محرم الحرام

خورشید پیشت عین فانوسه لطفت دریا نیست اقیانوسه رو گنبد پرچم مشکیت آقا زیباتر از بال طاووسه از تو میگم منظورم عشقه دیدنِ گنبد از دورم عشقه روضت خوبه این شورم عشقه میمیرم با تو محشورم عشقه مهربون تری از مادر و پدرم داد زدم که در بیاد اسمت از جیگرم با تو با نفسام زندگی میکنم شب نمیشه روز من اسمتو نبرم ای جان ای جان اباعبدالله اشکامون هر قطره بارونه ما میریم این اشکا میمونه تو عالم کی مثل تو داره انقدر عاشق انقدر دیوونه روضت ابره وقتی میباره دریا سر روی ساحل میزاره ماهم رو به نورت میاره خورشید میتابه چون دوسِت داره زندگی گذرا جاودانه حسین ای نوا و نغمه ی عاشقانه حسین نبض شعر و غزل پس اجازه بده تا صدا کنم تو رو عاشقانه حسین ای جان ای جان اباعبدالله خورشید پیشت عین فانوسه حسین ستوده

به خاطر تو همه چیمو دادم تا که فقط عشقتو داشته باشم روی دلم داغ تو رو گذاشتم تا که فقط حسینو داشته باشم با تو پا به پا رفتم هر دفعه دلم گرفت فقط کرب و بلا رفتم هر باری که افتادم دل شکسته پا شدم بازم به تو سلام دادم تنها شدمو سوختم تو اوج نداری ام آقا روضتو نفروختم مشکیتو بغل کردم توی چای روضه کل مشکلامو حل کردم سرم فدات بشه امام حسین فقط دلم به تو خوشه حسین به خاطر تو حسین ستوده

به تو توسل می‌کنن ارمنیا مسیحیا، کَلیمیا یا اباالفضل، تو عشقِ منیا به تو ارادت دارن پهلوونا نوجوونا، مسلمونا علمت بلندتر از آسمونا یا اباالفضل دوایِ دردی تو بامرامی، تو خیلی مردی به تو عالم می‌زنه تکیه رو شونه‌هاته علمت بلنده، همه‌جا برنده اسمتو که می‌‌برم اُم‌ِبَنین می‌خنده همه‌ی خلائق محضرِ تو بنده دشمنت بیاد جلو گورِ خودش رو کنده زمین و آسمون شبیهِ تو ندید خدا تورو که آفرید منحصر به فرد چشماتو کشید هرکسی یک باری تورو صدا زده دعا کنه، اِلتِجا کنه کرمت حاجتشو روا کنه تو بزرگی، ماهِ زمینی تو افتخارِ اُمِ‌بَنینی همه عالم مستِ اباالفضل گره‌گشا شد دستِ اباالفضل کرمت زیاده، می‌رسی به دادِ نوکری که غیرِ تو دل به کسی نداده تویی فوق‌العاده می‌زنی به یادِ علی و جنگِ تو کابوسِ ابن زیاده به تو توسل می‌کنن ارمنیا علی اکبر حائری

من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم اسمتو من بلد بودم از روز تولدم آب و گل ما شد از لحظه خلقت اشکای روضه با مقداری از تربت توی بازار عاشقی عشق تو غیر عادیه یه اصل اعتقادیه من و جدایی از حسین یه ثانیه اش هم زیادیه خیر ببینن پدر و مادرا بزرگمون کردن تو روضه ها من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم علی اکبر حائری

می‌گرده عوالم زیرِ همین پرچم محوّل الحاله ماه مُحرّم کرب‌و‌بلا جَنَّةَ اللهِ فی اَرضِه عشقت توی دنیا بی‌حد و مرزه می‌رن آدما از این زمونه فقط اسم تو باقی می‌مونه روضه‌ت واللهِ خیر کثیره خوش‌بخته اون‌که واسه‌ت می‌میره ای دینم ابی‌عبدالله آئینم ابی‌عبدالله دنیا می‌شه فراموشم وقتی که توی روضه‌ات می‌شینم ابی‌عبدالله ای جانم ابی‌عبدالله می‌رسه روزی‌مون از سرزمین تو اوج شگفتیه اربعین تو جَعَلَ اللهُ شِفاءُ فی تُربَتِه اجابت دعا زیرِ قُبّته اوسع و اسرع کِشتیته آقا جذّاب نوای دشتیته آقا دردم حسینه، درمون حسینه نوای لبِ مجنون حسینه تقدیرم ابی‌عبدالله تکبیرم ابی‌عبدالله آخر با مدد سقّا بین سینه‌زنی واسه‌ت می‌میرم ابی‌عبدالله ای جانم ابی‌عبدالله می‌گرده عوالم زیر همین پرچم علی اکبر حائری

بهشت رویایی من فقط از مقام علی اصغر تا مقام علی اکبر قلادمو گره بزن فقط یا مقام علی اصغر خدایی می کنن این دو برادرگره گشایی می کنن دل دیونه مو را همش هوایی می کنن قلب شیدای منو کرب وبلایی می کنن نوشته های روی پرچم علی اصغره نور علی اکبره پر شور علی اکبره ذکرم از گهواره تا گور علی اکبره بهشت رویایی حسن رضا قلی

ای پناه بی پناها آبروی رو سیاها یک نگاهت من رو بسه یک نگاه از اون نگاها کار عیسی کن منو احیا کن سر من گرم گناه منو دعوا کن واسه مجنونت کار لیلا کن من میخوام گریه کنم خب یه بغل وا کن لیلا کیه لیلا تویی قربونت شم بی سر و بی سامونت شم کاش کی یک شب کرب و بلا مهمونت شم ای پناه بی پناها علی اکبر حائری

من توی زندگیم به خیلیا دل بستم هرکی یجور شکست دل پریشونم رو دیگه زندگیه اگه یه روز من مردم میشه توی قبر خودت تکون بدی شونم رو دلم درد اومده آدم اینجا دلش خوشه پیش مرد اومده بهت رو میزنه آدم بی‌اختیار جلو تو زانو میزنه همین همه منتظرن من بخورم زمین اگه من نبودم جای من بگید زمین خورده میگه یا ام‌البنین همش حس می‌کنم اجل بهم نزدیکه می‌بینی گریه‌هام با قبلنا فرق کرده غصه هیچکس رو نخورده بودم اینقدر تو دریای غمت خدا منو غرق می‌کنه بده گریه‌مرد ولی حسین فرق می‌کنه دارم دق می‌کنم من یه روز قمرو برا تو عاشق می‌کنم حسین حسین حسین... من توی زندگی به خیلیا دل بستم حسین ستوده

سلامی از حقیر به جانب امیر أنا عبدالفقیر رفیق زندگیم، دلیل بندگیم ای احسان‌القدیم الا ای نگارم تو باشی کنارم ملالی ندارم بجز غم دوری همین افتخارم که نوکر تبارم به چشم خمارم شراب انگوری دارالجنونه کرب و بلا هم عاشق‌کشونه کرب و بلا هم غیر قابل تحمله دنیا بدون کرب و بلا هم اباعبدالله یا اباعبدالله اساس بندگی غمت بالندگی تموم زندگی من روضه‌است آقا تویی عالیجناب، عزیز بوتراب محرم نون و آب من روضه‌است چشات آفتابه، سریع العجابه تو رو خدا به دلم نگاهی کن بزرگ بزرگان دلآرام زهرا منو اربعین تا مشایه راهی کن خاکت روضه‌خیزه یا حسین و شفای مریضه یا حسین صد مرده زنده می‌شود از ذکر دل‌انگیز یا حسین اباعبدالله یا اباعبدالله سلامی از حقیر به جانب امیر علی اکبر حائری

به ازل برمی‌گرده علاقه‌ام به حسین داره بیشتر می‌شه اشتیاقم به حسین پر از عکس شیش گوش و تمثال حرم اینجوری شد مزیّن اتاقم به حسین عشق‌های زود گذر بسه، عشق حسین مقدّسه یعنی به ما به اربعین یه کربلا نمی‌رسه؟ وفاداری تو، بزرگواری تو دیدم هر چی خوبیه یه جا داری تو آوردیم توو راه، مثل نور ماه وَصَلَّ الله علیکَ یا اباعبدالله تا ابد جریان داره رفاقت با حسین گریه تو روضه با ما شفاعت با حسین اگر تو راه روضه رفیقت رو دیدی تو بیارش تا هیات هدایت با حسین سلام رفیق بچّگی بهت میگم همیشگی اینهمه من صدات زدم می‌شه یه دفعه بگی سرآغازی تو، سرانجامی تو کی خوشبخت مثل من که آقامی تو شبیه تو شاه ندیدم والله وَصَلَّ الله علیکَ یا اباعبدالله به ازل برمی‌گرده علاقه‌ام به حسین علی اکبر حائری

امام زمان تو زیارت ناحیه می فرمایند یه بار خضاب نشد محاسن ارباب چند بار کربلا محاسنش خضاب شد یه بار بالا سر علی اکبر خضاب شد ببار با خون گلوی شیرخواره خضاب شد سید حیدر هندی قصیده معروفش میگه یه بارم با خون قلب خودش خضاب کرد ساعتی که خون مثل ناودون از سینه میریخت این خون‌ها و این خضاب ها جایی همین چند روز قبل شسته شد تو دیر راهب نصرانی با گلاب سر ارباب ما رو شستشو داد خون‌ها رو پاک کرد خاک‌ها رو از رو صورت برداشت نمی‌دونم چه می‌شه تو این شهرشام دوباره یه بار دیگه محاسنش خضاب شد محاسن خضاب شده سید مهدی میرداماد

برا توفیق این اشک و این ناله ازت ممنونم برا توفیق این رزق هر ساله ازت ممنونم برا این عشق و شور مادرزادی ازت ممنونم برا این ارث شیرین اجدادی ازت ممنونم باز پناهم دادی اشک و آهم دادی رو سیاه آمده بودم ولی راهم دادی دار و ندارمی صاحب اختیارمی میدونم بالاسرم وقت احتضارمی همینکه از عمق دل دوسِت دارم ازت ممنونم نصیبم کردی از داغت میبارم ازت ممنونم اجازه دادی باشم مشکی پوشِت ازت ممنونم گذاشتی برگردم باز به آغوشت ازت ممنونم مستجابم کردی انتخابم کردی گر چه بد بودم نوکر خطابم کردی دار و ندارمی صاحب اختیارمی میدونم بالاسرم وقت احتضارمی برا توفیق این اشک سید مهدی میرداماد

بوی بهشت می‌وزد از کربلای تو ای کشته ای که جان دو عالم فدای تو در حیرتم چه شد که نشد آسمان خراب وقتی شنید نالۀ واغربتای تو تو هرچه داشتی به خدا داده ای حسین فردا خداست جَلّ جَلالُه جزای تو اندر مِنا ذبیح یکی بود و زنده رفت ای صد ذبیح کشته شده در منای تو بوی بهشت می‌وزد از کربلای تو سید مهدی میرداماد

ته دلم خالی شده، آخه دلم خیلی پره خیلی وقته که این دنیا،دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که خواهر تو اسیر بشه ناموس آدم تو کوچه سر به زیر بشه آقای عالم تابوتش حصیر بشه دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که بخوان تو رو خار کنن دختر آدم و با لگد بیدار کنن خواهرتو راهی بازار کنن دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که رقیه‌تو اذیت کنن چندتا نامحرم خیمه رو غارت کنن جلو آدم به مادرش جسارت کنن دیگه به درد نمی‌خوره دنیایی که دور دخترت کل بکشن معجرشو از روی محمل می‌کشن زینب و دست بسته چهل منزل بکشن دیگه به درد نمی‌خوره نفسم می‌مونه تو گلوم، منو می‌کشن از سر موم منو می‌کشه می‌گه نگاه این داداش علیه این عموم بزنم میری سمت کدوم نمی‌گفتی مگه کو عموم؟ مثلا بزم چی می‌شه بسه گریه و زاری تموم بشکنه دستت که معجرو بر نداری مطمئنم تو یکی دختر نداری بزن تو صورتم هیچ جا نمی‌گم ولی فکر نکنی من دیگه بابا نمی‌گم صورتم با ورم چی می‌شه بابا کار حرم چی می‌شه نیزه ای که زدن به عمو بزنن به سرم چی می‌شه دیگه بال و پرم چی می‌شه با لگد کمرم چی می‌شه می‌گن زجر اگه گوشوارتو مثلا ببرم چی می‌شه ببین گونم که می‌ریزه ازش درد سنان زد، حرمله از خنده غش کرد ریان ابن شبیب، جد ما رو غریب گیر آوردن ریان ابن شبیب، آب و واسه حبیب دیر آوردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد ضربه‌ی خولی، نفس گیر شد حسین پیر شد ته گودال زمین گیر شد حسین پیر شد عذاب کردنت منع آب کردنت شبیه گندم ری آسیاب کردنت همه منتظرن، مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آی خدا به داد موی دخترش برسه همونی که ازم، پدرم رو گرفت با یه مشت حرومی دور حرم رو گرفت داد زد سرم و معجرم رو گرفت اومدم فرار کنم موی سرم رو گرفت ته دلم خالی شده علی اکبر حائری

نشونه‌ی جونمی، ترونه‌ی زبونمی بهونه‌ی شبونمی، می‌بینمت تو خونمی جریان داری تو زندگیم حسین عزیزم از قدیم حسین همه باهم می‌ریم حرم همه باهم میگیم حسین حسین وا وا تو آیت اجابتی، تو رایت شجاعتی نهایت محبتی، والله قسم قیامتی شیش گوشه‌ت خونه‌ی دلم حسین رفیق اولم، حسین همینکه رو به کربلا به قبله مایلم حسین حسین وا وا نشونه ی جنونمی علی اکبر حائری

ای دلبر، دلربا، زیبا، مه لقا یار، با وفا،عباس اباالفضل علم می‌کوبه، زمین می‌لرزه چقدر دشمن تو، کمین می‌لرزه اباالفضل میره، یسار و یمین، می‌لرزه سرد شر میبره، بهتر میبره نفس یک لشکری و قمر می‌بره بدتر می‌بره، محشر میبره شمشیرش چو ذوالفقار حیدر، می‌بره ای جانا، جان جان طوفان بی کران شیر قهرمان،عباس اباالفضل میده آرامش، تا که می‌خنده میشه آماده ، مه تابنده رقیه واسش، میاد و زره می‌بنده یا اباالفضل.... مسلط می‌جنگه، راحت می‌جنگه توی میدون شیره، با اصالت می‌جنگه حضرت می‌جنگه، تا شط می جنگه پسر علی، چه با، سیاست می‌جنگه مولانا، علی‌ ای دلبر دلربا زیبا مه لقا علی اکبر حائری

غریباً وحیداً فریدا حسین جان قبول شد توبه ی من شنیدم اسمتو گریه کردم برای اولین بار برای جسم تو گریه کردم جبرئیل گفت عطشان یا قدیم الاحسان گریه میکردم جبرئیل گفت عریان روی خاکه سوزان گریه میکردم غریباً وحیداً فریدا میگفت زینب از خیمه دیدا غریباً وحیداً فریدا میگفت شمر رو سینت پریدا غریباً وحیداً فریدا میگفت خنجرش سخت بریدا غریباً وحیداً فریدا میگفت موتو خیلی کشیدا والا وقاحت داره خیمه نرید برادرم رو خیمه غیرت داره والا وقاحت داره زنده است هنوز ببینید انگشتشو حرکت داره غریباً وحیداً فریدا حسین جان دلم آروم نمیشه برات بی اختیار گریه کردم پای روضت زنونه نشستم زارو زار گریه کردم جبرئیل گفت آروم ای حسینه مظلوم گریه میکردم جبرئیل گفت پهلوم تیغ کندو حلقوم گریه میکردم غریباً وحیداً فریدا میگفت خوردی زخم از پلیدا غریباً وحیداً فریدا میگفت میزدن ریش سفیدا غریباً وحیداً فریدا میگفت خواهرت دیر رسیدا غریباً وحیداً فریدا میگفت جای سالم ندیدا شیب گوداله و شاه بی ردا وا محمدا عمه جان رو به مدینه زد صدا وا محمدا می‌زنه سنان جدا شمر جدا وا محمدا لااقل صیدتو روبه قبله کن شمر حوصله کن نماهنگ غریبا وحیدا فریدا حسین ستوده

اومدم اقرار کنم اصلاً نمیشه انکار کنم اصلاً اسم تو تکراری نمیشه صد دفعه تکرار کنم اصلاً حسین حـسـیـن بردن اسم تو یه رازه که مادرت داده اجازه هوا نفس گیر بشه اسمت نفسمو میکنه تازه حسین حـسـیـن لباس مشکیتو میپوشم شال عزاتم روی دوشم به یاد مادرم که اینطور لالایی میخوند درِ گوشم حسین حـسـیـن نماهنگ اومدم اقرار کنم جواد مقدم

یه وقت خانم گفتش رقیه تو نگاه نکن با دست گرفتم جلوی چشم رقیه چی شده عمه داداشمو دوره کردن دوید تو گودال سر و گرفت تو بغلش تو اون حال و احوال چشمش رو وا کرد گفت زینب تویی مگه نگفتم… گفت چرا لبت اینطوری شده چرا پیشونیت داره خون میاد این چیه تو دهنت گیر کرده این نیزه چیه گفت زینب جان منو بزار برو آخه داره ازت خون میره گفت منو بزار برو یه وقت سر تو بغل زینب بود سرش رو اینطوری برگردوند دید یکی با چکمه داره میاد گفت زینب جان این خیلی بی حیا است برو گفت آخه نه برو خدا خاطره بد رو لعنت کنه روضه خاطره بد علی پورکاوه

بدون عشق حسین عشق به من نمیاد وقتی نفس میکشم میشنوم اینو زیاد صدای قلب منه امام حسین و‌میخواد امام حسین ِ دل تنگا حتی اثر داری به سنگا تو دل ِ دنیای دو‌ رنگا دُرست میای سرِ بزنگاه چقد گفتم حسین همونا میمونه آدم تو کار مهربونا میمونه غمت تو دل آسمونا میمونه شما اسمت رو زبونا میمونه خیلی عزیزی ابا عبدالله خیلی عزیزی اباعبدالله شاید حنای دلم رنگی نداره زیاد ولی باید ببینیم امام حسین چی میخواد امام حسین الکی دنبال کسی نمیاد حسین ِ عاقبت به خیرا چی گفتی تو گوش زهیرا حب الحسین بگن بریرا بُردی دل از راهب دیرا دلم مال ِ توعه فقط بگین باشه دلم تو حرمت گوشه نشین باشه یه عکس بمونه از دنیا همین باشه همون عکسی که مال اربعین باشه آقا از اون سرزمین بزار سهمه من باشه اربعین آه ای دل آروم بگیر حسینی بمون حسینی بمیر نماهنگ بدون عشق حسین سید علی مومنی

فراموش میشم مثل شمعی که ذره ذره خاموش میشم از یاد میرم مثل نسیمی اومدم مثل باد میرم واسه روزایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه شبایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه محرمایی که من نیستم الان میزنم سینه واسه اون شبایی که من نیستم الان میزنم سینه این درده محاله آدمی که مرده باز برگرده گرماتو نگیر ازم آخه خاک سرده حسین دوست دارم پس نزن به احساسم آبرومو میریزم من مردمو میشناسم کاش تو بغلت جاشم این بار اومدم دیگه آقا مال خودت باشم بمون برای من امام حسین هیچکیو نیار به جای من حسین نماهنگ فراموش میشم حسین ستوده

من از تو دورم پره دردم دوای دردم کمکم کن من هرجا رفتم پشیمونم میخوام برگردم کمکم کن آقا با درد و غم دوریت دارم میجنگم کمکم کن تو که حال من رو میدونی ببین دلتنگم کمکم کن دلتنگی یعنی که الان توی فکر حرمت هستم حسین به تو دلبستم حسین به تو دلبستم حسین دلتنگی یعنی از این عالم و آدم دیگه من خستم حسین به تو دلبستم حسین به تو دلبستم حسین دوای دردم حسین اباعبدالله دورت بگردم حسین اباعبدالله منو راهی کن که دوباره بیام باب قبله بشینم شب جمعه توی شلوغی آقا شیش گوشَت رو ببینم بگردم دور سرت آقا چه خوبه اون لحظه بمیرم سرم باشه زیر قدم هات خدایی می ارزه بمیرم تو این دنیا فقط آقا همه خوبی من ازت دیدم حسین همه امیدم حسین همه امیدم حسین هرجا دور از تو که بودم بی تو آقا دیگه ترسیدم حسین همه امیدم حسین همه امیدم حسین نماهنگ کمکم کن مازیار طاولی

منو رها نکنیا بین بلایا اباعبدالله دل داده ی علمتم تا ته دنیا اباعبدالله دنیای مرام حسینه آهنگ صدام حسینه از مردونگی بپرسن حرفم یه کلام حسینه از خودت مارو جدا تا دم محشرم نکن من ازت دست میکشم بشنو و باور نکن منو رها نکنیا بین بلایا اباعبدالله دل داده ی علمتم تا ته دنیا اباعبدالله مرده بودم زنده شدم دم مسیحا اباعبدالله هرجا میرم حرف توئه حتی کلیسا اباعبدالله کوه معرفت حسینه نبضم خط به خط حسینه از عشق و عاشقی بپرس حرف من فقط حسینه دنیای مرام حسینه آهنگ صدام حسینه از مردونگی بپرسن حرفم یه کلام حسینه علت اشکای من اشکمو کمترش نکن من تو رو یادم بره بشنو و باورم نکن از خودت ما رو جدا تا دم محشرم نکن من ازت دست میکشم بشنو باورم نکن نماهنگ منو رها نکنیا حسین سیب سرخی

دوباره خورده زمین مثل عباس نوکرش شفای مادرمو میگیرم از مادرش شد شد نشد میرم کربلا پیش عموم ابالفضل میزنم زیر گریه شد شد نشد میرم رو به رو ضریحش داد میزنم تورو جون رقیه مادرم دلش برات تنگ شده من برا خودم که چیزی نمیخوام گریه هام کار داده دستم دوباره اومدم صدات کنم گرفت صدام حسین جانم پدرم بود که من و غلام خونه ات کرده اینقدر دلش میخواد به کربلات برگرده دل دل نمیکنم اربعین نمیخوام جا بمونم که میشم بیچاره ها دنیا یک سفر کربلا با پدر و مادرم به من بدهکاره ها به ما یاد دادن اینو از بچگی زیارت قشنگه خونوادگی همه ی خیر در خونه ی توعه با زیارت بیمه میشه زندگی نماهنگ شد شد نشد میرم کربلا حسن عطایی

مجنون بودم مجنون ترم بی سروسامون بودم حالا بی سروسامون ترم تنها بودم تنها ترم منو‌تو احیا میکنی اگه بیام کنج حرم حالیه کربلا شبای جمعه جام خالیه کربلا حتی حسرت میخورم من به همونیکه زندگی میکنه حوالیه کربلا عشقمه کربلا بهترین جای تو این عالمه کربلا الهی هیچ غمی تو دلت نشینه و تو دلت فقط بشینه غم خاک غمه کربلا سامونه کربلا عاقبت بخیر میشه مهمون کربلا اونیکه حرف بهشت و میزنه واسم نبوده یک شبی تو ایوونه کربلا یه کاری کن برام حسین میخام بیام حرم حسین آقام حسین آقام حسین نماهنگ مجنون بودم سید علی مومنی