محرم الحرام

زندگیم سپری میشه بی هیئت نه این چشامو میخوام اما بی گریت نه من زدم همه هستیمو به نام تو دنیا رو میخوام اما بی رقیت نه زندگیم سپری میشه بی هیئت نه حسن عطایی

حالا این برام من و شماست وقتی گرفتار میشیم به باب الحواج صداش می‌زنیم درسته اما ببین کی کارش گیر افتاده وقتی امام حسین اومد کنار بدنش اینجوری خطابش کرد زجا برخیز ای باب الحوائج حاجتی دارم بگو بعد از تو باید خواهرم را بر که بسپارم باب الحواج صداش می‌زنم حاج سعیدخرازی

رفقاتودوسه تا روضه یادتون باشه که همیشه حال گریه هم ندارید بلند بلند ناله بزنید اول روضه اونموقعی که از بالای اسب با صورت کنار بدن جوونش افتاد با زانو کنار بدن جوونش صورت علی اکبر که گذاشت وقتی صورت شو برداشت از ما بین انگشت ها نگاه کرد گفت علی اگه با من حرف نمیزنی نزن لا اقل چشمات بازکن ببین اینا داران کف میزنه دارن هلهله میکنند بلند بلندمیخندند یه موقع بچه شو رودست گرفت هنوز سخن ابی عبدالله تموم نشده بود گفت ورق کار داره بر میگرده دستور بده هلهله کنند شادی کنند مردم برای اون لحظه ت حسین جان اومد کنارش نشست گفت اباالفضل پاشو ببین دایره دورمون بسته اند همه شون دارن کف میزنند همه شون هلهله میکنند اولین روضه سعیدخرازی

می‌خوام بگم هزار سالم که اگرتمام کارهای خیر رو انجام بدید جمع این هزار سال توفیق بردن نام ابی عبدالله را بهتون نمیدن در این عالم اصلا قیاس نکنید یه دفعه ها بگی اون عمل خوبیه اینم عمل خوبیه قابل قیاس نیست استثناست مشغولیت به آل الله علی الخصوص اباعبدالله که منتش سرا میذارن بهمون میدن انجام بدیم هیچ کس تو این عالم شأنیت این عمل رو نداره بهتون بر نخوره حضرت ابراهیم خلیل الله اسماعیل رو قربانی کرد چاقو نبرید ابراهیمی بالا سر آتیش گفت خدا تو بیابون زن و بچه‌شو ول کرد گفت خدا اولوالعزم بود خلیل الله بود بچه‌شم قربونی کرد جبرئیل نازل شد ابراهیم ظرف مشغولیت در ذبح عظیم در تو نیست توفیق بردن نام ابی عبدالله شیخ مهدی بنیانیان

عهده‌دار مردم بی‌دست و پا افتادی زیر دست و پا یَومٌ علی صدر النَّبی یَومٌ عَلی وَجهِ‌الثَرا خاک از خونت گِل شد خون دل شد، خون دل شد ساربان دید کَرم می‌کنی سائل شد خون دل شد، خون دل شد آه ثم آه روی خنجرش دیدم موی تو را ابی عبدالله آه ثم آه نعل مرکبا گرفت بوی تو را عهده‌دار مردم بی‌دست و پا

دنیا رو گشتم دنیا زیبا نیست قطعا این دنیا پایان ما نیست گفتم نمی‌ارزه دنیای بدون تو مفت هم نمی‌ارزه قطعا نمی‌ارزه دنیای بدون تو اصلا نمی‌ارزه ای اهل عالم دنیای بی‌ حسین آرامش نداره ای اهل عالم دنیای بی حسین آسایش نداره ای اهل عالم دنیا برای من بی‌گریه به رقیه ارزش نداره دنیا رو گشتم دنیا زیبا نیست حسن عطایی

باید بشیم تو زندگی، همیشه همراه حسین راه رسیدن به خداست، راه حرم راه حسین خدا نگاهت می‌کنه بگی تو هرگاه حسین اگر که گریَت نمیاد فقط بگو: آه حسین ایمان ابی‌عبدالله، قرآن ابی‌عبدالله با محبت تو سنجیده میشم میزان ابی‌عبدالله برهان ابی‌عبدالله، احسان ابی‌عبدالله اربعین میام زیارت تو از ایران ابی‌عبدالله حرارتً فِی قُلوب‌ِالمؤمِنین گریه می‌کنم برات بیا اشکامو ببین باشه قرارمون آقا باب قبله‌ی شما ظهر روز اربعین دوست دارم امام حسین راه حرم راه حسین حسن عطایی

امام صادق فرمودند مردم آخرالزمان مثل مردم زمان حضرت نوح همه غرق میشن آقا کسی نجات پیدا می‌کنه فرمود اونایی که سوار کشتی نوح بشن آقا کشتی نوح در آخرالزمان سفینه الحسین تنها راه نجات ابی عبدالله برای همین امام زمان در ناحیه مقدسه فرمودند السلام علیک یا باب نجات الامه یا اباعبدالله تنها راه نجات مشغولیت به ابی عبدالله است آقا مشغولیت به ابی عبدالله که یعنی شبا بیایم روضه به دین امام سجاد اولین امام بعد عاشورا زین العابدین تا امام زمان اینجوری زندگی می‌کردند که همه چی آقا نماد برای من و شما که یاد غم حسین باشیم یاد غم حسین شیخ مهدی بنیانیان

که عزیزان رفقا جوون ها غصه نون نخورید غصه آب نخورید غصه کار غصه زندگی ازدواج شغل همه غصه‌های مرسومی که همه مردم میخورندشما نخورید شما مخصوص به یه غمید ببین میزان غمی که شما باید تو زندگی بخورید مشخصه مثل میزان برنجی که می‌خورید آقا معلومه یه دونه دونه برنج بیشتر از اون براتون آنچه نوشته بخورید میزان گندمی می خورید مشخصه چقدر غذا می‌خوری چقدر می‌پوشی همه اینا مشخصه میزان غمی‌ام که باید بخوری مشخصه کیمیا روضه شیخ مهدی بنیانیان

دیدی تربت چه عطری داره بوی عطر تن حسینه روی تربت که سر میگذارم سرم رو دامن حسینه تربت رو بغل کردی یعنی خود حضرت رو بغل کردی تربت رو نگاه کردی یعنی خود حضرت رو نگاه کردی تربت رو رها کردی یعنی خود حضرت رو رها کردی هر جای دنیا که میری شوق زیارت داشته باش همیشه همراه خودت یه ذره تربت داشته باش دیدی تربت چه عطری داره محسن عرب خالقی

استجابت تحت قبتی،تا ابد کعبه آمال منم مقصد حی علی خیر العمل افضل تموم اعمال منم مدفن اباالفضل مدفن الحسینم پناه عالمین بین الحرمینم بعد ظهور حضرت بقیه الله قبله کل مومناتو مومنینم مفتخرم هر شب جمعه میزبانه فاطمه و فاطمه ام البنینم فخر می کنم به خونه ی خدا فخر می کنم به عرش کبیریا فخر می کنم منم کربلا استجابت تحت قبتی مازیار طاولی

نفس نفس می‌زنم غیر تو پس می‌زنم پر از قفس می‌زنم به هوای حرم به هوای حسین شب جمعه کجا برم تو بین‌الحرمین ابی‌عبدالله با تو مانوسم، تو بذار بیام حرم خاک کف پای زائراتو می‌بوسم عالی درجات کشتی نجات جانها به فدات ای آب حیات قتیل العبرات  یا مبدل السیئاتِ بالحسنات یا مولا اباعبدالله... به هوای حرم حسین امیر برومند

کشتید عزیز دلمو چرا ول نکردید انقده دور و بر این بچه ها نگردید دختر نداری مگه زجر نکش موی رقیه رو گوشواره شو بردی نبر النگوی رقیه رو آتیش نزن این حرمو با گیسوی رقیه رو بیشتر از این خونی نکن سر و روی رقیه رو خاک دو عالم به سرم دور شید از دور حرم زنده است هنوز برادرم رها کنید این بدنو آخه جون نداره انقده خون رفته ازش دیگه خون نداره ای شمر نمیسوزه دلت واسه زخم و جراحتش نشکن دیگه حرمتشو نکش پاتو رو صورتش بازی نکن با این رگا شمر ببر تو رو خدا دختر نداری مگه زجر حسین ستوده

زخمی صورت ماهت میره خیمه ذوالجناحت از ظلیمه از ظلیمه بدنت رو بو کشیدم تیر و از پهلو کشیدم از ظلیمه از ظلیمه واسه غارت هرچی نیازه داره ای مردم حرمت هر جنازه داره من می‌فهمم که چی میاد به روزش زیر مرکبی که نعل تازه داره واویلا گرد و غبار میرسه آخر کار میرسه من بی‌سوار میرمو ده تا سوار میرسه زینت دوش نبی روی زمین افتاد از رکاب ذوالجناح اینجا نگین افتاد بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد حسین جان حسین جان من و داغ شاه عالم دیگه غرق خون یالم از ظلیمه از ظلیمه صاحبم رو تشنه کشتند تشنه و گرسنه کشتند از ظلیمه از ظلیمه دور قتلگاه می‌بینم همه شادند تو لشکر مثل حرمله زیادند به اسباشون آب دادند و یک قطره به لب‌های خشک حسین ندادند دور تنش می‌دوم بلندشه گرد و غبار تا که به سمت حسین کمتر بیاد نیزه‌دار قاتل تو از خدا حتی نمی‌ترسید کربلا غروب عاشورا زمین لرزید عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید حسین جان حسین جان نماهنگ ذوالجناح محمدحسین حدادیان

جنازم میگه یاحسین حتی وقتی مرده باشم سرنوشتمو نگاه کن نمیتونم ازت جداشم عاقبت بخیری یعنی بیقرار روضه‌ها شم از دعای خیر بابا نمی‌تونم ازت جدا شم دنیا بی وفاست آره دنیا همه آشوبه من زیر همین پرچم حالم با حسین خوبه گریه می‌کنم زیاد تا به چشم تو بیاد روزگار رو بگذرون خدایا جوری که حسین بخواد یاحسین جنازم میگه یاحسین مازیار طاولی

جَعَلَ شَفاءَ فِی تُربتی عشق بی‌حدود و بی‌مرز منم ملک شخصی حسین ابن علی جنت الله عَلَی الاَرض منم خاکم ولی از خود، رنگ و بو گرفتم به خاطر حسینه آبرو گرفتم منم همون که از روز اول خلقت خدا شبیه‌مو روی زمین نداشته منم همونم که سال شصت و یک محرم عقیلةُ العرب قدم سرم‌ گذاشته فخر می‌کنم به خونه‌ی خدا فخر می‌کنم به عرش کبریا فخر می‌کنم منم کرب‌وبلا جَعَلَ شَفاءَ فِی تُربتی مازیار طاولی

آخرین روضه غروب عاشورا را بخونم هرکی هرجا هست داد بزنه برای حسین می ذونی ابی عبدالله چیکار کرد تو دل گودال روشو کرد سمت نجف گفت بابا قبول دارم تو از من مظلوم تری اینا تا دیدن من زنده ام به زن و بچه ام جلو چشام جسارت نکردن ولی بابا دست هات بستن بابا جلوی چشمت زن تو میزدن آخرین روضه غروب عاشورا مازیار طاولی

گرچه گریه برای مرد بد است مثل زن درغم تو میبارم به همه گفته ام رفیق توام بقیه نگو که سربارم حسین جانم جانم گریه برای مرد بد است مازیار طاولی

عجب اسمی داری ابی عبدالله خدایا شکرت من هنوز این اسم رومیشنوم گریه ام میگیره حسین جان... یه روزی اگه اسمت بیاد من گریه نکنم اون روز روزمرگ منه حسین جان من خیلی سریمایه دارم من خیلی اوضاعم خوبه که تورو دوست دارم یا ابا عبدالله دم غروبه خیمه هاتو دارن آتیش میزنن اومدم یه داد برات بزنم بگو حسین... من خیلی عاشقتم عجب اسمی داری ابی عبدالله مازیار طاولی

چون روی تو چو روی به صحرا گذاشتند داغ لب تو بر دل دریا گذاشتند فطرس کجاست حق پرش را ادا کند اینان تو را به معرض گرما گذاشتند پایی که بر دهان شریفت نهاده‌اند اول به روی چادر زهرا گذاشتند زوایه‌­ای ز مسجد کوفه است سینه‌ات این نیزه را به خلوت مولا گذاشتند خاک فلک به معجر زینب که در سپاه پیراهن تو را به تماشا گذاشتند روضه پیراهن محمد سهرابی

کربلا نقطه رفاقت ماست این رفاقت یعنی رفاقت خاص آقاتو اینجوری معرفی کن حسین یعنی یعنی خدای احساس مداحی رفاقت خاص حسن عطایی

ام‌البنین یادت داد که تو به معرفت و ادب زبونزد باشی ام‌البنین یادت داد میون امام حسینیا سرآمد باشی علم تو فرق داره حتی بوی حرم امام حسین با حرم تو فرق داره دیدم از تعصب ارمنیا که قسم تو فرق داره قسم تو فرق داره نفسی به فِداکَ، ساقی العطاشا الحق و الانصاف حرمت داره تماشا کاخ علویه، دربار ابالفضل ایوون طلاییت عظمت داره ابالفضل ام‌البنین یادت داد محمدحسین حدادیان

فردا غریبا دیدی عمو حسین غریب شده یار نداره کسی نیستش دیگه بهش کمک کنه بچه ها غریبی امام حسین به جایی رسیده بود نامردا میومدن جلو امام حسین اب میریختن زمین گفتن یه قطره بهت نمیدیم بدو بدو برو کمکش کن انگار میخواد بگه قاسم من نتونستم کاری کنم قاسم من قدم کوتاه بود نامرد دستش از بالا سرم رد شد من میدونم کوچه بنی هاشم یعنی چیا قاسم من قدرت نداشتم دامن بابام رو بگیرم بابامو بردن بابامو بردن قاسم تو حواست باشه این عمو حسینته قربونت برم یا امام حسن داره تو مقاتل یه وقت این نامه ی باباشو گرفت عمو حسین غریب شده شیخ عی اوسطی

آخ چقدر روضه امروز سخته غریبی درد بی درمونه توقع داشتی روز هشتم اینو بشنوی بچه ها این بچه که افتاد روی زمین دیدن ابی عبد الله داره میاد اضطراب گرفتن سوار بر اسب شروع کردن رفتن تنها بدنی که جلوی چشای ابی عبدالله زیر سم اسب ها رفته بدن این بچه بوده دیدم روی خاک پاشیده بودی بین خون غلتیده بودی وقتی رسدم به تن تو به زیر سم چسبیده بودی غریبی درد بی درمونه شیخ عی اوسطی

و قول دادی آشنای هم بمانیم شانه به شانه پا به پای هم بمانیم تا دست در دست عصای هم بمانیم تا آخرین لحظه برای هم بمانیم از روی تل دیدم سوی گودال رفتی اینقدر دست و پا زدی از حال رفتی خواهر بمیرد که دگر یاری نداری تنها شدی و هیچ غمـخواری نداری دور و برت حتی عزاداری نداری زینب اسارت می رود کاری نداری جان برادر صبر هم اندازه دارد زینب برای چند غم اندازه دارد تو قول دادی آشنای هم بمانیم بی تو قفس با آسمان فرقی ندارد