وای مادرم احمد واعظی

دل من به غم اسیره
دیگه از زندگی سیره
بغضی تو گلوم نشسته
که بابام داره میمیره
دل من به غم اسیره
دیگه از زندگی سیره
بغضی تو گلوم نشسته
که بابام داره میمیره
گمونم باید دوباره
چشمای من غم ببینه
گمونم خاک یتیمی
باز روی سرم میشینه
مرو بابا مرو بابا مرو بابا
تو سینش نفس نداره
میل این قفس نداره
انگاری که بعد مادر
توی دنیا کس نداره
تو بیهوشی یا توی خواب
تو بیداری یا تو رویا
میگه امشب بعد سی سال
دیگه میرم پیش زهرا
مرو بابا مرو بابا مرو بابا

گفت این چشمها به راه تو بیدار مانده اند
چشم انتظارت از دم افطار مانده اند
برخیز و کوله بار محبت به دوش گیر
سرهای بینوازش بسیار مانده است بابا
آنقدر زخم فرق تو آقا عمیق هست
زینب برای بستن آن زار مانده است
آرامتر نفس بکش آرامتر بگو
چندین نفس به لحظه دیدار مانده است.

وای مادرم احمد واعظی