گلچین مداحی شهادت حضرت قاسم بن الحسن (ع) | شب ششم محرم

جوانانِ بنی هاشم سوی میدان شدن عازم یکی از دیگری سرتر به نام حضرت قاسم - عزیز الله مدد قاسم ندا آمد صدا ای جان صدایی در دل میدان میان معرکه فریاد عمو جانم سنه قوربان - عزیز الله مدد قاسم پا به میدان زدو میدان گردوخاکی رخداد دست به شمشیر زد این نوجوان تازه داماد تا سر چهار پسر ازرق شامی افتاد امیرو سرور قاسمه نور کوثر قاسمه عشق مادر قاسمه قلب لشگر قاسمو کیمیاگر قاسمه مثال حیدر قاسمه در و گوهر قاسمه نطق جوهر قاسمه می و ساغر قاسمو حیرت آور قاسم قاسم مدد یا قاسم ............................................ بند دوم تو بی همتا قدت رعنا نگاه تو پُر از معنا حسینی خوی تو قاسم حسنی روی تو زیبا - عزیز الله مدد قاسم کمان ابرو سیه گیسو برومندی به هر بازو حریفانت همه از دَم به پیش تو زدن زانو - عزیز الله مدد قاسم مات و مبهوت همه جوشن او پیرهنش انبیا پشت سرش لحظه‌ی عازم شدنش زمین لرزید ز فریاد انا بن الحسنش قامت طوبا قاسمه تیغ برنا قاسمه ماه زیبا قاسمه عرش اعلا قاسمو دین و دنیا قاسمه تمام قرآن قاسمه تیغ بران قاسمه شیر غران قاسمه مثل طوفان قاسمو روح و ریحان قاسم قاسم مدد یا قاسم جوانان بنی هاشم امیر برومند

میزنه میدون با دعای سقا رجز میخونه می خورشه دریا جا پای باباش داره پا میزاره میکشه شمشیر زنده میشه مولا باید تموم صحنه عکس شیر باشه کافی قاسم داخل تصویر باشه شیوه ترفتدش ازرقو بازی داد نوجوون میدون چقدر با هوشه به خدا ترسونده یلای نامی رو چون که خون حیدر تو رگاش می جوشه میزنه میدون محسن عراقی

قاسم یا که ماه تابان بزرگمرد نوجوانان شیر حسن زده به میدون بهش میگن حضرت طوفان به به به این جنم هست یکه تاز یل بزمش بی مثله عینا شاه جمل واسش شهادته احلا من العسل از تبار مجتبی افتخار مجتبی توی رگش هاش جاریه اقتدار مجتبی یا قاسم ابن الحسن تو ضربه هاش قدرت قاسم تو هر نگاش هیبت قاسم هیچکی دیگه جلو نمیره میترسه از جرعت قاسم استاد ماهر جنگ تن به تنه نسل ازرقو با تک ضربه میزنه میشکافه لشکرو چون دشمن شکنه یا میگیره درد سر یا مشه در به در کسی که قاسم با غضب بهش کرده نظر بزرگ مرد نوجوانان وحید شکری

لشکر عدو فراری شده از جذبه هیبت حضرت قاسم عمه زینب از تو خیمه میگه آفرین به غیرت حضرت قاسم دوباره زنده شد انگار شیر جمل واسه پیکار آره جواب میده قطعا آموزشای علمدار ان تمکرونی رجز رو لباشه لشکر دشمن داره از هم میپاشه هرکی یه ضربه میخوره توی میدون از اون به بعد دیگه نمیتونه پاشه یا قاسم ابن الحسن نوجوونه حسن ابن علی مثه یه شیر اومده وسط میدون اون کسی که به مصافش بره میره به کوهی از جسد بی جون نوه فاتح خیبر میزنه به دل لشکر نوه فاتح خیبر میزنه به دل لشکر عدو با سر میاد اما برمیگیرده بدون سر لشکر عدو فراری شده از جذبه هیبت حضرت قاسم عمه زینب از تو خیمه میگه آفرین به غیرت حضرت قاسم دوباره زنده شد انگار شیر جمل واسه پیکار آره جواب میده قطعا آموزشای علمدار ان تمکرونی رجز رو لباشه لشکر دشمن داره از هم میپاشه هرکی یه ضربه میخوره توی میدون از اون به بعد دیگه نمیتونه پاشه یا قاسم ابن الحسن نوجوونه حسن ابن علی مثه یه شیر اومده وسط میدون اون کسی که به مصافش بره میره به کوهی از جسد بی جون نوه فاتح خیبر میزنه به دل لشکر نوه فاتح خیبر میزنه به دل لشکر عدو با سر میاد اما برمیگیرده بدون سر هیبت حضرت قاسم وحید شکری

قاسمٌ گیسو قاسم رخ بی همتا قاسمٌ ابرو قاسم چهره‌ی زیبا قاسمٌ قامت قاسم قد طوبایش قاسمٌ هیبت قاسم خال لبهایش ای مه رُخان اسیر رُخت یوسف حقیر و در به درت مات خم دو ابروی تو و چهره‌ی چنان قمرت قمر حسن جانم چه صوت شیوایی قمر حسن جانم چه تیغ برائی قمر حسن جانم چه قد و بالا و قمر حسن جانم چه قد تو زیبایی یا قاسم یا قاسم مثلٌ رزمش مثلٌ مثل حیدر مثلٌ اخمش مثلٌ مثل حیدر مثلٌ چشمش مثلٌ مثل آهو مثلٌ خشمش مثلٌ مثل حیدر کو آن یل‌یل شامی ها گوییدش آمده قاسم ازرق ز برق شمشیرش باشد طهارتش لازم قمر حسن قاسم میانه‌ی میدان قمر حسن قاسم چه میدهد جولان قمر حسن قاسم ز نعره‌ی شیرش قمر حسن قاسم بریزد از تن جان یا قاسم یا قاسم قاسم گیسو قاسم وحید شکری

بسم رب الحسن از خیمه قمر می آید کیست این ماه که حیدر به نظر می آید این چنین که سوی میدان خطر می آید پدر ازرق شامیست که در می آید از جلال و جبروتش همه می ترسیدند بعد ده سال همه روی حسن را دیدند این عمامه که بر سر بسته برای حسن است بسم رب الحسن از خیمه قمر می آید کیست این ماه که حیدر به نظر می آید این چنین که سوی میدان خطر می آید پدر ازرق شامیست که در می آید از جلال و جبروتش همه می ترسیدند بعد ده سال همه روی حسن را دیدند این عمامه که بر سر بسته برای حسن است رزم بنی هاشمی حیدر خمسه

خدت گفته بودی مثل اکبرم چرا پس نمی ذاری میدون برم اجازه بده تا که ثابت کنم منم بچه شیر یل خیبرم تو جنگیدن مثل علی شیرم بذاری بی زره میرم ابالفضلی میرم توی میدون اگه دشمن نشه حیرون حسین جان خدت گفته بودی مثل اکبرم چرا پس نمی ذاری میدون برم اجازه بده تا که ثابت کنم منم بچه شیر یل خیبرم تو جنگیدن مثل علی شیرم بذاری بی زره میرم ابالفضلی میرم توی میدون اگه دشمن نشه حیرون حسین جان بچه شیر یل خیبر محمدحسین پویانفر

مادر دیدش دعاش کرد زینب بغلش کرد دوباره روانه شد فداش بشم وقتی آمد به میدان عمر سعد ملعون اول گفت نونهال میفرسته بچه میفرسته این بار حرفش عوض شد دید هی داره درو میکنه دشمنارو عمر  سعد ملعون صدا زد مگه چه خبره مگه نمیشناسید این بچه رو این نوه علیه اینجوری حریفش نمیشید چرا عقلتونو به کار نمیندازید تیر هم نمی خواد بزنید اول فاصله بگیرید پیاده ها سواره ها سنگ جمع کنید با سنگ از همه طرف حمله کنید دیگه نزدیک شدن شمشیر به فرقش زدن نیزه به پهلوش زدن داره از رو اسب میفته صدا زد عمو جان به فریادم برس سنگ باران سعید حدادیان

پاشو تازه دامادم چرا انقد شهزادم کل جسم تو پاماله افتادی زیر مرکب خلاصه عمه زینب داغه تو دیده بیحاله چشام از ماتم دریاس شدی هم قد عباس نوجوون سیزده ساله وای از درد بی درمون می خونم واست آروم روضتو با اشک و ناله تمومه دشمنای تو چه پستن قلب عموتو شکستن پاشو تازه داماد مرتضی خادمی

مرحوم شيخ طريحي در منتخب مي نويسد: از كشتن چهار پسر ازرق سستي در بازوي قاسم و ضعف در نيروي او پيدا شده بود و علاوه بر آن تشنگي و گرسنگي او را بي تاب نموده بود فهم بالرجوع الي الخيمة قصد برگشتن به خيمه را نمود كه ناگاه ازرق سر راه بر قاسم گرفت و چون پلنگي زخم آلود بر او بانگ زد كه اي بيرحم و بي انصاف چهار پسر مرا كشتي كه در عراق بلكه در تمام آفاق عديل و نظير نداشتند اكنون كجا مي روي؟ قاسم برگشت كوهي را ديد كه بر كوهي نشسته غرق در درياي اسلحه و آلات حرب آن نتيجه شجاعت اصلا خوف در دل پيدا نكرده فرمود: اي شقي پسرانت درب جهنم منتظر تو هستند هم اكنون تو را هم به ايشان مي رسانم. مرحوم ملا حسين كاشفي در روضه مي نويسد: چون امام حسين عليه السلام ديد كه ازرق ملعون در برابر قاسم درآمد بر وي بترسيد زيرا ازرق در آفاق مشهور به شجاعت و معروف به سبالت بود پس امام دست نياز برداشت و جهت نصرت و پيروزي شاهزاده دعاء نمودند از طرف ديگر مخدرات حرم جملگي مضطرب و گريان از حق تعالي فتح و نصرت شاهزاده را خواستار گشتند خلاصه كلام آنكه در خيام امام عليه السلام زلزله و در مضمار و صحنه نبرد صداي هلهله بلند بود صفوف لشگر تمام گردنها كشيده و چشمها دوخته كه ببينند از اين دو مبارز كدام غالب و ظافر مي گردند. باري ازرق دست به نيزه برد و بر قاسم حمله كرد، شاهزاده نيز نيزه بكار برد و بينشان دوازده طعن رد و بدل شد ازرق در غضب شد نيزه را به شكم اسب قاسم زد اسب از پاي درآمد و قاسم پياده ماند امام عليه السلام كه چنين ديد به نوشته كاشفي به محمد انس امر فرمود كه اسب يدكي به قاسم برساند و به گفته مرحوم صدر قزويني به وزير خويش جناب عباس بن علي عليهماالسلام اسب پيل پيكري داد تا به قاسم برساند، رخسار قاسم از محبت عمو مانند گل شكفته شد ركاب را بوسيد و بر مركب سوار گرديد و شمشير را كشيد و رو به ازرق آورد چشم ازرق كه بر شمشير پسرش افتاد گفت: اي جوان اين شمشير پسر من است بي مروت آن را هزار دينار خريده ام در دست تو چه مي كند؟ قاسم فرمود: مي خواهم شربتي از شيريني اين شربت به تو بچشانم و تو را به فرزندت ملحق كنم، اي ازرق روا باشد كه تو خود را از جمله شجاعان عالم بداني و تنگ مركب را نكشيده آهنگ جنگ مي نمائي؟! ازرق خم شد كه تنگ را ببيند قاسم چنان شمشير بر كمرش نواخت كه همچون خيار تر به دو نيم شد و هر نيمه اش از طرفي روي زمين افتاد قاسم ديد اسب ازرق بي صاحب مانده مي خواهد فرار كند في الفور خود را بر مركب رسانيد جست بر مركب ازرق و اسب خاصه عمو را يدك ساخت به در خيمه ها تاخت تا به نزد عمو رسيد عرض كرد: عمو جان العطش العطش اگر يك شربت آب بياشامم دمار از اين لشگر برمي آورم. جانم قاسم سعید حدادیان

میره سمت میدون غزال حسن قدم میزنه با جلال حسن داره میدرخشه به زیر نقاب جمال حسن یه لشکر زده با دعای حسن رجز میخونه با صدای حسن فدا میکنه جون و پای حسین به جای حسن نمیخواد بی حسین باشه عمو تمومه دنیاشه که این رجز رو لب هاشه میخونه ان تمکرونی آه دل حسینو با خودش کشیده آه بازم وقت خدافظی رسیده آه بمیرم که آقا رنگش پریده آه عمو جانم آه عمو جانم چه گرد و غباریه تو کربلا یتیم حسن بین این کوفیا تا افتاد زمین از رو مرکب میگفت عمو جون بیا عمو جون بیا زیر دست و پا قد کشیذ پیکرش چه خونی داره میریزه از سرش حسین قاسمش رو بغل میکنه با چشم ترش غم و درد آقا اینه خدایا از روی کینه بازم شکسته یک سینه مثل بانوی مدینه آه میاره روی لب ها چون یتیمی آه یتیمی درد بی درمون یتیمی آه یتیمی خاری دوران یتیمی غزال حسن وحید شکری

گفتا قاسم به فغان ای شاه تشنه لبان اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان رجزم یا علیه تیغ تیزم صیغلیه در دلم شور و نوا میروم همچو حیدر بر لبم الله اکبر این من و کرب و بلا کربلا کرب و بلا قاسم بن الحسنم شیر این بیشه منم ای لشکر از نسل شاه خبیر شکنم در دلم شور و غوغا در سرم سودای مولا دارم عطر گل یاس تیغ نیزه به دستم افتخارم این که هستم شاگرد رزم عباس کربلا کرب و بلا مست رویای توام غرق دنیای توام تو قبولم کن من تا آخر پای توام من گرفتار توام بر در بازار توام سربازت از ازلم ذکر شیرین جنونم احلی من العسلم عمو جان تشنه لبم برسان آبی به لبم اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان گفتا قاسم محمدحسین حدادیان

توی نبرد مثه باباشه خون علی توی رگ هاشه سینه ستبر دور خیمه خشم و غضب توی نگاشه به سمت میدون میره بی واهمه به زیر لب ها میکنه زمزمه انا قاسم ای قوم نا به کار نوه حیدرم نوه فاطمه سبط زهرا قاسم عشق سقا قاسم توی نبرد مثه باباشه خون علی توی رگ هاشه سینه ستبر دور خیمه خشم و غضب توی نگاشه به سمت میدون میره بی واهمه به زیر لب ها میکنه زمزمه انا قاسم ای قوم نا به کار نوه حیدرم نوه فاطمه سبط زهرا قاسم عشق سقا قاسم انا قاسم حسین ستوده

پیش دو چشم قاسم از بیت مژگان صد غزل گویش هزاران قل هو الله احد دارد نای نفخت عنبرش نامی عزل قاسم مقصود عمل قاسم عمریه دخیلم بر دستان ابالقاسم یکی نیست بگه آی ازرق باشه تو یل میدانی بابا این پسر شاهه ز حسن تو چه میدانی پیش دو چشم قاسم از بیت مژگان صد غزل گویش هزاران قل هو الله احد دارد نای نفخت عنبرش نامی عزل قاسم مقصود عمل قاسم عمریه دخیلم بر دستان ابالقاسم یکی نیست بگه آی ازرق باشه تو یل میدانی بابا این پسر شاهه ز حسن تو چه میدانی پیش دو چشم قاسم حسین ستوده

ماشاء الله نوه ی حیدر جانم به خدا محشره داره دلارو میبره قاسم همه اسیر نگاشن آسمونا خاک پاشن نوجوونا توی هیئت همه گدای دعاشن سرمو میزاریم به زیر قدمش آره سینه زدم به پای علمش حاجتامونو با یه اشاره میده شبیه حسنه به خدا کرمش قاسم ابن الحسن آقا جانم قاسم خیلی دلاوره وقتی میون لشکر ای جان از همه سر تره قاسم پاشو میزاره تو میدون وقتی که میشه رجز خون پاشو میزاره تو میدون وقتی که میشه رجز خون تماشا داره به والله پهلوونای گریزون پسر حسنه که اومد یه تنه همه کوفیا رو به هم میزنه میتونه شبیه خود شیر خدا در خیبرو از رو زمین بکنه حرف و خلقش اهلا من العسل والله ماشاالله نوه حیدره حسن عطایی

لشکر ابن سعد ملعون کشته ی ابروان قاسم قدرت مجتبی تماماََ میان بازوان قاسم شمشیر میزند چه با تدبیر میزند یک ضربه دقیق و با تاثیر میزند او شیر است و روبهان در حال فرار عباس از جلال او تکبیر میزند الله الله الله به هیبت قاسم الله الله الله به غیرت قاسم فوت و فن رزم حسن نمایان شد الله الله الله به قدرت قاسم یا قاسم ابن الحسن خون حسن در تن قاسم خصم حسن دشمن قاسم برای انتقام زهرا قلب خطر میزنه قاسم غوغا میکند عدو رسوا میکند قاسم میکشد اجل امضا میکند صحنه ی دلاوری شاه جمل را قاسم مجددا برپا میکند الله الله الله به بانگ تکبیرش الله الله الله به رقص شمشیرش نبض رزم قاسم یا مرتضی حیدر الله الله الله یلان زمین گیرش یا قاسم ابن الحسن قسم به غیرت اباالفضل در حد قاسم احدی نیست گنده تر از ازرق ملعون مقابل او عددی نیست پیروز خطر زند دشمن با سپر با هل من مبارزش میریزد جگر مافوق تصور و بالاتر ز فهم میدان میشود ز خشمش زیر و زبر الله الله الله به قد طوبی اش الله الله الله به چشم شهلایش وجناتش رفته به چهره ی مولا الله الله الله به روی زیبایش یا قاسم ابن الحسن لشکر ابن سعد ملعون وحید شکری

الفرار زده به دل میدون با نگاش لشگری شده حیرون مرحبا خطبه هات طوفان کرد دشمنت شده بی سرو سامون جان و جانانم به ضربه شمشیرت جان و جانانم به نعره چون شیرت جان و جانانم به شیوه تدبیرت ای جنون آمیز ذکر شور انگیز باده لبریز قاسم قاسم زده به دل میدون مجید رضانژاد

لشکر میرو یل جمل اومد ازرق نفس بکش اجل اومد مردی میدون میاد مرد عمل اومد عموم اباالفضل حسن بابامه حسین آقامه همه دنیامه پسرت ازرق بیاد ناکامه درسته من از تو کوچکترم ولی انا قاسم ابن الحسن ابن علی یا قاسم مرد عمل اومد حسین ستوده

سلام حق به ساحت قلبِ جناب قاسم الهی باشم تا ابد کلب جناب قاسم الهی تا روز محشر زندونیه قاسم شَم به اذن مادرش نجمه قربونیه قاسم شَم ماه زیبا ، روی قاسم عرش اعلی ، موی قاسم سجده کردم سوی قاسم مسجدم گیسوی قاسم یاقاسم مدد یاقاسم #بنددوم سرخوش و مستم از میِ ناب جناب قاسم کاشکی ببینم یه شبی خوابِ جناب قاسم بندازم از ادب خودم رو به دست و پای قاسم سرم رو میشکنم بمولا تو روضه های قاسم مست مستم ، مست قاسم اختیارم ، دست قاسم دشمن حیران از نبردش مات ناز شصت قاسم یاقاسم مدد یاقاسم #بندسوم یوسف خوش چهره کجا یه تار موی قاسم بریده انگشتشو با دیدن روی قاسم ابن کریم الله عزیز قلبِ زهراء عریس زیبای مولا به صحنه ی عاشوراء میزند بر ، قلب لشکر بین میدان ، کرده محشر حسن است این یا که قاسم می خروشد مثلِ حیدر یاقاسم مدد یاقاسم ماه زیبا روی قاسم علی پورکاوه

آشوبم تو عزای کسی که تو هر نفسی داره شعله عشقی که تو دل عاشقا معلومه میکوبم روی سینه اگه برا اینه آقا صاحب همه عالمه اما چه تشنه و مظلومه محبوبم به فدای غمت تو دلم حرمت دلی که تا ابد با شنیدن اسم تو آرومه ای جانان غم شیرینم ای جانان عشق دیرینم ای جانان دلخوشیم اینه تو محشر روتو میبینم فتادی رو زمین پسرم میسوزه جگرم عمو جون یه چیزی بگو من که به داغ تو دق کردم افتادی شبیه مادرم پریشونه حرم تا حرم چجوری با تن پره خون با تو برگردم افتادن روی سینه تو که شکسته شده داره خون میریزه چرا از نفسای تو با هر دم قاسم جان کفنت خونِ قاسم جان دهنت خونِ با سنگا روی پیشونیت از بسکه زدنت خونِ واویلا حسین آشوبم محمدحسین پویانفر

قاسمم برو به حجله گاهت قاسمم دست علی همراهت رویایی پیش روم بوده بغضی توی گلوم بوده خوشبختی آرزوم بوده صدات کردم نگات کردم تا وقتی رفتی چقدر دعات کردم حسن هم کاش ایجا بود چقدر این روزا یاد بابات کردم عمو جانم عمو جانم قاسمم برو به حجله گاهت قاسمم دست علی همراهت رویایی پیش روم بوده بغضی توی گلوم بوده خوشبختی آرزوم بوده صدات کردم نگات کردم تا وقتی رفتی چقدر دعات کردم حسن هم کاش ایجا بود چقدر این روزا یاد بابات کردم عمو جانم عمو جانم قاسمم کاظم اکبری

گفتا قاسم به فغان ای شاه تشنه لبان اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان رجزم یا علیه تیغ تیزم صیغلیه در دلم شور و نوا میروم همچو حیدر بر لبم الله اکبر این من و کرب و بلا کربلا کرب و بلا قاسم بن الحسنم شیر این بیشه منم ای لشکر از نسل شاه خبیر شکنم در دلم شور و غوغا در سرم سودای مولا دارم عطر گل یاس تیغ نیزه به دستم افتخارم این که هستم شاگرد رزم عباس کربلا کرب و بلا مست رویای توام غرق دنیای توام تو قبولم کن من تا آخر پای توام من گرفتار توام بر در بازار توام سربازت از ازلم ذکر شیرین جنونم احلی من العسلم عمو جان تشنه لبم برسان آبی به لبم اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان