رجب

به متن قرآن سندی یدالله فوق یدی مثه کف دستت آقا مسیر عرشو بلدی ربی یا بنده ای علی حیه پاینده ای علی با دو انگشت خود فقط خیبر را کنده ای علی سند متن قرآن کربلایی محسن عراقی

عشق من و تو چه ماجرایی دارد این قصه چه شاهی ، چه گدایی دارد من بین صفا و مروه هم می گویم ایوان نجف عجب صفایی دارد…

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب الحمدلله صابرخراسانی

مثل معماری که از طرح بنا حظ میبرد هرکه داخل شد در ایوان طلا حظ میبرد

تو زیبایی و من زیباپرستم علی جان علی جان تو معشوقی و من دل بر تو بستم علی جان علی جان به غیر تو من از عالم گسستم علی جان علی جان گدایم بر سر راهت نشستم علی جان علی جان تو ساقی علی الماء المعینی تو حیدر امیرالمومنینی و لا لحظه نسینا هله بمولد نبینا علی علی علی مولا علی علی علی مولا تو زیبایی و من زیباپرستم ملا محمد فصولی

با قل هو الله ست برابر علی مدد یا مرتضی ست شانه به شانه به یا صمد هستند مرتضی و خدا هر دو معتمد جوشانده ای ز نسخه عیسی ست این سند

خدا نوشت از او خالی است دنیایم کجاست آینهای تا کند تماشایم برای خلوت خود دوست، دوست می خواھم در این ھزاره غم چاره اوست می خواھم که خمره خمره ایجاد را به کاسه کنم خودم خدایی خود را در او خلاصه کنم میآفرینمش اینسان به خود اشاره کنم به ھر چه مینگرم خویش را نظاره کنم به قصد خلقت عالم قلم گرفت آنگاه گذاشت نقطه باء را و گفت بسمالله به نقطه خیره شد و چیز دیگری ننوشت بر آن تکامل بی حد فراتری ننوشت به نقطه خیره شد و نقطه جان گرفت از او در این معاشقه کمکم زبان گرفت از او به نقطه گفت که تو جوھر صدای منی خوشا به حال من آری که تو برای منی به نقطه گفت که ای آرزوی غائب من خوش آمدی به من ای مظھرالعجایب من به نقطه خیره شد و گفت این چقدر من است به نقطه گفت که ھنگامه علی شدن است بسنده کرد به یک نقطه از علی فرمود که این ھم از سر عالم زیاد خواھد بود سلیقه داشته آری، سلیقه داشته است خدا تخلص خود را علی گذاشته است خدا به خلقت ایجاز خویش مایل شد تمام گستره کائنات ساحل شد خدا به حوصله برداشت مشتی از آن گل جمال شکل گرفت و کمال کامل شد نیافرید خدا چیز دیگری گویا از او خالی است دنیایم حمیدرضا برقعی

درکوزه که جا دادن دریا شدنی نیست هرچند که توصیف تو مولا شدنی نیست تو لطف کنی ناشدنی ناشدنی نیست طبعی که نپرداخت به نام تو تلف شد بر خاک نوشتند علی ؛ در نجف شد ماییم و دلی مست در ایوان طلایی احسنت ! چه معماری انگشت نمایی تاریخ ندیده به خود اینگونه بنایی دارد هنر شیخ بهایی چه بهایی… هرکس که تو را دید به زانو زدن افتاد در صحن تو خورشید به جارو زدن افتاد در خلقت تو هرچه خدا داشت عیان شد در روز ازل هرچه دلت خواست همان شد هر کس که گدای تو شد آقای جهان شد از برکت نام تو اذان نیز اذان شد سردار بجز میثم تمار نداریم ما غیر علی با احدی کار نداریم از ظرفیت خویش فراتر چه بگویم؟ گنگ است زبان پیش تو دیگر چه بگویم؟ از تو که خدا گفته مکرر چه بگویم؟! هیچ است علی، پیش تو من هر چه بگویم مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه ست چیزی که عیان است چه حاجت به بیان ست نام تو شده قدرت بازوی پیمبر در غزوه احزاب تویی یک تنه لشکر یک ضربه ات از کل عبادات فراتر با فاطمه شد قدرت تو چند برابر غیر از تو علی هیچ کسی حصن حصین نیست یا فاطمه گفتی رجزی بهتر از این نیست باید که به رخ ها بکشانی هنرت را آسوده کن این مرتبه تیغ دوسرت را رندی کن و یک گوشه رها کن سپرت را صفین محیاست بیاور پسرت را چشم تو گره خورده به ابروی اباالفضل وصل است به تو قدرت بازوی اباالفضل

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب حیدر حیدر الحمدلله رب العالمین صابر خراسانی

علی سر نهان و آشکار است خدایی ناز شصت کردگار است علی خود معنی صوم و صلاه است و ذکرش باقیات الصالحات است علی تطهیر و تکبیر و قیام است علی هم رکعتین و هم سلام است علی دست خدا در آستین است علی تنها صراط راستین است علی؛عیسی وموسی و شعیب است علی گنجینه ی اسرار غیب است علی انجیل و تورات و زبور است علی سر منشاء تکثیر نور است علی نهر شراب سلسبیل است علی بر خلقت عالم دلیل است علی استاد جبریل امین است که مولایم امیرالمومنین است علی مجموعه ی پیغمبران است علی ذکر لب صاحب زمان است علی سر نهان و آشکار صابر خراسانی

حیدری ام قلندرم خاک نعلین قنبرم یا علی یا علی من تو را نوکرم اولی و اخری و حیدری و صفدری ای بنازم که دلیل فتح جنگ خیبری جانشین مصطفایی هستی پیغمبری جانم به تو و جانم به نجف مینازه همه عالم به نجف ****** در هوایت کبوترم مستم و مست کوثرم یا علی یا علی من تو را نوکرم یا علی و یا عظیمی ذکر شیر علقمه تار گیسوی تو حیدر همچو حبل محکمه مهر تو افتاد از اول توی قلب فاطمه جانم به تو و ایوون نجف کاشکی که بشم مهمون نجف حیدری ام قلندرم کاظم اکبری

اینان که طبل خاتمه جنگ را میزنند دیگر چرا به خیمه ما سنگ میزنند…

ای دل به شهر بند غمت مبتلا حسین(ع) ای جرعه نوش ساغر قالو بلا حسین(ع)

خداحافظ ای شهر آزارها خداحافظ ای کوچه بازارها خداحافظ ای شاهد جنگها خداحافظ ای بارش سنگها خداحافظ ای شهر رنج و بلا خداحافظ ای چوب و تشت طلا خداحافظ ای قصه ی بزم می خداحافظ ای راس بالای نی خداحافظ ای اشک جمّازه ها خداحافظ ای زیب دروازه ها خداحافظ ای شهر دشنامها خداحافظ ای کوچه ها بام ها یازینب یازینب جان خداحافظ ای سنگ خون و جبین خداحافظ ای سید الساجدین خداحافظ ای ناقه ی بی جهاز خداحافظ ای اختران حجاز خداحافظ ای خاک ویران سرا خداحافظ ای آل خیر النساء خداحافظ ای خردسال اسیر خداحافظ ای چهار ساله سفیر خداحافظ ای یاس نیلی شده یتیم نوازش به سیلی شده همین جا خودم دیدم از خون خضاب سر نیزه ها هیجده آفتاب همین جا کنارم نی و دف زدند به دیدار هجده گلم کف زدند همین جا دلم شد زغم چاک چاک که خورشید افتاده بر روی خاک یا زینب یازینب زینب جان همین جا به زخمم نمک میزدند عزیز دلم را کتک میزدند همین جا به فرقم عدو خاک ریخت به روی گلم خار و خاشاک ریخت همین جا ز غم جان من خسته بود که ده تن به یک ریسمان بسته بود همین جا زغم جانم آمد به لب که بشکسته طی شد نماز شبم همینجا بما خصم دشنام داد حسین مرا خارجی نام داد همینجا دو چشمم ز خون تر شده که یاسم به ویرانه پرپر شده همینجا ب ویرانه بلبل گریست غریبانه بر قربت گل گریست همینجا ز غم جانم آمد به لب که در گل گلم دفن شد نیمه شب دریغا که آن گوهر پاک رفت چو زهرا غریبانه در خاک رفت یازینب یازینب یازینب جان

پير شدم تو اين يه ساله و نيمه زمين گير شدم تو اين يه سال و نيمه هنوزم ميسوزه بازوم هنوزم ميسوزه پهلوم خبر داري كه هنوزم ازون روزا نيليه روم هنوز رو ، سرمن ، جاي سنگه حسينم براي ، رقيه ات ، دلم تنگه حسينم ... حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... دلخوشيم همين يه پيروهن بود همين پيرهني كه واسه تو كفن بود رو تل دل غوغا گرفت و ... تا رو سينت جا گرفت و ... جلوي چشماي مادر سرت رو بالا گرفت و ... خودم مي ، شنيدم ، بُنيَّ قتلوك خودم مي ، شنيدم ، بُنيَّ ذبحوك حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... اين شبا همش كارمه گريه توي گوشمه هنوز آهِ رقيه شبا كنج ويرونه گريون با لكنت ميگفت هِي باباجون آخه دخترا رو ميديد كه نشستن كنارِ باباشون چقدر نون و خرما ، ميريختن تو خرابه چقدر هِي ، لالايي ، شبا ميخوند رُبابه حسين جان حسين جان حسين جانم حسين جان... پیر شدم حسین عینی فرد

عصمت حق زینب کبری منم دخترمو زینت بابا منم عصمت داورم دختر حیدرم خواهر غمخوار حسینم یار وفا دار حسینم چشم علی محو تماشای من به جای پای فاطمه پای من عصمتم مادری است کلامم حیدری است دخت امیرالمومنینم ناموس رب العالمینم عصمت حق حسین عینی فرد

لایق احترامی زینب تار و پود قیامی زینب به خدا در نبود عباس تو اباالفضل نشانی زینب جان زینب جان زینب جان زینب کل ایمان زینب قلب قرآن زینب زینب صاحب لشکر زینب از عالم سر زینب عینا کوثر زینب بنت الحیدر یا زینب یا زینب لشکری رو به هم کوبیدی به دل شام علم کوبیدی خطبه ات را چو مشتی محکم به دهان ستم کوبیدی جان زینب جان زینب جان زینب شیر غران زینب ای رجز خوان زینب کاخ دشمن با تو شده ویران زینب لایق احترامی زینب حسین عینی فرد

به منبر دم از پدر میزند به روی یزید تشر میزند امانم ده ابراهیم چه بی واهمه به بت خانه دشمن تبر میزند دشمن پشیمان شده حالش پریشان شده با دیدن خطبه اش کافر مسلمان شده حیا را ببینو وفارو ببینو به هر نطق زینب خدارو ببینو فراز منابر قیامت به پا کرد نوا را ببینو و لوا را ببینو یا زینب یا زینب دم از پدر میزند حسین عینی فرد

تو چه کردی میان میدان شمر چکمه ات را نزن به دندان شمر پاشو از روی جسم بی‌جان شمر پاشو ورنه شوی پشیمان شمر تو که دستِ بریدنت تند است خنجرت پس چرا کمی کند است از خودم بی‌حسین سیرم من ته گودال سربه زیرم من حق بده گوشه‌ای بمیرم من خنجرش را نشد بگیرم من دیر کردم سرِ تو را بردند تا که انگشتر تورا بردند کودکان یک به یک کتک خوردند چند تن زیر دست و پا مردند دلِ هر کس که بود آزردند اهل بیتِ امام را بردند گرچه با شرم و سر به زیری رفت دختر فاطمه اسیری رفت خیمه ی بی‌عمود واویلا آتش و بوی دود واویلا چهره‌های کبود واویلا لاطُماتُ الخدود واویلا دم خیمه چه ازدحامی شد دور تا دورِ او حرامی شد عاقبت شهر بی‌امان را دید سنگ و پرتاب ناگهان را دید مجلس عیش شامیان را دید عمه جان چوبِ خیزران را دید آه این چوب بدترین حربه‌ست عمه یاد دوازده ضربه‌ست *** غروب کربلا شد و,جور و ستم روا شد و دور و بر سه،سه ونیم, قیامتی به پا شد و بعدِ تمامِ شُهدا,نوبت شاه ما شد و وقـت نزول آیه‌ی,مصیبت و بلا شد و تمـامی سپـاه کـفر,دوباره هم صدا شد و خدا خدای نیزه و, خنجرو دشنه‌ها شد و برای نیزه دارها, حرمله رهنما شد و سـنگ روانه‌ی سرِ, عزیز مصطفی شد و عزیز برادرم حسن حسینخانی