محرم الحرام

شاید من فردا نبودم به این میگن مقطع الاعضاء علی اکبریا نمیرن به این میگن اربا اربا بدن قاسم اینطوری بود... از من بگو به دشمن تلاش بیهوده کرده گلی که آب نخورده دگر گلاب ندارد آخریشو نگفتم تا حالا شاید من فردا نبودم این یعنی علی اصغر سر به یه مو آویزونه حرومزاده نیزه زد تو زمین علی اصغر رو در آورد منو نگاه جلو چشم رباب دست انداخت ... روضه گل های پرپر علی پورکاوه

قبل محرم یکی از علما وبزرگان پیغام داد که من برم محضر شون یه جلسه ویه خلوتی داشتیم یکی دوساعته دوسه نفر از مقر بین ایشون اونجا بودند خیلی محزون بودند خیلی دلشون گرفته بود معلوم بود بغض در گلو به من فرمودند تازه ای چیزی داری مطلبی.. گفتم محضر شما.. زیره کرمان بردنه شما خودتون الحمد الله بهره مندید ما شاگرد های شماهم نیستم همتون این بزرگوار میشناسید همتون کاری کردند هم خجالت کشیدم بهتم زد.. واز یک طرف خیلی خدارو شاکر شدم ایشوون فرمودند داستان فلان عالم رو شنیدی کفنش آورد گذاشت  به بعضی ها دستور داد برای حسین علیه السلام گریه کنید با کفن من پاک کنید عرض کردم بله آقا شنیدم فرمود میشه این کارو الان بکنی گفتم چیکار کنم آقا فرمود روضه بخون هم خودت گریه کنی هم ما گریه کنیم اینا گریه ککند کفن رو پهن کرد هرکدوم از اینا گریه میکردند با این کفن پاک می کردند وقتی روضه تموم شد دونه به دونه آورد این کفن به صورت مالید گفت عرق هاتونم با کفن من خشک بکنید من به دلخوش به عملم نیستم اگر چیزی منوو نجات بده همن گریه است... کفن سیدحسین مومنی

عزیزالله چقد خوبه که دارمت تو رو من ابی‌عبدالله خدا نیاره اون روزو که دستم از تو شه کوتاه من هرگز از تو دست نمیکشم حضرت ثارالله چقدر مَردی گرفتی دستمو میون این دوره‌ی نامردی فدای تو بشم که زندگیمو زیرو رو کردی تو عشق موندگار منی و دوای هر دردی حسین جانم حسین جانم... دل آشوبم خوشم که سنگ عشقتو به روی سینه میکوبم من از همه بریدم و فقط تویی تو محبوبم فقط میونِ روضه ها میتونم که بگم خوبم غریب آقام برای غربت تو روز و شب میباره این اشکام گره خورده با روضه های تو عاقبت دنیام الهی بیشتر از گذشته ها شه گریه‌ی چشمام حسین جانم حسین جانم... چه گودالی چه نامرتبه پیکر تو میون جنجالی الهی مادرت بمیره که این همه پامالی به زیر دست و پاهای یه لشکری و بی حالی سرت جنگه برای غارت پیراهنت دور و برت جنگه میونِ قتلگاه پیش چشای خواهرت جنگه برای بردن غنیمتای پیکرت جنگه حسین جانم حسین جانم

الهی که قربون زخم سرش شم خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم بهش سخت گرفتن دم آخرش رو یه عده حرومی شکستن پرش رو مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن ای عمو حسین ای مظلوم نه میخوام عمومو گرفتار ببینم نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم عمو رفته گودال پر از درده خیمه حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده ای عمو حسین ای مظلوم..‌.

قبل از اینکه حس کنم سنگینی شمرو رو سینه‌ام نمیخواستم تورو اینجور توی آغوشم ببینم کاش برگردی دست عمه رو چرا رها کردی حرمله آغوش من و تورو بهم دوخت عزیزم دست تو افتاد روی سینه‌ام و دلم سوخت عزیزم عزیزم عزیزم سنان امون نداد برات اشک بریزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی توی قتلگاه کوچیکِ جلو چشای زینب بدن من و تو میره زیر سم ده تا مرکب کاش برگردی دست عمه‌ رو چرا رها کردی دل شکستمو ببین شکسته‌ تر شد عزیزم دستای کوچیکت برای من سپر شد عزیزم الهی عزیزم طاقت ندارم ببینم تو قتلگاهی عزیزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی

باز این چه نوحه و اشک و باز این چه شور و شینیه پرچم سر در هر خونه هر خونه یک حسینیه میشه حتی با یه قاب عکسی از کرب و بلا یه حسینیه ی کوچیک بسازی توی خونه واسه خونواده یک زیارت عاشورا بخون روضه خونگی داشتن گاهی خیلی آسونه این روز و شبها توی هرخونه ما با ته سادگی روضه دار حسینیم تو گوش بچت بگو ما تا قیامت خونوادگی روضه دار حسینیم باز این چه عهد و پیمان و رو قلبامون چه دینیه هر شیعه یک عزادار و هرخونه یک حسینیه مادری که خواستی بچت عاقبت به خیر بشه عاقبت بخیری یعنی عاقبت به کربلا میتونی تو خونتم غذای روضه بپزی کافیه بگی حسین بالا سر دیگ غذا دشمن بدونه تو رگ و خونمونه تا که جون داریم پای کار حسینیم اصلا شعاره همه ی این دیاره خونوادگی روضه دار حسینیم نماهنگ هر خونه یک حسینیه مهدی رعنایی

این بزم عزا رو مادرش میبینه تو روضه داره هی میکوبه به سینه تنها نزارید غریب کربلا رو ای سینه زنان غریب مدینه ای سینه زنان غریب مدینه باز محرمه مهرش به دل من خراب افتاده کشتی نجات به آب افتاده باز محرمه حجت بحرالعلومی

کربلا چراغه بهترین علاقه دارم اشتیاق حسین ای همیشه باقی بهترین اتفاقی مستم و تو ساقی حسین تو چه در پیمانه کردی که مرا دیوانه دیوانه دیوانه کردی با نگاهت دل ربودی با غمت با غصه دنیا مرا بیگانه کردی دلبری والله تاج سری والله از همه دلبرها تو بهتری والله محشری والله فوق بشری والله بهتر از شاهیه این نوکری والله صاحب قلبم صاحب قلبم ... علت حیاتم دلیل نجاتم خودم خاک پاتم حسین شوق زندگیمی رفیق صمیمی تو قلبم مقیمی حسین اشک ما آب حیاته گریه واست واسه ما واجب ترین واجباته تو حرم میمیرم آخر زندگیمون آخرش تو سرزمین کربلاته جونمی والله قانونمی والله تا همیشه اوج جنونمی والله پرچمت بالا ای دلبر دلخواه السلام علیک یا اباعبدالله

یه روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو دَم بگیرم وقتی که محرمت بیاد حسین نمیشه برا تو ماتم بگیرم یک روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو شور بگیرم دوست دارم برای قبر تاریکم فقط از کرببلا نور بگیرم آهای رفیق اگه نبودم جای من سینه بزن گریه بکن به جای من برا شهید بی کفن ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین وقتی که همه میرن از پیش من تو فقط کنار من بمون حسین اگه راه داره نماز شب اول قبر منو تو بخون حسین خیلی میترسم از اون سؤال جواب منی که دستاتو ول کردم حسین روی تو خیلی حساب کردم بیام جون زهرا نکنی طردم حسین بغل بگیر نوکری که یه عمری سینه زد برات جای کفن باشه تو قبرم شال مشکی عزات ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین

به امام حسین قدر بدونید فردای قیامت پرده ها رو میزنن کنار میفهمیی چخبر بوده اینجا نشستن ها و تو روضه رفتن ها الان نمیفهیم طرف تصادف میکنه یه چیزیش میشه بلند میشه رو پاش میگن بشین بشین میگه چرا چیزیم نیست میگن بدنت داغه نمیفهمی الان ما داغ روضه ایم تو هیات هاییم نمیفهیم... وقتی میزارنت تو خونه قبر همی میخای بگی حسین میبینی پنبه تو دهنه هی میخای بگی حسین خاک تو دهنت میره هر چی اینجا میتونی تلافی کن تو قبر حسرت نخوریا ای با غریبه های جهان آشنا حسین حسین..

بوی سیب از مجالس میرسه شمیم عطر خالص میرسه نسب تو به مولا علی و نسب من به عابس میرسه من مقلد عابس توام پیرهن از تن میکنم آقا توی سینه زنی من مقلد عابس توام اگه فریاد میزنم حب الحسین اجننی دیونگی خوبه اگه علتش تویی شاه اباعبدالله خوشا به عابس که رگ غیرتش تویی شاه اباعبدالله اگه توی محشر ببینم تو رو بهشت نمیرم چون که دیوونه چی میخواد وقتی جنتش تویی شاه اباعبدالله کرمت تو حوادث میرسه به گداهای مخلص میرسه نسب تو به مولا علی و نسب من به عابس میرسه من مقلد عابس توام عاقله هرکی میگه شده دیوونه‌ علنی من مقلد عابس توام اگه فریاد می‌زنم حب الحسین اجننی دیوونگی خوبه عقل‌و من میخوام چیکار شاه اباعبدالله بذار مثل عابس به جنون بشم دچار شاه اباعبدالله من کجا و نوکر؟ نوکر شما بودن کار اصحابه پس کی‌ام آقا من سگتم با افتخار شاه اباعبدالله

بابا بعضیا جیغ میکشن داد میکشن تو روضه ابی عبدلله اینو به همه کس نمیدن چون نگاه میکنی بغل دستی میبنی خجالت میکشه نمیتونه میخواد نمیتونه یه چیزی توش هست یه سری داره اما تو که داد میزنی براش گریه ها میاد رو صورتت چقدر روایت داریم من بخوام بگم خیلی طول میکشه اصلا چرا بیاد پایین رو صورتت حالا برای رو صورت اومدنم روایت داریم اما مرحوم علامه میرجهانی تو البکی الحسین نوشته نه اینکه اشک میاد پایین بابا قدراین امام حسین رو بدونید همچین که اشک تو چشم حلقه میزنه خدا به ملائکه میگه بخشیدم همه گناه هاشو اصلا نیومده هنوز اشکت پایین نمیاد رو صورت نمیریزه آی قربونت برم ابی عبدالله چه معامله ای کرده تو گودی قتلگاه با خدا سر ما ها به امام حسین یکی یکیمون رو خریده برای یک یکمون یکی یه دونه تیر و نیزه و شمشیر خورده روضه ای تر بخوام حرف بزنم به خدا سر دونه دونه ما ها دخترش چه سیلی ها که نخورده

همه عمر برندارم سر این خمار مستی پس مستم کن که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی پا بستم کن نه تو مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد ثارالله دگران روند و آیند تو همچنان که هستی پس هستم کن دیوانه دیوانه شو خاکستر پروانه شو پس نفستو اول بکش بعدا وارد میخانه شو تو کشتی نعم الامیر ذکر ابوفاضل بگیر اول بده جون واسه جون بعدا واسه ی آقا بمیر ای عشق ازلی بین هر غزلی با من میگه علی حسین بین سینه زنی میگم عشق منی با لحن حسنی حسین آقام آقام آقام آقام حسین به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند مصباحم باش که برون در چه کردی که درون خانه آیی تو راهم باش همه شب نهاده ام سر چو سگان بر آستانت ثارالله که رقیب در نیاید به بهانه گدایی همراهم باش آماده آماده شو در راه او آزاده شو اول برو سمت نجف بعدا وارد این جاده شو با آینه همسایه شو آرامشو آسایشو اذن از علی اول بگیر بعدا وارد مشایه شو ای هست بی عدم تو حل تو حرم میگه تو هر قدم حسین رو دوشمه علم با کوله بار غم میگم با محتشم حسین آقام آقام آقام حسین نماهنگ خمار مستی عبدالرضا هلالی

عشق باشه صفا باشه کرم سقا باشه کربلا باشه عشق باشه معرفت باشه همیشه حرف امام حسین وسط باشه شاه اباعبدالله رفیق سر بزنگاه اباعبدالله مرد اباعبدالله عشق بی برو برگرد اباعبدالله میگن از جنت کجارو میگن حرم و صحن و سرا رو میگن چه قده دور دنیارو گشتم دور دنیا کربلا رو میگن یا اباعبدالله حسین حسین شور باشه شعف باشه اربعین اول راه ما نجف باشه دل باشه حسین باشه آخر عاقبتم بین الحرمین باشه جان اباعبدالله دلیل سجده به انسان اباعبدالله یا اباعبدالله دورتون میگرده دنیا اباعبدالله خونواده جمع مارو میگن همه ی گریه کنارو میگن چه قده دور دنیارو گشتم دور دنیا کربلا رو میگن یا اباعبدالله حسین حسین حسین نماهنگ شاه اباعبدالله عبدالرضا هلالی

حسین همونه که بی منت تو لحظه های آخر حر خطا کا رو خرید حسین همونه که با دستاش تو صورتِ اَسبای لشکرشون آب پاشید آه همون اَسبا روی تنِ بی سرِ تو تاختن آه همون لشکر تشنه تو رو از نفس انداختن دنیا، جون به لبم اومده از این همه درد دنیا، اربابِ ما به کسی بدی نکرد حسین همونه که عاشورا نمازِ اول وقتش حتی باید بَر پا شه حسین همونه که وقتِ جنگ نذاشت که آفتاب توی چشمای دشمن باشه آه تنی بی سر سخته سه روز باشه زیرِ آفتاب آه نخوند لشکر حتی نمازی به تنِ ارباب دنیا، مثلِ حسین دیگه نمیاد نگرد دنیا، اربابِ ما به کسی بدی نکرد حسین همونه که با شرطِ کشیدنِ دست از جنگ دشمنشم بخشیده

زمان مرحوم سید بحر العلوم آب افتاد تو قبر برای مرمت قبر بنا نیاز پیدا کردن بنا رو آوردن تو سرداب مقدس اباالفضل یهو چشمش افتاد به قبر ندیده بود تا حالا کسی تو سرداب نبود سوال کرد گفت علامه بحر العلوم ما از شما رو منبر شنیدیم قدش خیلی بلند بوده تو رکاب اسب پا میذاشته زانوهاش از گوش اسب بالاتر می اومده این قدر رشید همه اسبی تحمل اباالفضل رو نداشته درسته فرمود درسته گفت پس این قبر چیه چرا اینقدر کوچیکه بابا این به قبر شیرخواره بیشتر میخوره تا قبر اباالفضل دید این علامه بحرالعلوم نشست رو زمین های های گریه کرد گفت آهای اوسا بنا اگه بخوام برات بگم علتش رو باید روضه بخونم گفت آقا چه جایی بهتر از اینجا بخون بسم الله دوتایی نشستن گفت آی اوستا بنا اومدن بالا سر اباالفضل دستاش رو بریدن گرز آهن به سرش زدن یه نقلی میگه تیر به چشم زد حرمله یه نقل دیگه من خوندم تیر زد وسط سینه ی ابوالفضل بی تاب شد از رو اسب افتاد اومد بالا سرش گفت عباس که میگن تویی گفت نانجیب اون موقع که دست داشتم می خواستی بیای رجز بخونی گفت تو دست نداری من که دست دارم یه جوری زد قمر بنی هاشمو صورت از هم پاشید سر رو از گلو بزنن رو نیزه نمیشد هی سر می افتاد یه دونه سر بود از پهلو  مرفت به نیزه  اونم سر ابوالفضل بود وقتی دیدن دیگه جون نداره گرفتن این بدن رو کشیدن بستن به یه درخت نخل چهار تا تیرانداز رو زانو نشستند یه جوری تیر میزدن حسین برگشت مقتل می گه بدن اباالفضل مثل خارپشت شده بود حسین برگشت یه نگاه کرد گفت داداش نیزه زار آمده ام یا تو پر از نیزه شدی

من سال هاست در به در روضه ی توام داغ تو را به جان و دلم می خرم حسین حسین حسین... ابی عبدالله یا حسین

عشق رویایی اباعبدالله نبض دلهایی اباعبدالله بطلب آقا پای شش گوشه خیلی آقایی اباعبدالله همیشه ذکر تو بوده دلیل ذکر و خروشم یه قطره اشک غمت رو به عالمین نفروشم به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم جان من جنان من ذکر رو زبان من شاه من پناه من ای تو تکیه گاه من

صلابت حیدر یا علی اکبر گرد و خاک کرده به پا شبه پیامبرالله اکبر اکبر اکبر... موذن لیلا محمدی سیما ای جنون مقامت شده معما اکبر اکبر اکبر... ای برگشت مژگان گیسو کمند ای جلوه زیبایی احد چشمان تو شد معراج حسین ای شهزاده‌ و تاج سر علی اکبر آی نقطه ضعف و علت جنونم نظری کن ام لیلا من جوونم ای عزیزم من برات مریضم الهی خونمو تو مقام بریزم

این رواز که خُب بازار بی میلی شلوغه مجنون اومد و دید که سره لیلی شلوغه دستم به ضریحت نرسید گفتم حسین جان این خوبه که دور و بره تو خیلی شلوغه کی مثل ِ آقام هوا دار داره گرفتار داره کی نازش اینقدر خریدار داره کی مثل آقام دوای درده؟ کی اینقد مرده؟ که به دشمن هم بگه برگرده بهتر از مادرم سایه ی روی سرم خوبه چقدر این حرم یا اباعبدالله همه دنباله تو کل جهان ماله تو فدای تمثاله تو یااباعبدالله من واسه کسی شب تا سحر گریه نکردم من واسه تو کم تو این روزا گریه نکردم چشمام و ببین مثل دلم کاسه ی خونه واسه ننه بابام اِنقَدَر گریه نکردم چشمم ثابت کرد که دوست دارم نبین بیچارم حرم خاکم کن نده آزارم چشمم ثابت کرد دلم غم داره تو رو کم داره دلم تو دنیا یه همدم پرچمت فاخره خوبه که بالا بره حرم پر از زائره یااباعبدالله خونوادم حسین توبه ی آدم حسین کی داده یادم حسین یااباعبدالله نماهنگ بهتر از مادرم حسن عطایی

یه چی بگم شاید شب عاشورا نبودم خب شاید امشب مردم خب یه چی بگم اونایی که شب عاشورا میخوان بزنن خودشونو از الان بزنن ببین اصلاً نمیشه صورت معصوم رو چشم تو چشم نگاه کرد اگه خبره باشی باید داد بزنی علی بن مهزیار میگه رفتم خدمت امام زمان نتونستم تو چشمش نگاه کنم که حضرت گفت نمیتونی تو چشم معصوم نگاه کنی میخوام بگم همینطوری بود برش گردوند صورت رو نبینه با زانو نشسته بود رو کمر سر رو گرفته بود بالا هی ضربه میزد هی ضربه میزد جلو چشم رباب و رقیه نمیشه تو صورت امام معصوم نگاه کرد

شکر خدا که دلم میل حرم میکنه ترک زیارت تو عمرمو کم میکنه هر وقتی که تو فکر حسینم انگار توی بین الحرمینم به تعداد ریگای صحرا به تعداد موجای دریا دوست دارم دوست دارم ای حسین اقا ای حسین اقا حسین اربابم ابی‌عبدالله... معتقدم برتر از کل جهانه حسین وقتی خدا هم شده مرثیه خوان حسین دنیا بی تو میرسه به آخر محشر با تو تازه میشه محشر هر وقتی که تو فکر حسینم انگار توی بین الحرمینم دلم عشقت رو باور داره مثل فطرس بال و پر داره کی تو این دنیا اندازه‌ی حسین زهرا نوکر داره حسین اربابم ابی‌عبدالله...

الصلاة الصلاة وقت نمازه ای اهالی کربلا به اذان شبه پیغمبر آل عبا امام جماعت جناب خون خدا الله اکبر الله اکبر یه اذانی میگه شیطان به هوس میوفته بره ایوون نجف سجده کنه بر حیدر الله اکبر الله اکبر وقتی میگن شبیه جدشه باید گفت چه تماشاییه با عمامه پیغمبر الله اکبر الله اکبر هنر زنگ صوت صداشو برم أشهَدُ أَنّ عَلیاً گفتناشو برم تا جلو باباش یه لحظه راه میره میگه چه مردی شده قدو بلاشو برم

تو این گریه ات یه آه هم بکش بگو آه حسین جان امام رضا فرمود گفت آه بکش آه حسین جان یه دو سه آه بگو گریه کن امام رضا فرمود کسی براش آه نکشید یا کف میزدن یا هلهله میکردن یا هو میکردن حسین جانم حسین جانم حسین جانم

با همین حالی که داری دستم رو صورتت نکشی اشکات رو پاک کنی ها امروز بهش بگو تو اشکامو بیا پاک کن قیامت میدونم اشکامو دستم میدی من با این گریه ها کار دارم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان