گلچین مولودی ولادت امیرالمومنین علی علیه السلام

ساقی! مِی ای بده که مرا زیر و رو کند بویش ز دور، کارِ هزاران سبو کند داند خدا که خوردن این می چه می کند جامیکه مست می شود، آن کس که بو کند جامی بده به یادِ رخ مرتضی علی جامیکه زخمهای نهان را رفو کند خندد خرد به عقل کسیکاین چنین می ای بگذارد و شراب بهشت آرزو کند زین مِی نخورده، پاک نگشت و نمی شود صدبار دل به زمزم اگر شستشو کند دنیا علی نداشت اگر آبرو نداشت دنیا مدام شُکر چنین آبرو کند خلقت به روی دست، علی را گرفت و گفت دست کسی نظیرش اگر هست رو کند با کوثرم چه کار! مرا ساقی اش بس است دل با چه رو از او طلب غیر از او کند با زاهدیکه خواهشِ کوثر کند، بگو بگذارد این تیمّم و قصد وضو کند ساقی می بده محمدحسین پویانفر

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب آقا جانمون علی ابن ابی طالب الحمد لله صابر خراسانی

احمد به خدا غیر علی یار نمیخواست پیغمبر ما همسفر غار نمیخواست رفتند به بیراهه و خوردند به بن بست تا بوده علی بوده و تا هست علی هست ای شیر کردگار صاحب ذوالفقار از هوهوی دمت دشمن شد تار و مار یا مولا یا علی **** ما را سر بحث و جدل و قائله ای نیست مابین خداوند و علی فاصله ای نیست چرخیدن یک عده به دور و بر کعبه بی حب علی جز عمل باطله ای نیست اعلا حضرت علی والا قدرت علی ما با تو میدهیم دست بیعت علی یا مولا یا علی احمد به خدا محمدحسین پویانفر

یا علی شوف شوف شوف الشیعه شاه مردان ای شیر غران حیدر ذوالفقار تو کرده طوفان حیدر تا تو آقا پا میزاری تو میدون ذکر عرش و فرش میشه ای جان حیدر گوش جان بگشا و بشنو از امیر کردگار لافتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار عمریه مست از این می نایابم کربلایی شد این دل بی تابم اهل عالم من اگه خوبم یا بد هر چه هستم باز نوکر اربابم من اگر جاهل گمراهم اگر شیخ طریق قبله ام روی حسین است و همینم دین است بوده پیش از گل من سر خوش نامش دل من مستی ما به حقیقت ز می دیرین است ذکر لبم دمادم اینه آقا الحمد الله الذی هدانا الی حسین ابن علی مولانا یا حسین شوف شوف شوف الشیعه شکر لله شد حب تو تقدیرم با ولای تو داده مادر شیرم زنده هستم با شور شیرین تو من بدون این عاشقی میمیرم تو مپندار که از عشق تو دل بر گیرم ترک روی تو کنم دلبر دیگر گیرم بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم ذکر لبم دمادم اینه آقا الحمد لله الذی هدانا الی حسین ابن علی مولا یا حسین شوف شوف شوف الشیعه یا علی شوف محمدحسین پویانفر

ممنون از ایل و تباری که تو داری از لطف بیش از انتظاری که تو داری ما دست و پا گیریم اگر تو دست گیری ما معتبر از اعتباری که تو داری خشم تو را مرحب به لکنت گفت وقتی ابرو گره زد ذوالفقاری که تو داری حیثیت هر منکری زیر سؤال است روی حسابِ بی مزاری که تو داری هر کس تو را دارد چرا باید بترسد مثل تو تنها از خدا باید بترسد تو رفتی و با کوفه در افتاد زینب بعد از تو جانش در خطر افتاد زینب انگار باید بچه های تو بیفتند هر وقت در بین گذر افتاد زینب گفت اُسکُتوا و خطبه ی غرّا بیان کرد حتی خودش یاد پدر افتاد زینب زیب که بیهوده نمی افتاد از پا از نیزه سر افتاد اگر افتاد زینب یک عمر سعی ات بر حجابِ دخترت بود اما تو رفتی و دگر افتاد زینب میخواستی چشم کسی بر او نیفتد برگَرد زینب را ببر افتاد زینب پشت در و دروازه که فرقی ندارد مانند زهرا پشت در افتاد زینب از سر گذشتند و اسیر سر گذشتند بعد از پسرها دخترانت در گذشتند ممنونم از صابر خراسانی

بارون نجف / رویایِ منه ایوون نجف / دنیای منه حیدر، حیدر، علی مدد ها علیٌ بشرٌ کیف بشر ربهُ فیهِ تجلیٰ و ظَهَر فلکٌ فی فلکٌ فیه نجوم صدفٌ فی صدٌف فیه دُرَّر مانده عالم همه در حیرت تو که بشر میشود اینگونه مگر !!!؟ خاک نعلین علی در و گُهر در دل شیعه ی خود کرده نظر مشعل نور رخش شمس و قمر ها علیٌ بشرٌ کیف بشر ربهُ فیهِ تجلیٰ و ظَهَر فلکٌ فی فلکٌ فیه نجوم صدفٌ فی صدٌف فیه دُرَّر مانده عالم همه در حیرت تو که بشر میشود اینگونه مگر بارون نجف محمود کریمی

بی روی علی شعر من آرایه ندارد بی اذن علی، نطق، درونمایه ندارد بی نام علی قرآن یک آیه ندارد بی حب علی دین بخدا پایه ندارد عمری پدرم گفت که فرزند خلف باش یعنی که فقط بنده ی سلطان نجف باش یاسین رخ و رحمان دل و توحید مقام است با حکم غدیر آمده، پس کار تمام است "سلطان جهانش به چنین روز غلام است" ذکر لب مولا صلوات است و سلام است هم شان علی کیست؟ اگر هست بیاید! بالاتر از این دست محال است بیاید هم جاذبه هم دافعه دارد، به تعادل توصیف گر روی گل او شده بلبل نقل است که شاعر شده حافظ به توسل "لاحول و لاقوه الا بتغزل" ایجاز رباعی ست، بلندای قصیده ست از دفتر اشعار خدا، بیت گزیده ست خورشید شده آینه گردان جمالش خوردند ملایک همگی غبطه به حالش گشتم، به خدا نیست کسی مثل و مثالش میراث محمد، صلواتی ست که آلش کس نیست به جز فاطمه و حیدر و اولاد با آل علی هرکه در افتاد بر افتاد تاریخ عرب، فاتح خیبرشکن اش خواند "او" بود که پیغمبر اسلام، "من"اش خواند صدآیه ی نازل نشده از دهنش خواند استاد سخن،فاطمه، صاحب سخن اش خواند کو آنکه قدم جای قدومش بگذارد جز او احدی خطبه ی بی نقطه ندارد برده ست خدا نام از او داخل انجیل موسی به لبش نادعلی داشت لب نیل داده ست به فرمان علی گوش، ابابیل پیغامبری را علی آموخت به جبریل بی روی علی صابر خراسانی این ها همگی هیچ، بگو معجزه اش چیست اعجاز علی اینکه کسی مثل علی نیست عدل علوی دست عقیل است در آتش گیرم بزند دشمن او پشت در آتش لطفش به گنهکار چون آبی ست بر آتش شاعر! نزند دست بر این شعر تر، آتش در آتش سوزنده و بی سایه ی محشر بر چادر زهرا متوسل شو و بگذر عشق علی و فاطمه تکرار ندارد جز فاطمه عالم گل بی خار ندارد جز با در این خانه، گدا کار ندارد این خانه دری دارد و دیوار ندارد در کوچه ی باریک علی آه...چه ها شد هر بار گدا حاجتی آورد، روا شد بی روی علی صابر خراسانی

ای وجه خدا علی شاه لا فتی علی ای شیر خدا علی شمشیرخدا علی لا عشقو الا حسین لامولا الی علی مردرو زنده میکنه عیسی فقط با دم علی ای وجه خدا علی کربلایی ملا محمد فصولی

خوش به حال هر کسی که این روزا توی ایوون طلات مشرفه دعای فاطمه پشت سرشه دست هر کسی که دُرِّ نجفه حی علی خیر العمل یعنی ولای مرتضی روزی عالم میرسه از خاک پای مرتضی تا دم آخرم علی نام تو میبرم علی من و سپردن به تو پدر و مادرم علی یا علی مولا علی **** بین هر چی غصه توی عالمه غم تو فقط برام مقدسه روزی که همه منو رها کنن فقط عشق تو به دادم میرسه سلام میدم تا بشنوم جوابشو از سوی تو کاشکی دم مردن سرم باشه سر زانوی تو ذکر همیشم حسین تو رگ و ریشم حسین تربت کربلای تو همیشه پیشمه حسین به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام به تو از دور سلام به حسین از طرف وصله ناجور سلام عشق یعنی به تو رسیدن یعنی نفس کشیدن تو خاک سرزمینت عشق یعنی تموم سالو همیشه بی قرارم برای اربعینت آقای من زندگیمو دستت دادم تو این مسیر افتادم ای عشق مادر زادم حسین خوش به حالشون کربلایی محمد حسین پویانفر

خدا نوشت از او خالی است دنیایم کجاست آینهای تا کند تماشایم برای خلوت خود دوست، دوست می خواھم در این ھزاره غم چاره اوست می خواھم که خمره خمره ایجاد را به کاسه کنم خودم خدایی خود را در او خلاصه کنم میآفرینمش اینسان به خود اشاره کنم به ھر چه مینگرم خویش را نظاره کنم به قصد خلقت عالم قلم گرفت آنگاه گذاشت نقطه باء را و گفت بسمالله به نقطه خیره شد و چیز دیگری ننوشت بر آن تکامل بی حد فراتری ننوشت به نقطه خیره شد و نقطه جان گرفت از او در این معاشقه کمکم زبان گرفت از او به نقطه گفت که تو جوھر صدای منی خوشا به حال من آری که تو برای منی به نقطه گفت که ای آرزوی غائب من خوش آمدی به من ای مظھرالعجایب من به نقطه خیره شد و گفت این چقدر من است به نقطه گفت که ھنگامه علی شدن است بسنده کرد به یک نقطه از علی فرمود که این ھم از سر عالم زیاد خواھد بود سلیقه داشته آری، سلیقه داشته است خدا تخلص خود را علی گذاشته است خدا به خلقت ایجاز خویش مایل شد تمام گستره کائنات ساحل شد خدا به حوصله برداشت مشتی از آن گل جمال شکل گرفت و کمال کامل شد نیافرید خدا چیز دیگری گویا خدا نوشت حمید رضا برقعی

ای وجه خدا علی شاه لا فتی علی ای شیر خدا علی شمشیر خدا علی لا عشقو الا حسین لا مولا الا علی مردرو زنده میکنه عیسی فقط با یا علی

علی آنکه گر قدرت او نبودی خدا نقش این 4 دفتر نمیزد خدارا خدایی نمیگشت ظاهر گراو نعره ز الله اکبر نمیزد

دل و دلبر حیدر، ای جانا سر و سروَر حیدر دل شده مجنونه نجف، بی سر و سامونه نجف دوباره خودمو می‌بینم روبه‌رو ایوون نجف به علی قسم و به خدای علی نرسد عَلمی به لوای علی به سر هوای علی به دل ولای علی دل و دلبر حیدر، ای جانا سر و سروَر حیدر *** بگو لعنت حق به عدوی علی همه تشنه آب وضوی علی لبو سبوی علی روَم به کوی علی شه باقی حیدر، ای جانا تویی ساقی حیدر دل و دلبر حیدر، ای جانا سر و سروَر حیدر *** صلوات خدا به جمال علی چه شود برسم به وصال علی به سر خیال علی خیال خال علی رخ تو ماه حیدر، ای جانا اسدالله حیدر دل و دلبر حیدر، ای جانا سر و سروَر حیدر دلودلبر حیدر سید مهدی میر داماد

بگو میون هلهله بگو بدو واسطه ارباب مون میده سله لعن الله حرمله ای غاصب فدک برو تا قعر درک برو بگو میون هلهله بگو بدو واسطه ارباب مون میده سله لعن الله حرمله ای غاصب فدک برو تا قعر درک برو بگو میون هلهله بگو بدو واسطه ارباب مون میده سله لعن الله حرمله ای غاصب فدک برو تا قعر درک برو بگو میون هلهله بگو بدو واسطه ارباب مون میده سله لعن الله حرمله ای غاصب فدک برو تا قعر درک برو بگو میون هلهله محمد فصولی

شکر خدا محب علی خصم بنی امیه شدم شباب سیدالشهدا مجانین الرقیه شدم به عشق تو نفس میزنم به عشق تو نفس میکشم به نیت ضریحت آقا رو پرچم تو دست میکشم صباحا اتنفس بحب الحسین شکر خدا محب علی خصم بنی امیه شدم شباب سیدالشهدا مجانین الرقیه شدم به عشق تو نفس میزنم به عشق تو نفس میکشم به نیت ضریحت آقا رو پرچم تو دست میکشم صباحا اتنفس بحب الحسین محب علی محمد فصولی

به متن قرآن سندی یدالله فوق یدی مثه کف دستت آقا مسیر عرشو بلدی ربی یا بنده ای علی حیه پاینده ای علی با دو انگشت خود فقط خیبر را کنده ای علی سند متن قرآن کربلایی محسن عراقی

عشق من و تو چه ماجرایی دارد این قصه چه شاهی ، چه گدایی دارد من بین صفا و مروه هم می گویم ایوان نجف عجب صفایی دارد…

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب الحمدلله صابرخراسانی

مثل معماری که از طرح بنا حظ میبرد هرکه داخل شد در ایوان طلا حظ میبرد

تو زیبایی و من زیباپرستم علی جان علی جان تو معشوقی و من دل بر تو بستم علی جان علی جان به غیر تو من از عالم گسستم علی جان علی جان گدایم بر سر راهت نشستم علی جان علی جان تو ساقی علی الماء المعینی تو حیدر امیرالمومنینی و لا لحظه نسینا هله بمولد نبینا علی علی علی مولا علی علی علی مولا تو زیبایی و من زیباپرستم ملا محمد فصولی

با قل هو الله ست برابر علی مدد یا مرتضی ست شانه به شانه به یا صمد هستند مرتضی و خدا هر دو معتمد جوشانده ای ز نسخه عیسی ست این سند

خدا نوشت از او خالی است دنیایم کجاست آینهای تا کند تماشایم برای خلوت خود دوست، دوست می خواھم در این ھزاره غم چاره اوست می خواھم که خمره خمره ایجاد را به کاسه کنم خودم خدایی خود را در او خلاصه کنم میآفرینمش اینسان به خود اشاره کنم به ھر چه مینگرم خویش را نظاره کنم به قصد خلقت عالم قلم گرفت آنگاه گذاشت نقطه باء را و گفت بسمالله به نقطه خیره شد و چیز دیگری ننوشت بر آن تکامل بی حد فراتری ننوشت به نقطه خیره شد و نقطه جان گرفت از او در این معاشقه کمکم زبان گرفت از او به نقطه گفت که تو جوھر صدای منی خوشا به حال من آری که تو برای منی به نقطه گفت که ای آرزوی غائب من خوش آمدی به من ای مظھرالعجایب من به نقطه خیره شد و گفت این چقدر من است به نقطه گفت که ھنگامه علی شدن است بسنده کرد به یک نقطه از علی فرمود که این ھم از سر عالم زیاد خواھد بود سلیقه داشته آری، سلیقه داشته است خدا تخلص خود را علی گذاشته است خدا به خلقت ایجاز خویش مایل شد تمام گستره کائنات ساحل شد خدا به حوصله برداشت مشتی از آن گل جمال شکل گرفت و کمال کامل شد نیافرید خدا چیز دیگری گویا از او خالی است دنیایم حمیدرضا برقعی