رجب

الان میخوام قبا رو تو تنم پاره کنم انقدر شوق دارم در معانی الاخبار شیخ صدوق در بشارت المصطفی عماد الدین طبری اگر کسی پیدا کرد بگه از رو بخونم حالتون جا میاد آقا روایتو ببینید شنید معاویه فحشش داده در شام خطبه خوند تو منبر وَأَمَّا بِنِعۡمَهِ رَبِّکَ فَحَدِّثۡ خدا فرموده نعمت ها تو بشمر منم نعمتامو میشمرم أنا أخو رسول الله وابن عمه من برادر پیغمبرم من شمشیر عقوبت دشمنان پیغمبرم ستون نصرت پیغمبرم منم که به جهنم در قیامت میگم خذی هذا و ذری هذا اینو بگیر اونو رها کن اگر کسی مرد من اذن دادم بمیره پهلوانان عرب رو من زمین زدم هر کسی در راه خدا کفر ورزید من کمرشو شکستم انا باب مدینه العلم خازن علم رسول الله من باب مدینه علمم من گنجینه دار علم پیغمبرم و وارث پیغمبرم رفته در منبر مسجد کوفه بین چند هزارنفر بعد فرمود و انا زوج البتول امیرالمومنین داره تفاخر میکنه سیده نساءالعالمین خود بس بود دیگه فاطمه التقیه النقیه الزکیه المبره المهدیه ، حبیبه حبیب الله وخیر بناته وسلالته یعنی دلش نیومد با یه انا زوج البتول کارو تمام کنه امیرالمومنین به این فاطمه مبتهجه و خداوند این فاطمه رو مادر مومنان قرار داد معرفی مولا از زبان خودش حامد کاشانی

وقتی حضرت و بغداد آوردن فرماندار بغداد اومد چشمش به امام هادی افتاد یه شخصی به نام یحیی آقا رو آورد خودشم قول داد صحیح و سالم برگردونه حالا هر چی اما اینکه فرماندار اومد ابهت حضرت گرفته بود ارادتی داشت نمی‌دونم گفت یادت باشه یحیی مراقب آقا باش یکی از فرمانده های سپاهش اومد گفت اگه یه تار مویی از سر امام هادی کم بشه زندت نمی‌ذارم آقا غریب بودی از مدینه آوردنت اما یه عده بالا خواهت در اومدن قربون اون آقایی برم... ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت نه سيد الشهدا بر جدال طاقت داشت هوا ز جور مخالف چو قيرگون گرديد عزيز فاطمه از اسب سرنگون گرديد آی نوجوانا برا شما می‌خونم طاقت دارید زمین خوردن باباتونو ببینید حالا ابی عبدالله است همچین که از رو ذوالجناح افتاد بدن تیر داره وقتی رو این خاکا غلت می‌خورد تیر تو بدن می‌شکست آقا غریب بودی مجید بنی فاطمه

تا قیام قیامت فقط همینو بگرییم یه ملعونی با جام شراب تعارف حجت خدا کرد میخوام عرض کنم مولای تو اون مجلس عمه‌هات نبودن تو اون مجلس خواهرای کوچکت نبودن آقا تو اون مجلس شراب سر پدرت جواد الائمه نبود آقا اهل و عیالت رو کسی تو اون مجلس به طناب نبسته بود اما زین العابدین جدت می فرماید اینا را به طناب ریسمان بسته بودند مرحوم آقای ذهنی می نویسه چهارصد نفر سران حکومتی و لشکری و کشوری و سفرای خارجی دو طبقه نشسته بودند زن و بچه هم وسط به طناب بسته گرسنه و تشنه کتک خورده زن‌های رقاصه می‌رقصیدند آوازخوان آواز می‌خوندن نوازنده‌ها می‌نواختند بعدم یزید شروع کرد به بی ادبی کردن تو اون مجلس عمه‌هات نبودن استاد بندانی

حضرت رو آوردن برا بی احترامی به حضرت حضرت یه روز پشت دروازه‌ها نگه داشتن حضرت رو بردن تو خرابه ها تو سرای گداها بی احترامی کنن به حضرت وقتی حضرت به شهادت رسید سامرا به هم ریخت مردم اومدن هزاران نفر در تشییع جنازه حضرت شرکت کردن قیامتی شد بیست دو سال بیشتر نداره امام هادی علیه السلام برای این جوون مردم گریه کردن میگه دیدم امام حسن عسکری پا برهنه دنبال جنازه داره می‌دوه گریبان چاک میزنه هی به سر میزنه هی به سینه میزنه خورده گرفتن از شما بعیده در شان شما نیست تعبیر از منه حضرت فرمود موسی بن عمران ببین چه کرد من چطور گریه نکنم چطور ناله نزنم می‌خوام بگم آقا جان الحمدلله مردم اومدن چه تشییع جنازه‌ای اما زینب نگاه کرد بدن برادر بی غسل و کفن روی زمین افتاده بی احترامی به حضرت مهدی سلحشور

حضرت با اون حال بردن تو مجلس ملعون وقتی رسیدن که ملعون داره شراب می‌خوره به حضرت شراب تعارف کرد مگه غم بالاتر از اینم میشه گفتند شراب و دلت ای ماه کجا رفت از مجلس بغداد سوی شام بلا رفت لب پاره شد و ناله ی زینب به هوا رفت خون از گل روح ز جان اُسرا رفت شد مجلس اغیار همان بزم خرابه وقتی که سر افتاد به دامان ربابه دلت ای ماه کجا رفت مهدی سلحشور

جای ولی الله کجا بزم شراب است یه نیمه شب اومدن ریختن تو خونه امام هادی علیه السلام تصور کن اصلاً امام نه پدره وقتی چهار تا اراذل و اوباش نیمه شب بدون اجازه بی‌ادبانه در خونتو شکوندن از بالای بام ریختن بابا تو بی‌ ادبانه از خونه بردن بیرون چه حالی پیدا میکنی صدها هزار مثل پدران ما فدای یه تار موی امام هادی بی‌ ادبانه ریختن تو خونه امام هادی میگه وقتی اومدیم دیدیم حضرت رو خاکا نشسته هیچ زیر پای حضرت نیست داره قرآن می‌خونه گریه می‌کنه حضرت با اون حال از خونه بیرون کشیدن الحمدلله زن و بچه‌اش نبودن نگاه کنن ریختن تو خونه امام هادی مهدی سلحشور

بگیر دست مرا خسته‌ام پریشانم زیر دست شما تربیت شدم یک عمر همیشه نان تو بوده به زیر دندانم دلم گرفته برایت غریب جان دادی برای مادرتان باز روضه می‌خوانم عزا عزا جگر فاطمه شرر دارد علی شدن چقدر رنج و دردسر دارد آقا را کشان کشان آوردند وارد مجلس شرابش کردن یا الله نوشتن حرومی ظرفه شرابشو به سمت پسر زهرا تعارف کرد خیلی به هم ریخت امام هادی یا امام هادی مجلس شراب بردنت خودت تنها بودی زن و بچه‌ات خونه بودن من بمیرم برا عمه شما طناب دور دستاشون بسته بودن آوردنشون بزم شراب شرابو به شما تعارف کرد اما مجلس یزید یه تشت جلوش بود سر روی تشت زهرمارشو می‌خورد ته زهرمارشو می‌ریخت رو سر اباعبدالله بازیشو با لگد زد به تخت سر از بالا افتاد یه وقت دیدن رباب دوید سرو گرفت بغل صدا زد چشماتو وا کن ببین ناموس تو کجا بردن حسین مجلس شراب خودت تنها بودی حیدر خمسه

متوکل مست بود مامورینشو فرستاد که علی بن محمد الهادی رو بیارید اونا رفتن آوردن متوکل یه پیاله شراب تعارف کرد به امام هادی علیه السلام امام فرمود گوشت و خون من با این چیزا بیگانه است متوکل گفت لااقل برای ما شعر بخون دیگه عیش مارو بهم نزن برا من شعر بخون امام هادی فرمود من شعر چندانی بلد نیستم گفت نه اینو معاف نیست شعر برای من بخون امام هادی شروع کرد اشعاری رو خوندن در بی اعتباری دنیا که الان قدرتی داری و به منصبی رسیدی خیال نکنی برات باقی میمونه گردن کشان تو تاریخ بودند برای خودشون قلعه‌ها و صخره‌ها درست کردن اما چنگال مرگ به گردنشون افتاد و الان زیر خاک خوراک کرم ها هستند امام هادی اشعاری به این مضمون خوند متوکل این پیاله شرابشو پرت کرد و شروع کرد گریه کردن و مجلس عوض شد و بعد متوکل عباسی به مامورینش گفت ایشون رو ببرید منزل با احترام یا امام هادی شما تنها رفتی تو مجلس شراب اما جدتون امام سجاد علیه السلام با عمه جانتون حضرت زینب با عمه جانتون حضرت ام کلثوم با خانواده‌اش با بچش امام باقر با ناموس خدا وارد مجلس شراب شد خاندان امام حسین یا امام هادی شما سر پدرت رو ندیدی که تو تشت طلا باشه اما امام سجاد علیه السلام با خونواده امام حسین سر مقدس امام حسین رو دیدن که تو تشت اون نانجیب یزید مشروب می‌خورد نیم خورده شرابش تو پیاله رو می‌ریخت تو همون تشتی که سر مقدس امام حسین توش بود و با چوپ به صورت امام حسین می کوبید از جام شراب تا تشت طلا استاد عالی

درختي کاشت پيغمبر علي پيوند زد آنرا حسينش گشت ميراب و شد آخر باغبان زينب فاتح شامات یا زینب یا ذلکرامات یا زینب حضرت حق با خلق تو کرده مباهات یا زینب عمه جان مدد وقار زینبه حضرت علیا مخدرات زینبه محور اصلی کائنات زینبه علت قبولی صلاه زینبه حیا زینبه شافع کل حسینیا زینبه برق چشمان علی ضیا زینبه بعده یا حسین همیشه یا زینبه قیامت زینب رشادت زینب همه حیران از کلامت زینب شجاعت زینب شهامت زینب و گفتن از تو عبادت زینب فاتح شامات یا زینب مجید رضانژاد

یا حجت ابن الحسن عسگری دلای ما رو سامرا می‌بری وقتی تو آقای همه عالمی چی بهتر از گدایی و نوکری سربازی تو راهت، سعادته جون دادن پای تو، شهادته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام ای دل من گدای سامرا باش گدای این آقای باوفا باش امام هادی حاجتت رو میده از سامرا زائر کربلا باش این آقا دریای کرامته این آقا دنیای محبته الهی به چشمت بیام  آقام آقام آقام عزیز فاطمه سلام  آقام آقام آقام دوس دارم سامرا بیام آقام حواست بهم هست مدام آقام از وقتی بردنت تو بزم شراب داری می‌سوزی توی آتیش تب دلت کجا رفته که هِی می‌خونی دلا بسوزه واسه عمه زینب یک زن با، یک لشکر، خدای من خیزران، طشت زر، خدای من نوحه‌ی دم آخرت حسین فدای جد بی‌سرت حسین حسین حسین.. گدای سامرا باش بنی فاطمه طاهری

آه و واویلا که شد موی عمه‌ام سپید بی‌برادر گشته قامتش از دم خمید کوفیان سنگش زدن خواندن او را خارجی عمه زینبم کجا این همه بی حرمتی صوت قرآن می‌رسد از فراز نیزه‌ها از لب و دندان به نی می‌چکد خون خدا می‌وزد بادی بر آن گیسوانه پر گداست خواب زینب را گرفت آن دو چشم نیمه باز در میان هلهله گشتم از عمه جدا تازیان بر من زدن کوفیانه بی‌حیا آخ دستشان سنگین بوده بر رخت سیلی زدن آه و واویلا مجید رضانژاد

پا شد عمه سادات اون خطبه رو خواند زن های رقاصه نشستن آواز خون ها به گریه نشستن نوازنده‌ها دست کشیدند یزید گفت چه کنیم منصوب به حضرت رضا علیه السلام جلوی یزید یه میز بود روی میز بساط شطرنج و شراب زیر میز تشت طلایی رو تشت دستمالی بافت مصر بود خم شد اینو کشید جلو دستمالو برداشت یا فرج الله ثُمَّ دَعا به خیزران گفت غلام چوب خیزران رو بیار خم شد بزرگترا فاطمیات جلو وایستادن بچه ها نبینن به کجا میزنن چه می‌کنه اما یزید ملعون یه کلامی گفت این بچه‌هام به سر و سینه زدن فهمیدن گفت حسین شنیده بودم دندان‌های زیبایی داشتی دست برد گریبان چاک زد خیزران در برابر زینب استاد بندانی

اولین خلیفه عباس اینهام از نسل این هاست گفت بهترین و لذیذترین غذا الان خوردم رو بدن این یحیی هیجده ساله شهیدش کردن  قبرش در افغانستانه اطرافش که  شیعه ها اربعین برن اونجا اما این یحیایی که عرض می‌کنم یحیی بن عمر بن حسن بن زید بن علی بن الحسین نوه نتیجه است ایشون ملا بود فقیه بود سن بالایی داشت خیلی موالی هم داشت قیام کرد بغدادم پر شیعه خلاف ذالک و حرکت ایشون در بغداد شهید شد تمام شیعه ها گرفتند از کوفه به بغداد یکی از کاراشون ریز کسی تند نمی‌رفت گردنشو می زدن تازیانه جدا یک مقدار سریع سرباز ها می گفتند وسط راه نرسیده به بغداد نامه از معتمد عباسی اومد که اینا آزاد یعنی با تازیانه اینا رو میزدن زنده میموندند یکی از کار های دوران امامت امام هادی علیه السلام که خلفای جور میکرد بقیه اش فکرشو بکنید در مدینه چقدر کشتن حساب کتاب نیست اما عظمت امام هادی علیه السلام آقام تو پادگان نظامی عسکریین برای اینه هرکی میرفت وارسی میکردند در رجال داریم فلانی به عنوانی که خیار می‌فروشه سوالات زیر طبقه رو سرش میذاشت میرفت ماموران بدنشو وارسی می کردند عوارضشون از خیارا میگرفتن طبق قاعده دیگری میگه تو روغن زیت انداختن ظرفی پوستی نوشته بودند پیچیدم روغن فروش رفتم امام مهر کردند جواب رو خفقان دوران امام هادی استاد بندانی

سامراء گفتی دلم بیچاره شد یا به صحرا پا گذاشت آواره شد سامرا می گی دلم گل می كنه به دو تا امام توسل میكنه سامراء بیگانه از هر شادیه سامراء قبر امام هادیه شنیدم شبونه ریختند تو خونش اومدن به هم زدن آشیونش شنیدم قبرش و كندن پیش روش كاسه ی زهرو گذاشتند روبروش شنیدم درد دلش بود بی حساب شبونه آوردنش بزم شراب بعد اون بزم شراب با سوز و درد یاد عمه زینب و حسین مدد سامرا گفتی دلم بیچاره شد مجید رضانژاد

تو آینه داری و کلام تو گهر بار در وصف تو ماندند چه گفتار و چه اشعار حقا که زلالی و نجیبی و نسب دار بر شیر ندارد اثری زوزه ی کفتار درعالم از این نکته هزاران اثر افتاد با آل علی هر که در افتاد ور افتاد بیراهه نرفتیم اگر هادی ما اوست ذکر ولی الله همان جلوه ی یا هوست چون شیشه ی عطری که به یک واسطه خوشبوست در چنته ی ما نیست به جز مرحمت دوست العبدُو ما فی یده کان لمولاه ازبرکت خورشید کند جلوه گری ماه تو آینه داری و کلام تو گهر بار مهدی سلحشور 

همه ی زندگیمو زدم به نام حیدر مولای کردگار توی میدون انگار دل میبره با تیغ ذوالفقار من ارادتم هر روز میره بالاتر مثل قیمت دلار خدا علی رو میخواد که پرچمش بالا رفت دلم همیشه واسه آقا رفت منکر علی اومد بگه خلیفه خوبه صدا زد ابوبکرو برقا رفت توی این تاریکیا پر نور زندگی از برق چشم حیدر هر کی به شیعیان خیانت بکنه طرفه با خشم حیدر مولای کردگار محمد عطایی نیا

روبرو ایوونش حقه که بی معطلی برم به قربونش کدوم عاقله ببینه نشه مجنونش دل مگه دست خودشه نباشه حیرونش از این حال و هوا یه کمی در بیا بیا دلتو پر بده بریم طرف ایوون طلا بریم نجف بریم نجف بریم نجف ببین چه جایی داریم عجب پناه با صفایی داریم برگرد و برای همه تعریف کن بگو خدایی چه آقایی داریم علی مولا مولانا علی ... عشقه به واللهه مذهبی که شعارش علی واللهه با علی باشی حرم یه مسیر کوتاهه راهی که میرسه نجف قشنگ ترین راهه دلم تنگه برا همه زائرات آقا برای حال اون شبا که میگفتیم از کربلا بریم نجف بریم نجف بریم نجف امام حسینم اونجاست بریم نجف خدا از اونجا پیداست از کربلا برگشتیم گفتیم بریم نجف حرم بابای عباس جانم به علی جانم به نجف قربان علی قربان نجف علی مولا مولانا علی نماهنگ بریم نجف سجاد محمدی

علی جان پیمبر بود و جانان پیمبرها علی آقای سلمان بود و مولای اباذرها بچرخاند خدا خورشید را دور سر ماهش به قربان رجب اردیبهشت و مهر و آذرها علی در بدو دنیا آمدن کعبه قرق کرده برایش کار دشواری نبوده فتح خیبرها دل به دریا بزنم تا بشم صید علی حتی جونمو بدم نمی‌زنم قید علی غیر مدح تو که با چیزی حظ نمی‌کنم خنده‌ی زهرا رو با دنیا عوض نمی‌کنم علی مولا مولا تا خدا خیره شد به چشمانش گفت هفت آسمان به قربانش دست حیدر سپرد سکانش خلقت آغاز شد به فرمانش پس عوالم در اختیار علیست خلقِ باقیِ خلق کار علیست هم جانه و هم جانانه علی هم دینه و هم ایمانه علی هم نماز و هم قرآنه علی تا ابد هرچه خلیفه‌است به قربان علی علی جان پیمبر بود و جانان پیمبرها علی اکبر حائری

ای بهترین خواهر دنیا شد کربلا با تو معلی زینب یعنی قوت قلب ابی عبدالله ای همه هسته اباالفضل دل به تو بسته اباالفضل چی بگم حقش ادا شه وقتی رکابه زینبه دست اباالفضل جملات زینبه حملات زینب کلمات مهلکش ادوات زینب حرم با هیبتش تا ابد پابرجاست ای بهترین خواهر دنیا روح الله رحیمیان

ای مردم مردم لازم نداره مستی باده و خم من مست این دو بار گاهم اول زینبیه دومی هم قم سرمایم محبت دو زینبه این ثروث قوت قلب مومنه از این دو مخدره جدا بشم این اصلا محاله غیر ممکنه معصومه آینه زینبه که اسم صحنش شد صحن آینه قلبم دخیله به دوتا جلیله هم زینبیه هم قم بی بدیله بعد از وفاتت بنویس رو قبرم کلب سرای معصومه و عقیله ای دنیا دنیا دو تا بارگاه داره بی بی زهرا اول صحنه کریمه در قم دومی دمشق که میریم ایشاالله دور زینب اومدن حرومیا گویا نشنیدن ز خشم شیعیان موکب میزنم دم زینبیه بازم با رخصت صاحب الزمان بازم با سینه زنا دم میگیریم یا زینب تو حرم رقیه جان آل امیه میشه عهده گریه شیعه به تیغه زینب داره تکیه تو خون ماها راه فتح شامات این ارث شیعه است از زینب و رقیه سرمایم محبت دو زینبه روح الله رحیمیان

خواهر بمیره یادم میاد تقدیرمو گریم میگیره یک سال و نیمه زینب توی مقتل اسیره سه ساعت تو رو من رو چهل روز دو تا مونو هرکی رسید زد طناب دستامو گرفتو منو رو خاکا هی کشید زد آه اخی تو رو کشتند توی قتلگاه آه اخی من شدم کشته صد نگاه آه بیا بگم از رسم یهودیا... آه خدا نامحرم منو زد صدا آه حسین آه حسین مردم ز گریه این هاشمیات و چه به حال امیه یک سال و نیمه تو گوشمه جیغ رقیه سه ساعت تو ولی من چهل روز تو سرنیزه من پشت نیزه شبیه تو این خواهرت رو دیدی صد دفعه کشته نیزه آه کشید تو رو یک نفر تو قتلگاه کشید آه کشید ولی خواهرت رو یک سپاه کشید داد زدم شنیدی چقدر تو رو صدا زدم داد زدم خودمو جلوی بچه‌ها زدم آه حسین آه حسین خواهر بمیره روح الله رحیمیان

به جان زهرا هرکه هرچی می‌خواد بگه اگه من بخوام برای این روزای حرم حضرت زینب روضه بخونم دوباره این شعره انگار گل کرده چی میگه این روزا عمه زینب دوباره به حسینش سایه روی سرم چه کنم دوباره عمه جان داره میگه حسین چه کنم بنی امیه برگشته سایه روی سرم چه کنم با آتیشه جیگرم چه کنم یه زن تنها با حرم چه کنم بگو حرم رقیه ات چه کنم دوباره دخترتو دوره کردن دوباره گیر لاابالی ها افتاده دوباره با کفش تو حرمش میان دوباره بهش جسارت می‌کنن عمه فریاد کشید موی منو باز کشید بابا اون که سر برید ازت سر من داد کشید موی منو باز کشید سیدرضا تحویلدار

هی به زینب میگفت مادر جان خیلی تو شهر پیچیده این حرفا من میگم دروغه چی مادر شنیدم دست زین العابدین و تو بستی دست رقیه رو تو بستی دست ام کلثوم تو بستی دست رباب تو بستی  واویلا واویلا زینب من بیا بگو دروغه اینکه میگن حرمله دستاتو بست زینب من بیا بگو دروغه علی پورکاوه

زینب زینب شکوه بی پایان الهه ی عرفان عقیله ی دوران زینب زینب ای علوی سیرت کوفه به تسخیرت شام زمین گیرت آیه ی نوری در کتاب حسین ای الهه ی عشق ای خراب حسین غیر از این نتوان شرح حالت گفت خلقت زینب من تراب حسین به به صولت و فصاحت تو به به هیبت و متانت تو کوفه را چنان به هم زده ای در عجب مانده ز جرئت تو زینب زینب  تجلی زهرا منزلتت والا سفیر عاشورا زینب زینب پای حسین ماندی دشمن حق راندی محقرش خواندی زینب ای نور ، آفتاب حسین ای علمدار انقلاب حسین وصف تو تنها این دو خط جمله است خلقت زینب ز تراب حسین تیغ خطبه های تو هنرت لشکری رانده شد از تشرت شام و کوفه را چو‌ لرزاندی زنده شد یاد علی پدرت زینب زینب شکوه بی پایان حسن عطایی

فریاد بلند استقامت زینب فرمانده لشکر شرافت زینب در وصف عقیله گفت عباس علی والله قسم خدای غیرت زینب زینب زینب زینب زینب.. در کاخ ستم زنی مقدس آمد انگار دوباره فاطمه پس آمد با خطبه زینب همه حیران گفتند والله که حیدر مؤنث آمد زینب زینب زینب زینب... فریاد بلند استقامت زینب حسن عطایی