محرم الحرام

دلم آروم نمیشه دلبرما جامو کی گرفته الان حرما دست تو برندار رو سر ما ای دلبر ما شبای جمعه دل من میره ها بهونه کربلاتو میگره ها نوکرت از همه دیگه سیره ها من این همه صدات زدم یه بار صدام کن دنیام عوض میشه با اون نگات نگام کن چوب حراجم نزنی حسین تو دل منو نشکنی حسین من رو میزنم تا رومو بگیر همه امید منی حسین یادت نره این اشکامو حسین همین رفت و آمدامو حسین حوالم به این و اون ندیا رها نکنی دستامو حسین ایها العزیز گریه می کنم برات گناهمو بریز حسین آقام آقام دلم آروم نمیشه دلبرما سیدعلی مومنی

صنم من با تو زیر رو میشه عالم من تو برام نفس زدی بسه من صنم من تو چه غوغا می کنی ابی عبدالله ما رو شیدا می کنی ابی عبدالله وقتی که میخوای همه چیمو بسازی روبه سقا می کنی ابی عبدالله علت تولدم ابی عبدالله پای تو بزرگ شدم ابی عبدالله دم به دم منو کشته رقیه سادات دیگه بیخودم از خودم ابی عبدالله حسین جانان دینو ایمان همه قرآن حسین جانان توچه غوغا میکنی ابی عبدالله سیدعلی مومنی

دنیای دردم تاریک و سردم دنبال پاره های پیکرت میگردم با هر قدم رو خاکا میشینم ای قطعه قطعه تو رو تو عبا میچینم وای همه دار و ندارم نای برگشتن به خیمه رو ندارم زیر پا موندی چرا ای پاره پاره ام ولدی علی هر موقع صدات زدم رومو زمین نزدی علی ولدی علی هر کسی بهت رسیده میزنه لگدی علی پسرم علی چه جوری این بدنو به خیمه ها ببرم علی پسرم علی تا که افتادی زمین داد زدم کمرم علی یه جوری بابا تنت دریده هر تیکه تو دست این و اون رسیده زینب نگاه کن دیدی که آخر علی اکبرم شده علی اصغر وای ببین در احتزارم آخرم نشد که نیزه تو پهلوتو درآرم کاش یه بار دیگه اذان بگی کنارم دهنت شکست جلو چشم عمه زینب استخون دلم آروم نداره جلو چشمم پاشو رو گلوت میذاره دنیای دردم تاریک و سردم حسین ستوده

نسب اندر نسبم نوکر نسب اندر نسبت آقا نسب اندر نسبم مجنون نسب اندر نسبت لیلا شیعه منبرتم ذوب در محضرتم هر چی میگن باشه من سگ دخترتم زیر بال و پرتم هر کی با هر کی من با علی اکبرتم من سگ دخترتم به پای تو میندازم سر و دل و پیکر کبوترت میشم تا برات بریزم پر سرم رو بالا میگیرم و بهت میگم و کلبهم باسط یا ابا علی اکبر نسب اندر نسبم نوکر حسین ستوده

کربلا تو که هستی چرا حرفامو با غیر بگم کربلا من دلم تنگه بشینم و برات شعر بگم واقعا دیدنیه سحر کربلا واقعا وقت غروب محشره کربلا من یه سال نبینمت نفسم بند میاد کاش خدا بازم منو ببره کربلا خدا خیرم رو رقم زد با تو همه تنهام میذارن حسین الا تو من سرگشته زمان مرگم چقدر دوست دارم ببینم اون چشماتو اباعبدالله کربلا من کجا غیر تو دارم که بهش رو کنم کربلا تو نفس بده فقط ترتبتو بو کنم خستم از هوای شهر نفسم کربلا دوست دارم محرمو برسم کربلا بال من زخمیه از بازی زندگی دیگه زندگی شده قفسم کربلا از عالم بی تو دلم مأیوسه دلم با شبهای کربلا مأنوسه با حال حسرت تو این فکرم که کی الآن داره ضریحتو میبوسه واقعا دیدنیه صحن کربلا حسین ستوده

علمت از همه بالاتر یوسف زیباست تو زیباتر لیلی لیلاست تو لیلاتر این حرفو با وضو میگم ما نوکرتر تو آقاتر ندیده عاشقتم من دلم رو از همه بریده عاشقتم شنیدن که مثل دیدن نمی‌شه به ضریح تو قسم شنیده عاشقتم شَهِ ذوالمَنَنی، تو بهشت منی به امام حسن قسم، تو دومین حسنی جونِ تازه به من، میده هُرم نگات هرباری که تو پلکاتو بهم بزنی حسین اباعبدالله پدرت از همه مولاتر حریمت از کعبه مُعَلّی‌تر رقیه دخترت مسیحاتر این حرفو با وضو میگم دلِ ابالفضلِ تو دریاتر نمیری از پیش چشم هر دفعه چایی روضتو سر می‌کشم این اوج آرزو های منه مثل رسول ترکت سگ این خونه بشم به رقیه قسم خالی از هوسم از زندگیم زدم به هیئتت برسم اوج لذتمه همه حیرتمه تو همین حسین حسین ها بگیره نفسم علمت از همه بالاتر حسین ستوده

جگری رفته رفته سم می خورد قصه ی تازه ای رقم می خورد عرش ناله ای تکان میداد تشنه ای روی خاک جان میداد زهر بی تاب کرده از داخل سوخت تا آبش کرد از داخل مثل اکبر شد ولی بهتر ظاهر جسمش از علی بهتر این جوان آن جوان تفاوت داشت زخم زهر وسنان تفاوت داشت این جوان پیکرش که سالم بود جگرش نه سرش که سالم بود موقع دفن لااقل سر داشت بدنش می شد از زمین برداشت خوب شد امام رضا نبود ببینه بچه اش داره به خودش می پیچه خوب شد عمه اش نبود ببینه داره به خودش می پیچه اما قربون بابا برم داری پاهاتو رو زمین می کشی داری بابای پیر تو می کشی علی اکبرم عصای دستمو شکستن علی دیگه نمونده واسه من دلخوشی بابا پاشو دارن میخندن به اشکای زینب نامردا سایه‌ی زینب رو هم کسی ندیده بود تا حالا جگری رفته رفته سم می خورد سیدرضا تحویلدار

توی زیارت عاشورا میخونیم وشایعت وبایعت وتابعت علی قتله یعنی سه گروه در قتل امام حسین علیه السلام اینها پرونده شون بازه شایعت کیان... کسایی که مشایعت در قتل کردند حضور فیزکی داشتند کربلا پیر مردا شون هم که جون نداشتند سلاح حمل کنند اومدند با عصا چوبی به بدن امام زدند گفتند تاریخ ثبت کنه ماهم حسین کشتیم وشایعت مشایت درقتل وبایعت یه سر یا پشت قضیه بودند یه نامه نوشت یه فتوا داد که ریختن خون حسین ابن علی حلاله سخنرانی سکوت شیخ عباس صراف

ماها گرفتار امام حسین شدیم دنبال یه فرصتی هستیم گریزی بزنیم بگیم شب جمعه است کاش ما کربلا بودیم ذی القعده که تموم میشه ذی الحجه میاد روز شمار برا ماها شروع میشه چند روز دیگه تا محرم مونده زنده باشم سیاه پوشون بگیرم پیرهن مشکی بپوشم روزیم میشه امسال کربلا برم نرم تاحالا بچه ها فکر کرده اید شاید امام رضا فکر می کرد یه روزی ما عذاب وجدان بگریم مثلا شب شهادت امام رضا ست شب شهادت پسرش مثلا همه فضای روضه مون بشه حسین و کربلا عذاب وجدان بگریم شب شهادت امام جواد بود همش گفتیم حسین ما گرفتار امام حسینیم شیخ عباس صراف

شنیدید کبوترا اومدن آفتاب بدن امام رو اذیت نکنه تازه کسی هم بدن امام جواد رو عریان نکرده بود یعنی تاریخی نداریم که نوشته باشه اینا که اومدن پایین لباسهای امام جواد رو درآوردن زیر تیغ آفتاب بذارن اما یه امام دیگه ای از بلندی افتاد بلند مرتبه شاهی... امام حسین علیه السلام رو تو کربلا دو مرتبه آقا از بالای بلندی افتاد یه مرتبه با اراده خودش بوده یه مرتبه بدون اراده خودش تو مقتل یه جا داره میگه فسقط الحسین علی فرسه یعنی حسین از بالای اسب سرنگون شد یعنی افتاد یه جا به جای سقط میگه نزله اعلی فرسه سقطه مال جاییه که با اراده خودت نمیندازی خودت رو میندازنت بدن امام جواد شیخ عباس صراف

تو جوادی من سائلم که حاجت منو نگفته دادی تو کریمی، اصلا بذار یه‌جور دیگه بگم تو زندگیمی آخ بوی تو میده مادرم حرزی که سوغاتی از مشهد خریده تو سُفرم همیشه نمک و نونی بود که هر روز از جودت رسیده من از تولدم یا جوادالائمه جیره‌خورت شدم یا جوادالائمه نگرونه، قلبی که امشبم شکسته از داغِ جوونه دلِ مضطر، هر وقت روضتو می‌شنوه میگه یا علی اکبر تسبیح پاره پدرت با زحمت از پهلوت نیزه در میاره روی خاک نشسته تو عبا جسمت رو با گریه پیش حرم میاره می‌بینن از حرم تو شدی اِرباً اِربا بازم خداروشکر که ندید اُمِّ لیلا تو جوادی من سائلم حسین ستوده

نشد جمکران توآدم شوم ببر کربلا کربلا می شوم آقا شب اول ماه بده در راه خدا من به خدا محتاجم به هوای حرم کرببلا محتاجم نشد جمکران تو آدم شوم علی کرمی

درآن میانه فقط آب را صدا میزد دلش سوخت به حال پسر امام رضا براش آب آورد اما این نانجیب آب جلو حضرت رو زمین ریخت آب ریخت رو زمین یاد هلالم امشب دیگه گودالی حالم منم میرم از حال حجره کجا وتنگی گودال منم میرم از حال ولی نشد پیکر من پامال آفتاب دید ولی نسوخته پیکر من درگیر با خنجر کند نبوده حنجرمن وای از داغ نعل تازه کفن شاه زیر اندازه حال پسر امام رضا علی کرمی

آقا برات زحمت شدم من زحمتام رو دوش تو حالم فقط پیشت خوشه فروا الی آغوش تو بغلم کردی یا اباعبدالله تو چقدر مردی یا اباعبدالله دم مرگ چشم به راهتون میمونم رفیق سختی ها یا اباعبدالله آقای مهربون واسه دلم بمون عشق تو میکنه دل پیرمو جوون قطعا تومیرسی بالا سرم حسین پس وقت احتضار باشه قرارمون آقا برات زحمت شدم مهدی رعنایی

وقتی می میرم هیچ کسی به داد من نمیرسه الا حسین کاشکی بمیرم زیر دست و پای زائرای بین الحرمین وقتی می میرم روضه خون برام بیارید تا برام روضه بخونه سینه زنا رو جمع کنید تا می تونن یه نوکری تنها نمونه وقتی می میرم آبرو داری کنید بزار بگن مگه کی بوده می خوام بفهمن اون حسینه که دل تمام عالم رو روبوده وقتی میمیرم حسین ایزد خواه

دیروز و امروز و فردا تویی تو درمون دردا مگه عزیزتر از عشقت میشه پیدا اسمت اومد دلم دوباره تنگ شد تموم خاطراتم کنار تو قشنگ شد منو ببر پیش خودت خونه امنمه کرببلا بارون اشکای منه بارون نم نم کرببلا هر جای دنیا که باشم همه ذهنمه کرببلا دیروز و امروز و فردا مجید بنی فاطمه

یه چی بگم جلسه امام حسین نذار بهتون بگن بیا کمک هجوم بیارید برای کمک کردن برای کار کردن فرمود بقچه ی عزای جدم بیار اوردم حضرت گره را باز کرد سیاهی ها رو در آورد خودش میرفت این سیاهی رو میزد رو این دیوار عرض کردم آقا جان بذار ما این کارا رو انجام میدیم فرمود اباصلت میخوام کارای روضه جدمو خودم انجام بدم اباصلت میگه یه نگاه کرد دیدم امام رضا هر دونه میخی که میزنه یه آه می کشه میگه مادر امشب چه خبره همش در خونه بی بی گفتم آقا جان این سیاهی رو برای جدت میرنی یاد مادرت میکنی فرمود اباصلت هر دونه سیاهی که میزنم می شنوم ناله مادرمو هی صدا میزنه غریب مادر روضه جدم حسین مجید بنی فاطمه

تعصب‌کِش اربابی، اباالفضل پدر آبی عجب ماه جهان‌تابی عجب چهره‌ی جذابی آهای آقای احساس می‌گن پرچم تو، حتی تُو ارمنیا بالاست آهای دستگیر بی‌دست آهای اونی که شونه‌هات فقط جای رقیه‌ست از بس چهره‌ت جذابه قمر تُو عرش معلا عکست قابه قمر رقیه تُو آغوشت می‌خوابه قمر عالم به علی مینازه مولا به قمر اونایی که زمین خوردن  فقط اسم تو رو بردن تعجب نداره ارمنیا رو به تو آوردن آهای ماه عشیره سرِ ساله گدا اومده روزی‌شو بگیره آهای جون رقیه تا بغلت باشه، زمین نمی‌مونه رقیه مستم مستِ چشمای قمر رزق عالمی رو می‌ده دستای قمر قربون مَشک حرم زیبای قمر جنت رو زدن به نام آقای قمر دانلود تعصب‌کِش اربابی محمدرضا ناصری

آقا همه  درد من این است چرا عریانی این چی میگه اومد وسط میتر سم روضه رو ببره یه جا میخواد بزنه نمیتونه کربلا یه  آقایی رو میشناسم اگه تیر به سمت صورت بیاد سنگ به سمتت بزنند نا خود اگاه دست میاد جلو صورت لذا تمام سر و صورت پر از تیر شد آخه اول دستو انداختند حالا کجا ببرم نیزه دار ها آمده اند یا تو پر ازنیزه شدی یه چی یه بگیم دیدم از دور که با نیزه بلندت همه یه دردمن این است چرا عریانی تو زنده بودی و چه حریصانه نیزه دار ... درد من این است چرا عریانی حیدر خمسه

فکرشو میکردی یه روز کربلایی بشه لقبت اونقده کربلا بری که به امام حسین بشناسنت بهم میگن اهل کجایی میگم اصالتا کرب و بلایی نفس کشیدم زیر ایوون گفتم به چه هوایی هوای کربلا رویای کربلا بذار اصلا بشم رسوای کربلا دلگرمیمه فقط گرمای کربلا من امسالم میرم مشایه کربلا کربلایی بشه لقبت حسین ستوده

یا ساقی الفرات سکان دار کشتی نجات جون تموم خلقت به فدات اباالفضل علی صنما مرحمت بنما یا اباالقربه سگ تو منما امیر دست و دل بازم به عشق تو سرافرازم تو پایانی و آغازم یا اباالفضل امیر بی همانندم گداتم آبرومندم تو مولایی و من بنده ام یا ساقی الفرات امیرحسین حضرتی 

آی قربونت برم اگه من شب اول محرم رو ندیدم حلالم کن آقا اگه من نبودم حلالم کن یا اباعبدالله حسین وای جان آقام کلیپ حلالم کن آقا حسین ستوده

اینو برا حالا نمیخونم شاهدمم چشمای نمناکم اینو میگم برا بعد مرگم وقتی زیر خروارها خاکم اگه اینو داری میشنوی معنیش اینه من دیگه مردم یعنی دیگه طاقت نیاوردم خدا نگهدار تو باشه اگه اینو داری میشنوی معنیش اینه رفتنی رفته جام خالیه جمعه این هفته خدا نگهدار تو باشه وقتی که تلقین میخونن و شونه هامم تکون میدن به یادتم روزایی که پیشم بودی و نفهمیدم و نشون میدن به یادتم من حتی بعد مردنم به یادتم بگو بهم سخت نگیرن من اگه بترسم به خدا داد میزنم جز اسم تو هیچی یادم نیست هر چی بپرسن اسم تو فریاد میزنم من اگه مردم نکنه نیای نکنه نیای نکنه نیای اون شب اول من میترسم بگو که میای بگو که میای بگو که میای نماهنگ من اگه مردم محمد ابراهیمی اصل

آروم میگم بعید میدونم امشب من بتونم روضه بخونم هدف نیزه ی هر بی سر و پایی نشدیم وای وای آخه جد تو گودال افتاد هر کی میرسه یه دونه میزنه حواست هست تو صورت میزنی خدا نکنه بی هوا تو صورت بزنن بابام علیه گفت شاید اسم بابام رو ببرم حیا کنن نانجیب گفت بابات مگه ساقی کوثر نیست برو بابات آبت بده خب بذار نام مادرم رو ببرم من میگم کاش نام فاطمه رو نمیبرد تا گفت مادرم زهراست یه جور با نیزه به پهلوش زد آی ننه جوان ننه کاش نام مادر رو نمیبرد محمد جوادی

غریب تر از حسین  در این عالم به خودش نمیبینه لایوم کیومک یا اباعبدالله بی حیا نعره زد سرش با من نفس گرم آخرش با من سرو از پیکرش جدا کردند جلو چشمای خواهرش با من بدنش با من پیرهنش با من جلوی چشم دخترش زدنش با من مادرش بی حال وسط گودال میگه بچم بی کفنه کفنش با من خدای من عریانه بچه با حیای من به سنان گفت آخرش با تو سرو بردن حنجرش با تو من دارم میرم از ته گودال آخرین جیغ مادرش با تو تو بزن نیزه عددش با من تو بزن نیزه دست و پا زدش با من بریم از مقتل برسیم خیمه تو بکش موی بچه رو لگدش بامن بی حیا نعره زد سرش با من حسین ایزدخواه