رجب

نام من تا همیشه مسکین است نام تو تا همیشه تسکین است من کف دست بو نکردم که فکر می‌کردم عشق شیرین است روز اول که دیدمت گفتم آن که روزم سیه کند این است از سر سفره‌ی پر از مهرت رزق اهل بهشت تامین است تو دعا می‌کنی سر سفره کار زهرا الهی آمین است علی مولا علی مولا در دایره قسمت ما نوکر مولاییم ما را ببرد تقدیر هر جا که تو انجایی گفتم که علی دارم یعنی که خدا دارم گفتند نگو اما والله تو یکتایی حق علی حق علی مع الحق علی نام من تا همیشه مسکین است قدیم حائری

جانِ جانه عید شیعیانه و خوشی فراوانه شب کامل شدنِ تموم ایمانه جانِ جانِ جانِ جانه، مهدی مولامه ماه تابانه، وقتی رو دست نبی، علی نمایانه لحظه‌ی نزول اصلِ اصلِ قرآنه جانِ جانِ جانِ جانه، مهدی مولامه کسی به غیر مرتضی خلیفه برا ما نمی‌شه اون که علی رو دوست داره سند حلال‌زادگیشه تبریک تبریک به زهرا و علی عید شیعیانه امین قدیم 

از علی میخونم سیر نمیشم سنم بالا بره پیر نمیشم من نمک گیر علی و بچه هاشم سر سفره ای نمک گیر نمیشم من قطره ای تو دریای علی ام ابرا وسوسه میکنند منو اما تبخیر نمیشم به علی دادم دلو این دل ناقابلو به خدا تو زندگی نجفش منو انداخته جلو میبینم کاسه به دست تو نجف عرفای واصلو پدر خاکه یل بی باکه با خیالش نمیپرم تا کجا ها که مرحب بعد مردنش اینو فهمیده که در افتادن با علی وحشتناکه علی مولا علی مولا هرکی میترسه که تقصیر نداره چشم و ابروش شبیه ذوالفقاره احتیاجی که به شمشیر نداره ساعات آخرم میاد کنارم وعده ی فَمَن یَمُت یَرَنیشَم لحظه ای تأخیر نداره میزنه پروندمو مُهرو من شرمندمو نجفت تنها مکانی که از ته دل میخندمو هر دفعه میرم نجف به خدا بارمو میبندمو علی طوفانه همه قرآنه چه هنرمندانه میجنگه و جانانه تنها پهلوان واقعی علی بود بقیه یا اغراقه یا افسانه علی مولا علی مولا از علی میخونم سیر نمیشم علی اکبر حائری

ذکر ابوتراب عجب مستی آور است این نام پیر میکده حوض کوثر است اول کسی که وارد جنات میشود از صنف نوکران علی دوست قنبر است رحمت به مادرم که مرامجلس تو برد این شوق نوکری اثر شیر مادر است علی مولا علی مولا... ذکر ابوتراب احسان لطفی

به سرم زده باز دوباره که بشم مست و خراب یارم بکشم قدحی ز شراب چشمان خمار نگارم پیمانه به دستم بابا از عشق تو سر مستم بابا روحِ نوره ، ذات غفوره ساقی شراب طهوره اگه میخوای خدا رو ببینی بیا نجف ببین چه جوره روح نوره ذات غفوره احسان لطفی

جنان را من بدون خاک این معبر نمیخواهم جهان را ولای این زن و شوهر نمیخواهم مرا دادند دست مرتضی زهرا بزرگم کرد به این علت بجز صدیقه من مادر نمیخواهم تا رسیدم دم ایوان نجف فهمیدم نه فقط شاه نجف شاه جهان است علی شاه جهان فصولی عطایی نیا

رفتن در خانه ی معصوم گفتن آقا آیه رو میخونیم ذلک الکتاب لاریب فیه هدی للمتقین آقا منظور از این کتاب قرآنه چیچی به ما بفهمونید که این آیه اول بقره هم نمی فهمیم تلاوت فرمودند وجود مقدس امام صادق الف لام میم ذلک اشاره به دور ذلک الکتاب الکتاب هو امیرالمومنین علی ابن ابی طالب لاریب فیه امام واجب الطاعه و هدی للمتقین شکی نیست که ایشون امام واجب طاعتا و هدایت متقین به دست امیرالمومنین علی بن ابی طالب باید بگویم یا علی هدایت به دست امیرالمومنین حجت الاسلام صدیقین 

یا محمد یا نبی الله دق الباب عرش خدا یا محمد یا نبی الله مقصود تمام انبیا یا محمد یا نبی الله ای نام تو جاری به جهان یا محمد یا نبی الله وقت ملکوتی اذان یا محمد یا نبی الله اسم تو قشنگی اذانه قلبم رو ببین پیمبرانه میدوم سمت تو کودکانه آغوش تو بازه پدرانه دلو میسپرم به دستت که محمد امینی چه نامی به به توی آسمونا محبوب تر از روی زمینی نبی الرحمه نبی الرحمه عترت و قرآن همه ایمان خاک با عشقت میشه خب انسان پیغمبر ما روشنی آفاقه باید بگیم در واقع معلم اخلاقه پیغمبر ما نور حی سبحانه مسیحای سلمانه خنده اش ختم قرآنه یا محمد یا نبی الله جهانو به سمت عشق دعوت کردی تو از مکه به دلها هجرت کردی تو حتی از دشمنت عیادت کردی شما انسانیتو وصیت کردی جلوه بخشیدی آدمییت رو سرنگون کردی جاهلیت رو دست مظلوم توی دستاته روی لب های توهم هیهاته میخونیم محمد رسول الله صبح روز ظهور ان شاءالله پیغمبر ما روشنی آفاقه باید بگیم در واقع معلم اخلاقه پیغمبر ما نور حی سبحانه مسیحای سلمانه خنده اش ختم قرآنه یا محمد یا نبی الله نماهنگ به عشق نبی عبدالرضا هلالی

میزانی که تو همین جلسه براتون گفتم داوود پیمبر از خدا خواست میزان رو ببینه مکاشفه شد براش میزان یعنی ترازو وسیله سنجش اون چیزی که برای ایشون مکاشفه شد چیزی شبیه ترازو که دو تا کفه داره هر کفه اش شرق و غرب عالم رو پر کرده این رو گذاشتن تو یکیش میخوان عمل بریزن تو یکیش هم باید سنگ بزارن موازنه پیدا بکنه حال اون سنگ چیه بماند عمل من و تو چیه بخواد پر کنه داوود علیه السلام به خدا عرض کرد خدایا چی میخواد اینو پر کنه پیغمبر فرمود من اینجا وایمیستم هرکسی میزان عملش سبک بود خود من نسبت به اون کسی که در دنیا بیشترین درود رو بر من فرستاده است میزان عملش رو سنگین میکنم میزان استاد علوی تهرانی

هر کی میگه گرفتارم گِره افتاده تو کارم به‌ کی‌ توسل‌کنم‌ میگن باب‌ الحوائج هر کی میگه مریض دارم وَخیمه حال بیمارم به‌ کی‌ توسل‌ کنم‌ میگن باب‌ الحوائج بابای امام رضا حسابی دست‌ و دل بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین هر بار درش رو کوبیدم خیلی چیزا ازش دیدم گدای موسَی‌ الکاظمم می‌گم‌ باب‌ الحوائج من که پای علم هستم هوایی حرم هستم من که حرم لازمم می‌گم باب‌ الحوائج بابای امام رضا همیشه آغوشش بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین نماهنگ آقای کاظمین حسن عطایی

عقیله العرب خاتون دنیا زینب عقیله العرب تمثال زهرا زینب عقیله العرب شمشیر مولا، خاتون دنیا تمثال زهرا زینب ستون لشکر حسین زینب امید آخر حسین زینب یگانه مظهر حسین حسین حسین حسین ای جنس صدای تامشه  علی معجزه یعنی خطبه های تو نهضت حسین رو دوشه توئه وارث علی زینب یا زینب... عقیله العرب دریای ایمان زینب عقیله العرب الگوی دوران زینب عقیله العرب ناموس یزدان دریای ایمان الگوی دوران زینب صدای دعوت حسین زینب پر از محبته حسین زینب نظام نهضت  حسین حسین ای نطق توئه سرمایه حسین منبر علی زیر پای تو حس می کنی که روی سرته سایه حسین زینب یا زینب عقیله العرب زهرا وقاری زینب عقیله العرب تو جان نثاری زینب عقیله العرب همتا نداری زهرا وقاری زینب ستون لشکرحسین زینب امید آخر حسین زینب یگانه مظهر حسین زینب زینب لا حول ولا قوه الا بالله ای شیرزن کرببلا ای شرط قدمت شده علی شامیان میگن درباری تو دختر علی خطبه میخونه یا خود علی عقیله العرب خاتون دنیا زینب حسن عطایی

اون که خوب بنده نوازی بلده دست رد هیچ وقت به سینم نزده واسه همینه که ذکر لبم همیشه موسی بن جعفر مدده چه شرافتی تو نامه کاظمه آره کظم غیظ مرام کاظمه هر کسی که دلش اهل بیتیه خیلی مدیون امام کاظمه شاید این حرفا یه جور تذکره برا اون که دل به غصه می‌سپره زشته نا امیدی واسه کسی که از سر این سفره روزی می‌خوره موسی بن جعفر مددی باب الحوائج اگه میگن خاک ما مثل طلاست آسمونمون اگه رنگ خداست یه دلیل داره آخه کشور ما ملک طلقه بابای امام رضا مما که توی خیل عاشقاش گمیم فقیرای صحن مشهد و قمییم سر هر سفره‌ایم که بشینیم کاسه لیس های سایه امام هفتمیم توی مشهد پسرش امام رضا سایه داره رو سر کشور ما قم هم از برکت بی بی معصومه شده سرپناه برای فاطمیه ها موسی بن جعفر مددی باب الحوائج نوکرای علوی رو دوست داری خادمای رضوی رو دوست داری ولی ما که تو قمیم یه جور دیگه سیدای موسوی رو دوست داری توی کاظمین برام قدم زدن یعنی پشت پا به هرچی غم زدن یا امام رضا تو صحنه پدرت چقدر می‌چسبه از تو دم زدم کی میگه تو دیر گره وا می‌کنی کی میگه امروز و فردا می‌کنی مطمئنم همین الان آقا جون کاظمین منو امضا می کنی موسی بن جعفر مددی باب الحوائج چه شرافتی تو نام کاظمه حسن عطایی 

سرفرازه دستی کـه پیش امام ما درازه درخونتون به روی همه بازه پرچم رو گنبدش چه دلنوازه بیقرارم ای نگارم با تو دیگه غم ندارم با تو ندارم غم دنیارو بادختر تو دارم زهرا رو وقتی رقیه کربلا میده معصومه کاظمینی کن مارو آقام باب الحوائج ای امیرم به پای تو مثل یک گدا میفتم از بوی صحنه تو بی هوا میفتم آخه یاد مشهد الرضا میفتم از کرمت زیر دینم مرغ باغ کاظمینم میدونم میرسه به تو صدام عمریه در این خونه گدام معصومه سفارش کرده منو باب الحوائج کربلا میخوام سرفرازه حسن عطایی

ذکرم هر شب با تاب و تب شده واسم دین و مذهب زینب زینب،زینب زینب ای بانوی خوش نصبی‌ست منصب و برم، بَه به بنتِ شاه عربی‌ست هزار مرتبه شستم دهان به مشک و گلاب هنوز نامِ تو بردن کمال بی ادبی‌ست خاتونِ دلم،قانونِ دلم تا اسم تو میاد محزونه دلم زینب زینب، زینب زینب خطبه بنما،نطق تو رسا بگو لال ای یزید یابنَ الطلقا زینب زینب ذکرم هر شب علی پورکاوه

صوت حیدری حنجره علوی خطبه خواند در مجلس یزید ابکت زن های رقاصه نشستن بگریستن مغنی ها داشتن میخوندن ساکت شدن بگریستن این تاریخ نوازنده‌ها ساکت شدن نگفت بی‌بی ساکت باشید یزیدم نگفت ساکت باشید بگریستند چهارصد نفر سران کشوری و لشکری به گریه افتادن دیدید سفرای خارجه اسلام آوردند گردنشو زدن اونجا هم بی بی هم پاشد اما چه کند ساکتش کنند امام رضا علیه السلام می‌فرماید یه میز جلو یزید بالای میز بساط شطرنج و شراب زیر میز یه تشت طلا بود روی اون تشت دستمالی بافته مصر بود خم شد کشید تشت رو جلو خودش گفت غلام چوب خیزران بیار دستمال برداشت خم شد به دندان های سیدالشهدا جلو برزگترا جلو وایستند بچه ها نبینن به کجا میزنه وچه می کنه ام این ملعون یه حرفی زد بچه‌هام فهمیدن گفت حسین شنیده بودم دندان های زیبایی داری اینقدر زن و بچه به سر و صورت زدند بی بی پاشد گریبان چاک زد گریه در بزم شراب استاد بندانی

شهریاره شهر شام ذوالفقاره در نیام بهر غم ها بی کران عمه جانم عمه جان ای کوه استقامت مقابل این هیبت و شهامت یزید کند اظهار بر ندامت شده قیامت شیر حق در ردای زنانه مرتضای زمانه نطق حق به زبانه جبل الصبر فاتحی بر شه در خیبر شام و کردی مسخر ای تجلی حیدر جبل الصبر شهریاره شهر شام سید علی مومنی

سربازه یه نگاش کرد اشکاش داره میاد داره می‌لرزه صدا زد تو کی هستی گفت من خواهرشم گفت به حق مادرت برگرد به مادرت زهرا برگرد طرف خیمه ها گفت چرا می‌خوام برم ببینم تو این گودال چه خبره گفت خانم اون منظره‌ای که اینا می‌بینن تو نمی‌تونی تماشا کنی مگه این مردم چی دارن می‌بینن گفت این مردم دارن دست و پا زدن حسینو تماشا میکنن این جون دادن حسینو تماشا میکنن یا اباعبدالله دست‌ و پا زدن حسین محمد نوروزی

بابا من یه مردم از دم اون در هیچ کدوم شمام دشمنم نیستید محبتم دارید اقلاً از اونجا تا اینجا دقایقی طول می‌کشه تا من بیام  اینجا بالای تله زینبیه که رسید همه سواره‌ها بودن بگم چه جوری گذشت از شون از زیر دل اسب‌ها خمیده خمیده اومد هی چادرشو جمع کرد و زمین خورد از زیر دل اسب ها اومد سواره ها دورند تازه رسید به پیاده‌ها یه نیزه به دست اومد جلو کجا میری اینجا میدون جنگه زن کجا میره تا نیزه رو دید گفت برگرد اینجا میدون جنگه من خواهرشم به من بگو تو این گودال چه خبره به من بگو این مردم شمشیر هاشون بالا و پایین می‌برن چرا تکبیر میگن یا اباعبدالله بگو تو این گودال چه خبره محمد نوروزی

دیدی که بین تمامی کسایی که نمی‌شناسیشون یه مرتبه یه صدا آشنا یه مرتبه یه قیافه آشنا که می‌بینی چشماتو باز میکنی بدو بدو ذوق می‌کنی الهی قربونت برم آقا افتاده بود تو گودی قتلگاه یه مرتبه یه صدا آشنا به گوشش رسید تا صدای آشنا بشنید شاه کرد با حسرت سوی خواهر نگاه خوب کردی آمدی دیگر برو تا سری دارم بیا خواهر برو دید زینبش دل برگشتن نداره آروم آروم لباش به هم خورد صدا زد زینب آتش است اینجا نسوزی چون سپند یا برو یا چشمهایت را ببند صدای آشنا محمدحسن فیضی

یه سال و نیمه شکستم یه سال و نیمه بریدم یه سال و نیمه تو خوابم فقط تو رو دیدم یه سال و نیمه شب و روز برا تو روضه میخونم یه سال و نیمه تو سایه دیگه نمیمونم به کی بگم طاقت خواهرتو بردن جلو چشای مادرم سرت رو بردن به کی بگم معجر دخترت رو بردن خداحافظ رسیده روزای آخرم خداحافظ زندگی بی برادرم یه سال و نیمه شکستم محمد ابراهیمی

دوتا از دخترای امیرالمومنین تو غارت از دنیا رفتند دق کردن میدونی چرا اینا حرف بد نشنیده بودن عمری فقط تلاوت قرآن شنیده بود اینا یا قرآن شنیدن یا روایت اینا یا امام دورشون بوده یا امام زاده شمایا وارث مدینه اند اهل بیتو توی کوچه میزدند باشه اصلا همه ما خارجی اینا با چه دینی بچه میزنند به کی میگی خارجی کریمی حیدری

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را که به ماسوا فکندی همه سایه هما را دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین به علی شناختم من به خدا قسم خدا را به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند چو علی گرفته باشد سر چشمهٔ بقا را مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را برو ای گدای مسکین در خانه علی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب که علم کند به عالم شهدای کربلا را چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان چو علی که می‌تواند که به سر برد وفا را نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را به دو چشم خون‌فشانم هله ای نسیم رحمت که ز کوی او غباری به من آر توتیا را به امید آن که شاید برسد به خاک پایت چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را چه زنم چو نای هر دم ز نوای شوق او دم که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را «همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی به پیام آشنایی بنوازد آشنا را» ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا شعرخوانی شهریار محضر امیرالمومنین

یه مصاحبه با یه بچه شیعه داریم امشب اسمتو بگو من ملقبم به عبدالزینب شغلتو بگو شغل من نوکری آل الله نام صاحب کار؟ صاحب کارم اباعبدالله عاشق شدی؟ آره عشق من حیدر کراره آقایی که توی شهر نجف یه حرم داره عشق بین المللی اعتبار هر یلی نوکریه مرتضی بهتره از هر عملی افتخارم اینه که توی سامانه ی ثبت کد ملی مو بزن میزنه شیعه ی علی ادامه مصاحبه بخش دومه در ادامه ی کلام بالا آرزوت چیه؟ آرزومه فرج انشاالله دشمنت کیه؟ هرکسی که دشمنه با مولا واسه ی کسی حاضری بمیری تو این دنیا؟؟؟ این آخه سواله؟ معلومه خب یه سه ساله میمیرم و قطعا میدونم اوج کماله حالا این آخر کار حرف اصلیمو بگم من فقط عشق علی و بچه هاشو بلدم یا علی به غیر تو از کسی دم نزدم من بهشتم اومدم میگم برا تو اومدم نماهنگ مصاحبه علی اکبر حائری

یه کسی توی مدینه نشسته بود گدایی میکرد هی میگفت انا الشقی انالذلیل انالفقیر اگر پول نداری بگو انالفقیر نگو انالشقی بازم نفهمید گفت آقا چه فرقی میکنه فرمود یه سوالی ازت میکنم فاطمه منو دوست داری یا نه گفت فدای زهرا حسینمو چه طور فدای حسنین علی رو چه طور فدای علی فرمود ذلیل اون کسیه که علی منو دوست نداشته باشه ذلیل اون کسیه که حسنین منو دوست نداشته باشه بگو من فقیرم نگو من ذلیلم ذلیل اونان که ولایت علی رو ندارن ذلیل باش اگر علی نداری استاد دانشمند

به فرزندت بگو مولای ما یک پهلوان بوده بگو در جنگ با دشمن همیشه قهرمان بوده بگو مولای ما با اینکه جنگ‌آورترین مرد است ولی با دوستان خیلی کریم و مهربان بوده همیشه روی دوشش گرم بازی بوده‌اند، آری به فرزندت بگو مولا رفیق کودکان بوده بگو مولای ما با این که حاکم بوده، هروعده غذای سفره‌اش تنهایِ تنها شیر و نان بوده بگو هر شب به شانه می‌کشیده نان و خرما را فقیران را غذا می‌داده، فکر دیگران بوده برای خادم خود می‌خریده رخت نو، اما عبای وصله‌دارش آبروبخش جهان بوده بگو وقتی پیمبر با خدا صحبت نمود آن شب صدای صحبت مولای ما در آسمان بوده شبی که مشرکان در نقشه‌ی قتل نبی بودند بگو مولای ما در خواب حتی جان‌فشان بوده به فرزندت بگو مهدی رعنایی