واحد

لب تشنه جان دادی اگر با یاد جد اطهرت ذکر حسین جان داشتی این لحظه های آخرت در گوشه حجره دلت خون شد به یاد کربلا داره تو اهل خانه‌ام بودی به یاد عمه‌ها حضرت هادی مدد لب تشنه جان دادی امیر برومند 

مهدی زهرا محرومی از این غم شال مشکی بر دوش خو‌داری اشک تو جاری یا اباصالح ما شریک داغ کوچه ها هستیم با نوای تو ما هم نوا هستیم سوز از غصه  قلبت هر ساله میزنی ناله یا اباصالح ای علمدار کرببلا عباس ای علمدار کرببلا عباس ساقی لشگر دست خدا عباس حافظ خیمه ای مه کامل حافظ خیمه ای مه کامل شیر دریادل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل روز محشر گردد چه تماشایی این که فرزند زهرایی دست تو آن روز حل کند مشکل ای عزیز دل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل دلبر ارباب حضرت شهزاده نوه حیدر ای علوی زاده جان به قربانت شبه پیغمبر ثانی حیدر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر نماهنگ مهدی زهرا مجیدرضانژاد

ای همسر مظلوم من فاطمه جانم فاطمه جانم بگو تو با علی سخن فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا فدایی قرآن و دین جان جانانم فاطمه جانم اشک یتیمان را ببین فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا روم به خانه کودکان ماه تابانم فاطمه جانم جای تو می‌دهد نشان فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا آه یتیمان در برم روح و ریحانم فاطمه جانم گویم پدر کو مادرم فاطمه جانم فاطمه جانم می‌سوزم من شب‌ها یا زهرا یا زهرا نماهنگ اشک یتیمان امین قدیم

من تنهامحضر تو زانو میزنم با چشمم صحن تو رو جارو میزنم تو سختی تنها به شما رو میزنم حسین حسین... تو امیری تو خیر کثیری تو سختی زندگی تو دستامو میگیری سرو سرو ای حضرت دلبر تو شام سیاه دنیا تو ماه منیری ای شمش الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا دلتنگم من برای بین الحرمین اونجا که دوتا جنت در طرفین مهمونم تو بهشت عباس و حسین حسین حسین... کس و کارم ای صبر و قرارم با گوشه به گوشه حرم خاطره دارم تار و پودم ای بود و نبودم غیر کربلا کجا برم جایی ندارم ای شمس الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا ای ارباب ای محضر عزت و شرف ای ارباب با تو زندگی داره هدف روشن کن چشمام به ایوان نجف حسین حسین... کوه غیرت ای مظهر عزت خوبا میگیرن از تو هنوز فیض شهادت نمیدونم میشه باز بخونم یک بار دیگه تو صحن تو نماز جماعت ای شمش الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا نماهنگ غیر کربلا کجا برم مهدی سلحشور

سمت منه مجنون آغوش تو بازه دستای گدا عمریه سمت تو درازه ذکر یا حسن جان تسبیح نمازه اسم تو به روی لب من راز و نیازه وقتی حالم رو به‌ راه نیست اسم زیباتو میگم مشکل من حل میشه بگو با من یا حسن جان تا میگی حس میکنی که آب رو آتیشه چه قشنگه تصورش آقا بقیع و مدینه دل‌های خسته همه باهم زیارت مرقد حریم و یه گنبد دو تا گلدسته جانم حسن حسن جانم حسن با اسم تو قلبم میتپه تو سینه اسمت که میاد پر میزنه دل تا مدینه عمریه که واللّه باورم همینه دستای حسن بانی شور اربعینه دست لطفت رو سر من اگه یک لحظه منو رها کنی میمیرم یه نگاه کن به منی که همیشه براته اربعین ازت میگیرم چه شیرینه نگاه ملیحت حلاوت اسمت به روی لبها چه قشنگه تو روضه ببینم جمال حسن رو یه بار این شب‌ ها

الهی که قربون زخم سرش شم خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم بهش سخت گرفتن دم آخرش رو یه عده حرومی شکستن پرش رو مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن ای عمو حسین ای مظلوم نه میخوام عمومو گرفتار ببینم نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم عمو رفته گودال پر از درده خیمه حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده ای عمو حسین ای مظلوم..‌.

حسین جان وجودم رو دستت سپردم دو تا دسته گل از مدینه برا تو آوردم ببین از من این دو فدایی رسیده میبینی که زینب خجالت کشیده الهی نبینم گلوتو بریده بریده اینا زنده باشن کوفه بدجوری عذاب میبینن دق میکنن آخر وقتی تو دستام طناب میبینن ای مظلوم حسین ای مظلوم... زمین خوردنت رو نبینم الهی برات یار آوردم نگن تو دیگه بی سپاهی درسته که نیستن مثل اکبر تو اقلا بزار که بشن پر پر تو بزار سر بزارن برای سر تو کربلا شهید شن بهتر از رفتن به شام داداش آخر اسارت آخه مجلس حرامه داداش

اگر که عمو بود خرابه نبودم یه مرهم نداری بزارم رو چشم کبودم میبینی رقیه‌ات تب سرد گرفته کتک خوردم از بس تنم درد گرفته موهامو تو پنجه‌اش یه نامرد گرفته هر وقتی که گریه کردم با خنده عذابم دادن تا گفتم بابامو میخوام با سیلی جوابم دادن ای بابا حسین ای مظلوم چیزی نیست بابایی یکم حال ندارم میخوام سایه بون سرت شم پر و بال ندارم بمیرم کجا ها نبردن سرت رو یه گوشه با خنجر برید حنجرت رو در آورد سنان گریه‌ی مادرت رو موهات نامرتب اما رگ هات نامرتب تره ما معذبیم توی شام عمه جون معذب تره ای بابا حسین ای مظلوم

شکر خدا که دلم میل حرم میکنه ترک زیارت تو عمرمو کم میکنه هر وقتی که تو فکر حسینم انگار توی بین الحرمینم به تعداد ریگای صحرا به تعداد موجای دریا دوست دارم دوست دارم ای حسین اقا ای حسین اقا حسین اربابم ابی‌عبدالله... معتقدم برتر از کل جهانه حسین وقتی خدا هم شده مرثیه خوان حسین دنیا بی تو میرسه به آخر محشر با تو تازه میشه محشر هر وقتی که تو فکر حسینم انگار توی بین الحرمینم دلم عشقت رو باور داره مثل فطرس بال و پر داره کی تو این دنیا اندازه‌ی حسین زهرا نوکر داره حسین اربابم ابی‌عبدالله...

دلم تنگ چشمام اشک هوا تیره و تار نگو که قراره تو این دشت بمونیم گرفتار چه غم داره رفت و چه غم داره برگشت رباب بی علی با یه گهواره برگشت با گوشواره اومد بی گوشواره برگشت قَسَمت میدم به مادر تا دیر نشده برگردیم دختر سه سالت تو شام تا پیر نشده برگردیم ای مظلوم حسین ای مظلوم.... رسیده به آخر قرارِ من و تو چه خوب بود که مادر الان بود کنار من و تو مدینه یه بارم تو انزار نرفتم بدون تو یک دفعه بازار نرفتم با پای برهنه روی خار نرفتم من از این عذاب میترسم از بزم شراب میترسم من از تشنگی نه اما از اشک رباب میترسم ای مظلوم حسین ای مظلوم

من از آن روز که در بند توام آزادم بنده‌ ی عشقم و در هر دو جهان آبادم یا حسین و یا حسین و یا حسین ورد لبم چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم دربه‌ درم در ره عشق تو خون شد جگرم در پی تو به‌ خدا از سر و جان میگذرم دغدغه‌ ام اربعین است و تمنّای حرم اندوهِ داغ دوری گشته خط جبینم از حالا نگران و مشتاق اربعینم اللهمّ الرزقنا کربلا

نفس باد صبا مُشک‌فشان خواهد شد قلب بی‌جان جهان پُرهیجان خواهد شد با نسیم روح‌ بخش صحن بین‌ الحرمین عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد خوشا خوشا گریه با فاطمه در بزم عزا پر بگشا رو به سمت آسمان کربلا هر کس که در غمش سوخت از این حلقه جدا نیست از بزم روضه‌ی ما راهی تا کربلا نیست اللهمّ الرزقنا کربلا خبرت هست که از دوری‌ات آرامم نیست طاقت داغ فراق، این همه ایّامم نیست هم‌ زمان که غم دوران به دلم بنشیند به جز از بردن نام تو دلارامم نیست شها شها یک نگهی به دل مضطر ما نمی‌رود هوس زیارتت از سر ما لک زده این دل برای سحر کربُبلا سر از دامان لطفت تا محشر برندارم من جز آغوش امنت جای دیگر ندارم اللهمّ الرزقنا کربلا

کجایی ببینی که غربت کشیدم حسین جان یه وقتی نگی که چقدر زود بریدم یکم سیر تماشا بکن اکبرت رو حالا که میاری همه لشکرت رو تو رو جون زهرا نیار دخترت رو کوفه جای دلخواهی نیست مخصوصاً برا دخترها جای سوزن انداختن نیست تو بازار آهنگرها تو بازار آهنگرها کوفه نیا حسین جان ... شنیدم غریبی شنیدم غریبی حالا باورم شد شنیدم تو راهی خدایا چه خاکی سرم شد زمینش نزن روی این نوکرت رو میخوان روی نیزه بزارن سرت رو نذار که عزادار کنم خواهرت رو مردم توی کوچه بازار میگن داره مهمون میاد آخه تو کدوم مهمونی گوش بچه‌ها خون میاد کوفه نیا حسین جان

دم پروازه دم پروازه چه بی‌اندازه دلم شاده که تو روضه و توی حرمم برای اینکه سبک شه بالم به سینه واسه این عشق تو محکم می‌زنم دلم لک زده بود برا ماه غمت برای هیئتا برا محرمت برای کتیبه ها دم محتشمت باز اين چه شورش است که در خلق عالم است باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است امیر نایاب امیر نایاب و نعم الارباب که هر لحظه به لحظه دم تو روی لبم تو اینقدر آقا ارزشمندی محاله تورو یک لحظه هم از دست بدم چه خوشحالم از این که تو یار منی دلم جای شماست تو دلدار منی تو اوج مشکلات هوا داره منی لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین

از همون روز اَزَل مأنوسه با تو روزگارم از همون روز ازل منو رو سپرد به روزگارم من به غیر از تو حسین جان با کسی کاری ندارم زندگیم با بودن تو تا همیشه رو رِواله اشک روضه‌ات بهترین راه رسیدن به کماله خدا را شکر چه بهتر از اینکه گدات هستم منم یکی از نوکرات هستم ممنون از این همه کرامت خدا را شکر منّت گذاشته رو سرم زهرا دوباره کرده دعوتم اینجا مدیونت هستم تا قیامت تمام دین و ایمانم حسین جانم، حسین جانم کاش بِزاری تا همیشه عَبدِ دَربارِ تو باشم پیرهن مشکی به تن کردم عزادار تو باشم این همون پیراهنی که به ماها داده زهرا حتی یک ذره از این تن رو نمی‌دم به دو دنیا خدا را شکر که تحتِ تأثیرِ توعه این دل تو پادشاهی و منم سائل که جز به زیرِ پرچمت نیست خدا را شکر عشق تو کرده از اَزَل قلبم غمت نشسته وسطِ قلبم هر کسی لایق غمت نیست پر از دردم تو درمانم حسین جانم حسین جانم از همون روز ازل نریمان پناهی

هو السلطان هو السبحان قرآنم رضاجانم هو الثامن هو الضامن به‌ ایمانم رضاجانم سگ کوی خراسانم که‌ انسانم رضاجانم یگانه شاه ایران شیر یزدانم رضاجانم جان‌ جهان کهف‌ امان از درمران رَب‌ُ الفَلَک کُفْوُ الْمَلَک صَلو عَلَیک یا ابوالحسن شاه‌ِ وطن رب‌ِ سخن هشتم‌ ولی وجه‌ِ جلی حق‌ یاعلی یا‌ انیس‌ النفوس ایها المرتضی اباالحسن‌ علی ابن‌ موسی‌ رضا هو السلطان احسان لطفی

در شب‌ ظلمت‌ فانوس فضل‌ تو صد اقیانوس کرده‌ ای‌ تو تفسیر زنگ‌ ممتد‌ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا إِنَّ‌ الْمَوْلَى صَمَدٌیَبْقَیٰ یَحْلُمُ‌ عَنَّا رِفْقاً رِفْقا حَقّاً حَقّا صِدْقاً صِدْقا والله‌ بالله‌ تالله‌ والله حیدر آقا حیدرمولا حیدر والا حیدر اعلا قاب‌ قوسین‌ اوادنی درب‌ جنت‌ میگوید یا اشهدان‌علی‌ولی‌الله قول‌ هو الله‌ احد تا قیامت‌ تا ابد یا علی‌حیدر مدد ای‌ به‌ دشمن‌ ها کابوس با خدای‌خود مانوس کردی‌ از حکمت‌ تفسیر زنگ‌ ممتد ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا یَا ابْنَ‌ الدُّنْیَا دَقّاً‌دَقّا تَفْنَی‌ الدُّنْیَا قَرْناًقَرْناً ای‌ در لحنت وحیُ‌ یوحا عشقت‌ والله قداکرمنا یَا ابْنَ‌الدُّنْیَا مَهْلًامَهْلا زِنْ‌ مَایَأْتِي وَزْناً وَزْنا کُلّاًمَوْتا کُلّاًمَوْتا اِلّا وَجهُ‌اللهِ‌ العُلیا مظهرربِ‌صمد بی‌حدود و بی‌عدد یاعلی‌حیدرمدد در شب‌ ظلمت‌ فانوس احسان لطفی

السلام علیک ای شه مردان علی صاحب کوثر و ساقی مستان علی ای شه لو کشف بطلب تا نجف حق علی مولا پدر خاکی و خاک نجف بر سرت خادمت انبیا کلب در قنبرت یا انیس النفوس یا انیس النبی تو اب الزینبی حق علی مولا ای شه مردان علی احسان لطفی

حق روی دل من مهر اسداللهی زده یا مولا از انگور نجف خوردم که الان حالم بده یا مولا می‌خوردم که تب مستیم براتو صد در صده یا مولا کل میدان در بدر و نهروان توی چنگ مرتضی حیدره عباس راهو وا کرده و حالا وقت جنگ مرتضی حیدره غالب کل غالبی علی اسدالله الغالبی مظهر العجائبی داره علی بن ابیطالبی آیت عظمایی تو پس مستحق به سجده واجبی نعره زنم حیدر مدد واسه کوری دشمن ناصبی خیبر رو یه تنه کندی داره ای والله ناز شصت تو پیغمبر کوری چشم همه بیرق رو داده دست تو میچرخه ذوالفقار دورت آخه از بس که شده مست تو شیوه جنگیدنت جالبه حیدر اسدالله الغالبه تو صفین گفتند این عباس یا که علی ابن ابیطالبه محشر محشر محشری علی فاتح بدرو خیبری سینه سپر می کنم میگم آره حیدریم من حیدری توی خطبه کی گفته سلونی رو به غیر از تو که صاحب منبری توی خیبر و بدر و احد کسی ندیده ز تو غیر دلاوری حق روی دل من احسان لطفی

من اگر بهر حسین بن علی سینه زنم گریه گر میکند این پیرهنم روی تنم به روی سینه ی من حک شده با خط درشت من حسینی شده ی دست امام حسنم شاهم حسن دلخواهم حسن ای قمر و ای ماهم حسن نوکرم و کرب و بلامو از تو میخواهم حسن حسن حسن یا مولا... با کرامات حسن مور سلیمان بشود آخرین شام خزان صبح بهاران بشود به ید حضرت قائم نگرم آخر سر اهل عالم عربستان حسنستان بشود تاج سرم ای بال و پرم سائلتم ای جان کرم آخر سر شیعه براتون آقا میسازه حرم حسن حسن یا مولا... حسینی شده دست امام حسنم احسان لطفی

به خاک تربتت بابا نهادم تا سر خود را شنیدم نالۀ جانسوز زهرا مادر خود را نگه بر دیدۀ گریان مادر کردم و دیدم که می شوید زاشک دیده زخم شوهر خود را علی مظلوم علی مظلوم علی مظلوم امامی مهربان بودی که کردی در شب قتلت به آب و دانۀ مرغان سفارش دختر خود را به یاد غربت مادر فتادم پای تابوتت چو دیدم گریه های بی صدای خواهر خود را علی مظلوم علی مظلوم علی مظلوم به خاک تربتت بابا حسین ایزدخواه

وقت مردن جان به جانان میدهم یا علی می‌گویم و جان میدهم به دور اولم ساقی ولی بود ولی دیدم که ذکر یا علی بود نفس نبی حبل متین روح دین مظهر اسما خدا در زمین حشر محبان علی با علی در همه احوال بگو یا علی علی علی  علی حیدر علی مولا یا علی میگویم و جان میدهم حسین ایزدخواه

علی دلدار رب العالمین است علی یاحیدر علی یاحیدر تمام عشق ختم المرسلین است علی یاحیدر علی یاحیدر علی جنت مکان جنت نشین است علی یاحیدر علی یاحیدر نخ شال علی حبل المتین است علی یاحیدر علی یاحیدر علی عشق یل ام البنین است ولی الله، امام المتقین است پیام صاحب قرآن همین است فقط حیدر کرار امیرالمومنین است به گیسوی پر از پیچ و خم حیدر کرار به حلم و علم حیدر کرار به سیف و حشم حیدر کرار به جز حضرت حیدر نپذیرم الهی که بمیرم در ایوان طلای حرم حیدر کرار به حق حضرت زهرا مدد کن علی یا حیدر علی یاحیدر به حق حضرت زینب مدد کن علی یاحیدر علی یاحیدر به حق مجتبی مولا مدد کن علی یاحیدر علی یاحیدر به حق شاه عاشورا مدد کن علی یاحیدر علی یاحیدر علی شیر خدا ما را مدد منم قطره تویی دریا مدد براتم را به یک امضا مدد کن بده کرب و بلا بر ما مدد کن علی دلدار رب العالمین است حسین ایزدخواه

هوالفاروق هوالاعظم هوالباقی علی مولا هو الظاهر هو الباطن هو الساقی علی مولا هو الرزاق هو الصدیق هو الکرار علی مولا هو المالک هو الناطق هو الجبار علی مولا رب الغضب رب الادب محبوب رب قدسی شجر نیکو ثمر والا گوهر شمس الضحی بدر الدجا روح الامین حب المتین یعسوب دین یا حی لا یموت یا والی الولی یا قاهر العدو یا مرتضی علی هوالفاروق هوالاعظم احسان لطفی

آه و واویلا که شد موی عمه‌ام سپید بی‌برادر گشته قامتش از دم خمید کوفیان سنگش زدن خواندن او را خارجی عمه زینبم کجا این همه بی حرمتی صوت قرآن می‌رسد از فراز نیزه‌ها از لب و دندان به نی می‌چکد خون خدا می‌وزد بادی بر آن گیسوانه پر گداست خواب زینب را گرفت آن دو چشم نیمه باز در میان هلهله گشتم از عمه جدا تازیان بر من زدن کوفیانه بی‌حیا آخ دستشان سنگین بوده بر رخت سیلی زدن آه و واویلا مجید رضانژاد