمیزنن نفس پیمبرو نمیزنن یه شکسته پیکرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو آسمون تاریکه جواد حقیقت آسمون تاریکه کوچمون باریکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه من روضه خونه مادرم من پسر بزرگ ترم بین کوچه ها شکست غرور علی پرورم نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن… مگه دست بر میداشت مادرم افتاد چقدر بهم برخورد سر مادرم داد زد من گریه میکنم زیاد که دیگه به یادم نیاد مادرمو زد بی هوا خدا برا هیچ کس نخواد نمیزنن نفس پیمبرو نمیزنن یه شکسته پیکرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو آسمون تاریکه جواد حقیقت

زیر باران دوشنبه بعد از ظهر اتفاقی مقابلم رخ داد وسط کوچه ناگهان دیدم زن همسایه بر زمین افتاد سیب‌ها روی خاک غلطیدند چادرش در میان گرد و غبار قبلا این صحنه را… نمی‌دانم در من انگار می‌شود تکرار آه سردی کشید، حس کردم کوچه آتش گرفت از این آه و سراسیمه گریه در گریه پسر کوچکش رسید از راه گفت: آرام باش! چیزی نیست به گمانم فقط کمی کمرم… دست من را بگیر، گریه نکن مرد گریه نمی‌کند پسرم چادرش را تکاند، با سختی یا علی گفت و از زمین پا شد پیش چشمان بی‌تفاوت ما ناله‌هایش فقط تماشا شد صبح فردا به مادرم گفتم گوش کن! این صدای روضه‌ی کیست طرف کوچه رفتم و دیدم در و دیوار خانه‌ای مشکی است **** با خودم فکر می‌کنم حالا کوچه ما چقدر تاریک است گریه، مادر، دوشنبه، در، کوچه راستی! فاطمیه نزدیک است… زهرا پشت در ابوالفضل بختیاری زیر باران دوشنبه بعد از ظهر اتفاقی مقابلم رخ داد وسط کوچه ناگهان دیدم زن همسایه بر زمین افتاد سیب‌ها روی خاک غلطیدند چادرش در میان گرد و غبار قبلا این صحنه را… نمی‌دانم در من انگار می‌شود تکرار آه سردی کشید، حس کردم کوچه آتش گرفت از این آه و سراسیمه گریه در گریه پسر کوچکش رسید از راه زهرا پشت در ابوالفضل بختیاری

مگه قرار نبود قرار هم باشیم تا آخرین نفس کنار هم باشیم مگه قرار نبود قرار هم باشیم تا آخرین نفس کنار هم باشیم زهرا جان مگه قرار نبود که روز ها تیره بشه نماز نشسته و وضو جبیره بشه تو رو میکشه زخم های .. تو رو میکشه حال مضطرت تو رو میکشه عق عق حسن تو رو میکشه اشک دخترت بازم نمی گی چی شد تو اون کوچه بازم نمی گی آخه چرا رو می گیری بازم نمیگی چه اومد به حال چشمات که بچه هات رو با هم استباه می گیری مگه قرار نبود نریمان پناهی منو میکشه یادگاری هات منو میکشه یادگاری هات منو میکشه بی قراری هات منو میکشه روزهای سخت منوئ میکشه گریه و زاری هات منو میکشه یادگاری هات منو میکشه یادگاری هات منو میکشه بی قراری هات منو میکشه روزهای سخت منوئ میکشه گریه و زاری هات منو میکشه یادگاری هات منو میکشه یادگاری هات منو میکشه بی قراری هات منو میکشه روزهای سخت منوئ میکشه گریه و زاری هات پرستوی منی از این قفس نرو بدون تو علی میمیره پس نرو پرستوی منی از این قفس نرو بدون تو علی میمیره پس نرو مگه قرار نبود نریمان پناهی

میون شعله ها آه ،پیچیده این صدا آه که جون من شده به پای عشق تو فدا ،آه علی سوختم، علی سوختم ، علی سوختم تو آتیشا و دود آه کسی کمک نبود آه علی بیا ببین که یاس تو شده کبود آه علی سوختم، علی سوختم ، علی سوختم چی میشه پشت در آه ، به گل زدن شرر آه لگد زدن به پهلوی من اینجا بی خبرآه ننه، ننه ، ننه ،ننه... پر از غم دلم آه ، آتیش مقابلم آه یه میخ داغ روی در ، که میشه قاتلم آه ای مادر، ای مادر..... میون شعله ها آه ، پیچیده این صدا آه که جون من شده به پای عشق تو فدا ،آه علی سوختم، علی سوختم ، علی سوختم تو آتیشا و دود آه کسی کمک نبود آه علی بیا ببین که یاس تو شده کبود آه علی سوختم، علی سوختم ، علی سوختم تموم ماجرا آه ، داره میاد صدا آه کجایی فضه پشت در برا کمک بیا آه بیا سوختم ، علی سوختم ، علی سوختم علی سوختم، علی سوختم ، علی سوختم کجایی مادرم آه ، بگیری در برم آه بیا ببین که توی تنور خولی سرم آه بیا سوختم علی سوختم نریمان پناهی