تنها پناه من حسن عطایی

تنها پناه من، تو مقتل افتاده
انگاری توو گودال، یک ساله جون داده
اذیّتش نکنید،غارتش نکنید
دست و پا می‌زنه، راحتش بکنید
در هم شد تنت، پیش چشمای من غارت کردنت
کو پیراهنت روی خاک داغ صحرا کشتنت
کو انگشترت تیکه تیکه شد اعضای پیکرت
دعوا شد سرت، بوی خون پیچیده شد دور و برت

تنها پناه من حسن عطایی