محرم الحرام

من از عمیق‌ترین نقطه قلبم دوست دارم همه داراییم رو پا علمت می‌ذارم دورم کن از همه خودت باش کنارم پای عشقت هدیه سرم رو میارم می‌دونی به جز تو کسی رو ندارم گره خورده با شما تقدیرم از تموم آدما غیر خودت سیرم یه چیزی میگم بمونه یادت آخرش یه شب برا رقیه می‌میرم یااباعبدالله... من از عمیق‌ترین نقطه قلبم دوست دارم محمد ابراهیمی اصل

ای ضربان ابی عبدالله آرام جهان ابی عبدالله تا حرمت ابی عبدالله ما را برسان ابی عبدالله با پر علمت با پرچم حرمت دل ما را بتکان ابی عبدالله آقا تنها حسین  حسین حسین بالا بالا حسین  حسین حسین عشق زهرا حسین حسین حسین ای سِر درونم ای رمز جنونم نبض رگ و خونم حسین محبوب دل ما آقای دو دنیا ای جانا جانا حسین آقاجانم حسین صل علی ابی عبدالله یا سیدنا ابی عبدالله عشق خدا ابی عبدالله شاه شهدا ابی عبدالله با پر علمت با پرچم حرمت دل ما را بتکان ابی عبدالله پر آوازه حسین عشق تازه حسین چیه رازِ حسین حسین حسین بابای رقیه آقای رقیه دنیای رقیه حسین ای یار ابالفضل سردار ابالفضل سالار ابالفضل حسین آقاجانم حسین نماهنگ ای ضربان ابی عبدالله حسین سیب سرخی

ما ترکا ما آذریا رسمون اینه وقتی یه خانوم جوون از دنیا بره برا مراعات حال محرمش برادراش میان میگن تو اذیت میشی خواهر و تو قبر بذاری بده خواهرمونو خودمون وارد قبرش می‌کنیم برادر که نداشت حسنینم که نمی‌تونن کمک حال بابا باشن هی می‌گفت خودم برم تو قبر کی تورو به من تحویل بده من سرازیرت کنم کی تو قبر تورو تحویلت بگیره دستانی شبیه دستان پیغمبر علی جان بده امانتیمو منم یه آقا می‌شناسم کربلا وسط لشکر یه شیرخواره رو دستاش ابی عبدالله چپ و راست میدونو نگاه می‌کنه کاش علمدار بود بچه رو ازش می‌گرفت وداعِ تنها مهدی رسولی

اسم تو رو نوشیدم ارباب رفع اثر از گزند کردم گفتم یا ابالفضل العباس وقتی که علم بلند کردم با مدد از خودت شالو محکم کردم همه ی غیرت خودمو جمع کردم روبروم یه علم اومد و چند باری سرمو پا علم تا کمر خم کردم سلام به حضرت عباس به علامت عباس چه قیامته عباس قمر بنی هاشم سلام به آبروی آب به ذخیره ی ارباب نقل محفل اصحاب قمر بنی هاشم دیدم که تموم پهلوونا با اسم خودت مدد میگیرن از لات سر کوچه ی ما تا لاتای قدیم برات میمیرن پیچش زلف تو دست بادم داده می بریز که می از مشک تو آزاده هرکسی آدمت شده نوش جونش من سگ کوی تو پس بزن قلاده سلام به ماه عقیله زندگی عقیله دشمن تو ذلیله قمر بنی هاشم سلام به خالق قدرت مقتدای شجاعت رکن اصلی غیرت قمر بنی هاشم اسم تو رو نوشیدم ارباب حسین ستوده

چه بهشته کربلا روی قلب من خدا خودش نوشته کربلا چه بهشته کربلا گِلمو رقیه با گلت سرشته کربلا پره رازه کربلا چه بلنده پرچمت، در اهتزازه کربلا پره رازه کربلا که بهشت یعنی دو رکعته نمازِ کربلا ذکر هر دم، کربلا ثابت کردم، کربلا من هرجایی، گم بشم برمی‌گردم، کربلا شیرین‌تر از بغل مادر بغل حسین بره بالاتر علم حسین چه بهشته کربلا حسین ستوده

همیشه خوبه کربلا سلام رو به کربلا چاره سازه در خونه‌ی عشقه که همیشه بازه شاید بگن حسین کیه اصلا حسین حسین چیه فقط میگم بگیره نفسم اگه غلط میگم هر کس که زنده‌اس بی حسین الهی الهی، به این عاشقی دچار شه که با نیم نگاهی (ینجوری بی‌قرار شه)۲ همه دارِ علم تو، صحنِ علم تو توی نا امنی دنیا، امنه حرم تو آقام آقام آقام آقام... **** فراقت هم مقدسه بهشت من مشخصه حرم آقا روی شونه‌ی تو باشه سرم آقا بلند بلند صدات کنم برم عقب نگات کنم ولی بازم خودم رو توی آغوش تو بندازم دنیا خرابه‌است بی حسین چی‌داره، چی‌داره، اونی که حسین نداره دلش که بگیره (تا کجا دَووم میاره)۲ رو به راهه با تو حالم، آبروی عالم حَرمت خواب و خیالم، آبروی عالم **** دل من، گرفته کاش یکم بارون بباره که بارون، فقط اسم تورو یادم میاره حسین جان، چقدر اسم قشنگت گریه داره... تو قلبم، نمی‌تونه کسی جات‌و بگیره دلِ من، بجز عشق تورو نمی‌پذیره یه عاشق، امام حسینش‌و یادش نمیره همیشه خوبه کربلا حسین ستوده

دلمو از همه کندم که به زلف تو ببندم نا امید از همه هستم که توی دست توئه دستم گفتن نرو کربلا گفتن بسه یا حسین من که رفتمو خیرشو دیدم گفتن خودتو نزن گفتن بسه دیگه آه اما من ازت دل نبریدم ته آرامشو همه ی دلخوشیم اینه که تو زندگیمو شیرین میکنی به چه قیمت آخه تو رو بفروشمت تو که داری زندگیمو تأمین میکنی آقام آقام آقام دلمو از همه کندم حسین ستوده

روحی، قلبی و نفسی به فدای اباعبدالله پیدا می‌شه تو قلبم ردّ پای اباعبدالله ما را می‌برند بهشت، کربلای اباعبدالله حسین اباعبدالله، حسین اباعبدالله به فدای اباعبدالله حسین ستوده

در کربلا سه چهار تا تیر مخصوص استفاده شده اسمشم مشقصه مسامحتا میگن تیر سه شعبه حالا تیر سه شعبه هم باشه باشه ولی مشقص یه بدنه داره سرش سه تا پیکان داره نوکشم به زهر آلوده هست بغلاشم مثل لنگر برگشته مشقص کتاب مقتل الحسین خوارزمی یکی از اینها به سینه ابی عبدالله علیه السلام زد ویژگی مشقص اینه که نمی‌تونی او را از جلو خارج کنی بخوای بکشی بیرون هرچی توئه میاد بیرون انقدر نافذ و کاری بود که حضرت از پشت درآورد بعد ناله‌ای زد و فرمود والله قتلنی فلان و فلان اون دوتا منو کشتن همونایی که مادرمون زهرا دوبار با نون تأکید ثقیله یک بار. علی ابن ابیطالب رو به باباش پیغمبر قسم میده مبادا این دوتا بیان مبادا این دوتا به من نماز بخونن اینا چند نفر بودند عده اشون قلیل بود کی به اینا جرات داد سکوت مردم اون زمان به همین جهت مادرمون زهرا فرمود من از مردم راضی نیستم نمیخوام اینا به من نماز بخونن من از اینا راضی نیستم همون دوتا منو کشتن سیدحسین مومنی

هر مادری تو دنیا قمر آفرین نمیشه هر اسمی که مثه اسم تو دلنشین نمیشه بالای تخت یوسف کنعان نوشته دیدم هر یوسفی که یوسف ام البنین نمیشه ماه شب چهارده سیمای اباالفضل آقای منی تو آقای ابالفضل دیدن داره آره دیدن داره الحق والانصاف پرستیدن داره با دیدن یوسف بریدن دست و پس تمثال اباالفضل سر بریدن داره ماه شب چهارده پیام کیانی

غم بزرگ زندگیم غم کربلا بمیرم از فراق تو کمه کربلا یه کم منو بیشتر ببین یل کربلا خیلی دوست دارم همین یل کربلا نماهنگ غم کربلا امین قدیم

همیشه بوده تکیه م به تکیه اباعبدالله چی می‌مونه برام غیر از گریه به اباعبدالله من شب روزم تو فکر کربلام آغوشت آروم ترین آغوشه برام جز تو کسی ندارم این غلطه درستش اینه غیر تو کسی رو نمیخوام حسین جان می‌میرم برات به قرآن همیشه بوده تکیه م به تکیه اباعبدالله حسین ایزد خواه

حسین حسین... اسب ها زدنت پاهاشون جای خودش دیدم که دستا زدنت پا می‌کوبیدن کنار تو و مستا زدنت من دیدم که ظاهرا خدا پرستا زدنت عجب بساطیه انگاری اعضای تن تو صلواتیه بمیره مادرت چرا شده تعارفی بریدن سرت بابامو گرفت اونی که به زور النگو  هامو گرفت سیلی انقدر زده دندونامو گرفت من بهش سلام دادم موهامو گرفت عجب بساطیه علی پورکاوه

من همینجام روضه دوست دارم همین که دورهم برا ارباب گریه میکنیم آدم به محرمش بعضی موقع‌ها نمی‌تونه بگه همین که به تو میرسه اصلا نطقش باز میشه الهی دورت بگردم حرفام تموم نمیشه با تو من میشنوم انگار صداتو خورده نگیر از حال و روزم بد جور دلم کرده هواتو حس کردن تو زندگیه این دیگه عین عاشقیه هرچی دروغم گفته باشم اشکام که دیگه واقعیه کرده پیرم از غصه تو میمیرم خیلی خیلی از روزگار دلگیرم حرفام تموم نمیشه با تو حسین ستوده

میگه وقتی بی بی ازدواج کرد عرب رسم داشته تا خود عروس نمی‌گفته دیگه نمی‌رفتن دیدنش گفتن بزار زن و شوهر راحت بشن میگه رفتم خونه زینب کبری دیدم بی‌بی این دستشونو گذاشتن رو زانوش از حال رفته به عبدالله جعفر گفتم چیشده گفت نمیدونم هر چی میگم اصلا نه صحبت می‌کنه گفتم خانم چی شده فرمود سه روز حسینمو ندیدم در یه نقلی دیدم وقتی زینب کبری رو تو گهواره می‌ذاشتن اون موقع فاطمه زهرا میگه به پیغمبر عرضه کرد که بابا یه چیز عجیبی از این دخترم زینب دیدم میگه چی میگه همین که تو گهواره خوابیده اگر حسین از جا بلند شه بخواد بره راست یا چپ از تو گهواره با چشم دنبالش میکنه وای از عصر عاشورا گفتم بی بی من میرم حسینو صدا می‌زنم من میرم حسینو صدا می‌زنم گفت اومدم به امام حسین گفتم اگه میخوای خواهرتو زنده دریابی آقا عجله کن میگه حضرت عباشو تو راه مستقیم می‌کرد رو شونه میگه وقتی رسیدن دیدن که بی بی از حال رفته به عبدالله جعفر گفتن گفت نه آقا خوب الحمدالله خوابیده وقتی شنید که شما میاید چون سه شب بود نخوابیده بود خوابش برد فرمود عبدالله حسین اومد منو بیدار کنی معطلم نکنی دیدم یه آفتابی افتاده رو صورت زینب کبری از پنجره دستاشو آورد بالا مقابل صورت یک ساعتی حضرت عباشونو دستشونو اینجوری حائل کرده بودن که نور آفتاب نزنه وقتی میگه خواهرش بلند شه این دست امام حسین رو گرفت دید داغ شده ببین فاضل بسطامی نوشته میگه نگاه کرد تو صورت امام حسین گفت جبران کنم انشالله حسین جان عشق بی‌پایان حضرت زینب به امام حسین سید علی صادقی 

ته سرنوشتم از اول سرشتم چراغ بهشتم حسینه تو درس الفبا من اون اسمیُ که قشنگتر نوشتم حسینه علمت سرخ کرمت سبز شد بهشت خدا از برکات قدمت سبز پرچمت سرخ و خودمت سبز از تو مینویسم و مردم میگن قلمت سبز مینویسم اونکه آقامه این حسین اونه که میخوامه اسم زیباش دلارامه بَه چقدر قشنگه این نامه حسین حسین حسین هوای جنونم وِرد زبونم صدای درونم حسینه توی روزگارم من آقامو دارم که آرومه جونم حسینه نفست عشق حرمت نور اسم تو شیرینه اما میگیرم با دمت شور دشمنت کر دشمنت کور از تموم روضه های تو حسین چشم بد دور مجلس تو دین و دنیامه حرمت برام سرانجامه اسم تو حرزمه همرامه بَه چقدر قشنگه این نامه حسین حسین حسین ته سرنوشتم حسین ستوده

ای پهلوون پهلوونا اسمت شده ورد زبونا من میدونم ابالفضل نباشه نمی ارزم حتی یه قرونا تو این ماه زمینه مدبری ابوالفضل از اونی که شندیم قشنگ تری ابوالفضل عجب ادبی به به این نسب علوی زور و قوه‌ی مرتضوی یا ابوفاضل عجب قمری بهترین ز هرنظری تو مجدد پدری یا ابوفاضل یا اباالفضل دنیا تو چه دل نشینه باب الحوائج مدینه حاجت شده بهونه ای تا سائل بیاد تورو ببینه جان رقیه جان و ام البنین ابالفضل نشسته ای به کرسی منم ببین ابالفضل یه سائلتم عبد زلف مایلتم کشته ی شمایلتم یا ابو فاضل به من نظرا ای پناه دربِدرا کلبت هستم ای قمرا یا اباالفضل یا اباالفضل ای پهلوون پهلوونا محمد عطایی نیا

خم شد ز برش برداشت عبا فرمود ای وای که تابوتت، عمری سر دوشم بود صدا زد زینب بیا کمکم کن عبا رو پهن کرد زمین قطعه به قطعه بدن جمع کرد داخل عبا گفت تو از اون طرف عبا بگیر منم از این طرف بسم الله گفتن تا بلند کرد صدا زد بزار زمین عبا بر دوش زینب محمدحسن فیضی

السلام علیک ای جناب اباعبدالله اسم ما رو نوشتن تو کتاب اباعبدالله ما رو میبرن بهشت به حساب اباعبدالله حسین اباعبدالله السلام علیک ای جناب اباعبدالله حسین ستوده

در هم شد تنت، پیش چشمای من غارت کردنت کو پیراهنت روی خاک داغ صحرا کشتنت کو انگشترت تیکه تیکه شد اعضای پیکرت دعوا شد سرت، بوی خون پیچیده شد دور و برت زینب به جز نیزه چیزی نمی‌بینه پاش بشکنه اون که رفته روی سینه چه در همه بدنش، بی هوا زدنش می‌کشه من و این زیر و رو شدنش با هم می‌زدن، جای شمشیرا مونده روی بدن با هم اومدن، همع با هم از رو جسمت رد شدن بین قتلگاه مونده حالا زینب با نامحرما پاشو کن نگاه، راهین نامردا سمت خیمه‌ها در هم شد تنت حسن عطایی

حسین حسین حسین... به کمال عجز گفتم  که دلم رسیده جانم به غرور  گفتی تو مگر هنوز هستی نوای حسین حسین ستوده

کربلا شهر رویایی بی تو هرجایی بی تابم کربلا عشق دیرینم تو رو میبینم تو خوابم جا داره مثل عشقات یه روز از داغت بمیرم کاری کن تا دم مرگم نوکریت باشه تقدیرم هر عشقی جز تو زودگذره واسم هوامو داری لطفتو میشناسم من ریزه خوار سفره ی عباسم ابی عبدالله یا ابی عبدالله   یک عمره به تو منصوبم آقای خوبم یا حسین مستم کرد عشق شیش گوشه بازه آغوشت یا حسین آبادم با تو ام وقتی تو اوج سختی باهامی دل دادم به غمت آقا تا ته دنیا آقامی من که یه عمره سینه زنت بودم اسمتو بردم با همه وجودم نگاهی کن به سینه ی کبودم ابی عبدالله یا ابی عبدالله کربلا شهر رویایی حسین ستوده

باد بخوره به پرچمت نور نره از سیاهیات روحمو تازه میکنی پام برسه به کربلات وقتی که دورم از تو آرامشی ندارم وقتی ضریح تو نیست من سر کجا بزارم مردم به خاطر تو تحویلمون میگیرن از عشق تو عاقلا هم حال جنون میگیرن عاشق بوی سیب و عطر سحریت شدم ساکن ایوون طلای پدریت شدم زحمت و کم کردم و رفتم پی زندگیم دورمو خالی کردم و دور و بریت شدم باد بخوره به پرچمت حسن عطایی

این سخن روایته که اباالحسن فرمود به امام حسین یه روز مقام تو بالاتره یا که من من فاتح خیبرم من جان پیمبرم من ساقی کوثرم من از همه بهترم من همسر فاطمه ام من خلاصه حیدرم عرضه داشت امام حسینم به کمال ادب پدرم با اینکه احترامتون واجبه ولی خب مقام من از شما بالاتره چون که من بابام علی ابن ابی‌طالبه گفت و گوی امیرالمومنین و امام حسین وحید شکری

اومد نگاهی کرد اون وضع دید گفت فضه جان گفت بله سریع خاکش کن محسنو اگه زهرا ببینه دق می‌کنه همونجا  دمه چاردری قبری کند مخسن رو خاکش کرد بگم اینجا یه مادر ندید بچه‌شو کجا خاک کردن اما کربلایی ها رباب دید کجا خاک کردن همچین که دستاشو بسته بودن داشتن می بردنش دید یه عده  نیزه دار پشت خیمه‌ها هی نیزه ها تو خاک فرو می کنن نیزه خالی رفت پا اصغر در آمد از زمین دستاشو تکون میداد سرش بالای نیزه تاب می‌خورد بمیرم نیزه‌دارش آب می خورد اونی که گره به کارشه بگه حسین سرش بالای نیزه تاب می‌خورد علی پور کاوه