محرم الحرام

اهل بیت مدرسه‌ای تاسیس کردند نه مدرسه به معنای ساختمان و اینها یک روش آموزشی یک روش تعلیمی تاسیس کردند به نام مدرسه زیارت یعنی چی مدرسه زیارت یعنی میره پیش امام صادق من دارم میرم کربلا حضرت می‌فرماید اینجوری زیارت بخوان تو فکر می‌کنی فقط داری زیارت می‌خونی دنیا دنیا عقیده رو در ضمن و دل این زیارت داره زیارت داره یاد میده تو میریی زیارت امام حسین می ایستی رو به ضریح اباعبدالله بعد پیش خودت فکر می کنی زیارت نامه می‌خونی چون همینجوری فقط داری میخونی بری نمی‌فهمی بزرگ‌ترین باور و رکن اعتقادی شیعه رو وایسادی جلو ضریح داری فریاد می‌زنی داری میگی یا اباعبدالله من معتقدم خدای متعال همه قدرتش را در زمین به شما واگذار می کند حضرت هادی سلام الله علیه رو دارن می‌برند تبعید در زمان متوکل زمانی که حضرت سیزده وچهارده سالشونه دارن حضرت می‌برن تبعید می‌برن از مدینه به سامرا در مسیری که دارن میرن هجدهم ذی‌الحجه روز عید غدیر مسیرشون میفته به نجف به زیارت امیرالمومنین سلام الله علیه میرن با این نگاهی که من میگم برو یک صفحه از زیارت غدیریه رو به انتخاب خودت هر جا دوست داشتی ترجمه‌شو بخون ببین اینی که من میگم هست یا نه ماموران حکومت بنی العباس ایستادن امام هادی علیه السلام آمده کنار قبر جدش مثلاً داره زیارت می‌خونه واقعا داره زیارت می‌خونه ظاهراً داره سلام میده به امام امیرالمومنین سلام الله علیه اما در باطن داره دنیا دنیا عقیده رو به من و تو یاد میده میگه امام اینه که من دارم میگم مدرسه زیارت محمد مهدی معماریان

تنها پناه من، تو مقتل افتاده انگاری توو گودال، یک ساله جون داده اذیّتش نکنید،غارتش نکنید دست و پا می‌زنه، راحتش بکنید در هم شد تنت، پیش چشمای من غارت کردنت کو پیراهنت روی خاک داغ صحرا کشتنت کو انگشترت تیکه تیکه شد اعضای پیکرت دعوا شد سرت، بوی خون پیچیده شد دور و برت تنها پناه من حسن عطایی

از کجا شروع کنم، از کجا بگم برات تنگه دلم واسه‌ی شبای کرب و بلات حال و روز دل من، از نگام مشخصه کی می‌شه دست منم باز به ضریحت برسه ترسم اینه که دَمِ مرگم نیای بالا سرم داغ دیدنت رو آقا نذاری رو جیگرم ترسم اینه که بگی نوکر نالایقی‌ام می‌میرم اگه بگی پامو نذارم تو حرم از کجا شروع کنم حسین ستوده

شما نزدیک همین حرم مرحوم آیت الله حجت آقا شیخ مرتضی حائری دوماد ایشون بود سال شصت و چهار فوت کرد ایشون استاد مقام معظم رهبری بود آیت الله حجت پدر زن ایشون ایشون دامادش بود این زمینو خرید مدرسه کرد و الان بهش میگن مدرسه حجت قبر خودشم تو همین مدرسه آقا شیخ مرتضی حائری که همینجا نماز می‌خوند تو این مسجد اعظم ایشون یه کتابی نوشته یه پدر خانم من آیت الله حجت دو روز به مرگش منو صدا زد به من فرمودند که سفارش‌هایی کرد وصیت‌هایی کرد طولانیه گفتم آقا شما که حالتون خوبه چیزتون نیست گفت نه علمای مهری دارن که غالباً می‌زنن پای نامه هاشون وقتی وجوهات می‌گیرن فتوا میدن این مهر رو شکست بعد از من سوء استفاده نشه آقاشیخ مرتضی حائری میگه آیت‌الله حجت روز چهارشنبه بود حالش بد شد بستر افتاد ماهم تو اتاق نشسته بودیم میگه خانم من که دخترشه یه قدری تربت امام حسین ریخت توی آب براش برد این چیه گفتیم تربته خورد گفت خدایا این آخرین چیزیه که من از این دنیا خوردم دیگه بعدش هیچی نمی‌خورم می‌خوام آخرین خوراکی من چی باشه تربت ایشون میگه همین طور که ما نشسته بودیم اتاقم عده‌ای توش بودن یه مرتبه ایشون خیره شد به اطراف السلام علیک یا رسول الله السلام علیک یا امیرالمومنین السلام علیک یا فاطمه الزهرا به ترکی به فارسی به عربی سلام داد و خوش آمد گفت گفت خوش آمدی معلوم شد همه اینا اومدن بالا سرش و اینطوری از دنیا رفت مرگ با تربت استاد رفیعی

موندی بلاتکلیف، داغ تو پیرم کرد روزِ بیابون داغ، شبِ بیابون سرد با خونِ تو خاکِ گودالو گِل کردن کی فکرشو می‌کرد با اسب برگردن نیازی به تشیع جنازه نبود نیازی به نعل‌های تازه نبود میومد صدات امّا واضح نبود غمِ حسینم بَده صدات کنم جلو همه حسینم موندی بلاتکلیف حسن عطایی

چاره حسین فقط می‌خوام باشم دچار حسین حال دلم خوبه کنار حسین خوبه که رو دوشمه بار حسین زندگی منه روضه کی زندگیشو میفروشه آخه میرسه روزیم از گوشه گوشه‌ی شیش گوشه هر کرمی که کرم تو نمیشه هر چی زیاد باشه کم تو نمیشه دنیا اگه هزار سال تو آرامش باشه باز این جهان شبیه حرم تو نمیشه چاره حسین حسن عطایی

بعیده خاک تنتو خوب بپوشونه دل منم مثل مو‌هات پریشونه، آی دلم خونه دم غروب سر پیراهنت جنگه، آی دلم تنگه سرت چرا زخمی نیزه و سنگه، آی دلم تنگه آه دم حسین من مجروحه، قلب مادرم پر از اندوهه کاش تنت رو برنگردونن که پشت به خورشید شدن مکروهه نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی نه دوست دارن که من و صدا بزنی یاد تو می‌ندازه من و بوی این تربت، آه از این غربت با سر تو نیمه شب می‌کنم صحبت، آه از این غربت غروب قتلگاه چقدر می‌ده آزارم، کو علمدارم بعد تو من بیشتر از همه غم دارم، کو علمدارم از همه سراغتو می‌گیرم دست و پا نزن که بی تقصیرم صد دفعه برای من تب کردی صد دفعه برای تو می‌میرم نه دل دارم که از تو دل بکنم نه صبر دارم که خودمو نزنم نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی نه دوست دارن که من و صدا بزنی بعیده خاک تنتو خوب بپوشونه حسن عطایی

ای والا شوکت اباالفضل کوه غیرت اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای حیدر سیرت اباالفضل زهرا صولت اباالفصل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای پهلوان عرب یا عبّاس ای یل هاشمی نسب یاعبّاس الگوی ادب یا عبّاس مدد یا عبّاس ای پسر یک شیر نره مرد خطره تنهایی یک سپاه اباالفضل به عدو بیچاره شده از وحشت نگاه اباالفضل به خدا فوق قمره خوشگل‌تر از ماهِه اباالفضل ای صاحب لوا اباالفضل اصل وفا اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای عشق مادر اباالفضل عیناً حیدر اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای پاسبان حرم یا عبّاس تویی معدن کرم یا عبّاس ای تاج سرم یا عبّاس مدد یا عبّاس، مدد یا عبّاس اسدِه، کارو بلده، شمشیر نزده کار عدو رو یک‌سره کرده نفسش، مِثل علیه قتّال بی‌نظیر نبردِه یه تنه با دست خودش آبرو داد به هرچی مردِه ای والا شوکت اباالفضل وحید شکری

خدا رحمت کنه حاج عباس کشوانی رو کلید دار حرم حضرت عباس بود میگه اومدیم که حرم رو ببندیم دیدم یه زن بدوی عراقی بچه بغلشه زد تو حرم گفت دیدم بچه بغلشه دور ضریح میچرخه فقط میگه دخیلک یا اباالفضل گفتم کاریش نداشته باشید شاید بچه اش مریضه ساعتی گذشت کار تموم شد اومدم بهش بگم بره دیدم که خسته شده انگار سر گذاشته به ضریح گفت چادرشو گرفتم یه تکون دادم گفتم خانم بچه ات از گریه مرد تا گفتم خانم بچت از گریه یه وقت انگار از یه عالم دیگه اومد یهو چشاشو باز کرد گفت زنده شد گفت سه روز پیش مرد اومدن دفنش کنند بغلش کردم اگه عباس جوابمو نداد بعد دفنش کنید سه روزه دارم پیاده میام آقام جوابمو داد معجزه عجیب محسن عرب خالقی

شاهِ وفا پَروَردی یَعسوبِ دینین اُوغلی قَلبی قویوب حِیرَت دَه اُمُّ البَنین اوغلی حَقیقتاً زیبا دی بو شَٵنی دَه بی هَمتا دی بو غِیرَت آدینّان مَشک قالار بَندِ دِلِ زهرا دی بو عالَم قوربانوم سُلبیلَ اِحساسَه حاتَم لر سائلدی شرف وناس بِیلَ حَک اُلموش تَختِ سُلیمانَ شاهلار نوکَردی حَضرَت عَباسَ شاه وفا پروردی امیر برومند

گر بنا هست مرا دست کسی بسپاری بهتر آن است غلام علی اکبر باشم جمال جمال پیمبر چه با شکوه و مطهر موذن حرم اومد علی جوانی حیدر علی اکبر ابرقدرت شاه و شهسوار علی اکبر سپهسالار کوه اقتدار علی اکبر نگاه تو تیغ ذوالفقار علی اکبر زده مثل شیر به کار و زار علی اکبر علی اکبر من علی اکبریم فخر به عالم دارم کرار لا فرار علی اکبر سردار بی تکرار علی اکبر لرزه افتاد به جان لشکر ای کابوس اشرار علی اکبر چه نمازی بشود جنت الاعلی وقتی تو موذن شوی و شیخ جماعت پدرت میگفت علی یا حیدر میزد به قلب میدون اونقدر سر از پیکر زد لشکر شده سرگردون علی اکبر زده دشمن پیشت زانو علی اکبر نشد کس با تو رو در رو علی اکبر زدی سر با تیغ ابرو علی اکبر ماشاالله به زور بازو علی اکبر علی اکبر طوفان طوفان محشر علی اکبر دریا دریا گوهر علی اکبر والا والا سرور علی اکبر ای تمثال حیدر علی اکبر نماهنگ جمال جمال پیمبر امیر برومند

کرم الله کرم عباس رفع الله علم عباس ای یل بلندبالا جانم عباس ای قمر مه سیما جانم عباس تشنه لب تو دریا جانم عباس ذکر تموم مردم ایران ابالفضل قسمِ تو همتراز قرآن ابالفضل آخه به چه زبونی بگم قربونت شم قوربان اولوم ابالفضل ای جان ابالفضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل خدا رو سینم نوشته عباس بهشتم والله بهشت عباس خوشگل بنی هاشم جانم عباس ذکر لبای قاسم جانم عباس یار امام قائم جانم عباس ای یک تنه برای حسین مثل لشکر ای کعبه ی خدا شده واسه تو منبر آخه به چه زبونی بگم قربونت شم بنفسی انت یا عباس ابن حیدر یا ابوفاضل یا ابوفاضل جانم عباس حسن عطایی

جز حسین هیچکی نبود که بهش دلیل این اشک چشام و بگم لال بشم اگه بخوام به کسی به جز حسین درد و دل هام و بگم زندگی دلگیر شده نوکرت هم سیر شده ببین چقدر نوکرت تو این یه سال پیر شده غصه تلنبار شده تو دلم آوار شده برس به دادم که باز دلم گرفتار شده آقام حسین اسمت میدرخشه توی شعر ها حسین آقام حسین من از تو به غیر از تو نمیخوام حسین آقام حسین جز حسین هیشکی نبود حسین ستوده

با تو رو به راهم شدی سر پناهم سایته روی سرم آقا من و دست خیرت به خدا که ذکرت ذکر دم آخرم آقا من و حال خوش پا علم شاهی و من نوکرم کاشکی بیام تا حرم سلام بدم به محضر تو حرم تو خود جنته خیر تو بی منته خیال من راحته میخره من رو مادر تو انت فی قلبی مولا حسین جان آقام آقام حسین کشتی نجاتم علت حیاتم بنده به غم تو نفسم نوکریت عبادت واسه قیامت اشک توی روضه ها بسم همه نوکر و تو سروری خوب و بدو میخری ذاتا آقا دلبری دلم اسیر پرچم تو روزی بگیر رقیتم مست می روضتم همین شده حاجتم بمیرم آخر از غم تو انت فی قلبی مولا حسین جان آقام آقام حسین شاه بی مثاله هستی سه ساله ای عموی با وفا قمر شه عالی نسب آبروی ادب ای ساقی کربلا قمر روشنی شب تارمه روزی هر سالمه درمون هر دردمه کلید هر دعام اباالفضل دلبر دل دیوونمه افضل الافکارمه پادشاه علقمه عشق علی الدوام اباالفضل انت فی قلبی مولا قمر جان آقام آقام قمر نماهنگ با تو رو به راهم جواد مقدم

عالم همه قربانِ اجدادِ علی‌اکبر از مأذنه می‌آید، فریاد علی‌اکبر سخنش کوتاه و، همگی آگاه اَشهَدُ أنّ، عَلی ولی‌الله چه جذابیتی داره، عجب شخصیتی داره علی بن حسین بن علی بن ابی طالب عجب هویتی داره حیدر حیدر حیدر، یا علی‌اکبر کاملا پیغمبر، حضرت دلبر من می‌تونم اینطور صدات کنم آقا السلامُ علی یا مصطفی حیدر عالم همه قربان اجداد علی‌اکبر پیام کیانی

اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین شوق زندگیِ حقیقی ما حسین غرق دنیا بودم همیشه وقت اذون اولِ وقت شده نماز من با حسین میشمارم لحظه ها رو تا اذون تا که با خدای تو عشق بازی کنم سجده میکنم روی مُهر تو که توی ذهنم رویاسازی کنم توی رویام بیام به کربلا تا یه کم این دلِ تنگو راضی کنم رویامه حرم تو دنیامه حرم تو مرهم واسه ی همه دردامه حرم تو خاک کرب و بلات شفای درد منه یا حسی مژده ی بهار تو خزون زرد منه یا حسین تسبیح تربتت که توی دستم باشه گرمی دست تو – تو دست سرد منه من به شوق وصل تو دم به دم ذکر یا منتهی الرجایا میگم بعد هر نمازم با تربتت تسبیحات حضرت زهرا میگم تربتو میزارم روی چشام اللهم الرزقنا کربلا میگم حیرون حرمتم گریون حرمتم این روزا خدا بخواد مهمون حرمتم اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین حسین ستوده

دل پابوس و تمنا کرده شیش گوشه ات دل رو شیدا کرده آغوشش رو برام وا کرده عشقت من رو رسوا کرده رسوای جهانم اسمت ضربانم عشق تو دلیل شور و هیجانم من با یادت پر میگیرم آخر از عشقت میمیرم حسین مولا مولا اباعبدالله عشق اینه پای پرچم باشم با عشاق تو همدم باشم از اصحاب محرم باشم رو زخم تو مرهم باشم ای ذکر قنوتم فریاد سکوتم بین الحرمینه باغ ملکوتم من سمت تو راه می افتم از دوری تو آشفتم حسین نماهنگ رسوای جهان محمدحسین پویانفر

باز خداروشکر، خنجری رو حنجر ندیده‌ای آتیش رو معجر ندیده‌ای، ندیدی اسارت بی‌بی خوبه که نشدی گرفتار و خون جگر مثه بی‌بی زینب شکسته پر، ندیدی جسارت زینب عزادار و داغ بی‌امون درد و غصه‌هاش بوده قد آسمون آقای میون گودال، کسی که رفته حال اینا براش عذابه تنی که شد لگد مال نشسته رو لب‌ها آه آتیش رو معجر ندیده‌ای حسن عطایی

دم شیرینم تویی تسکینم ابی عبدالله، ابی عبدالله نازنین یارم تو رو دوست دارم ابی عبدالله، ابی عبدالله توی این شبا اومدم اینجا مهمون دریاشم پیش تو احیا شم بطلب منو یک شب جمعه کرب‌وبلا باشم تو بغلت باشم ته لطف و مرامی حسین تو همونی که می‌خوامی حسین نمی‌شه مصادره کرد معشوقه خاص عوامی حسین ابی عبدالله، ابی عبدالله سروسامون دل دیوونه ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله همه احساسم بمونی واسم ابی عبدالله، ابی‌عبدالله تو بری سر قله قاف هم دل می‌ره دنبالت، دست منو و شالت تو گرفتی گداتو از اول زیر پر و بالت قربون تمثالت می‌گه انگارم این زودیا کربلا دعوتی پاشو بیا تویی عشق مقدس من ابی‌عبدالله دم شیرینم حسین ستوده

امام حسین خریده شما رو چند شبه داری گریه میکنی چرا بس نمیکنی داد امام حسین بزنین امام حسین محشر صدات میزنه نگفتن بهت بسه دیگه مشکیت در بیار نگفتن بهت هرچی رو دروغ گفتم اینو جون مادرم راست میگم حسین خیلی دوست دارم آقا میخوای امتحان کن اگه برات نمردم تو راست میگی واسه روزایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه شبایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم خاک سرده من می‌ترسم حسین منو تنها نزاریا به جان مادرم میترسم حسین من اگه مردمم به این امید میمیرم که تو میای بالا سرم حسین.دوست دارم واسه روزایی که نیستم میخونم حسین ستوده

چه غریبه کربلا شب جمعه ها پر از شمیم سیبه کربلا چی میشه منم بشم مثل حبیب کربلا به صفای کربلا توی خواب قدم زدم تو کوچه های کربلا به صفای کربلا میشه پرچمت بشم رو گنبدای کربلا با تو مستم کربلا خاک هستم کربلا ای کاش از اول به تو دل میبستم کربلا دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم نور دو عینی نکنی ولم عزیز دلم عزیزدلم شیرین تر از بغل مادر حرم حسین حرم حسین بره بالاتر علم حسین علم حسین ضربان ضربان ضربان قلبم چه غریبه کربلا حسین ستوده

می‌شنوی حرفای منو بدون واسطه با اینکه من بدم ولی بهم حواسته بیا و پای حرفای دلم یکم بشین منم یه روزی خوب بودم الانمو نبین خراب کردم هرچیو ساختم من به خودم قافیه رو باختم با دست خالی برنگردونم حالا که من بهت رو انداختم این بارو در حقم بزرگی کن من دیگه پامو کج نمی‌زارم دروغ تو کارم نیست باور کن به جون مادرم دوست دارم فقط تویی که میخری دل شکستمو وقتی که میخورم زمین میگیری دستمو یعنی میشه یه روز منم به چشم تو بیام تورو به کی قسم بدم یه کاری کن برام همیشه باتو درد دل کردم فقط خبرداری تو از دردم یه فرصت دیگه بده آقا می‌خوام دوباره به تو برگردم هیچ جا مث خونه نمی‌مونه میام حرم وقتی گرفتارم خیلی بدم اما تو میدونی به جون مادرم دوست دارم خاطره های بچگیم مال محرمه هر چقدر گریه کنم برای تو کمه فان ترتنی حسین دیگه کجا برم خدا نگیره تا ابد سایتو از سرم کی عاشقت شدم نمی‌دونم بدم ولی بچه این خونم من آخرش براتو میمیرم اصن بزار بگن که دیوونم من عاشقم شبیه مجنونم ناز تورو فقط خریدارم قیامتم ببینمت میگم به جون مادرم دوست دارم می شنوی حرفای منو حسن عطایی

دیگه می‌دونی چیکار باید کرد برو تو میدون ماشاالله ای مرد بزرگش اونه که اون گوشه است برو میدون با جنازش برگرد همون‌جوری که تمرین کردیم از میمنه تا میسره می‌جنگیم همون‌جوری که تمرین کردیم تا وقتی‌که تو معرکه دشمن ندیدی بی سره می‌جنگیم خدایی شاگرد منی رو سفیدم کردی مثل خودم سر میزنی رو سفیدم کردی وقتی که دقت می‌کنم می‌تونی تو این جنگ یک در خیبر بکنی رو سفیدم کردی همیشه چشم حسودت کوره عجب نیرویی چه استحکامی تو رو می‌بینم میگم ماشاالله چقدَر مثل جوونیامی همون‌جوری که یادت دادم هر جا که دیدی خسته‌ای فوراً میگی یا حیدر همون‌جوری که یادت دادم دقت کنی تو معرکه میگن همه ملائکه یا حیدر به شاخ شمشاد حسین آی ماشاالله به ماه داماد حسین آی ماشاالله وقتی که تو میری نبرد آی ماشاالله این میشه فریاد حسین آی ماشاالله دیگه می‌دونی چیکار باید کرد حسن عطایی

زیرِ پات کعبه می‌لرزه تویی حیدر، تویی حمزه صَنَما یا ابوفاضل، قَمَرَاللهِ فی اَرضِه ماه قدم می‌زنه رو زمین چه پسری داره اُمُ‌البَنین بگو جانم، هیبتو نگاه بگو به به، صورتو ببین نگارا، دلارا، شرابِ گوارا تو چشمِ اباالفضل می‌بینم خدا را ابوفاضل ابوفاضل زیر پات کعبه می لرزه پیام کیانی

من میمیرم برای کرب و بلا آقامی آقای کرب و بلا میگن بعد غروب های حرم جذابه شب های کرب و بلا رویامه رویامه کربلا خونه ی آقامه کربلا مثل دلتنگی که پیشمه تربتت همرامه کربلا قربان کرب و بلا ایوان کرب و بلا یکروز میاد میشم مهمان کرب و بلا هم درده کرب و بلا درمانه کرب و بلا جونم فدات اصلا سلطان کرب و بلا یا اباعبدالله آقای من من میمیرم برای کرب و بلا پیام کیانی