گلچین مداحی شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) | ایام فاطمیه

متن مداحی : ای مادرم تاج سرم احمد واعظی ای مادرم تاج سرم غمگینو بی تابی چرا دائم ز اشکو آه غم با قد خم در آتش و آبی چرا شب تا سحر برگو از این پهلو به اون پهلو نمی خوابی چرا مادر شب تا سحر برگو از این پهلو به اون پهلو نمی خوابی چرا نمیخوابی چرا مادر بلاگردان تو قربان تو قربان تو داغ غم خود را به قلب من نشاندی بنشسته میخواندی نماز ای قبله ی راز و نیاز دیدم دعای دست با یک دست خواندی ای مادرم تاج سرم احمد واعظی

برو گم شو تو از دور و بر من چه می خواهی زجان مادر من نزن كه مادرم از پا نشسته نزن كه مادرم پهلوش سكشته آی مادرم،مادرم،مادرم یه عالمه زخم،یه عالمه دود یه عالمه هیزم،یه یاس كبود خدایا ببین شكستن این ها حرمت ها رو چه زود برو گم شو تو از دور و بر من چه می خواهی زجان مادر من نزن كه مادرم از پا نشسته نزن كه مادرم پهلوش سكشته آی مادرم،مادرم،مادرم یه عالمه زخم،یه عالمه دود یه عالمه هیزم،یه یاس كبود خدایا ببین شكستن این ها حرمت ها رو چه زود قبر مخفی احمد واعظی

تا چشم به زدیم باز فاطمیه رسیده هنوز لباس مشکیم بوی محرم میده مادره سینه زنا مادر شاه کربلا توی نجف ساخته شده برای تو صحن و سرا تو نجف صحنت قبله دل هاست پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر بس که هوامو داری همیشه زیر دینم غلام بچه هاتون علی الخصوص حسینم من به وابستمو مست حسینت هستمو ضریح تو تو قلبمه به ضریحت دلبستمو هر چی داریم از کرم مولاس پدرم حیدر مادرم زهراست مادر مادر مادر مادر فاطمیه رسیده محمدحسین حدادیان

پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل احمد واعظی

پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی

بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی تو همه رحمتی بی بی مظهر عصمتی بی بی همه خلقت گیاه تو اند تو گل خلقتی بی بی مادر مادر مادر مادر ای نور حضرت داور یا زهرا جان و جانان  پیغمبر یا زهرا ای همه هستی حیدر یا زهرا یازهرا یازهرا تو حبیبه یکتایی تو امیره گل هایی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم دای خاک پات میکنم خودمو تو بهشت میبینم وقتی مادر صدات میکنم بی بی دل بر شما بستم خاک پای شما هستم مادرانه نگاهم کن گر چه آلود و پستم بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم احمد واعظی

گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر او احمد واعظی

ای هم نفس من ای همه کس من ای هم نفس من ای همه کس من من بی تو غریبم زندگانی من قد کمانی من من بی و غریبم ای همسر سینه خسته ام فاطمه جانم ای آیینه شکسته ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم چون چراغ خاموش گه میروی از هوش شمع من فسردی وای از این زمانه پشت درب خانه تازیانه خوردی ای همسفر رشیده ام فاطمه جانم ای رشیده خمیده ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم دیدمت که دیشب گیسوان زینب خسته شانه کردی با بازوی خسته پهلوی شکسته کاره خانه کردی آتش زدی بر حاصل من فاطمه جانم ای یاس کبود دل من فاطمه جانم ای هم نفس من احمد واعظی

ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه دلم غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی ای یار علی حسین سیب سرخی

بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی تو همه رحمتی بی بی مظهر عصمتی بی بی همه خلقت گیاه تو اند تو گل خلقتی بی بی مادر مادر مادر مادر ای نور حضرت داور یا زهرا جان و جانان  پیغمبر یا زهرا ای همه هستی حیدر یا زهرا یازهرا یازهرا تو حبیبه یکتایی تو امیره گل هایی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم دای خاک پات میکنم خودمو تو بهشت میبینم وقتی مادر صدات میکنم بی بی دل بر شما بستم خاک پای شما هستم مادرانه نگاهم کن گر چه آلود و پستم بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر افتخار منی احمد واعظی

مادر دلم گرفته، بگو راه چاره چیست؟ مفهوم سرخ بودن ابر بهاره چیست؟ کابوس هر شبِ حسنت می کشد مرا! این ماجرای گم شدن گوشواره چیست؟ لعنت به هرکه گفته تو شاهد بیاوری! آخر گناه این سندِ پاره پاره چیست؟ بعد از پدربزرگ، محل سوت و کور شد مادر دلیل قهر بلال از مناره چیست؟ جای رکوع و سجده چرا پلک می زنی!؟ حُکم وجوب نافله ی با اشاره چیست؟ زحمت نده به دستِ ورم کرده، جانِ من! راز حسین و پیرهن نیمه کاره چیست؟ هرشب خودم به گُل پسرت آب می دهم آسوده باش! علت آه دوباره چیست؟ از خورجین برای پدر حرف می زدی منظورت از شلوغی دارالعماره چیست؟ شاعر : وحید قاسمی مادر دلم گرفته، بگو راه چاره چیست؟ مفهوم سرخ بودن ابر بهاره چیست؟ کابوس هر شبِ حسنت می کشد مرا! این ماجرای گم شدن گوشواره چیست؟ لعنت به هرکه گفته تو شاهد بیاوری! مراسم دهه فاطمیه صابر خراسانی

دل من به غم اسیره دیگه از زندگی سیره بغضی تو گلوم نشسته که بابام داره میمیره دل من به غم اسیره دیگه از زندگی سیره بغضی تو گلوم نشسته که بابام داره میمیره گمونم باید دوباره چشمای من غم ببینه گمونم خاک یتیمی باز روی سرم میشینه مرو بابا مرو بابا مرو بابا تو سینش نفس نداره میل این قفس نداره انگاری که بعد مادر توی دنیا کس نداره تو بیهوشی یا توی خواب تو بیداری یا تو رویا میگه امشب بعد سی سال دیگه میرم پیش زهرا مرو بابا مرو بابا مرو بابا گفت این چشمها به راه تو بیدار مانده اند چشم انتظارت از دم افطار مانده اند برخیز و کوله بار محبت به دوش گیر سرهای بینوازش بسیار مانده است بابا آنقدر زخم فرق تو آقا عمیق هست زینب برای بستن آن زار مانده است آرامتر نفس بکش آرامتر بگو چندین نفس به لحظه دیدار مانده است. وای مادرم احمد واعظی

شیخ مفید میگه مادرم وارد کوچه شد نامرد جلو مادرمو گرفت دهانش پر از کف چشاش از حدقه بیرون اومده بده فدکو مادرم قباله فدکو برد زیر چادر چنان با لگد تو سینه مادرم زد که در جا محسن کشته شد شیخ مفید میگه زهرا رو رها نکرد نا مرد اومد بالا سرش همچین با کف کفش تو صورت زهرا زد گوشواره شکست نزن نامرد این دختر  پیغمبره این مادر حسنینه ای وای ای وای ای وای شرح واقعه استاد دارستانی

خدایا گنج با گنجینه ام سوخت میان شعله ها آیینه ام سوخت چنان مسمار در قلبم فرو رفت که محسن گفت مادر سینه ام سوخت *** غم طفلی فراموشم نرفته که بارغصه از دوشن نرفته گذشته سالها از کوچه اما صدای سیلی از گوشم نرفته دریا ست نبی و گوهرش فاطمه است یکتاست علی و همسرش فاطمه است با آنکه پناهه همه خلقست حسین او هم به پناه مادرش فاطمه است *** خدایا گنج با گنجینه ام سوخت میان شعله ها آیینه ام سوخت چنان مسمار در قلبم فرو رفت که محسن گفت مادر سینه ام سوخت *** غم طفلی فراموشم نرفته که بارغصه از دوشن نرفته گذشته سالها از کوچه اما صدای سیلی از گوشم نرفته میان شعله ها حسن خلج

فاطمه جان میان کوچه زن ها نشوند جلو زنا خوب نیست این حرفا رو مردا بزنن تو را پیش من کتک میزنن مادر داری خواهر داری زن داری خدا نیاره یه روز سر گذری جایی تو محله میان کوچه تو را پیش مرد کتک میزد یکی نگفت نزن فاطمه دوباره دو رو بر خانه دیدمش امروز هنوز قنفظ کافر به فکر آزار است فاطمه جان میان کوچه زن ها نشوند جلو زنا خوب نیست این حرفا رو مردا بزنن تو را پیش من کتک میزنن مادر داری خواهر داری زن داری خدا نیاره یه روز سر گذری جایی تو محله میان کوچه تو را پیش مرد کتک میزد یکی نگفت نزن فاطمه دوباره دو رو بر خانه دیدمش امروز هنوز قنفظ کافر به فکر آزار است میان کوچه حیدر خمسه

پدرم کرده دعا پیرغلامت بشوم یا جوانمرگ ، شهیدِ سر راهت بشوم مادرم خواسته از مادرتان بعد نماز تا نفس هست فقط خرج عزایت بشوم کیمیایی ست عجب روضه ی جانسوز حسین مددی صاحب عزا تعزیه دارت بشوم کوچه کوچه بزنم حب تو را جار و سپس از روی بام پریشان فراقت بشوم کاش میشد گِل تقدیرم عوض گردد تا ظهر عاشور سیاهیِ سپاهت بشوم رخصت خیمه ی خود را بده تا مثل زهیر متحول شده از فیض وصالت بشوم مثل حر توبه ی من را بپذیر و بخرم که رها از قفس و بند اسارت بشوم گوشه چشمی که شبیه وهب نصرانی من مسلمان شده ی طرز نگاهت بشوم وسط معرکه مجنون بشوم چون عابس پیرُهن پاره کنم مست ز جامت بشوم قاسم ابن الحسنی قد بکشم پای غمت زیر بار محنت خوش قد و قامت بشوم مثل شهزاده علی در صف میدان جهاد با لب تشنه اذان گوی نمازت بشوم یک سه شعبه ز کمان آید و چون طفل رباب عاقبت با گلوی پاره فدایت بشوم سر من باشد و دامان تو چون جون سیاه بین آغوش تو نائل به شهادت بشوم گوشه ای از حرمت خاک شوم مثل حبیب من هم همسایه ی نزدیک مزارت بشوم حضرت عشق به آمال دلم خرده مگیر من به قربان سر نیزه سوارت بشوم بشکند گردنم اما نرسد روزی که لکه ی ننگ شما باشم و بارت بشوم مادرم خواسته حیدر خمسه

گر نگاهی به ما کند زهرا دردها را دوا کند زهرا بر دل و جان ما صفا بخشد گر نگاهی به ما کند زهرا کم مخواه از عطای بسیارش کانچه خواهی عطا کند زهرا خانه ی وحی را ز رخسارش رشک غار حرا کند زهرا بضعه ی مصطفی بُوَد آری جلوه چون مصطفی کند زهرا نه عجب گر به شأن او گویند خاک را کیمیا کند زهرا این مقام کنیز او باشد تا دگر خود چه ها کند زهرا چهره پوشد ز مرد نابینا تا بدین حد حیا کند زهرا در طرفداری از خدا و رسول به علی اقتدا کند زهرا جان خود را و محسن خود را در ره دین فدا کند زهرا تا سه شب قوت خانه ی خود بر مساکین عطا کند زهرا روز محشر که از شفاعت خویش حشر دیگر به پا کند زهرا همچو مرغی که دانه بر چیند دوستان را جدا کند زهرا چه شود گر ز رحمت بسیار حاجت ما روا کند زهرا شاعر : استاد سید رضا موید گرنگاهی به ماکند حسین سیب سرخی

بازم با غصه دمسازم وقف عزای تو شده چشم ترم قلبم شده وابسته ات مادر ای هستی حیدر دست نوازش می کشی روی سرم قربان دست خسته ات محبتت گشته حاصل من بسته شد دل من پای پرچم تو یا زهرا و چادرت سرپناه من و سوز آه من و روضه ی غم تو یا زهرا ای سایه ی سر من هستی تو مادر من بر نوکرت عطا کن من سائلم به خدا یک مرتبه تو مرا فرزند خود صدا کن یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا ای یار آه از در و دیوار شد سینه ات آزرده و پهلو شکست ای جان ختم الانبیا مسمار آن صحنه ی خونبار دیدی که قلب محسنت در خون نشست گفتی که ای فضه بیا چه گویم از حمله ای که شد و ضربه ی لگد و آتش دل تو یا زهرا چه گویم از ماجرای در و شعله های در و روی چون گل تو یا زهرا خانه شده پر دود شد صورت تو کبود قلب تو زار و محزون یک لشگری به مصاف از ضربه های غلاف بال و پرت پر از خون یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا دست مولا شده بسته در دور دستان یل خیبر طناب دارد عجب صبری علی فردا از کینه ی اعدا افتد به دست دختر حیدر طناب شد کربلایی علی چه گویم از زینب و غم او بوسه زیر گلو ، آن نگاه حسین واویلا چه گویم از قحطی کفن و کهنه پیرهن و قتلگاه حسین واویلا غم گشته بی عدد و زینب به سر زند و در خاک و خون پر عشق زهرا و آه حزین شه غرق خون به زمین بر نیزه ها سر عشق مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان آقا یا سیدی مولا قلب و دلم با غربت تو آشنا این خانه را در میزنم جانم ای روح و ریحانم سجاده ام با تربت تو آشنا تا کربلا پر میزنم به چشم من عکس گنبد تو شوق مرقد تو جان رسانده به اب ثارالله زده به سر باز هوای حرم ای خدای کرم هم مرا بطلب ثارالله هستم هلاک حرم بر خاک پاک حرم دارم بسی ارادت اشک مرا و تبم شوق و سلام لبم یعنی شب زیارت مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان بازم باغصه دمسازم حسین سیب سرخی

پر زدی تو نشنیدی صدامو رفتی و ندیدی گریه هامو این نگاه ، نگاه آخره مرگ تو ، مرگ حیدره بعد تو می مونم تنها وا غربتا ، وا غربتا می شنوی صدامو زهرا وا غربتا ، وا غربتا شبیه ابر بارونی برا حسن پریشونی دوباره روضه می خونی دم رفتن خزونتو بهارش کن حسینتو نگاهش کن به زینبت سفارش کن یه پیراهن لحظه ای که تنها بمونه بارش سنگ بی امونه ساعت وداع خواهره این نگاه ، نگاه آخره می درن تو رو این گرگا واویلتا ، واویلتا پیرهن نداری حتی واویلتا ، واویلتا پر زدی حسین سیب سرخی

نشسته ام بنویسم که بال یعنی تو عروج کردن سمت کمال یعنی تو نشسته ام بنویسم تصورت، هیهات فراتر از جریان خیال یعنی تو محبت تو همان آیینه است و مهرت آب تو آب و آینه ای پس زلال یعنی تو ز برگ های تو بوی رسول می آید گل محمدی بی مثال یعنی تو مسیر رد شدنت را کسی نگاه نکرد جمال زیر نقاب جلال یعنی تو تو نور و نورٌ علی نور و خالق النوری تو از تصور خاکی نشین ما دوری تو آن دعای رسولی که مستجاب شدی برای خانه ی خورشید آفتاب شدی یگانه دختر احمد شدن مراد نبود برای ام ابیهایی انتخاب شدی تو مرتضی نشده این همه صدا کردی تو مصطفی نشده صاحب کتاب شدی علی به پای تو شد ذره ذره آب و سپس تو هم به پای علی ذره ذره آب شدی تو عادلانه ترین فیضی و دو تا نه سال نصیب روح نبی و ابوتراب شدی تو آفتاب رسولی و آسمان علی تو روح سینه ی پیغمبری و جان علی شب سیاه بگیرد تمام دنیا را اگر ز خلق بگیرند نام زهرا را هزار سال به جز آستانه ی کرمت نبرده ایم در خانه ای تمنا را ز روی عاطفه خوابت نمی برد شب ها اگر روا نکنی حاجت گداها را قرار نیست به نان مدینه لب بزنی ز سفره ات نگرفتند رزق بالا را برای آن که مقام تو را نشان بدهند نموده اند فراهم بساط فردا را دل رسول خدا را اسیر درد مکن مگیر از سخن خویش لفظ «بابا»را نشسته ام بنویسم حسن خلج

پاشو زهرا پاشو از جا خانومم دلم گرفته یه چیزی بگو که بی تو همه جا رو غم گرفته مردم از غصه رهام کن یه باره دیگه صدام کن اگه نه بیا و رحمی تو به جون بچه هام کن مادر مادر وای مادر غصه خوردم من که مردم وقتی تو زمین می خوردی بین لشگر پشت اون در چه جوری طاقت آوردی آرزوهام نور چشمام محسن و ازم گرفتن حسن و حسین و زینب هر سه تایی دم گرفتن مادر مادر وای مادر پاشو زهرا پاشو از جا خانومم دلم گرفته یه چیزی بگو که بی تو همه جا رو غم گرفته مردم از غصه رهام کن یه باره دیگه صدام کن اگه نه بیا و رحمی تو به جون بچه هام کن مادر مادر وای مادر غصه خوردم من که مردم وقتی تو زمین می خوردی بین لشگر پشت اون در چه جوری طاقت آوردی آرزوهام نور چشمام محسن و ازم گرفتن حسن و حسین و زینب هر سه تایی دم گرفتن مادر مادر وای مادر پاشو از جا حسن خلج

من از خاک پای تو سر بر ندارم مگر لحظه ای که دگر سر ندارم مگیر از سرم سایه ی چادرت را پناهی از این خیمه بهتر ندارم بگیر از سر لطف جان مرا هم ببخشا اگر جان دیگر ندارم بخوانم به فرزندیت که امیدی به غیر از دعاهای مادر ندارم با تو محشر به پا میکنیم در قیامت چنان که حراسی ز محشر ندارم به داغ تو خون گریه کردم هنوزم خبر از دل خون حیدر ندارم سرودم ز داغ تو چاره ای جز نوشتن ز دیوار و از در ندارم شنیدم که دست تو از کار افتاد اگر چه درست است باور ندارم سایه چادرت حسن خلج

ای محسنم تو اولین فدایی حیدر شدی شش ماهه که تو مونس تنهاییِ مادر شدی ای غنچه ی نشکفته ام پژمرده و پر پر شدی تنها سپر برای من مقابل لشگر شدی من افتادم... تو افتادی لگد خوردم...تو جون دادی میون در و دیوار چقدر تو دیدی آزار به پشتِ در شدی پرپر... بمیرم من برات مادر... من و این همه دشمن گرفتند تو رو از من ملعون ثانی حرمتِ آل پیمبر رو شکست با بغض و کینه از علی شد حمله ور در رو شکست دیدی من رو که پشت در افتاده بودم از نفس ناله زدم وای محسنم فضه به فریادم برس دیگه خسته از این دنیام تو رو کشتند جلو چشمام خونه م شد قتلگاهت مگه چی بود گناهت اولین فدایی حیدر حسین سیب سرخی