گلچین مداحی شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) | ایام فاطمیه

بهترینِ شبا رو خداوند واسه آیات قرآن نگه داشت مثل اون قبر پنهانِ زهرا لیلة القدر و پنهان نگه داشت خداوند میخواد بدونن همه شب قدر کسی نیست به جز فاطمه ما هر چی بگیم ، یقیناً کمه تا که خادم زینبش مریمه قدر و نور و کوثر ضحیٰ سوره ها برای فاطمه است آیه آیهٔ کتاب ما مدح بچه های فاطمه است الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه بعد فِقد نبی متن قرآن خون نشد اما اصلش رها موند بعد اون کوچه آیات قرآن خیلی جاها زیر دست و پا موند توی کوچه و به پشت در و توی شعله ها سورهٔ کوثر و یا اون‌ روزی که بریدن سر و ندیدن توی قتلگاه مادر و آسمون بریده شد سرش پیکرش پر از ستاره شد به شماره آیه های وحی زخمای تنش شماره شد الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه یا حسین و اگه سر ببرن میشه یاسین ببینید همینه صوت قرآن فرزند زهرا حتی از نیزه هم دلنشینه روی نیزه ها ، پیش خواهرش چقد سنگ زدن رو لبای تَرِش لب خشکی که با خون سرش شده تَر مثل معجر دخترش معجری که خیس خون شده مثل چادرای عمه هاش وقتی میزدن سه ساله رو از رو نیزه ها میدید باباش الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه شب قدر کسی نیست به جز فاطمه حسن عطایی

هرجوری امشب مولا روضه خونده توام باهاش روضه بخون باهاش گریه کن این همه سال کجا بودی کجا بودی عمری ازم جدا بودی کجا بودی تو مگه بی وفا بودی  کجا بودی نبودی ببینی چه غمگین گذشت روز هایی که می اومدم خونه می دیدم زینب پریشونه و موهاشو کسی نکرده شونه و نبودی ببینی چه غمگین گذشت شب و روز این روزگار علی بیا و نگاه کن کنار علی چقدر پیر شده ذوالفقار علی این همه سال کجا بودی مهدی آینه

پشت در سوختم یک طرف نفسم رو دود بند آورد سوی چشمام رفت پشت در سر من از بس ضربه خورد سوختم سوختم سوختم و مردم خودمو از زیر در در آوردم سوختم سوختم تا که بریدم من خودم از سینه ام میخو کشیدم کربلا پیدا میشه باز رد پا و چنگال گرگ میرسه ارث مادری به نوه از مادربزرگ خونه خونه پای رقیه قل و زنجیره دستای رقیه آتیش آتیش موی رقیه عمو سوختم صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته پشت در سوختم  حسین ستوده

بارها عرض کردم روضه حضرت زهرا برای زن ها خوند مردها چی میفهمند به زن بار دار میگن خیلی هاتون ازدواج نکردید نزدیک وضع حمله ش میشه بهش میگن شما دیگه بار سنگین بلند نکن این چند ماه آخر بیشتر استراحت کن زنی که بچه سقط می کنه باید چند روز استراحت کنه همون جوری خودش رسوند مسجد دید شمشیر  رو سر علیه به خدا نفرین می کنم مدینه رو هم بریزه دست های علی را باز کرد خبر پیچده توی همه ی مدینه در خونه علی هیزم بردند رفتن بیعت بگیریند با لگد دومی حرم زاده زد به در فکر کنیم محسن کشت فاطمه کشت علی را بردند مسجد همه مدینه خبر دار شدند علیه حالا فکر کن این زن وشوهر دارند از مسجد بر می گردند به سمت خونه همه ی مدینه دارند نگاه می کنند همه تو مسجد اطراف جمع اند علی سرش پایینه هی بی بی دست زیر چونه علی سرت بالا بگیر تو کننده در خیبری هی علی سرش رومیندازه پایین سر تو بالا بگیر مردم دارند نگاه می کند هی علی سرشو میندازه پایین هی زیر لب داره زمزمه می کنه زهرا شرمنده ام خانه که امنی شرمنده ام که خانه امنی نداشتم صابر خراسانی خونه امن حضرت زهرا صابر خراسانی

پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم اگه میگرده دل من دور سر امام حسن حسینی ام مسلماً دعای مادره اگه امام رضایی ام کبوترم هوایی ام یه عمره کربلایی ام دعای مادره منه بی تابو یادتون نره دعای تو دعای حیدره خدا هم با تو مهربون تره تموم مادرا فدای تو فدای مهربونیای تو بهشت من به زیر پای تو پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم میراثِ تو امام حسین روی لبم سلام حسین اگه شدم غلامحسین دعای مادره حکایت یا فاطمم یعنی شهادت لازمم راز شهید حاج قاسم هم دعای مادره شهادتی که باب رحمته قبول شده ترین زیارته تموم حرفِ تو ولایته سعادت اینه که یه نوکرم از این حسین حسین نمیگذرم باید بشم مدافع حرم پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم جواد مقدم

حاج احمد واعظی میگفتند تو مشهد دو نفر بودن خیلی با هم دیگه بد بودن کینه هم دیگه رو به دل داشتن وحشتناک سخت تا سالیان سال بعد خبر دار شدیم اینا با هم دیگه خوب شدن سوال کردم آقا چی شد گفت من مادرم مرد دم در مجلس وایساده بودم دیدم همین رفیقی که کینه همو داریم اومد تو پیرهن مشکی تنش هست اومد جلو منو بغل کرد روبوسی تسلیت گفت کینه و عداوتمون کنار منو در مصیبت خودت شریک بدون… مصیبت مادر سیدحسین مومنی

حالا شروع کنید همه برا مادرتون گریه کنید منم با شما زبون میگیرم اگه اینقده جوون نبودی اینقده دلمون نمیسوخت تازه مادر ما بار شیشه هم داشت یه سوالی کرد گفت فاطمه جان همه چیو میدونم همه چیو با خبرم با چه دستی زده... برا مادرتون گریه کنید کریمی خمسه علوی

حسین میگه خوش اومدی مادرم مادرم نام تو میبرم تو گرفتاری و سختی مادرم مادرم عشق تو واسه من یعنی آخر خوشبختی باور ربنای حسینی مادر نوکرای حسینی هر شب جمعه با دل عاشق زائر کربلای حسینی حسین میگه خوش اومدی به کربلا ای مادرم سر زدی بازم به غریب صفا آوردی به حرم فاطمه یا مولاتی نماهنگ مادرم جواد مقدم

چه بگویم غم تو سنگین است علت بغض و گریه ام این است رو گرفتی چرا ز روی علی وقت صحبت سر تو پایین است خداحافظ یار مهربون من خداحافظ یاس قد کمون من خداحافظ ای دنیای آرومم روضه خداحافظ حسین ستوده

اینجا زاهدان است جایی که شیعه بودن افتخار است اما بیانش جگر می خواهد شیعه های واقعی را اینجا پیدا می‌کنی در دور دست ترین نقاط دست نیافتنی ترین اعتقادات را می‌بینی در کنار مرزها شیعیانی را پیدا می‌کنی که مرزهای عاشقی را جا به جا کردند با تمام سختی‌ها پرچم عزای مادر را بلند می‌کنند که ثابت کنند شیعه بودن به آسانی به دست نمی‌آید تا ببینند و بشنوند کور دلان و نامردان که هنوز پایه غم مادرسادات سینه‌زن ها سینه سپر اند این مردم شناسنامه ای دارند به اعتبار تاریخ و فاطمیه شناسنامه این مردم است عزاداری مردم زاهدان در سوگ حضرت زهرا

مثه ابر بهارم میبینی بی‌قرارم اشک تو داره میگه موندنی نیستی کنارم ای دلارام منزل غمو بیرون کن از دل حتّی با خنده‌ی کوچیک تو پر در میارم ای عشق ازلی بمون داری میری ولی بمون عزیزه خاطرت برام به خاطر علی بمون درده ورم رو صورت تو گل کرده بی تو تنور خونه‌‌ی علی سرده باش تا روزای خوب دوباره برگرده بمون فرشته از این بعدشو خدا خوشی نوشته حال تو گریه داره من و چشمی که تاره بیشتر از هرکی حسن داره برا تو میباره دل زینب کبابه شب ‌و روزش عذابه هرچی میشماره کفن‌هارو یکی کم میاره پریشون حسین شده بی‌سامون حسین شده بقچه‌ی ‌کفنو که دید نوحه‌خون حسین شده گودال حسین جلو چشات میشه پامال ای وای مثه پرنده می‌زنه بال‌بال زهرا قرار ما میون اون جنجال ببین فرشته خدا برا حسینمون چیا نوشته نماهنگ بمون فرشته محمد فیروزی

پر رنگ تر بود ز من اینجا خیال هم از من برون‌تر است در این گوشه خال هم دستی شکست و دست دگر بار آن کشید شرمنده‌ام ز نقص و خجل از کمال هم من پشت در نشد که نسوزم عزیز من هر چیز بود سوخت در آنجا مجال هم مویی که شد سپید به جوهر سیه نشد ساکن نشد غمم به اذان بلال هم پیراهن حسین مرا سخت خسته کرد… روضه جانسوز دستی شکست محمد سهرابی

بچه ها بیاید دیگه تمومه کار همه رویا های علی نقش بر آب شد سلام منو به پیغمبر برسون بگو بد غرور علی رو شکوندن انا لله و انا الیه راجعون خدا حافظ زهرا انالله و انا الیه راجعون روح الله رحیمیان

بعد از اون آتیش ، دود و خاکستر دست به پهلو راه میره مادر مینوشت انگار ، بی وفا مسمار روز مرگشو روی دیوار سخته به خدا نفس براش سخته درد پهلو داره چند وقته باز کنار علی خوشبخته درده دستو بالا ببره درده ضربه ی قُنفُذ نامرده آخ چیکار با مادرم کرده جوان مادر مادر مادر قد کمان مادر مادر مادر بعد از اون کوچه ، بعد از اون سیلی صورت حوریه شد نیلی سرو میبنده ، میخونه هر دم دیگه عمر خودمو کردم میزد بی هوا مادرمو میزد کاش یکی میگفت برا چی زد بشکنه دستی که سیلی زد برخورد به غرور حسنش برخورد پنجه توو صورت مادر خورد زد و از دیوار بدتر خورد جوان مادر مادر مادر قد کمان مادر مادر مادر بعد از این مادر ، بعد از این خونه خانواده ای نمی مونه مرتضی مهموم ، حسنش مسموم بعدش فَابکَ عَلَی المظلوم مظلوم مادرت باز میگه آخ پهلوم دست و پا بزن یه کم آروم چرا از آب شدی محروم عطشان به فدای لبت آقاجان به غبار کربلا غلتان اَیُّهَا الغَریب یا عریان حسین آقام آقام آقام بعد از اون آتیش دود و خاکستر جواد مقدم

بهار من شدی خزون این اول جوونی همسایه ها همه میگن بعیده که بمونی حالت وخیمه زهرا افتادی دیگه از پا میبینمت که بیقراری با حال زار و بیمار دست میگیری به دیوار زانوی راه رفتن نداری پُر از درده این جسم خستت نکش کار از دست شکستت مرو زهرا ، مرو زهرا از کینه ی من هی به تو شنیدم حرف بد زد تو پشتِ در بودی که بی هوا به در لگد زد واسه تو اشک میریزم منو ببخش عزیزم درو نشد بردارم از روت آتیش و دود و هیزم توو شعله ها شدی گم خیلی لگد زدن به پهلوت تنِ تو موند به زیر در وای چهل نفر به یک نفر وای مرو زهرا ، مرو زهرا نمیدونم روتو چرا همش میگیری از من حسن میریزه اشک ولی چیزی نمیگه اصلاً یه چی میده عذابش شبا همش توو خوابش میگه نزن ای پَست نامرد هی میگه پاشو مادر خونه بریم از این وَر چشات خون شد از دست نامرد پیش چشمش هی میشه تکرار که با صورت خوردی به دیوار مرو زهرا ، مرو زهرا بهار من شدی خزون این اول جوونی جواد مقدم

چیزی نشده خیالت راحت پاشو پسرم پاشو برگردیم نامردیا که یکی دوتا نیست ما که تا حالا تحمل کردیم ببین فقط خاکی شد یه ذره چادرم چیزی نشده اشکاتو پاک کن وگرنه غصه میخورم چیزی نشده از اهل خونه دیگه رو میگیرم از امشب چیزی نگی به بابا چیزی نگی به زینب هی نگو وای مادرم من خوب میشم پسرم وای مادرم مادرم مادرم چه غریبونه نگام میکردی چه غریبونه منو بوسیدی آره باورش میدونم سخته روضه هایی که تو کوچه دیدی پاشو بریم بی قراری بسه حسنم چیزی نشده ببین دارم صاف و ساده لبخند میزنم چیزی نشده دردت به جون مادر حالم خوبه عزیزم من غصه هامو باید توی دلم بریزم خوبم فقط, کمرم من خوب میشم پسرم وای مادرم مادرم مادرم نماهنگ چیزی نشده خیالت راحت حسن عطایی

تو جون منی تو خون منی رزق و روزی منو آب و نون منی نمیشه بگم چی میشه بگم توفقط مادر مهربون منی دستامومیگیری با مهرمادری خوشحالم میبالم به این سروری به به به به به این نوکری آغاز من پایان من روح من و ریحان من ای لولوء و مرجان من سلام الله علیک ای جان من ای جان من ای جان من می میرم برات قربون نگات توزدی امضارو گرفتم برات ایجان دلم می میرم برات توفقط صدام کن قربون صدات بهشت منی و من کردم سیرت محتاجم محتاجم به دعای خیرت من جزتو کی رو دارم غیرت ای سرورم تاج سرم قربون توبرم ای مادرم۰ هم دلبر هم دلبرم ان اعطیناک الکوثرم ای جان ای جان من نماهنگ مهر مادری جواد مقدم

آتیش زدن به در تا مادر بسوزه هم زهرا بسوزه هم حیدر بسوزه مادر مجتبی پاشو ببین چقدر مضطره مجتبی پاشو ببین گذشت دست حرومی از رو سر مجتبی گم میکنی چرا راه خونمونو مادر توی راهه دیدم رد خونو حقه توئه فدک به زخم کهنه ی تو میزنن نمک حقه توئه فدک ولی جلو حسن میزدنت کتک ای مادر حسین مظلومه حسینت از مهریه ی تو محرومه حسینت بین دو نهر آب تشنگی حسین میده تو رو عذاب بین دو نهر آب داغ علیِ تو موند رو دل رباب آتیش زدن به در تا مادر بسوزه حسین ستوده

این زندگی میشه دو بخش اینو قبول دارن همه علیِ قبل از فاطمه علیِ بعد از فاطمه تو جای همه پشت در میگی مولا سلامٌ علیکم شنیدی تو هم که نمیدن جوابِ سلامم رو مردم میدونم که سخت میگذره با علی سخت شده دیدن تو تو زخم تنت بیشتره یا علی من میدونم تنِ تو ای نگار من خداحافظ بیقرار من خداحافظ دیگه یار من خداحافظ ای وای من ، زهرای من این زندگی رو چشم زدن شیشه ی خوشبختی شکست مدینه دست به سینه بود سینه و دست وقتی شکست ببین حال و روز یل خیبرو دیگه خونه نشینه خبر داری الآن به قنفذ میگن پهلوون مدینه دیدم توی مسجد مغیره نشسته چطور صدر مجلس اینم مزد پهلوی ناقص اینم مزد این دست بی حس آه ای یارالی خداحافظ زخمیِ علی خداحافظ میمیرم ولی خداحافظ ای وای من ، زهرای من این چهل نفر از خونمون یه روزی میشن سی هزار حسینو پیدا میکنن توو قتلگاه توو نیزه زار همش میری از حال ، که میشه لگدمال کنار من و تو همون ساعت سه ، همون شیب گودال قرار من و تو شدی رو به قبله ، میگن رو به خیمه میفتن به جونش تنِ نامرتب ، همش میگه زینب با قد کمونش ای حسینِ من خداحافظ عشق بی کفن خداحافظ پاره پاره تن خداحافظ شاه کربلا خداحافظ کشته از قفا خداحافظ زیر نیزه ها خداحافظ ای وای من ، زهرای من این زندگی میشه دو بخش جواد مقدم

اونی که غمش شعله به قلبم میزنه تا خونه منو از کوچه آورد یه تنه کسی که خبر داره چی اومد به سرم اونی که عصا شد واسه مادر حسنه اون کسی که کینه به دل داشت راهمونو توو کوچه سد کرد چادری که روی سرم بود جلو چِش همه لگد کرد با اینکه دلگیر از دیوار و مسمارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم میچکه روو خاکا نمِ اشکای ترم منو بغلم کرد بین کوچه پسرم یه بی حیا سیلی زد و فریاد زد و وسط همین کوچه ها خون شد جگرم من نمیدونم به چه وضعی خودم رو تا خونه رسوندم دور از چِش علی یه گوشه خاکِ روو چادرو تکوندم از دشمن مولا همیشه بیزارم یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم مولا علی جانم چیزی که بهم زد همه ی باورمو داغی که میسوزونه دل مضطرمو قصه ی جدایی و تن بی کفنه همونی که خون کرده چِش دخترمو برا حسینم که غریبه یه پیرُهن با گریه دوختم عزیز من کفن نداره چقدر از این خاطره سوختم این کشته ی مظلوم بی جون و بی حاله زخمی روی خاک و تشنه توو گوداله ای وای حسین من اونی که غمش شعله به قلبم میزنه جواد مقدم

چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر محبتت شبانه روز به ما رسیده مادر طعم غذای روضتو هرکی چشیده گفته شکر خدا که من رو شیعه آفریده مادر بی نگاه مادرانت خانم عمر نوکریِ من کوتاهه با تو پادشاه عالم میشم بیخیال هرچی شاهنشاهه ماه مهتاب ، مادر آب بهترین مادرِ عالم اُم الارباب مثل سلمان ، مثل بوذر مارو خانم بپذیر بین اصحاب فاطمه جان فاطمه جان مادر سیده ی زنان عالمینی عشق حیدر قال نبی فاطمه نورعینی عشق حیدر فراتر از درک منه وصف شما همین بس شفیعه ی گریه کن حسینی عشق حیدر اگه بالای سر من باشی لحظه ی جون دادنم شیرینه بیخیال مرگ و مُردن وقتی یه پسر مادرشو میبینه رکن ایمان ، ذات امکان معنی کوثر و قدر و روح قرآن تا قیامت مستدامه سایه ی لطف شما بر سر ایران فاطمه جان فاطمه جان مادر بذر محبت حسینو توو دلم تو کاشتی دست منو توو دستای گرم حسین گذاشتی تا که به بیراهه نرم من اول جوونی چشمتو از روو نوکرت یه لحظه برنداشتی همیشه به من میگفت مادربزرگ خدارو شکر که نَوَم هیئتیه بهم میگفت خدارو شاکر باش آخه نوکر حسین بودن قیمتیه من یه نوکر ، تویی سرور من غلامتم همیشه یابن الحیدر کن مقدر ، که بدم سر یه روزی به پای بچه های مادر چادر خاکیت آبرومونو خریده مادر جواد مقدم

بی تو زهرا نفس گیره این دنیا میسوزه سینم از غصه این روزا آتیشم زده این داغ که ازم روو میگیری میمیرم زنده میشم دست به پهلو میگیری آسمونِ خونم تاریک و تاره ابر چشمام داره با تو میباره این تویی که هنوزم توو شبام میدرخشی میشه فاطمه جانم حیدرت رو ببخشی میبینمت شبا چقدر توو بسترت درد میکشی تو هرچی درد داری از اون قنفذ نامرد میکشی میخواست که با ضربِ غلاف خون به دل حیدر کنه یه کاری کرد که غسلتو برای من سخت تر کنه زهرا ، علی رو حلال کن خاطرات خوبمون تموم شد حیف دیدی چه زود خوشیمون تموم شد حیف بشکنه دست اونکه زندگیمو پاشوند زندگیم پشتِ در بود زندگیمو سوزوند این خونه حقش آتیش نبود اصلاً عمامم رو دور گردنم بستن آبرومو بردن توو شهر مدینه همسرم رو سوزوندن با آتش کینه کیو بگم که این روزا با علی دشمن نباشه کی فکر میکرد توو مدینه جایی برا من نباشه بگذریم از حالِ علی تو از خودت بگو برام میشه یه بار بعدِ سه ماه نگات بیفته به نگام زهرا ، علی رو حلال کن گِریَم میگیره با لرزش دستات با این سختی چرا پا میشی از جات بسه این خونه داری ای گل خشک و زردم فاطمه میگذره این روزا باز دورت میگردم بعد سه ماه بوی نون گرفت خونه موهای حسینت رو زدی شونه دیدمت گریه کردی نیمه شب رو سر من زینبت گریه میکرد دیشب با یه پیرهن پیراهنی که من دیدم بوی جدایی رو میده تو میری و من میمونم با زینب رنج کشیده سخت تره از غصه ی تو براش غم کرب و بلاست اون لحظه ای که میبینه سر حسین روو نیزه هاست زهرا ، علی رو حلال کن بی تو زهرا نفس گیره این دنیا جواد مقدم

تکیه گاه آخرم مرو زهرا ای امید آخرم مرو زهرا غم نشسته بر دل من ای تمام حاصل من مرو از این خانه کن نظاره حال زارم بی تو من خوشی ندارم مرو از این خانه آتشی افتاده بر جانم فاطمه بی تو من حیرانم با این چشم گریان از درد بی درمان شِکوِه کجا ببرم ببرم با این حال خسته لب از غصه بسته خم شده این کمرم کمرم فاطمه جانم ، فاطمه جانم روی صورت تو دست دشمن خورد خاطرِ تورو یه بی حیا آزرد هی نفس زدی ولیکن دستِ تو جدا شد از من میان نامحرم تو بی زیر دست و پایی محسنِ تو شد فدایی میان نامحرم روی کبود و نیلی داری زخمی و مجروح از مسماری یارم خورده سیلی غصه خوردم خیلی شرمو ببین تو زِ چشم تَرَم دنیا تاره تاره حیدر شد بیچاره من چه کنم چه کنم چه کنم فاطمه جانم ، فاطمه جانم ای که قوتی به پای لرزانم میروی زِ رفتنت پریشانم از حسادت حسودان عمر تو رسیده پایان زِ غصه رنجوری ای خوشیِ روزگارم فاطمه بمان کنارم چه تلخه این دوری با اینکه غرقِ غم و دردی موی زینب را شانه کردی در این شام آخر با چشمانی مضطر داری به دل تو عزای حسین روضه خواندی امشب همراهِ با زینب گریه کنی به هوای حسین تکیه گاه آخرم مرو زهرا جواد مقدم

یه روز بی بی ام البنین با سراسیمه و دلهره تو صحن خونه اینور و اونور میره امیرالمومنین تشریف آوردن با ادب رفت جلوی مولا فرمود مولا عباسم از صبح رفته تا الان نیومده فرمود ام البنین بچه که نیست عباسم نوجوون شده از چشم زخم این مردم میترسم امروز بی نقاب رفته بیرون اباالفضلم ظهر شد نیومد عصر شد نیومد دمدمای غروب بود امیرالمومنین دید دیگه ام البنین تاب نمیاره فرمود خودم میرم دنبالش دیدن آروم آروم طرف بقیع داره میره اومد بقیع دید مولا اباالفضل وایسادن با ادب و غضب دانه های اشک عین مروارید داره میریزه هی بلند بلند میگه مادر کاش من بودم مادر روضه ولدی پسرم بیا جواد ذاکر

علی جان حسابش که دستت هست که چند روزه بچه هام لب به نون نزدند چه کنم زهرا جان دستمون خالیه این چادر منو به زن یهودی بده امانت دل شب زن زید میگه دیدم خونمو نور گرفته آمدم دیدم از این چادر نور به آسمان میرود شاید من متوهمم شوهرم آمد شاید ما متوهمیم قوم و خویش آمدند تا هشتاد نفر از قبیله آمدند گفتند این پیغمبره باباش مسلمون شدن دل شب زن یهودی نور چادر رو دید مسلمان شد تو کوفه زن خولی هم یه نوری دید ولی چادر فاطمه جاش امن بود اومد دید جای سر بریده نا امنه روضه چادر و سر بریده سعید حدادیان