رجب

انعکاس وجه مولا یا عقیله یا عصمت الله سایه‌ بانت شخص عباس پرچم تو همیشه بالاست سوره‌ی مریمی هم سوره‌ی کوثر زینب فارغ التحصیل دانشگاه مادر زینب حلما عقیله والا عقیله أَعلاء عقیله دنیا عقیله عُقبی عقیله زهرا عقیله دریا عقیله صحرا عقیله یکتا عقیله زیر پاهات بهشته معلوم قلم عاجز به وصف خانوم یک تنه هست کل پنج تن ای نبوت به شأن هر زن أَشهد أَنَّ علی پیغام راه زینب است بیرق اسلام از چادر سیاه زینب است مدح تو بر لب ای حق مطلب سِیِّده زینب ما فوق نوری کوه غروری خیلی صبوری روح عبادات شوق مناجات حلما عقیله حسن عطایی

عمر زینب سر شد انگاری محشر شد وقتی افتادی تو ضربه ها بیشتر شد لب تشنه بی حالی بی کس و تنها وسط جنجالی زخمیِ زخمی ته یه گودالی یارالی یارالی آه تنها بودی عصر عاشورا آه لب تشنه کشتنت ای آقا حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. تنهای تنهایی لبریز غم هایی پاشو از رو خاکا زیر دست و پایی غارت کردن بردن داداش حسین غریب گیرت آوردن اهل حرم شبیه گل پژمردن پژمردن پژمردن ای مقطع الاعضای زینب ای علت غصه های زینب حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. عمر زینب سر شد حسن عطایی

دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید او هم شبیه زینب کبری قدش خمید دق کرد تا به او این خبر سخت می رسید آن بی حیای پست وسط مجلس یزید با دست اشاره کرد... حسین.... دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید حسن خلج

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم روبرو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم آب به خیمه نرسید فدای سرت حسین قامتش خمید فدای سرت از تو خبر دارم با دستای خونی زهرا وساطت کرد تو میدون بمونی تو که پیرم کردی ای پناه من زمین گیرم کردی ای سپاه من پیر شده برادرت فدای سرت خونه چشم خواهرت فدای سرت علی العباس واویلا حسین تنهاست واویلا حرم گریه کن نداره کریمی عرب خالقی

من شب آخرم هست حالم اصلا خوب نیست حالم بده نمیدونم کی الان تو حرم زینبه حالم بده نمیدونم کی الان تو حرم رقیه است چقدر این بچه ها جون دادن اون روز که بچه ها احساس خطر کردن یه پرچم اون بالا زدن گفتن کلنا عباسک یا زینب بی بی جان نکنه دوباره اسیر بشی خانومم کی الان تو حرم حضرت زینبه محمد نوروزی

زینب و یه مشت حرامی زینب و مردای شامی زینب و دستای بسته زینب و یه دشت جنازه زینب و نعل های تازه زینب و یه گوش پاره زینب و یاس و شراره زینب و خار مغیلان زینب و اشک یتیمان زینب و راس شهیدان زینب و قاری قران زینب و پای پیاده زینب و کنج خرابه زینب و دل شکستش زینب و دست های بستش زینب و سر شکستش زینب و پاهای خستش زینب و یه مشت حرامی زینب و سنگ های شامی زینب و اشک و شکوفه زینب و زندان کوفه زینب و یه عده دشمن زینب و کبودی تن زینب و یه راس خونی زینب و تنور خولی زینب و عطر گل یاس زینب و چشمای عباس زینب و درد یه لاله زینب و داغ سه ساله زینب و یه مشت حرامی عبدالرضا هلالی

میگه وقتی بی بی ازدواج کرد عرب رسم داشته تا خود عروس نمی‌گفته دیگه نمی‌رفتن دیدنش گفتن بزار زن و شوهر راحت بشن میگه رفتم خونه زینب کبری دیدم بی‌بی این دستشونو گذاشتن رو زانوش از حال رفته به عبدالله جعفر گفتم چیشده گفت نمیدونم هر چی میگم اصلا نه صحبت می‌کنه گفتم خانم چی شده فرمود سه روز حسینمو ندیدم در یه نقلی دیدم وقتی زینب کبری رو تو گهواره می‌ذاشتن اون موقع فاطمه زهرا میگه به پیغمبر عرضه کرد که بابا یه چیز عجیبی از این دخترم زینب دیدم میگه چی میگه همین که تو گهواره خوابیده اگر حسین از جا بلند شه بخواد بره راست یا چپ از تو گهواره با چشم دنبالش میکنه وای از عصر عاشورا گفتم بی بی من میرم حسینو صدا می‌زنم من میرم حسینو صدا می‌زنم گفت اومدم به امام حسین گفتم اگه میخوای خواهرتو زنده دریابی آقا عجله کن میگه حضرت عباشو تو راه مستقیم می‌کرد رو شونه میگه وقتی رسیدن دیدن که بی بی از حال رفته به عبدالله جعفر گفتن گفت نه آقا خوب الحمدالله خوابیده وقتی شنید که شما میاید چون سه شب بود نخوابیده بود خوابش برد فرمود عبدالله حسین اومد منو بیدار کنی معطلم نکنی دیدم یه آفتابی افتاده رو صورت زینب کبری از پنجره دستاشو آورد بالا مقابل صورت یک ساعتی حضرت عباشونو دستشونو اینجوری حائل کرده بودن که نور آفتاب نزنه وقتی میگه خواهرش بلند شه این دست امام حسین رو گرفت دید داغ شده ببین فاضل بسطامی نوشته میگه نگاه کرد تو صورت امام حسین گفت جبران کنم انشالله حسین جان عشق بی‌پایان حضرت زینب به امام حسین سید علی صادقی 

عالمی در عجبه وقار و این جذبه قشنگ ترین لقبش عقیله العربه نفحه باد صبا ادیب الادبا خلاصه در زینب تمام ال عبا زبان قاصر در ثنای زینب حسین محتاج دعای زینب علیه ثانیه که به یک ثانیه شر کافر رو کند عقیله العرب به بلا مقتدر به چهل روز چهل در خیبر رو کند عقیله العرب نبی مرتب گفت علی به مذهب گفت خدا توی قران به مدح زینب گفت قال الله فاصبر استعینوا باالصبر و تواصوا باالحق و تواصوا باالصبر پناه ارباب شونه زینب کربلا یعنی خونه زینب به خدا کامله که همه مقتله غم مرثیه عقیله العرب در جنت ببین زده خوش اومدین به حسینیه عقیله العرب عالمی در عجبه محمد عطایی نیا

روایت داریم که این حدیث که امام سجاد فرمودند در طول مسیر شام و مصائب اسارت و گرفتاری‌ها تهجد و نافله شب زینب کبری هیچ وقت قطع نشد عبادت از فضائل حضرت زینبه اینا مراتب پایینی است برای شخصیت او این چیزیست که مردم می‌بینند یعنی وقتی زینب کبری شام غریبان ایستاده نماز شب می‌خونه تو روزی که این همه مصیبت و داغ دیده فرزندان و برادران اهل بیتو به چشم دیده و عزیزانش رو وقتی در منازلی که میرن برای اسارت یا در زندانی که در کوفه بودند وقتی ایشون نماز می‌خونه زندانبانم می‌بینه وقتی تو بیابون ایشون داره نماز شب می‌خونه دوست و دشمن می‌بینند که بله نیمه شبه و یک خانمی حالا درسته در حجابه در پوشش ولی داره نماز می‌خونه اما آیا این افرادی که دارن تماشا می‌کنن همشون از دوست و دشمن همشون می‌تونن مراتب علمی او رو ارزیابی کنند نه کار امیرالمومنینه این کار حسنین سلام الله علیهاست این کار زین العابدین و امام باقره اونها درک می کنند یکی از فضائل حضرت زینب شهاب مرادی

پرچمت گر سرنگون شد من نگه میدارمش غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است خون به سرما جاری نمی شد اگه زینب نبود اربعین کسی راهی نمی شد اگه زینب نبود شیر زن کربلا به کوفه چون جای علی نشست عالم از اون خواسته چشم جهان باز کرد کاخ ستم رو بست ای فراتر از غمه زینب عالمه بی معلمه زینب خواهر شاهانه زینب اربعین کسی راهی نمی شد زینب نبود امیرحسین حضرتی

سلام الله علیک یا کعبة الرزایا، قبلة البرایا نوحه کربلا یا جَبَلُ الصّبر نازم به آن زنی که علمدار شام بود مصداق ذوالفقار علی در نیام بود رحمت به شیر مادر آن شاعری که گفت زینب اگر نبود امامت تمام بور زِ مدحش جهان می‌لرزد عدو بی امان می‌لرزد چنان اُسکُتو می‌گوید زمین و زمان می‌لرزد سلام الله علیک یا کعبه الرزایا محمد عطایی نیا

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی معجری از ذهن عالم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظ معجرت ابالفضل ای وارث معجرت رقیه یک حیدر و پهلوون خیبر یک زینب و یک بنی امیه الله الله تبارک الله   به خطابت زینبو به جلالت زینبو به قدر و شوکت زینبو استقامت زینبو به قد قیامت زینبو به نجابت زینبو و به ساحت زینبو ذکر اجابت زینبو بعد کربلا همه دیدن امامت زینبو زینب زینب زینب زینب   ای مهار ناقه ات در دست سکاندار عرش ای رکاب محملت پای ابالفضل علی کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود ای علمدار قیام جای ابالفضل علی ای حافظ پرچم ابالفضل ای وارث خطبه های حیدر عالم همه مبهوت که آمد از محمل تو صدای حیدر الله الله تبارک الله   به جناب زینبو به رکاب زینبو نور حجاب زینبو انقلاب زینبو فن خطاب زینبو به فضائل زینبو زنِ کامله زینبو عامل و عادله زینبو عاقل و قابلِ زینبو منبر محملِ زینبو ابن مرجانه زمین خورده مقابل زینبو زینب زینب زینب زینب چون‌ که خورشید به پوشاندن او مامور بود وحید شکری

پا منبر زینب همه می‌پرسیدن علیه یا ذوالفقارشه خطبه تموم شد آخرش نفهمیدن علیه یا ذوالفقارشه یه زنه، اون که تا خطبه خوند دهنِ، یک جماعت واموند یه تشر، زد تو مجلس غوغا کرد یه تنه، برگه رو برگردوند ای روح شعائر، حلماء و صابر اسد المنابر، زینب زینب زینب ای فخر المفاخر، زهرا مظاهر علیِ معاصر، زینب زینب زینب شام و جمل کرد آخه زینب وارثِ حسنه و اقتدارشه حیرونه عزرائیل تو اوج حادثه علیه یا ذوالفقارشه دو سه خط، خطبه خونده بر لب نُفِخت، اُسکتوا مِن زینب خودشه، حیدر کرار اومد به غلط، کردن افتاد مرحب اوج اقتداره، همتا نداره خود ذوالفقاره، زینب زینب زینب او با یک اشاره، می‌ره دمارِ فتنه رو در می‌آره، زینب زینب زینب پا منبر زینب همه می‌ پرسیدن روح الله رحیمیان

غم زینب است در بارگاه قدس مَحرم زینب است احیاگر عیسی ابن مریم زینب است زهراترین اولاد آدم زینب است عشق مجسم زینب است حافظ پرچم زینب است خاتون عالم زینب است نور مُحرم زینب است جبل الصبر کربلا کوه مستحکم زینب است کاف و ها و یا عین و صاد آیه‌ی محکم زینب است مدعی هرگز مزن بیهوده لاف عاشقی این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است

خلیفه گفتی رضی الله و برا سقیفه گفتی جدی گفتی یا بازم لطیفه گفتی یاللعجب یا للعجب عفیفه گفتی ام مومنین به اون ضعیفه گفتی جدی گفتتی یا بازم لطیفه گفتی یا للعجب یاللعجب خنده داره ولی حقیقت اینکه اون خلیفه یه دروغی پا به فرار بود حتی که گفت من مسلمان شده ام حقه بازی بود عقیده اش نبود فقط شعار بود بز کوهی کجا شیر خیبر کجا پایه غضوها فقط امضایه تیغ ذولفقار بود خلیفه گفتی مهدی رعنایی

شب معراج تو از اسب  تندتر رفتی به ملاقات علی ساقی کوثر رفتی آمدی امر نمایی  که امیرم ولی الله و مولای غدیر است اوج فتنه بشود باز بصیر است صاحب تیغ دو دم شیر دلیر است چه بلایی به سر اهل هنر آورده ذوالفقارش که دمار از همه در آورده شب معراج مهدی رعنایی

بیزارم از خلیفه ای که حب به حیدر نداشت چون باباش اعتقادی به نجابت همسر نداشت بیزارم از موذنی که اسم علی رو نبرد بیزارم از شهری که اذون بی علی رو گفت فرمانبر مثل مالک سربردار مثل تمار از این اذون ناثواب وغلط از این نماز کال دست برد بیزارم از خلیفه ای محمدرضا نوشه ور

پيش گهواره ي خورشيد، قمرها جمع اند ملك و حور و پري، جن و بشرها جمع اند بعد تو شايد و امّا و اگرها جمع اند جلوي بت كده ها باز تبرها جمع اند ماه و خورشيد و فلك مژده به عالم دادند لات و عُزّي و هَبَل، سجده كنان افتادند يوسف مكّه شدي بس كه جمالت زيباست چه قدَر اي پسر آمنه، خالت زيباست رحمت واسعه اي، خلق و خصالت زيباست چه كسي گفته كه زشت است بلالت زيباست اي كه در دلبري از ما يد طولي داري آن چه خوبان همه دارند تو یکجا داري پیش گهواره خورشید مهدی رعنایی

با لعنِ بر قاتلای فاطمه خدا گناهای من رو می‌‌بخشه این شبا ذکرِ لبِ من دعایِ لَعَنَ‌اللهُ صنمی قریشه واعتَصِموا به حَبلِ‌اللهِ جمیعا داره یه نکته‌ی فوق‌العاده جالب رحمتِ مدّنظر خدا یعنی عنایت علی ابن ابی‌طالب صدهزار بار لعنت به بانیان بدعت به خلیفه‌ای که زد به رسولَ‌الله تهمت شیعه غیرت داره، آره برائت داره از کسی که مادرش رو کشته نفرت داره لعنتُ‌الله علی مَن عاداکَ یا علی... لعنتِ بر قاتلای فاطمه ذکر ملائکه میون عرشه دعایی که می‌خوننش انبیاء لَعَنَ‌الله صنمی قریشه واعتَصِموا به حَبلِ‌اللهِ جمیعا یعنی که وحدت حول محور حیدر لعنت به اونی که بعد رسول‌الله رفته نشسته روی منبر حیدر خدا منعش کرده، مصطفی لعنش کرده حتی سنگ و شن و ریگ صحرا لعنش کرده میگه مومن لعنت، میگه موذّن لعنت به خلیفه‌ای شد قاتل محسن لعنت لَعَن علی عَدُوِّکَ یا علی لعن بر قاتلای فاطمه محمدرضا نوشه ور

سامونم علیه درمون علیه من خونم تو نجفو صابخونم علیه اونکه رزقمو داد میدونم علیه من جونم علیه آخرش خونوادگی نجف میریم واسه زندگی توی نجف میتونی بگی خدا همینجاست نجف و اشک و خاطره اذان صبحش چه محشره حتی جنازم نجف بره برام یه رویاست شرف عالم از شرف علیه طرف حق باش آخه حق طرف علیه همه جا رو گشتم آخرش فهمیدم ته دنیا کنج صحن نجف علیه سامونم علیه محمدرضا نوشه ور

اهل نجف بودن افتخاریه نجف هواش این شب‌ها بهاریه دفعه‌ی اول که ایوونو دیدُم یه لحظه حس کردم قلبُم میگه که چشم و دلُم روشن این چه یاریه... ماه منیره، فقط علی امیره... سی خنده‌ی زهراست اگه می‌رُم نجف فقط علی مولاست می‌خونُم هر طرف لعن می‌کنُم امشو به سه‌تا بی‌شرف علی جانِ جانِ جانه اعتقاد شیعیانه علی رهبر جهانه دلبر دلُم، ماه کاملُم رایةُ الهدی، عین و لام و یاء شیر هر مصاف، عین و شین و قاف شاه کائنات، جونُم به فدات چشم و دلُم روشن این چه یاریه... اهل نجف بودن افتخاریه محمدرضا نوشه ور

امشب عشقم کشیده سری به میخونه زنم آتش عشق تو رو بر دل دیوونه زنم نرگس مست تو رو دیدم و دیوونه شدم ندیدی نمیدونی دیدم و دیوونه شدم مستم امشب در میخونه حیدر می زنم گر درو وا نکنه هی درو هی در می زنم علی علی علی علی علی علی دانلود دیدم و دیوونه شدم سید جواد ذاکر

تنها زینب بین صحرا زینب تنها زینب بین اعدا زینب زنی از تیره سادات زنی بالا تر از آیات که بر دروازه ساعات میان عده ای الوات معذب شد خدا زینب دمه دروازه ساعات غم در جان او حل شد معطل شد تنها زینب بین صحرا زینب محسن عرب خالقی

می‌دانید که من کیستم پای دینِ خدا بایستم اگر یزید را ادب نکنم من دختر مرتضی علی نیستم راه حق اراده می‌خواهد یعنی با اراده می‌میرم بر نِی ایستاده خون خدا من هم ایستاده می‌میرم جلیله‌ام، بت بزرگ را خودم می‌شکنم خلیله‌ام، بعدِ علمدار، علمدارِ این قبیله‌ام من عقیله‌ام، من عقیله‌ام... شیرم دختر شیرم با گرگانِ شام درگیرم از حلقومِ پسرِ معاویه حق علی را پس می‌گیرم من که در کاخ عُبِیدالله دشمن را بی‌ آبرو کردم کاخ سبز اموی‌ها را با یک خطبه زیر و رو کردم فاضله‌ام، کمال در ولایت علی بوَد کامله‌ام، یک تنه سینه‌سپرِ تمامی قافله‌ام من عاقله‌ام من عقیله‌ام من عقیله‌ام... من کیستم محسن عرب خالقی

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی‌معجری از ذهن عالَم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظِ معجرت اباالفضل ای وارثِ معجرت رقیه یک حیدر و پهلوونِ خیبر یک زینب و یک بنی‌امیّه الله الله تبارک‌الله به خطابتِ زینب و به جلالتِ زینب و به قدر و شوکت زینب و استقامت زینب و به قد قیامت زینب و به نجابت زینب و و به ساحت زینب و کوه صلابت زینب و عرش ما رؤیتِ زینب و ذکر اجابت زینب و بعد کربلا همه دیدن امامتِ زینبو ای مهارِ ناقه‌ات در دست سکّان‌دارِ عرش ای رکابِ مَحملت پای اباالفضلِ علی کربلا در کربلا می‌مانْد اگر زینب نبود ای علمدارِ قیام، جای اباالفضلِ علی ای حافظِ پرچمِ اباالفضل ای وارثِ خطبه‌های حیدر عالَم همه مبهوت که آمد از مَحملِ تو صدای حیدر الله الله تبارک‌الله... به جناب زینب و به رکاب زینب و نورِ حجاب زینب و به انقلاب زینب و فنِّ خطاب زینب و به فضائل زینب و زن کامله زینب و عامل و عادله زینب و عاقل و قابله زینب و منبرِ محملِ زینب و ابن مرجانه زمین خورده مقابلِ زینب و زینب زینب، زینب زینب زینب و بی معجری علی اکبر حائری