الهی که قربون زخم سرش شم حسن عطایی

الهی که قربون زخم سرش شم
خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم
بهش سخت گرفتن دم آخرش رو
یه عده حرومی شکستن پرش رو
مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو
پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن
دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن
ای عمو حسین ای مظلوم
نه میخوام عمومو گرفتار ببینم
نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم
عمو رفته گودال پر از درده خیمه
حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه
حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه
سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده
دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده
ای عمو حسین ای مظلوم..‌.