محرم الحرام

پنجاه و چند ساله هیچ وقت حرفمو زمین نذاشتی هرچی که گفتم گفتی چشم به روی چشمات گذاشتی گفته شریح قاضی تا خدا باشه راضی کم ندازن تو مهمون نوازی بیا برگرد حسین تو رو خدا برگرد غیرتیا گریه میکنن سادات منو می‌بخشند  پیشاپیش پیشاپیش آخر کار ما میشه ختم به بزم شراب سر بچه ات چی میارن برای یه قطره آب وای از رباب وای از رباب

رفتی و شد خونمون خراب بی تو هی ما رو دادن عذاب بردنم بازار بَرده ها بردنم تو مجلس شراب من بودم عزادار پای کجاوهٔ من انگار نه انگار رقاصه ها میرقصیدن توی بازار دل از غم کبابه آروم نمیشه و بی تاب ربابه لالایی میگه اصغر روی نِی بخوابه لالا علی لالا علی لالا...

چقدر شیرینه اسم تو اباالفضل فدای روح و جسم تو اباالفضل میارزه به دو عالم، یک تار موی عباس قسم میدم خدا رو، به آبروی عباس خوبیاش یه عمره حرف غرب و شرقه شنیدن تا دیدن قد دنیا فرقه یک تنه به لشکر زد شبیه حیدر تیغش هم کشنده مثل رعد و برقه دو عالم تحت اختیار عباس زمین میگرده بر مدار عباس کربلا کربلا شد، با دستای اباالفضل میترسیدن حتی از رد پای اباالفضل تویی مقتدای رزم قاسم عباس ناخدای بحرِ متلاطم عباس رعدت چه زیباست مثل روی ماهه قمر منیر بنی هاشم عباس اباالفضل اباالفضل

دلم تنگ چشمام اشک هوا تیره و تار نگو که قراره تو این دشت بمونیم گرفتار چه غم داره رفت و چه غم داره برگشت رباب بی علی با یه گهواره برگشت با گوشواره اومد بی گوشواره برگشت قَسَمت میدم به مادر تا دیر نشده برگردیم دختر سه سالت تو شام تا پیر نشده برگردیم ای مظلوم حسین ای مظلوم.... رسیده به آخر قرارِ من و تو چه خوب بود که مادر الان بود کنار من و تو مدینه یه بارم تو انزار نرفتم بدون تو یک دفعه بازار نرفتم با پای برهنه روی خار نرفتم من از این عذاب میترسم از بزم شراب میترسم من از تشنگی نه اما از اشک رباب میترسم ای مظلوم حسین ای مظلوم

گریه کنید شد روضه‌ی ورود به کرب و بلا رسیده قرآن حسین به آیه‌ی قالوا بَلىٰ تا قبل از این که دیر شه رقیه‌مون اسیر شه قرآن روی نیزه تفسیر شه بیا برگرد حسین تو رو خدا برگرد غیر گریه کردن هیچ کاری ازم بر نمیاد من برم با دست بسته مجلس ابن زیاد دلت میاد دلت میاد دلت میاد حَجِت تو قتلگاه قبول باشه آه إنا لله قبول باشه آه إنا لله قبول باشه پنجاه و چند ساله هیچوقت حرفمو زمین نذاشتی هر چی که گفتم گفتی چشم به روی چشمات گذاشتی گفته شریح قاضی تا خدا باشه راضی کم نزارن تو مهمون نوازی بیا برگرد حسین تو رو خدا بیا برگرد آخر کار ما میشه ختم به بزم شراب سر بچه‌ات چی میارن برای یه قطره آب وای از رباب وای از رباب وای از رباب حاجی کنج تنور قبول باشه آه إنا لله قبول باشه

می دیدند این فرات داره موج میزنه بعد موج آبم برق داره برق میزنه بچه ها گفتن خیالی نیست چرا خیالی نیست ما تا عمو داریم غصه نداریم نمیدونستن که عاشورا اینجوری میشه ما تا عمو داریم غم نداریم موج نزن آب فرات وقت وضوی زینبه موج مزن آب فرات اصغر ما تشنه لب از آب هم مضایقه کردند امام صادق فرمود حیوونا از این آب خوردن اما اجازه ندادند آقای ما از این آب بخوره درنده های بیابون از این آب خوردن وحشی های بیابون از این آب خوردن وقتی امام حسین باید بچه قنداقی رو سر دست بگیره بگه اگه به من رحم نمی کنید به این بچه شیرخواره رحم کنید یه بی حیایی از تو لشکر عمر سعد داد بزنه حسین دروغ می گه آب برای خودش میخواد

بسم الله الرحمن الرحیم ماه عزا شروع شد صدق الله العلی العظیم شادی ما تموم شد خوشی به ما حروم شد علی اکبر اومد بلند قامت و جوان اباالفضل دلاور ابرقدرت و پهلوان مقام زینب کبری بین خلق شد عیان حسین از یمین اومد عباس از یسار اومد واسه اجلال نزول علی اکبر لیلا پیش عقیله زانو زد رباب این صحنه هارو میدیدُ دستی به موی اصغرش کشیدُ گفت با چنین برادر و عمویی تیر سه شعبه نمیره سراغ هیچ گلویی تو که جای خود داری تازه تو گهواره ای گلوتم حساسُ عموتم عباسُ برادر بزرگترت علی اکبر نترس از سر و صدا علی اصغر نماهنگ ماه عزا شروع شد عبدالرضا هلالی

به رحمت واسعه سوگند که از حسین نمی‌شه دل کند می‌بینم اون روزی که ارباب توی بهشت به ما میزنه لبخند دلبند حسین نفسم بنده به لبخند حسین تا خداییِ خدا عاشقتم تا ابد شاهی و ما بنده حسین ملائک غبطه می‌خورن به زُوّارت من اومدم این دنیا به شوق دیدارت دعای خیر هر روز مادرم اینه الهی مادر، صاحب علَم نگهدارت یا اباعبدالله منو نمک‌گیرِ خودت کن همیشه درگیرِ خودت کن جوونیم رو نذر تو کردم منو مثل حبیب پیرِ خودت کن محبوبه حسین همه باید بزنن رو به حسین هر کی اومد درِ این خونه رو زد سنگشو به سینه می‌کوبه حسین تصوراتم از تو شبیه بارونه که رحمتت می‌باره به کاخ و ویرونه شفاعت ما قطعاً دست اباالفضل و شهادت ما دست رقیه خاتونه

من از آن روز که در بند توام آزادم بنده‌ ی عشقم و در هر دو جهان آبادم یا حسین و یا حسین و یا حسین ورد لبم چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم دربه‌ درم در ره عشق تو خون شد جگرم در پی تو به‌ خدا از سر و جان میگذرم دغدغه‌ ام اربعین است و تمنّای حرم اندوهِ داغ دوری گشته خط جبینم از حالا نگران و مشتاق اربعینم اللهمّ الرزقنا کربلا

نفس باد صبا مُشک‌فشان خواهد شد قلب بی‌جان جهان پُرهیجان خواهد شد با نسیم روح‌ بخش صحن بین‌ الحرمین عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد خوشا خوشا گریه با فاطمه در بزم عزا پر بگشا رو به سمت آسمان کربلا هر کس که در غمش سوخت از این حلقه جدا نیست از بزم روضه‌ی ما راهی تا کربلا نیست اللهمّ الرزقنا کربلا خبرت هست که از دوری‌ات آرامم نیست طاقت داغ فراق، این همه ایّامم نیست هم‌ زمان که غم دوران به دلم بنشیند به جز از بردن نام تو دلارامم نیست شها شها یک نگهی به دل مضطر ما نمی‌رود هوس زیارتت از سر ما لک زده این دل برای سحر کربُبلا سر از دامان لطفت تا محشر برندارم من جز آغوش امنت جای دیگر ندارم اللهمّ الرزقنا کربلا

جوونه‌ی درخت پیمبری حسین جان به زیر سایه‌ی تو میرم بهشت به قرآن آزادگی یعنی باشم دربند اباعبدالله میدم همه دنیامو به لبخند اباعبدالله ترازوی عملم سنگینه گریه برات کردم که شور غمت شیرینه فکر کن جا پسرتم پسرتم پسرتم الی الابد نوکرتم نوکرتم نوکرتم امام‌ حسین نوکرتم نوکرتم نوکرتم یه آسمون فرشته برای تو قیام کرد خدا بهشتشو به دشمنِ تو حرام کرد هستم فقط از انصار و اعوان اباعبدالله از صبح تا دم شب میگم قربان اباعبدالله بهشتم برم بازم مجنونم اونجام زیارتنامه واسه شما میخونم من عاشقِ قمرتم قمرتم قمرتم الی الابد نوکرتم نوکرتم نوکرتم امام‌ حسین نوکرتم نوکرتم نوکرتم...

زدم اسمتو رو قاب دلم صدات می زنم ارباب دلم سفر رفتنام مجبوریه‌ ها فقط کربلات باب دلم چقدر تو خوبی تو واقعا محبوبی وقتی بشه آشوبی پناه من هستی چقدر آقایی.. تو غربت و تنهایی تو تکیه‌گاه مایی دلی رو نشکستی کرامت محضی تو سخاوت محضی تموم ولیات سماعی و عرضی بباره تو دنیا امن آغوش گرمت حسین عزیزم عشق بی حدو مرزی ابی عبدالله ای جانم نوشتم حسین بارونی شدم تو دام غمت زندونی شدم بزار تا بگم آخر یه روزی میبینی برات قربونی شدم اینجا حرفم راسته نه از سر احساسه یه روزی نوکر واسه آقاش میمیره از حرم با دردم تا اومدم برگردم نگاه به گنبد کردم هی خیره خیره خدا به صفاتی کشته ی عبراتی به وصف تو پیدا کی بشه کلماتی به غمزه چشمی فتح عالم کردی بدون سپاه و لشکر و ادواتی ابی عبدالله ای جانم

رفقا تجربه دارم با رفیقت اومدی هیئت بیا اما دهه اول محرم وقت رفیق و رفیق بازی نیست دورهمی و گعده نیست از امشب دیگه خنده رو برای خودت ممنوع کن از امشب کمتر آب بخور غذا کمتر بخور در حد رفع بخور روز عاشورا اصلاً نخور تا غروب وقتی که چشمات تار میشه اون موقع میفهمی یخورده گرسنگی بکش عیب نداره طوری نیست آقا این شبا رو تخت نخواب تشک زیرت ننداز رو فرش بگیر بخواب به یاد بچه هایی که خرابه در انتظارشونه شتر و قاطر و اسب بی جهاز در انتظارشونه وقتی جهاز نداشته باشه هم زیر آدمو زخم میکنه هم هر لحظه خطر سقوط داره لذا بعید نیست اسرا رو بسته باشند به همدیگه

نوای هر دم نوکر علی اکبر نظر بنما بر این نوکر علی اکبر بر زلفت شدم اسیر هستی بر دلم بصیر لطفی کن به نوکرت علی اکبر کبیر

من هلاکِ توأم، هلاک تا قیامت سینه‌ چاک عشقتو جار میزنن استخونام زیر خاک حسین جان...

میگن عاشقی من تصوره با تصورم بغل می‌گیرمت اگه من زیادی کربلا میام خب دلم میخواد همش ببینمت حسین ماندگار... شده دلم بهت دچار عقده شد برام تو رو بغل کنم یه بار اعلی حسینا معلی حسینا بدون تو حاشا و کلا حسینا ای سر پناهم ای تکیه گاهم ای قبله گاهم مصلی حسینا حسین جانم حسین جانم

به باب قبله ات دخیلم به ابروان تو اسیرم بیام جلو حریمت آقا برا نگاه تو بمیرم برات بمیرم شده نجوا به هر محفل ابوفاضل نگاهی بر من سائل ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل ای صاحب علم قمر برمولا تویی ثمر این کلب رو سیاه تو تاسوعا پیشت ببر

نگید مرده، نگید کارش تمومه نگید دنیای بعد از مرگ کدومه می‌بینن توی قبرم ملکینم هنوزم زنده با عشق حسینم قبرم لحدم کفنم با خاکای رو تنم دم می‌گیرم توی قبر من هم سینه میزنم حسین جان حسین جان دارم امیدا ای امید نا امیدا با رو سیاهی بزرگ رو سفیدا رو سنگ قبرم حک کنن مات شهیدا عاش قلبی بحبّک، عاشَ قلبی بذکرک

بی تو خونه دل میشه آوار ببین رو گسل افتادم تو بودی نجاتم دادی هر بار که توی هچل افتادم حرم تو که میبینم انگار تو ظرف عسل افتادم پرنده ی خوشبختی رو شونه‌هام میشینه وقتی که گریه‌هامو مادرتو میبینه کرب و بلاس راه بهشت این اصل قانون خداست واجب ترین احکام دین گریه برا خون خداست ارباب حسین ارباب حسین تو نخ علمت هستم آقا علم تو رو دوست دارم از اینکه همه جا گفتی اینو کرمه تو رو دوست دارم من از تموم این دنیا تنها حرم تو رو دوست دارم کی غیر تو آقا جون منو نگاهم کرده قربون هرکی من رو غلام شاهم کرده بالا سرت باغ بهشت پایین پات چه معرکه هست هر جا تو باشی جنته بی تو بهشتم مهلکه است

روز ازل نوشتم با خونم امضا کردم زمین به دور خورشید من دور تو بگردم درد منو چاره حسین خوبی هیچ کسی بی جواب نمیزاره حسین هر کی رو دیدم یه جوری بهت بدهکاره حسین ای انتخابی که پشیمونی نمیاره حسین اینو خدا ازم خواست منم قبول کردم زمین به دور خورشید من دور تو بگردم فدای لبخند حسین همه ی عالم خدا میکشه در بند حسین اونی که بین آدما باعث پیوند حسین گره کار وا میشه با دستای فرزند حسین حسین فدای لبخند حسین عبدالرضا هلالی

دم پروازه دم پروازه چه بی‌اندازه دلم شاده که تو روضه و توی حرمم برای اینکه سبک شه بالم به سینه واسه این عشق تو محکم می‌زنم دلم لک زده بود برا ماه غمت برای هیئتا برا محرمت برای کتیبه ها دم محتشمت باز اين چه شورش است که در خلق عالم است باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است امیر نایاب امیر نایاب و نعم الارباب که هر لحظه به لحظه دم تو روی لبم تو اینقدر آقا ارزشمندی محاله تورو یک لحظه هم از دست بدم چه خوشحالم از این که تو یار منی دلم جای شماست تو دلدار منی تو اوج مشکلات هوا داره منی لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین

همه اومدیم گرمش کنیم رفیق یادت باشه همه اومدیم گرمش کنیم گودال اینقدر گرمش کردن یکی با نیزه میزد یکی با شمشیر میزد بزار من شب اولیه سنگام با تو وا بچینم شب اولم شب مادر ماست همه اومدیم گرمش کنیم انقدر در خونه ی مادر ما گرمش کردن چند نفری هم میشد علی رو ببرنا یه داد زنونه میزنی اما چهل نفر از رو در رد شدند گرمش کنن

میدونستم دلم تنگت میشه اما نه انقدر اسیر خاک و خون رنگت میشه اما نه انقدر حسین جان حرم اگه بهشته دیگه معنای آغوشِ تو چی میشه ببین اتاق قلبم بدون عکس شیش گوش تو چی میشه بگو تکلیف من که شدم یه عمر سیاهپوشِ تو چی میشه جهنم چیه جز دوری بهشتم بی حسین سخته اگر تو برزخم باشم خیالم با حسین تخته حسین ارباب خوب من میدونستم که مجنونت میشم اما نه انقدر به من گفتن پریشونت میشم اما نه انقدر حسین جان نزار دور از تو باشم من از اینکه بگن مجبوری میترسم همینجوری قبول کن که اینجوری نشه بدجوری میترسم کجاست آغوش گرمت من از سرمای سخت دوری میترسم توی یک عالمِ دیگم من این عالم رو دوست دارم با روضه‌ات حال من خوبه من این حالم رو دوست دارم حسین ارباب خوب من

روز اول محرمه ما دلمون داغ داره اومدیم به خدا میگم حالا روضه اول محرمم میخونیم اما این شبا چه صحنه‌هایی رو ما دیدیم اصلاً باورمون نمیشد تازه خیلی از بچه‌ها گفتن ما بدنای اربا اربا دیدیم تازه به ما نشون دادن چه جوری مردم تو این خیابونا بدناشون افتاده بود رفقا گفتن ما خیلیا غممون اینه بدنای شهدامون رو زمین موندن هیچکی نیست این بدن ها رو بلند کنه مردم همه دلشوره دارن فردا برن تشیع شهدا بدنا رو بلند کنن گفتن برا همین بود امام سجاد داد میزد گریه میکرد عمه ما جلو اومد مالی اراک تجود بنفسک یا بقیة جدی برا چی داری با جونت بازی میکنی این‌طوری گریه میکنی گفت عمه جان ببین بدنناشونو با چه احترامی بلند کردن برای شما میشه روضه خوند عمه جان ببین اسباشونم خاک کردن اما ببین بدن بابامو مسلمون نمی‌دونن بدنشو بلند کنن داره بدن بابام با نسیم صحرا جابجا

حسین جان روز اول ماه محرم و روز جمعه و سید الایام یه لبخند تو صورت ما میزنی آقا ما که دیگه وضعمون از شمر خراب‌ تر نیست به خدا ما دیشب وضو گرفتیم رو به قبله وایستادیم پیراهن مشکی‌ هامون رو دستمون گرفتیم از مادرت زهرا اذن گرفتیم برات پیرهن مشکی بپوشیم عزاداریت رو شروع کنیم خدا وکیلی دیشب که این پیرهن مشکی رو انداختی تنت غم عالم نیومد رو این سینه ات بشینه فرمود شب اول ماه محرم خدا پیراهن خونین ابی عبدالله رو در عرش به اهتزار در میاره شما میگید مادرش وقتی این صحنه رو میبینه چه حالی میشه ای گل بدن تو طاقت خنجر نداشتی گویا غریب بودی و مادر نداشتی خیمه ماه محرم زده شد در دل ما باز نام تو شده رونق هر محفل ما