محرم الحرام

خطایی کرده بود نمیدونیم چی بوده نگفت بال و پرش سوخته بود دید ملائکه دارن میرن همتون شنیدید اما گفتن اینها برای ما که عاشق امام حسین هستیم یه لذتی داره مثل روضه های امام حسین هر روز تازگی داره گفت کجا دارید میرید گفت خدا به پیغمبر آخرالزمان نوه ای داده به نام حسین گفت میشه منم با خودتون ببرید اومد خودشو پرهای سوخته شو به گهواره امام حسین مالید خدا به برکت این مولود به برکت امام حسین بال و پرشو بهش برگردوند بعد حالا دیگه ملائکه یه جور دیگه احترام میزارن به فطرس گفت یا حسین خدا به آبروی تو بال و پر منو به من برگردوند منم قول میدم تو کل این عالم هرکی به تو سلام بده سلامشو به تو برسونم خوش آن صورت که در فردای محشر بر آن نقش کف پای حسین است نجات فطرس با قنداقه حسین جواد مقدم

خیر امواتم باشه این، سلام از راه دور گریه کرده از غمت جن و بشر انسان و حور ذکر رو لب های من، دین من دنیای من خاطرات کربلا رو میکنم هر شب مرور شدم آدم تو صراط کرببلا بده دست من برات کرببلا ندیدم خیری تو این زمونه فقط خوشم من با خاطرات کرببلا جانه باب القبله جنانه باب القبله دیوونم کرده این اذان باب القبله ما رعیت بر آستان باب القبله نظری کن تو بر این سگان باب القبله رحمتت واسه همه ی، دنیا مشهوده حسین هرچی که فکر میکنم تو زندگیم بوده حسین ما رعیت زاده ایم، ما غلام ساده ایم واسه ما سینه زنا ارباب و معبوده حسین شب و روز اسمت نوای رو لبمه اگر سینه زنم دعای مادرمه خودم می‌دونم ولی دلم به خدا گرفتاره باب سدره حرمه ماهه باب السدره فدای باب السدره مست مستم من از نوای باب السدره جون میدم من آخر برای باب السدره نظری کن تو بر این گدای باب السدره جان باب القلبه احسان لطفی

متوکل هر شب لعنت الله علیه بزم شبانه داشت تو این بزم شبانه امیرالمومنین رو مسخره میکردند جایزه میداد به کسانی که خوب مسخره میکردند رقص و آواز بود هر شب یه رقاصه ای برنامه اجرا میکرد یه روز نوبت یکی از این کنیزان بود که برنامه اجرا کنه گفتن نوبت فلانیه بیاد روی سن دیدن نیست مجلس سلطانه شوخی نیست یه مجلس عادی نیست که بگن نیومده حالا به یه توبیخ بگذره خیلی بهش بر خورد پیغام براش فرستادن که کجایی مدتی گذشت تا اومد بردنش مجلس متوکل گفت کجا بودی گفت حج بودم کنیز رقاصه حامد کاشانی

جناب‌ شعور میزنه‌ این‌ شعر و شور که‌مستی‌ بجور گهواره‌ تا‌ زیرگور ندازد به‌ طـور بسـم‌خداوند نـور سَـلامٌ‌عَلَٰـى‌ قلـب ربـاب‌ الصبور ناموس‌خدا خدا بگریـد از غمـت ای‌ نور هـدا چرا ز آغوش‌ تو اصـغر گشته‌ جدا ام‌الشـهدا سکوت‌ اندرایمان جنم‌ در خطابه جهـاد قصیـده قلم‌درحجـابه با زینب‌ همواره تا صبح‌ بیداره نوشته‌ در قرآن خدا نمیخوابه سلام على‌ قلب رباب‌الصبور غما مستدام سایه تان‌ برغلام به‌ شهر صیام بهر تو آبـم‌حرام رسد بر مشام عطر محرم‌ مدام زبام‌،اَلْسَّلام کرب‌وبلاومقـام شب‌ های‌ مقام به‌ یـاد اشکای‌ سحـرها پای‌ مقام بگریم‌ هرشب‌ به‌ اتاقم‌ جای‌ مقام آقای‌ مقام به‌ شام‌ فراغـت، فراقـت‌ عذابه نخفتم‌ ز شوقم، وصالت‌ به‌ خوابه به‌ صحرای‌ محشر که‌ خلق‌ اندومُضطر شفاعت‌ به‌ دست سـگان‌ رُبـابه سلام علی قلب رباب احسان لطفی

دگر امشب‌ ز جام‌ناب کردم‌ اجتناب که‌ زنم‌دم‌ ز همسر سیدالشباب سر سجاده‌ نصف‌ شب مادرم‌ میگفت سگتن‌ کل‌ پسرام زوجَةُالحُسَین اُمُنّا‌رُباب خاکی بوترابم مملوک‌ آن‌ جنابم من‌ آدم تو نه‌نه آره‌آره‌ سگ‌ ربابم گنه‌ ثواب‌کند برکه‌ را‌ شراب‌ کند برش‌ حسین‌ رود پای‌ خود رکاب‌ کند به‌ ذره‌ گر نظر لطف‌ بوتراب‌ کند به‌ کربلا‌ رود وگریه‌ بررباب‌ کند دگر امشب ز جام ناب احسان لطفی

پا به پای غمت من نفس میکشم تو هوای غمت دستمو میگیره گریه های غمت جون میدم آخرش تو عزای غمت ارباب ارباب... غم شیرینم یا اباعبدالله دین و آیینم یا اباعبدالله یه روزی آخر وسط روضه تو رو میبینم یا اباعبدالله ای دم محزون غم طوفانی السلام ای حرمت شرح پریشانی زلف آشفته ات دلم خون کرد جذبه تمثالت عالم مجنون کرد قربونت برم اباعبدالله پا به پای غمت احسان لطفی

داری بالای نیزه میری تاب بازی حرمله میکرد جلوت آب بازی خدا گلم رو دیگه نندازی میندازی پیش سنان نندازی ماشاءالله قد و قامتت به عباس رفته روی نیزه بستنت به عباس رفته خنجر خوردن تنت به عباس رفته به عباس رفته مادر گلوت مثل چشمای عباس رفته گل یاس رفته خلخال مادرت برا التماس رفته منم  و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی تنهام علی محمد عطایی نیا

همه میگفتن چشماش به باباش رفته طرز نگاهاش به باباش رفته حالت لب هاش به باباش رفته حتی مژه هاش به باباش رفته حالا ترک های لبت به بابات رفته بی حالی بدنت به بابات رفته طرز گریه کردنت به بابات رفته به بابات رفته تیری که از گلوت رد شده به سینه بابات رفته به چشمات رفته نای تلزی کردن از رو لب هات رفته منم و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی برگرد عزیز من تنهام علی آنام علی محمد عطایی نیا

نبودن تو علی اصغر عجب مکافاتی شده می‌بینه هرکی منو میگه رباب خیالاتی شده لالا لالا ای دین و دنیامو قربون خوش قد و بالامو قربون بزرگ شدی الان دیگه جوون رعنامو قربون لالا لالا دومادخونمو قربون آروم جونمو قربون مردی شدی واسه خودت سر و سامونمو قربون دوای دردم به جون تو حرمله رو حلال نکردم هنوز دارم دنبال گهوارت می‌گردم بند دل ما پاره میشه مادرت بیچاره میشه این سینه پاخورده من آخر برات گهواره میشه رنگ تو یهو پرید وای رباب گریبون واسط درید وای رباب رو لب بچه باید شیر باشه از لب تو خون چکید وای رباب نماز خوندن سر قبر تو شرمه هنوزم خون رو قنداقه گرمه چه جوری خاک روی جسمش بریزم خدایا استخون بچه نرمه حسرت خوردی از دار دنیامون غسلت دادیم با اشک چشمامون قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریش بگیره نبودن تو علی اصغر محمد عطایی نیا

زیر بارونم حس می‌کنم الان رو به ایوونم یه دل ناقابل دارم که اونم خونه‌ی آقامه اینو میدونم سرو سامونم تا نفسی باشه از تو می‌خونم منو ببخش که ناقابله جونم اگه تو لیلایی آره مجنونم به تو پناه آوردم از همه دنیا هوای دنیا با دلم نمی‌سازه خونه‌ی تو خونه‌ی مادریمونه مادر که بچش رو بیرون نمیندازه یا اباعبدالله حسین اباعبدالله شمع محفل‌ها موج عشقت رو میزنی به ساحل‌ها حرارت عشق تو گرمی دل‌ها دل به تو دادن دعبل و مقبل‌ها بال پروازی واسه من دنیای خوبی می‌سازی حرفامو میدونی محرم رازی خدا میشه راضی تو بشی راضی مثل همیشه ذره پروری کردی تو بزرگ مایی بزرگ دنیایی اسم تو دلهامونو زیر و رو کرده یا اباعبدالله چه اسم زیبایی یا اباعبدالله حسین اباعبدالله زیر بارونم محمد عطایی نیا

با گفتن اینکه من دوست دارم دوست دارم مفیده ها باید گفت صرفاً آدم عاشق نمیشه عشق مشق میخواد باید مشق عشق کرد بهترین کسی‌ام که میشه ازش از رو دستخطش مشق عشق برداشت رباب سلام الله علیهاست... یعنی چی عملی تئوری حرف بزنم از بی‌بی بایست یاد گرفت چیو یاد بگیرم سوال بپرسم خانم خاتون من چیکار کنم که ابی عبدالله رو بیشتر دوست داشته باشم جیگرم براش بسوزه عاشقش بشم چیکار کنم دختر من و حسین سکینه سلام الله علیها از تو گودال قتلگاه از حلقوم و حنجر مطهر بریده اباعبدالله پیغام آورده برات نه اینکه صرفاً بعد از اینکه آب گوارایی نوشیدی یاد بکنی نه نه صبر کن ماها همه تشنمون میشه طبیعته جسم من و شما اینه که ما تشنمون میشه درسته باید آب بنوشیم هیچکسم جلوتو نگرفته در دسترستم هست تشنت شده به آب هم احتیاج داری قدح آب رو گرفتی دستت سی ثانیه میتونی صبر کنی یه دقیقه میتونی صبر کنی بگی این سی ثانیه این یه دقیقه رو برا تو صبرمیکنم تشنمه اما لب به آب نمیزنم یه دقیقه صبر می کنم یه خط روضه می‌خونم السلام علی المضیب الکبد الحرا سلام بر جیگر سوختت ابی عبدالله چقدر تو گودال قتلگاه صدا زدی جیگرم می‌سوزه یه جرعه آب بدید یه قطره آب به لب هام برسونید مشق عشق شیخ علی خزاعی

کربلا دنیامه نگیر دنیامو روبه شمایلت میگم تموم حرفامو نوا و نجوامه صدای شب هامه هر جا برم جار میزنم حسین آقامه نوا نوای حسین است جنان کرب و بلا قسم به خانه کعبه و جان کرب و بلا که جان دهم شبی آخر میان کرب و بلا ای شه والا ای یوسف زهرا معشوق بی همتا شاه اباعبدالله ای تب و تابم ای ماه مهتابم من کلب اربابم کربلا دنیامه امیرحسین حضرتی

ابوالفرجه یعنی عباس گره انداخت به ابروهاش گره‌ها وا شد یه جوری زد به لشکر که عزرائیل جا زد و با سقا جا به جا شد زهره‌ها رو می‌دره غرش تو چشم و ابرو عضو تو ارتش تو میمنه تا میسره چشم خیمه هی میچرخه دنبال چرخش تو در تو دیده که علم سپرده به تو غیرت الله یه حرم سپرده به تو با وفایی اینقدر که دست خدا شد حسین زینب رو هم سپرده به تو ابوالقاسم یعنی عباس هر کسی خورد به تیغ ابروهاش دو نیم شد دور خیمه، پرچمشو جوری کوبید زمین به زیر پاش دو نیم شد رو به لشکر با اینکه با غضب بود از امامش چند قدمی عقب بود تو حرم داشت خواب شیرین رقیه اون شبایی که نگهبان شب بود کاشف الکرب حسین شده لقبش مستقیم به حیدر میرسه نسبش از غریبی حسین که غیرتی شد رکاب اسبش پاره شد از غضبش از تو چشماش محشر پیداست عرش خدا به روی شونه‌های سقاست منظور حق از قیامت شاید تماشای قد و بالای سقاست ما شنیدیم ولی رقیه دیده که جهان عاشقی آفریده بین عرش شونه‌های اباالفضل قدری طعم خدایی رو چشیده جز توئی که رو به لشکر ایستاده‌ ای هیچکی ایستادن دریا رو ندیده مشک تو هر جایی که به دوش میکشی از پیمبرها لشکری صف کشیده ابوالفرجه حسن عطایی

من یه دیوونم که واسه خودم دنیایی دارم حال و هوایی دارم با دلبرم صفایی دارم من یه دیوونم حال منو هیچ کسی ندونه نمیسازه با من این زمونه دیوونه میشینه با دیوونه آهای لیلی سراغی از مجنون بگیرو تو فقط به من بگو بمیرو آهای لیلی چه میکنه با من این رقیه بگو حالشو ببین رقیه نزار بخوره زمین رقیه انا کلب الرقیه من یه دیوونم سید علی مومنی

چقدر آدم برا تو گریه کرده چقدر آدم برا تو مرده از باب الحسین همه قراره بریم عه شما ها چقدر آشنایید یادتونه تو دنیا دور همدیگه حلقه میزدیم ضجه میزدیم یادتونه دور همدیگه حلقه میزدیم تو سینه زنه حسینی تو گریه کن امام حسینی با یه لبخندی همه به هم فخر میکنند ببین آقامونو بر منبری از نور یک یه یک مادحین روضه خونا میان میخونن سینه زنا حسین میکشن ای خدا چقدر مشتاقم برا اون لحظه قراره ما باب الحسین عبدالرضا هلالی

بنگرکه‌ تا چه‌حد استُ‌ مکان‌ آدمیت رسدآدمی‌به‌جایی که‌به‌جزجمال‌عباس رخ‌دیگری‌نبوسد بَرِغیری‌ننشیند که‌به‌جزهونپرستد بُت‌دیگرنگزیند رسدآدمی‌به‌جایی‌که‌به‌جزقمرنبیند ابوفاضل آی‌ربِ‌اَرامنه آی‌صاحِبِ‌قَنْطَره تقصیره‌چشماته‌اگه‌‌شباخوابم‌نمیبره نشداین‌دنیا‌ببینمت‌امیدم‌به‌دمِ‌آخره یاصاحِبُ‌الْقَنْطَرة حسین نظر به‌سر شرر علی خدا  خدا قمـر بنگر که‌ تا چه‌ حد است مرتضی خادمی

تو خاکتم به من وفا میکنه تو اسمت درد و دوا میکنه عراقیا میگن کار عالمو امام شهر کربلا می کنه هرکی دل میبازه عشق میفهمه تازه کار کل دینا رو این حرم راه میندازه زمانم اینجاست زمینم اینجاست بی بی جان ام البنین اینجاست فاطمه اینجاست حسنم اینجاست دنبال چی هست وطنم همینجاست یا اباعبدالله... تو خاکتم به من وفا میکنه مرتضی خادمی

ابوالقربه اباالفضل بگو به به ابالفضل سپرده زندگیشو حسین شه ابالفضل کیفی کرده ایم  ما در خونه ابالفضل صد پادشاه نکرده ما با رو بسته یا ابوالفضل صلابت و ببین آخ اسارتو ببین بهشت منو برده کفایتو ببین نگاه به قامتش این قیامت ببین فقط به شان عباس امامت رو ببین یا عباس یا سیدی ابوالقربه اباالفضل مرتضی خادمی

این دم و شور نغمه محتشمت مانا عاقبت میشه جون من فدای تو جانا حسین مولانا من می روم ز کوی تو و دل نمیرود کوی تو جای مستی تموم مستانا حسین مولانا من از تمام دنیا شبی بریدم تو را که دیدم به شوق روی ماهت چه ها ندیدم تورا که دیدم غم تو را همان شب که دل سپردم به جان خریدم قسم به جان تو من به جان رسیدم تو را که دیدم فدای نگاه نافذ دلبرم کل تن و پیکرم هی نازشو میخرم حسین به قربون عشق یار فسونگرم من مست و مسخرم ای رب مصور حسین این دم و شور مرتضی خادمی

به امام حسین قسم به امام رضا قسم اگه همین الان من اینجا بمیرم یه پتو میارن من می‌برن بیمارستان میگن تموم کرده سردخونه فردا غروب زیر خاک بچه‌ها یه جوری برید مجلس امام حسین که خاکتون کردن ببینید یه مادر پهلو شکسته کنار قبرت نشسته هی بگه خدایا... یه گریه کن حسینم رفت یه سینه‌زن حسینم رفت گریه می‌کرد برا حسینم صداش آشنا بود بعد ببینی پایین پا یه  سه ساله نشسته هی بگه بابا انقدر تو صورتش زده برا من یه گریه کن حسینم استاد دارستانی

میرزای قمی روضه می‌گیره شب اول روضه خون میگفت آمیرزا چی بخونم آقا شب پنجمه چهار شب علی اصغر خوندم امشب چی بخونم علی اصغر آقا نه شب علی اصغر خوندم شب دهم ابوالفضلم برادر حسینه علی اکبر پسر امام حسینه یه جمله می‌گفت گفت روضه خون امشبم علی اصغر علی اکبر کلاه خود سرش کرد زره تنش کرد شمشیر دست گرفت زد و خورد اما این بچه فقط زبونشو دور لباش می‌گردوند فقط روضه علی اصغر بخون استاد دارستانی

اسطوره ی دوران اباالفضل ای ماه فروزان اباالفضل از هر دینی عاشق داره ای محبوب ادیان اباالفضل امام ارمنی ها روز تاسوعا اباالفضله برای هر مسیحی جلوه ی عیسی اباالفضله تموم مردم دنیا ذکر یا علی میگن ولی روی لب مولا ذکر یا اباالفضله منطق و برهانه جلوه ی یزدانه دستاشو حسین بوسید گفتن قرآنه یک تنه گردانه تل یل میدانه کار عالم دست ، اباالفضل جانه سلطان سلاطین اباالفضل ای قابل تحسین اباالفضل میمیرم یه روزی زیر علم بلند بگو آمین اباالفضل چراغ هر محل از چهل چراغای اباالفضله رو دیوار اتاق من ، عکس سیمای اباالفضله زمین میچرخه دور خودش حق داره خب آخه زمینم مست چشمای زیبای اباالفضله یوسف کنعانه رکنی از ارکانه هرکسی شمایلش رو دید شده دیوانه ای دم مستانه واقعا طوفانه کار عالم دست اباالفضل جانه اسطوره ی دوران ابالفضل سید علی مومنی

روز عاشورا که امام حسین کشته می شود جدم می فرمود شیطان داد میزنه شیطونک ها میان کاری که میخواستیم بشریت انجام بده انجام داد هیچ نبی و ولی و صدیق و شهید اینجور نکشتن امروز سفینة النجاة به قول ما راه میفته خب شیطون به شیطونک ها میگه شما کارتون این باشه تمام شغل تون این باشه مردم رو تشکیک کنید پیرامون امام حسین و عزاش این که گفتم علم و کتل مشکی کربلا و زیارت حدی که قرار بدید اونقدر پیرامون عزا روضه و مشکی و حسینه اطعام ایستگاه صلواتی تشکیک بکنید خود دوستانشون بشن دشمنانشون مذهبی ها هم ایراد بگیرن دیگه شک پیرامون امام حسین استاد بندانی سفینة النجاة استاد بندانی

سربازه یه نگاش کرد اشکاش داره میاد داره می‌لرزه صدا زد تو کی هستی گفت من خواهرشم گفت به حق مادرت برگرد به مادرت زهرا برگرد طرف خیمه ها گفت چرا می‌خوام برم ببینم تو این گودال چه خبره گفت خانم اون منظره‌ای که اینا می‌بینن تو نمی‌تونی تماشا کنی مگه این مردم چی دارن می‌بینن گفت این مردم دارن دست و پا زدن حسینو تماشا میکنن این جون دادن حسینو تماشا میکنن یا اباعبدالله دست‌ و پا زدن حسین محمد نوروزی

چقدر قشنگ اسمش عجب گوهری به من دادی خدایا ازت ممنونم تو این دنیا ما رو با امام حسین.. آشنا کردی ازت ممنونم من یقین دارم این آقا ما رو رهامون نمیکنه همه مردم مسخره مونم کنند من ایمان دارم به تو حسین من ایمان دارم تو قیامت ما رو جدا میکنی به شب اول قبرم... نکنم وحشت و ترس چون در آن لحظه حسین است که مهمان من است مهمان شب اول قبر عبدالرضا هلالی