محرم الحرام

رفیقام خیلی مرد باشن بیان سر مزارم رفیقام خیلی مرد باشن یه ساعتن کنارم رفیقام خیلی مرد باشن یادم کنن تو روضه سوم من بخونن روضه خانم رقیه میبارم و شبیه ابرم حسین سلام رفیق توی قبرم حسین رفیقام خیلی مرد باشن پیام کیانی

علمت خاصه عطر عودِ عربیِ حرمت خاصه بین شاعرا چقدر مُحتشمت خاصه دلمو بُرده خنکای حرمت به صورتم خورده خوش به حال اون کسی که تو حرم مُرده سلام همه‌ی دار و ندار من می‌دونم به غیر تو حسین نمیاد کسی به کار من سلام قربونت برم امام حسین با هزارتا سختی اومدم جون مادرم امام حسین فدایی داری، چه عاشقایی داری بمیرم واست چه کربلایی داری ازت ممنونم، خیلی بهت مدیونم چقدر خوشبختم تو حرمت مهمونم حسین یا مولا حسین اباعبدالله... پای گهوارم مادرم اسمتو بُرده که دوسِت دارم مثه مادر پدرم به تو بدهکارم تا دم مُردن منو دست هیچ‌کسی غیر تو نسپردن همه عالم به خودت پناه آوردن حرم، خونه‌ی مادریِ منه به خدا که پیرهنِ سیاه سند نوکریِ منه حرم، عین آرامشه واسه من من دلم میخواد تو زندگی به خودت باشه حواس منه عزیزم آقا، ای همه چیزم آقا می‌میرم واست اشک نریزم آقا به گردم آقا، دوای دردم آقا جوونیمو نذر روضه کردم آقا اباعبدالله علمت خاصه عطایی مقدم

آه ریان بعد اسمش بنویس عطشان آه ریان جد ما به خاک و خون غلطان آه ریان بگو برگه برگه شد قرآن شیب گوداله و شاه بی ردا وا محمدا عمه جان رو به مدینه زد صدا وا محمدا این حسین توئه که شده فدا وا محمدا توی کربلا پیچیده این ندا وا محمدا آه ریان ناله میزنم براش از جان آه ریان حتی از شریعه خورد حیوان آه ریان جلو چشمامه همین الآن میزنه سنان جدا شمر جدا وا محمدا انگاری کردن به قنفذ اقتدا وا محمدا آه ریان نریمان پناهی

کی مثه تو داره این همه نوکر عشقِ تو جاذبه داره زیاد دعوت مادرت حضرت زهراست هر کسی که توی روضه میاد هر چقدم بد باشه یه آدم می‌خوره با تو ورق مثل همون لاتی که به عشقت لب نزده به عرق عشقت آقا داره عجب اثری جوری که واسه ی نوکری علی گندابی رَم می‌خری مِهرت خیلی بنده نوازه آقا می‌شینی با فقیر و گدا همه عاشقتن به خدا ابی عبدالله ثارالله ... عمریه ساکن هیئت و روضم خونه ی نوکره بزم غمت بهترین نقطه ی امن جهانه واللّهه زیر پَر علمت وقتی که عبد و نوکرت هستم این همه باورمه اینکه یه عمره دست اباالفضل سایه ی رو سرمه خوشبخت یعنی من که پُر از غمتم عمریه زیر پرچمتم آقا نذر محرمتم با تو آقا دنیا به کام منه این سیاهی برام کفنه شهر کرب و بلات وطنه ابی عبدالله ثارالله ... کی مثل تو داره این همه نوکر جواد مقدم

عاقبت بخیری یعنی عاقبت به کربلا شم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جدا شم جنازه ام میگه یا حسین حتی وقتی مرده باشم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جدا شم دنیا اگه تاریکه دنیا اگه آشوبه من زیر همین پرچم حالم با حسین خوبه گریه میکنم زیاد تا به چشم تو بیاد روزگارو بگذرون خدایا جوری که حسین بخواهد حسین وای ... عاقبت بخیری جواد مقدم

بی تاب کربلام، رسوای عالمم مجنون عشقم و شیدای این غمم بارونِ چشم من می‌باره از فراق آقا نگاهی کن بر چشمای ترم حرم دلِ تنگم بی تو خرابه حرم آرزوم حتی توی خوابه آقا زندگی بی حرم عذابه شیدای شب‌های کربلا آقا جون کاری کن تا بیام وعده‌ی ما ظهر اربعین حتماً زائر خونِ خُدام جانم جانم جانم حسین ... بی تاب کربلام جواد م قدم

توی گرفتاریام تویی اون که دستمو میگیره من گدای توام  منم اون که واسه تو میمیره عاشقانه دوست دارم عشق جاودانه مادر تو داره هوای مارو مادرانه دوست دارم عاشقانه این روایت نقل از رسول اللهِ حک شده تو صحنت به خط خوانا گفت حسینُ مِنی و اَنَا مِن حسین اَحَبَ الله مَن اَحَبَ حسینا تو گرفتاریام مهدی رعنایی

ای ز صحبای حسینی سرمست دستگیرِ همه عالم، بی‌دست تو به ایثار و ادب مصداقی مایه‌ی آبروی عشّاقی ای ز صحبای حسینی سر مست حسین سیب سرخی

رو دست تو تو دنیا ندیدم، اباالفضل تو اوج نا امیدی‌ها امیدم، اباالفضل قشنگ‌ترین اسمی که شنیدم، اباالفضل جونم رو می‌گیره، ابروی کشیده‌ت دستامو بگیر با دستای بریده‌ت ساقیا عباس، پادشاهی یا عباس به قول عراقیا، امامیا عباس علم از دستای تو نمی‌افته یه تنه برا حسین سپاهیا عباس یا عباس یا سیدی... ماه منی ای‌ماه قبیله، اباالفضل به دستت آقا دستم دخیله، اباالفضل رو زانوته جا پای عقیله، اباالفضل جونم را میگره ابروی کشیدت دستامو بگیرو دستای بریدت   بردیا عباس، خیلی مردیا عباس دائما دورِ حسین می‌گردیا عباس فن پیکارت قطعاً به علی رفته کل میدون‌ و قبضه کردیا عباس عباس یا سیدی... رو دست تو تو دنیا ندیدم اباالفضل حسین سیب سرخی

روحم حسین همه خوبیا میشه رو هم حسین غرق مشکلاتم و نوحم حسین عزتم حسنه شکوهم حسین همیشه بوده تکیه م به تکیهء اباعبدالله چی میمونه برام غیر از گریه به اباعبدالله من شب و روزمو تو فکر کربلام آغوشت آروم ترین آغوش برام جز تو کسی و ندارم این غلطه درستش اینه غیر تو کسی و نمی‌خوام حسین جان حسین حسین مداحی روحم حسین حسن عطایی

سینه ام بوی تربت داره روضه ات واسم برکت داره دنیا بی تو پوچه واسم دوست دارم عشق خاصم تنها یارم امام حسین راه چاره ام امام حسین میسازی با خوب و بدم دوست دارم امام حسین دوست دارم امام حسین سینم بوی تربت داره حسین ستوده

دم‌ محزونم برات‌ گریونم همه‌زندگیموبهت‌مدیونم نوانجوامه صدای‌شبهامه الهی‌ببینم‌باب‌القبله‌میخونم حسیـن... نوانوای‌حسین‌و هوا هوای‌حرم هوای‌غیر‌ندارم فقط‌ هوای‌حرم شب‌زیارتی‌و زائرش‌خدای‌حرم ای‌ضربانم ای‌راحت‌جانم ای‌اصل‌ایمانم ابی‌عبدالله عمری‌سرمستم باقلب‌بشکستم والله‌سگت‌هستم ابی‌عبدالله دم‌ محزونم برات‌ گریونم امیرحسین حضرتی

تبِ جنونم، تب حسینه تو دو دنیا هر شب، شب حسینه غمِ عزیزم غمِ حسینه من تولدم، مُحرم حسینه اربعین یه عالمو برده زیرِ دِین مرکز زمین کجاست؟ بین‌الحرمین دوست‌دارم آخر کار این‌جور بشه که توی قبر هرچی بگن من بگم حسین گردنم می‌گیره مثل حُر مثل حبیب مطمئنم آقا منو دوست‌داره عجیب خیلی معنا گفتن از زندگی ولی زندگی برای من یعنی حسین‌ ابن‌ علی تب جنونم تب حسینه پیام کیانی

نشه‌خاموش‌این،حرارته‌عشقت همه‌عالم‌در،اسارته‌عشقت یاابوفاضل، قبله به تو مایل قلب‌هرمجنون،سفارته‌عشقت دل ودلدارم،یارم‌یاابالفضل بی‌توبیچارم،یارم‌یاابالفضل چاره،یاره دل‌به‌ماه‌دچاره ابرو،همون تیغ ذوالفقاره قبله به تو مایل ابوفاضل امیرحسین حضرتی

از این خونه دل نمی‌کنم جون می‌گیرم پای این علی بین روضه می‌گم اسمتو محکم روی سینه می‌زنم چیه اسمت، خدایی اسمت به جون عزیزم ته زیبایی اسمت نوش جونم که از تو می‌خونم اجازه بده نوکر این خونه بمونم ای تمنای سائل حسین عشق مجنون و عاقل حسین بی‌قرار دیدارت منم یا ‌اباعبدالله الحسین اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله از این خونه دل نمی‌کنم پیام کیانی

شور محشره تنها لشکره لوطی نوکر ابالفضله اهل دل میگن رزق نوکرا دست مادر ابالفضله مجنون و غم لیلا مجنون ابالفضلم آباد شدم از وقتی ویرون ابالفضلم من کرب و بلا میرم مهمون ابالفضلم اباالفضل آب آور اباالفضل ساقی جهان فانی اما ابالفضل باقی مسیحی رو عشقت مسلمون کرده جوونمردیتو دید عوض شد یاغی رزق نوکرا دست مادر ابالفضله پیام کیانی

پسر شاه جلوه ی ماه اسم تو صدر اذان بعد الله من به جامت به بیانت شد خدا مات تحریر اذانت به لحن تو چه ها ممکن که ممکن شد شنیده کافری صوت تو مومن شد شده طیب به عشق روی تو نوکر موذن زاده به شوقت موذن شد امیر عربی علی اکبر تجلی زمین علی اکبر تو رب الغضبی علی اکبر مبارز طلبی علی اکبر چه حیدر نسبی علی اکبر پسر شاه محمد عطایی نیا

ارتباط من با حرمت چشمیه کربلا دریا و ضریحت کشتیه من نشده چیزی بخوام بهم نده به جون مادرم اربابم مشتیه منو بزن بسوزون صدام اگه در اومد جز وقتی گفتم حسین اشکم مگه در اومد خشک و ترم بسوزه اگر که درد سرم من برا خودت میخوامت اصلا حرم نبرم کربلا کربلا ارتباط من با حرمت چشمیه محمد عطایی نیا

چه شهابی چه نقابی یا علی بن الحسین چه جنابی چه مقامی چه کلامی من شهادت میدم تو امامی تویی مرجع تویی آیت علی اکبر شده دردم با دوایت علی اکبر چه صورت بر تو می آیم به این نیت سرم خاکه کف پایت علی اکبر تماما هنر علی اکبر قمر در قمر علی اکبر امیرم پدرت علی اکبر ازل تا به ابد شدم نوکر شدم مفتخره علی اکبر منم کلب در علی اکبر علی اکبر علی اکبر چه شهابی چه نقابی علی اکبر محمد عطایی نیا

جداً اگه تو رو نداشتم چه روزگاری داشتم دنیام چه سوت و کور بود امام حسین نداشتم ممنون ممنون ممنون تو ام قد کشیده با آب و نون تو ام این من این تو انشاالله اربعین مهمون تو ام یا اباعبدالله یا اباعبدالله جدا اگه تو رو نداشتم وحید شکری

در یه زیارت کربلا عرض می‌کنیم آقا التمس و کمال المنزلت عند الله یا اباعبدالله خواهش می‌کنیم اون کمال منزلتی که خدا میخواد به ما بده شما که دستون بازه یکی هم اینه و ثبات القدم فی الحجرت الیک و یکی هم ثابت قدم به من هجرت کردم اومدم در خونتون مال محرم و صفر نباشه بعد برم ایام فاطمیه نباشه برم ایام خودمو روضه داریم فقط شهادت‌ها نیام بقیه سالم بریم جای خودم خودمم هجرت کردم چشمامم هجرت کنه بیاد در خونه ات قلبم هجرت کنه بیاد خانواده ام بچه هامون مالمم هجرت بیاد در خونه شما ثابت قدم استاد بندانی

من دست شستم از همه دنیا از استکان چایی تو نه بازم من بیچاره رو دریاب کم میشه از آقایی تو نه چای داغ روضه ات توی دست سردم بهترین درمونه برای دردم هو الشفا این بخار کتری بزم عزات هو العزیز پیرغلام چایی ریز روضه هات هو الحیات یا اباعبدالله جونم فدات نماهنگ من دست شستم از همه دنیا محمدحسین پویانفر

رفیق مقدسه آدم رفیق اگه نداشته باشه بی کسه رفیق مقدسه رفیق امام حسینه که برای ما بسه رفیق مقدسه روزایی که همه میرن امام حسین کنارته تو خستگی تو بی کسی قرار بی قرارته تا حدی که همه برن حسین سر مزارته ریشه کردی تو همه لحظه های زندگی ای رفیق پیری و ای رفیق بچگی حسین حسین رفیق یه نعمته رفیق تو سختیا برای ما غنیمته رفیق یه نعمته رفیق امام حسینه که ته رفاقته رفیق یه نعمته امام حسین تو سختیا محاله که رهات کنه دو عالمو بهت میدن اگه بخواهد نگاهت کنه دیگه چی از خدا میخواهی اگه به اسم صدات کنه آخر رفاقت و آخر مرام حسین بیشتر از همه تو رو دوست دارم امام حسین حسین حسین رفیق مقدسه محمدحسین پویانفر

بردن اسمت واسه دل من آرامشه آخرش این عشقت منو به جنون میکشه دل و دلبر آقا جانم یا علی اکبر ای صنما رو به تمثالت میچرخه هی قبله نما تو فقط لب تر کن من واست رگ میدما خوبه قلبم پیشت پر تلاطم شه تا دلم بین همین عاشقا گم شه خون میریزم واست منتظر بودم تا محرم برسه صبح هشتم شه شهزاده علی اکبر با علی اکبر میزنه ضربان دلم اسمشو تا میگم میگه حسین جان دلم دین و دنیا آقاجانم ای ماه لیلا ای صنما تو مقامت میشنم لطمه میزنما اونکه با اسمت دیوونه میشه منما ای صنما اسم تو اکسیره تب جنونه به تو وابسته است پس دل دیوونه نوش جون هرکی وسط دسته سرشو پای عشق تو میشکونه بردن اسمت واسه دل من آرامشه حسین ستوده

تویی باب المرادم همه ی اعتقادم با دوری امتحان نکن گداتو از خاطرم نمیری مگه میشه نگیری دستی که سینه میزنه برا تو با غم تو عجینم میکوبم روی سینم غمتو به همه دنیا نمیدم تویی سیدالاحرار پا علم نگهم دار حالا که از همه دنیا بریدم دست خودم نیست آقا قلباً تو رو دوست دارم خودم اینو میدونم ولم کنی بیچارم حرم تو رویامه تیو شب مهتابی گشتم همه دنیا رو نیست مثه تو اربابی حسین حسین ای جانم زحمتم رو کشیدی تو اوج نا امیدی کسی جز تو نبود پشت و پناهم من کویر تویی رودم توی بیراهه بودم روضه های تو کرده سر به راهم ممنون لطف زهرام اگه میباره چشمام تو غمت رو به هر دلی نمیدی تو سختیای دنیا هوامو داشتی اما غیر بدی ازم چیزی ندیدی از تو چه پنهون دوریت برا دلم سنگینه تویی همون آقا که حتی غمت شیرینه از کرم تو دوره که بگی ازم سیری هرچی باشم بازم دست منو میگیری حسین حسین ای جانم تویی باب المرادم حسین ستوده