محرم الحرام

چراغ خونت همیشه روشنه حتی خدا هم برات سینه زنه کار تو دلبری و کار منم میون روضه هات عاشق شدنه ارباب تو شاهی و من گدات ارباب دلخوشیمه کربلات ارباب اونقده خاطرخواتم لب تر کنی میمیرم برات عاشقتم من از ازل تویی شاه لم یزل عشقت احلی من عسل ابی عبدالله سِیر الی اللهِ منی میگم اینو علنی که میخوامت حسنی ابی عبدالله توی چشای ما اشک نم نمه گریه برات هرچقدر کنیم کمه حی علی العزا مشکی تن کنید چشم بهم بزنید باز محرمه با تو من عاقبت بخیرم آقا ندی به دست غیرم هر شب دربست کربلاتم آقا حرمه خط سِیرم حب الحسین اجننی عشق هر سینه زنی شاه دور از وطنی ابی عبدالله خواب خوش هر شب من تویی تاب و تب من ذکر روی لب من ابی عبدالله چراغ خونت همیشه روشنه جواد مقدم

دیوانه‌ام عبد در میخانه‌ام رخسار زیبای حسین شمع‌ است و من پروانه‌ام حسین حسین... این حدیثه که هر کس گفت حسین خودش نگفت حسین انداختن تو دهنش گذاشتن تو سینش که این وجود یه دفعه گفت حسین دیوانه ام عبد در میخانه ام محسن صائمی

ای حضرت جانان قمر درد مرا درمان قمر هم نفس و هم جانمی یا اباالفضل دلبر مَه رویم قمر ذکرِ تو را گویم قمر پشت و پناه عالمی یا اباالفضل دلو بُرده شَهپَر علمت دستمو تو بگیر محشر از کرمت یا اباالفضل دم مرگم در بَرَم تو بیا بر غلام درت یک نظر بنما یا اباالفضل ابوفاضل یا ابوفاضل یا عباس ای حضرت جانان قمر جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارونِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رؤیاشم کربلا باشم برا یکی دو ساعتم شده خیلی بیتابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده وای کرب و بلا ، وای کرب و بلا باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کنات اسممو بنویس منم و اشکام همینو میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما توو دنیا یه دنیا بیقراری میمونه با تو میدونم دل دیوونم توو پاییز هم بهاری میمونه وای کرب و بلا وای کرب و بلا کربلا خونمه از چی دل بکنم جواد مقدم

اباالخصائل، حیدر شمائل دم به دم می‌خونم یا ابوفاضل جانِ جانانم عباس ماه قبائل، پناه سائل مستم و مجنونم یا ابوفاضل جانِ جانانم عباس به گردِ قمر، عالمی در طواف قمر مرد نام‌آور هر مصاف ندارم هراسی و باکی ز کس قمر رب من می‌کنم اعتراف الا ساقی رزم علمدار بی‌دست ز هست تو هر هست قمرالله اباالفضل سراپا ز توحید اباالفضل جاوید به تو دارم امید قمرالله اباالفضل قامتت رعنا، نرگس شهلا دلبر و دلدارم، حضرت سقا ماه تابانم عباس جلوه‌ی مولا، صنم زیبا سرور و سردارم،حضرت سقا ماه تابانم عباس قضا و قدر به نادینان تو شده یوسفم مست چشمان تو به گوشه نگاهی دلم برده‌ای منم بنده‌ی تو، مسلمان تو به این قد و قامت به این ماهِ طلعت به این حسن صورت بگو الله و اکبر به این چشم جادو به این زلفِ گیسو به این خم ابرو بگو الله و اکبر قمرالله یا اباالفضل... اباالخصائل حیدر شمایل آرش پیله ور

مثل طفلی که زمین خورده برات، گریه می‌کنم مثل قلبی که شد آزرده برات، گریه می‌کنم خدا اشک چشامو برات زیاد، کنه حسین مثل مادر جوون مُرده برات، گریه می‌کنم بابا کشتنت پسرام کجا بودن وقتی که تنها کشتنت مجروح کشتنت آبرودارِ جهان شبیه یک مذبوح کشتنت زینبم با گریه گفت تو رو با عصا زدنت می‌کشه روضه‌ی، خاکِ دست و پا زدنت آی آی آی آی، ای بی کفن، مظلوم من... مثل طفلی که زمین خورده علی پور کاوه

جل‌جلاله اینقدر شباهتم میشه مگه نشد یه لحظه اباعبدالله علی علی نگه وقت اذونه نه فقط منتظره امام حسین اهل مدینه همگی منتظرن اذان بگه الله‌اکبر تمثال حیدره الله‌اکبر این خود پیمبره الله‌اکبر زهرای اطهره الله‌اکبر این علیِ اکبره دقیقاً حی و، دقیقاً هویی محمد رویی، مجعد مویی دقیقاً ماهی، دقیقاً شاهی دقیقاً تو خودِ، علی ولی‌اللهی جل‌جلاله حسین ایزد خواه

موسی کلیم رسید به وادی تور که امام صادق فرمود کربلا بود وحی به عنوان اولین ماموریت الهیش وحی آمد که موسی بدو دوید دوید هی وایساد به نفس نفس زدن دوش تبدیل شد به هروله یعنی آرومش کرد آروم کرد هی هم نگاه می‌کردی یه خبری بیاد یه وحی بیاد آخه می‌دوئید می‌دوئید می‌دوئید می‌دوئید یه جا وایساد گفت دیگه نمی تونم گفت موسی قبول کردیم ازت ولی اینجا رو خوب نگاه کن دور و برت و خوب نگاه کن بچه کوچیکاش کتک می‌خورن میدون موسی چیزی از در خونه ما می‌خوای بیا در خونه بچه کوچیکای اینا گفت مگه چی ان گفت یا موسی.... این بچه‌های قد و نیم قدش از تشنگی می‌میمیرن و کبیرهم جلده منکمش فندک گرفتی زیر مشما دیدی چه جوری جمع میشه پوست صورت بزرگاشون از شدت عطش اینطور میشه خب بعد موسی اینطوری نیست که تو دویدی اونا هم بدون بیست تا زنا زاده شلاق می‌زنن اینا دستا همه به یه طناب بسته شده میدون وقتی موسی کربلا را دید سیدعلی صادقی نگاه موسی سیدعلی صادقی

اگر طلبه‌ای در جمع هست که احساس می‌کنه صدای خوبی داره اینو میشه تقریبا قیامت جواب داد این لباس پوشیدن و خلاصه تبلیغ رفتنو اینها رو فرع به صدای خوبش قرار بده یعنی اگر احساس می‌کنه که می‌تونه مداح موفقی باشه بر اثر صدایی که داره اول سعی کنه مداح باشه بعد خلاصه منبری و مبلغ باشه اگر می‌تونه که مداح اول باشه قیامت معلوم میشه فرق کار چقدره چون همه این منبری هم که ما می‌ریم آقا مقدمه روضه خونه حالا مگر کسی توجیه بیاره که آقا با روضه شما گریه می کنیم خدا شاهده میبینم که بعد از منبر بعضی آقایون میرن سمت نگاه می‌کنم خندم میگیره مرخصه نفهمیده دین چیه همه اینا اشک روضه خون میخواد بخونه اشک جاری بشه اشک واقعی سیدعلی صادقی

نمی دونم چی اومد سر چشمام که اشکام مثل اون قدیم نمیشه میشینم توی روضه ات اما حالم مثل روزای بچگیم نمیشه نمی دونم چی اومد سر این دل که عطر حرمت کم شده واسم یه کاری کن یه کم آروم بگیرم تو ببخش آقا اگه پرته حواسم من بی وفا اما با این گدا سر کن باز چشمامو تر کن حالم رو بهتر کن منو زهرا پسندم کن زمین خوردم بلندم کن یه وقتا اونقدر حالم خرابه که میگم نکنه دوسم نداری من از پیش تو هیچ جایی نمیرم چه تو محل بزاری چه نزاری یه وقتایی خیلی یادتم بگو که درست وقتی عطش می گیرم آقا تو رو با لب تنشه سر بریدن الهی که برات بمیرم آقا زخمی ترین بودی تشنه ترین هستی رو نیزه ها خوبه که چشمتو بستی حسین آقام من از تو کربلا میخوام نماهنگ حالم رو بهتر کن حمید علیمی

پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین زلزله اومده عباس پا زده روی زمین هیبتش ام‌البنینی، صولتش حیدریه خیلی حساسه به زهرا خُب پسر مادریه ابا القَربه کَبش الکتیبه ابالفضله عشقش عجیبه شفا میده دردو طبیبه حبیبی که نعم الحبیبه کفیل ابالفضل، بی‌بدیل ابالفضل حیرت کرده از تو جبرئیل ابالفضل با مرام ابالفضل، خوش کلام ابالفضل اهل کربلا بهت میگن: امام ابالفضل یا ابالفضل یا سیدی... پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین حسین طاهری

عهده‌دار مردم بی‌دست و پا افتادی زیر دست و پا یومٌ علی صدر النّبی یومٌ علی وجه الثّری خاک از خونت گِل شد، خونِ دل شد ساربان دید کرم می‌کنی سائل شد، خونِ دل شد آه ثم آه روی خنجرش دیدن موی تو رو ابی‌عبدالله آه ثم آه ، نعل مَرکبا گرفت بوی تو رو ابی‌عبدالله عهده‌دار مردم بی‌دست و پا حسین سیب سرخی

منزهی به ستایش شدن نیازی نیست وجود مطلقی و مطلقاً نیاز نداری حسین نام تو بهر معرفی تو کافی است معرفی و به حرف و سخن نیاز نداری سراسر دو سرا سرزمین مادری توست تو در دل همه هستی وطن نیاز نداری حسین حسین حسین... منزهی به ستایش شدن نیازی نیست حسین سیب سرخی

بگو اون روز که باید بودیم نبودیم دیر اومدیم جلوشون در میومدیم شرمنده‌ایم ای وای از کربلا رفتی بالای سر نیزه‌ها بردن ما رو بین کوچه‌ها مونده زینب با نامحرم ها ای وای از کربلا کربلا کربلا کربلا ای وای از کربلا نریمان پناهی

دریای جود و کرم اباالفضل ماه من ماه حرم اباالفضل مردونگی یعنی همین اباالفضل شیر نر ام البنین اباالفضل سقای اباعبدالله دریای اباعبدالله با تو غم نمیمونه تو چشمای اباعبدالله آغازه قمر پایانه قمر آرامش قبل و بعد طوفانه قمر هی دور زمین میچرخه قمر ماه آسمون شده پریشان قمر یا ابوفاضل ... دریای جود و کرم اباالفضل حسین طاهری

برادرم همه لشگرم ، پناه حرم اباالفضل ببین جای مادر تو ، اومد مادرم اباالفضل علمدار ، ماه آسمون زینب بی تو خیمه ها تاریکه شبیه جوون لیلا ، تو هم اربا اربایی که نیزه دارا می زدنت ، جای تیره رو بدنت کاشکی زهرا چادرشو بکشه رو تنت یا اباالفضل ، پاشو اخا برادرم همه لشگرم حسین سیب سرخی

اولاً دلاور، دوماً علمدار سوماً مثل ابالفضل نمیشه تکرار سربازِ حیدر، در واقع سردار کاملاً مثل علی اسدالله کرار یا ابالفضل تو حلقه‌ی ارباب بزرگتره اصحاب می‌گیرن ازش درسِ نهایت آداب کنار حسینی همیشه تو یک قاب شجاعت و جنگت زبونزد اعراب مدد ابوفاضل، مدد ابوفاضل به زیر دِینِتَم الی الابد ابوفاضل همانکه در دل خیبر می‌شود حیدر همان به کرب و بلا می‌شود ابوفاضل یا ابالفضل یا عباس اولاً دلاور دوماً علمدار حسین طاهری

دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین بودند دیو و دد حسن خلج

سایه تون همیشه رو سرم بوده خاطرات خوبم تو حرم بوده من از روز اول دلو زدم به نامت آقا یه عمریه که شدم شیفته مرامت آقا شدم از دعای ام البنین غلامت آقا روحم دنیا چشمام بستم من فقط کلب رقیه هستم سالار زینب سالار زینب این دلم مجنون تو اما لیلایی نوکری از بنده از تو آقایی همیشه کنار تو راحت این عالم آقا همیشه به این عشق و عاشقی می‌بالم آقا همین سینه کبودت شده مدالم آقا تو شب ظلمت ماتم حسین شاهم حسین همه جا میگم شاهم حسینه چقدر نام تو زیباست اباعبدالله نمکه زندگی ماست اباعبدالله مستجابت است دعا گوشه شش گوشه تو حرمت عرش معلی الله اباعبدالله بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه ی آب فراتم ای اجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا یا حسین یا حسین بر مشامم میرسد سایه تون همیشه رو سرم بوده حسین ایزد خواه

رها کردند در چشمان او یک گله آهو را گرفته لشکری از بیدِ مجنون جای گیسو را خدا هم با هنرمندی کشیده این برورو را نمی‌دانم که بنویسم، محمد یا علی او را شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب به قلب اهل‌بیت از نام او تیرِ خلاصی شد محل استنادِ درسِ پیغمبرشناسی شد و رزمش بهترین مضمونِ اشعارِ حماسی شد و پایین‌ِپا برای او ضریحی اختصاصی شد شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب رها کردند در چشمان او یک گله آهو را حسن عطایی

ای عشق لایزالم آرامش خیالم دل دادم و نمیگیرم تنها واسه تو می‌میرم ای آبروی عالم ای آبروی عالم رویای من دنیای من دیروز و امروز و فردای من عشق دل دیوونه‌ی من نون و نمک خونه‌ی من آقا واسه نفس کشیدن تنها تویی بهونه‌ی من آرامشم حسین، تنها خواهشم حسین هر جا میرم باهامی، همراه لحظه‌هامی وقتایی که دلم خونه، حال منو کی میدونه غیر از تو که آقامی، غیر از تو که آقامی حالم خوبه، با کربلا وعده‌ی ما ایشالا کربلا سامون دل من حرمه، درمون دل من حرمه هر بار می‌برم اسم تو رو، مهمون دل من حرمه ای عشق لایزالم حسن عطایی

با خون تو خاک گودالو گل کردن کی فکرشو می‌کرد با اسب برگردن نیازی به تشیع جنازه نبود نیازی به نعل‌های تازه نبود میومد صدات اما واضح نبود غم حسینم بده صدات کنم جلو همه حسینم غم حسینم حسن عطایی

ای قرار قلب بی قرارم حسین من کسی رو غیر تو ندارم حسین عشق بی نظیرم، کاش براش بمیرم هر دفعه که اسمتو میارم حسین بدون تو این دنیا ، بخدا نمی ارزه وقتی که میاد اسمت ، دل همه میلرزه خوشحالم از اینکه عمری گریون عزاتم یا باب نجات الاُمَّه محتاج نگاتم جایی دست من اگه که رو شد حسین گریه هام برا من آبرو شد حسین بدترین گداتم ، اما مبتلاتم عاشقیمون از کجا شروع شد حسین کی به ما محل میکرد ، تو به ما محل کردی مثل پسرت آقا ، ماهارو بغل کردی کاری به کسی ندارم تا وقتی گداتم یا باب نجات الاُمَّه محتاج نگاتم ای قرار قلب بی‌قرارم حسین حسن عطایی

آرزوهای ربابو ببین رباب پیراهنی که تازه خریدی نشان نده گهواره نیست دست خودت را تکان نده بزار اون مصرعی که خیلی باهاش گریه کردی رو هم بخونم بس کن رباب حرمله بیدار میشود آرزوهایی که داشتم بعد تو نقش بر آب شد کوه رویاهای من از بعد رفتنت خراب شد جای شکرش باقیه همین که از غمت میسوزم زیر سایتم چقدر خوبه کنارمی هنوزم دیگه دنیا بدون تو به من نمیسازه هنوز میبینمت چشمات بازه برا تو میخونم لالایی آرزوهایی که داشتم نقش بر آب شد امیر طلاجوران فیضی

اومده اصلا دیگه برنگرده اونی که هیچکسی براش دلتنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد میرم تو حرم اباالفضل یه روضه ام البنین میگیرم به علی اصغر قسمش میدم که بذاره تو باب القبله بمیرم شد شد نشد میرم کربلا زیر قبه به علی اکبر متوسل میشم میمونم و بر نمیگردم دیگه مقیم صحن ابوفاضل میشم ای حضرت چاره ساز حسین کار منم راه بنداز حسین همیشه پرچماتو تار میبینم بغضم با این چشما هماهنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد یه شب سرزده میرم نجف ضریح بابامو بغل میکنم یه روزی آخرش میمیرم برات من حرف نمیزنم عمل میکنم شد شد نشد میرم سوریه توی بازار چند تا عروسک میخرم آخرش این قسم آخر ما نوکراست نه نمیگه حسین به دخترش ای حضرت بی نیاز حسین کار منم راه بنداز حسین نماهنگ اومده اصلا دیگه برنگرده محمد ابراهیمی اصل