گلچین مولودی ولادت امیرالمومنین علی علیه السلام

درکوزه که جا دادن دریا شدنی نیست هرچند که توصیف تو مولا شدنی نیست تو لطف کنی ناشدنی ناشدنی نیست طبعی که نپرداخت به نام تو تلف شد بر خاک نوشتند علی ؛ در نجف شد ماییم و دلی مست در ایوان طلایی احسنت ! چه معماری انگشت نمایی تاریخ ندیده به خود اینگونه بنایی دارد هنر شیخ بهایی چه بهایی… هرکس که تو را دید به زانو زدن افتاد در صحن تو خورشید به جارو زدن افتاد در خلقت تو هرچه خدا داشت عیان شد در روز ازل هرچه دلت خواست همان شد هر کس که گدای تو شد آقای جهان شد از برکت نام تو اذان نیز اذان شد سردار بجز میثم تمار نداریم ما غیر علی با احدی کار نداریم از ظرفیت خویش فراتر چه بگویم؟ گنگ است زبان پیش تو دیگر چه بگویم؟ از تو که خدا گفته مکرر چه بگویم؟! هیچ است علی، پیش تو من هر چه بگویم مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه ست چیزی که عیان است چه حاجت به بیان ست نام تو شده قدرت بازوی پیمبر در غزوه احزاب تویی یک تنه لشکر یک ضربه ات از کل عبادات فراتر با فاطمه شد قدرت تو چند برابر غیر از تو علی هیچ کسی حصن حصین نیست یا فاطمه گفتی رجزی بهتر از این نیست باید که به رخ ها بکشانی هنرت را آسوده کن این مرتبه تیغ دوسرت را رندی کن و یک گوشه رها کن سپرت را صفین محیاست بیاور پسرت را چشم تو گره خورده به ابروی اباالفضل وصل است به تو قدرت بازوی اباالفضل

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب حیدر حیدر الحمدلله رب العالمین صابر خراسانی

علی سر نهان و آشکار است خدایی ناز شصت کردگار است علی خود معنی صوم و صلاه است و ذکرش باقیات الصالحات است علی تطهیر و تکبیر و قیام است علی هم رکعتین و هم سلام است علی دست خدا در آستین است علی تنها صراط راستین است علی؛عیسی وموسی و شعیب است علی گنجینه ی اسرار غیب است علی انجیل و تورات و زبور است علی سر منشاء تکثیر نور است علی نهر شراب سلسبیل است علی بر خلقت عالم دلیل است علی استاد جبریل امین است که مولایم امیرالمومنین است علی مجموعه ی پیغمبران است علی ذکر لب صاحب زمان است علی سر نهان و آشکار صابر خراسانی

حیدری ام قلندرم خاک نعلین قنبرم یا علی یا علی من تو را نوکرم اولی و اخری و حیدری و صفدری ای بنازم که دلیل فتح جنگ خیبری جانشین مصطفایی هستی پیغمبری جانم به تو و جانم به نجف مینازه همه عالم به نجف ****** در هوایت کبوترم مستم و مست کوثرم یا علی یا علی من تو را نوکرم یا علی و یا عظیمی ذکر شیر علقمه تار گیسوی تو حیدر همچو حبل محکمه مهر تو افتاد از اول توی قلب فاطمه جانم به تو و ایوون نجف کاشکی که بشم مهمون نجف حیدری ام قلندرم کاظم اکبری

به کوچه ای که علی پا نهد گدا ریزد به خانه ای که عیادت رود شفا ریزد به حشر منتظر کار مرتضی هستیم خدایی نکرده که اگر آبروی ما ریزد هوای روضه مرا بی قرار کرده علی همیشه در جگرم غصه بی هوا ریزد شدم غبار حرم هو بکش دلی بتکان که باد خاک نجف را به کربلا ریزد همیشه تکیه روضه به احترام علی است به کام ماست ولی کربلا به نام علی است به کوچه ای که علی پانهد احمد بابایی

اگر نسیم بر آن زلف پیچ و تاب دهد به باد خاک دعاهای مستجاب دهد زیان و سود علی را به ما مبند چه باک اگر حساب کشد یا که بی حساب دهد به غیر خانه اش آباد نشنود دشمن اگر به بنده ی خود خانه ی خراب دهد زکات سایه به روز سیاه واجب نیست اگر که خمس شبش را به آفتاب دهد حرام گشته به آتش به آبروی علی اگرکه شیعه ی او دسته گل به آب دهد به شیخ کعبه شود قسمت و به بنده نجف به هر که در خور شان خودش ثواب دهد به قبر شیعه نظر کن همان شب اول ملک سوال کند مرتضی جواب دهد به آسمان رود و کار آفتاب کند به ذره جلوه اگر کودک رباب دهد به ذوالفقار شبیه است احمد بابایی

با عشق تو ثروتمندم که شیعم و عزت مندم علی میگم قیمت دارم رو اسم تو غیرت دارم عبادتم صحبتم شهرتم یا علی سعادتم جنتم نعمتم یا علی علی مدد علی مدد همیشه هر جا حق با تو ولایت مطلق با تو نگاه تو انسان سازه محبتت سلمان سازه پناه من راه من شاه من یا علی علی مدد علی مدد علی مدد با عشق تو ثروتمندم احمد واعظی

بر خلق بشارت بادا تا شاه کرامت بادا ما نوکر این درباریم حیدر به سلامت بادا ملکان مقرب بزنند بوسه هر روز بکشند سرمه هر شب ز کف پایت سلطان به صد ناز و در تب من معرکه گردان خراباتی رندان صفتان خودت هستم تو یوسف کنعان ای جان جهان خودم هستی من مسلمان خودت هستم تو سلطان خودم هستی سر خوان خودت هستم تو سلطان خودم هستی ای فلک فلک بر پایش سردم هم دم  بنهادا ذرات جهان می گویند حیدر به سلامت بادا حیدر به سلامت بادا ابوالفضل بختیاری

وقتی آقام میجنگه دو لب ذوالفقارش میخنده به صدای تپش تند قلب دشمن ای جانم وقتی آقام میجنگه میگه بسم الله سر بند می بنده میبینی سر رو زده گرم هنوزم تن ای جانم سر میزنه سر میرسه داره حیدر میرسه خبر به خیبر میرسه داره حیدر میرسه ابر و باد علیه، عدل و داد علیه علیه علیه علیه علیه مهر و ماه علیه، نور راه علیه علیه علیه علیه علیه یار غار علیه، استخار علیه علیه علیه علیه علیه ای جانم علی جانم وقتی نماز میخونه دل سجاده از شوق می لرزه تو قنوتش میگه دائم به حق زهرا ای جانم وقتی نماز میخونه به خدا که یه دنیا می ارزه تو رکوعش بده انگشتری به ما ها ای جانم کعبه نشسته ببینه، رو به قبله میشینه شکار لحظه همینه، رو به قبله میشینه جان جان علیه، لا مکان علیه علیه علیه علیه علیه سرِ ّو سرَ علیه، جنس زر علیه علیه علیه علیه علیه روح و تن علیه، یا حسن علیه علیه علیه علیه علیه ای جانم علی جانم وقتی آقام میجنگه ابوالفضل بختیاری

آرامش یعنی زیر بارون بری دم ایوون بگن شده مجنون آرامش یعنی بزنی پر کجا دور دلبر کیه آقام حیدر به خدا آماده سربازیم جونمم ازم بگیره راضیم راضیم راضیم راضیم یا علی یا علی یا علی خوشبختی یعنی که ارادت داری به ولایت خوشا به سعادت خوشبختی یعنی آقام حیدر نگات کنه بیشتر بهت بگه نوکر یا علی ذکر خداحافظیم جونمم ازم بگیره راضیم راضیم راضیم راضیم یا علی یا علی یا علی دلتنگی یعنی که خرابم نجف شده خوابم حرم تب و تابم دلتنگی یعنی بی هوا رفت دلم به خدا رفت بازم کربلا رفت یه نگا کن به دل پروازیم جونمم ازم بکیره راضیم راضیم راضیم راضیم یا علی یا علی یا علی آرامش یعنی یه خیابون بازم زیر بارون یه دل دوتا ایوون آرامش یعنی یه زیارت بیام زیر سایت باشم تا قیامت اربعینا از قلم نندازیم جونمم ازم بگیری راضیم راضیم راضیم راضیم یا حسین یا حسین یا حسین آرامش یعنی زیر بارون ابوالفضل بختیاری

برای بردن نامت گل از گلم وا شد برام واژه به واژه پر از تماشا شد به احترام تو زمین از جای خود پا شد و آسمان سر تعظیم پیش تو تا شد به من نگاه کن از ذره آفتاب بساز مرا خراب کن عبد ابوتراب بساز چه روز ها سر گیسوی تو شب کردم به شوق این که تو هستی طبیب تب کردم به دوستان تو از دوستی ادب کردم به دشمنان تو از دشمنی غضب کردم به سر هوای تو دارم به پر نیازی نیست برای بردن نامت صابر خراسانی

یا ساقی کوثر مولانا علی علی علی مولا مولانا علی ای عشق پیغمبر مولانا علی ای فاتح خیبر مولانا علی ای شافع محشر مولانا علی ای ساقی کوثر مولانا علی علی علی مولا مولانا علی دیشب به سرم باز هوای دگر افتاد دیشب  به سرم باز هوای دگر افتاد در خواب مرا سوی  خراسان گذر افتاد چشمم به ضریحِ شَهِ والا گهر افتاد این شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد با آل علی هر که در افتاد بر افتاد! یا ساقی کوثر محمد فصولی

تو ولی اللهی به پیمبر جانی برا تشخیص حق بهترین برهانی دو تا روزه بی بی فاطمه خوشحاله هم غدیر اول هم غدیر ثانی توی دستت دستم علی مولانا علی با تو پیمان بستم علی مولانا علی توی دستت دستم علی مولانا علی با تو پیمان بستم علی مولانا علی روزمحشر عشق تو میزانه تو ولی اللهی محمد فصولی

ها علىٌّ بشر کیف بشر ربه فیه تجلى و ظهر (1) مانده عالم همه در حیرت تو که بشر میشود این گونه مگر عله الکون و لولاه لما کان للعالم عین و اثر (2) حبه مبدء خلد و نعیم بغضه منشاء نار و سقر (3) من له صاحبه کالزهراء او سلیل کشبیر و شبر (4) فلک فى فلک فیه نجوم صدف فى صدف فیه درر (5) در دل شیعه‌ی خود کرده نظر ها علی و بشر کیف بشر جلوه ی نور رخت شمس و قمر خاک نعلین علی در و گهر قمرت را فلک مشتری است نجفت خانه‌ی مادری است تو سرا پا وجودت ز رسول و محمد خودش حیدری است همه مستیم خم و باده علی یم رحمت بود یاد علی به نبی گفته حبریل امین که الا یا نبی ناد علی هاعلی بشر کیف بشر محمد فصولی

حیدری ام قلندرم خاک نعلین قنبرم یا علی یا علی من تو را نوکرم اولی و اخری و حیدری و صفدری ای بنازم که دلیل فتح جنگ خیبری جانشین مصطفایی هستی پیغمبری جانم به تو و جانم به نجف مینازه همه عالم به نجف ****** در هوایت کبوترم مستم و مست کوثرم یا علی یا علی من تو را نوکرم یا علی و یا عظیمی ذکر شیر علقمه تار گیسوی تو حیدر همچو حبل محکمه مهر تو افتاد از اول توی قلب فاطمه جانم به تو و ایوون نجف کاشکی که بشم مهمون نجف حیدریم قلندرم محمد فصولی

مست حبیم و به ما حب سبو شد واجب جامه از عشق دریدم و رفو شد واجب آدم از صلب علی ابن ابی طالب بود اینچنین بود که بر او سجده شد واجب بی وضو نام علی را نبرد پیغمبر محض او بود در اسلام وضو شد واجب هر اذان دلم با اقامه تو آیه آیه صحف شرح جامه تو اعتقادم علی اعتبارم علی هم رهایی از بند نارم علی ریزه خوار تو مولا جن و انس و ملک مست حبیم محسن عراقی

ای میخانه دار حوض کوثر حیدر لقد کرمنا بنی آدم از ولایت زهرا شرافت داره غبار قدومت به عرش معلی پس از تو شروع کرد خدای توانا به خلقت دنیا لقد کرمنا بنی آدم از ولایت زهرا شرافت داره غبار قدومت به عرش معلی پس از تو شروع کرد خدای توانا به خلقت دنیا کاشف الکرب علی ابن ابی طالب بردن اسم تو داره سجده واجب بعد ذکر تو همیشه زیر لب گفتم لعنت الله علی دشمن غاصب آروم جون حیدر حضرت انسیه میخانه دار حوض کوثر محسن عراقی

ای نفس پاک پیغمبر ذکری که میکنه مستم صد و ده مرتبه یا حیدر کننده خیبر مولانا علی امیر و سر لشکر مولانا علی تو صاحب منبر مولانا علی غلام تو قنبر مولانا علی ای اسدالله الغالب مولانا علی ابن ابی طالب تو هستی صاحب افلاک شیر پیکان یل بی باک از شوق دیدن رویت کعبه زد سینه اش را چاک ای نفس پاک پیغمبر محمد فصولی

شکاف آیا دلیلش چیست وقتی خانه در دارد کسی باید که از این راز کعبه پرده بر دارد به دنبال چه می گردند گرد کعبه حاجی ها به غیر از آن شکاف حیدری چیزی مگر دارد؟ علی را هرکسی دیده است گویا کعبه را دیده شکافی کعبه دارد که علی بر تیغ و سر دارد لباس کعبه را هر سال گیرم نو کنند اما لباس نو به زخم کهنه ی او کی اثر دارد؟ دهان کعبه را با نقره پر کردند، می دانند که از اسرار صاحبخانه و مهمان خبر دارد من از جهل عرب حیران که شق الکعبه را دیده و از پیغمبر خود خواهش شق القمر دارد بیا و سنگ حیدر را بزن بر سینه ای حاجی که والله از حجر بوسی ثوابی بیشتر دارد علی را این و آن نون لنا خواندند و فهمیدم چرا عمری ست مولا با خودش تیغ دو سر دارد راز کعبه صابر خراسانی

شد چنین نازل دین شده کامل که علی بعد پیمبر امیر وال من والاه عاد من عاداه رو لب پیغمبر روز غدیر دینم و دنیامی محشرم با هامی به همه گفتم که تو فقط آقامی جانم  جانم دل علی آباده جانم  جانم  اشرف الاعیاده جانم جانم بی بی زهرا شاده شد چنین نازل دین شده کامل که علی بعد پیمبر امیر وال من والاه عاد من عاداه رو لب پیغمبر روز غدیر دینم و دنیامی محشرم با هامی به همه گفتم که تو فقط آقامی جانم  جانم دل علی آباده جانم  جانم  اشرف الاعیاده جانم جانم بی بی زهرا شاده دین شده کامل محمد فصولی

حیدر شدی تا پشت در هی در بکوبند! جای ملائک نیست بال و پر بکوبند زهرا دلش می‌خواست ذکر «یاعلی» را روی عقیق سرخ پیغمبر(ص) بکوبند سنگ علی را فاطمه بر سینه کوبید باید که بر دُرِّ نجف حیدر بکوبند نام تو اسم اعظم پروردگار است این مُهر را باید به هر منبر بکوبند معراج تازه ابتدایت بود، باید نام تو را از این مقرّب تر بکوبند هرکس تو را دارد چرا باید بترسد مثل تو تنها از خدا باید بترسد حیدر شدی تا پشت در هی در بکوبند! جای ملائک نیست بال و پر بکوبند زهرا دلش می‌خواست ذکر «یاعلی» را روی عقیق سرخ پیغمبر(ص) بکوبند سنگ علی را فاطمه بر سینه کوبید باید که بر دُرِّ نجف حیدر بکوبند نام تو اسم اعظم پروردگار است این مُهر را باید به هر منبر بکوبند معراج تازه ابتدایت بود، باید نام تو را از این مقرّب تر بکوبند هرکس تو را دارد چرا باید بترسد مثل تو تنها از خدا باید بترسد جای ملائک نیست صابر خراسانی

من ز خود بیگانه گشتم علی جان به کویت آمدم بی خانه گشتم ربودی عقل و هوشم را علی جان نجف را دیدمو دیوانه گشتم تو حیدر امیرالمومنینی من ز خود بیگانه گشتم علی جان به کویت آمدم بی خانه گشتم ربودی عقل و هوشم را علی جان نجف را دیدمو دیوانه گشتم تو حیدر امیرالمومنینی تو حیدر امیرالمومنینی محمد فصولی

تنها دعای کسی مستجاب میگردد که قوت غالبش این جا شراب میگردد غلام همت آنم که زیر چرخ کبود غلام قنبرش عالیجناب میگردد اگر که ساقی کوثر نظر کند به کسی اگر چه ذره ولی آفتاب میگردد به یمن جوهره عشقِ علی و اولادش گناه هرچه که باشد ثواب میگردد خبر دهید به مستان که دور قبر قمر هنوزم که هنوز است آب می گردد خوشا بحال کسی که شبیه ابراهیم در آستان حسینش مجاب میگردد نجف نرفته نمی فهمد این حقیقت را که کعبه دور سر بوتراب می گردد کیست این که بالاتر از او دست کسی نیست این کیست که جز دامن او دادرسی نیست این کیسته که در سیطره بود ونبودش عالم سر سفره اش غیر قفسی نیست این علی کیست علی آینه چی

چون نامه جرم ما به هم پیچیدند بردندو به میزان عمل سنجیدند پیش از همه کس گناه بود اما مار را به محبت علی بخشیدند حیدر آقامه حیدر مولامه چون نامه جرم ما به هم پیچیدند بردندو به میزان عمل سنجیدند پیش از همه کس گناه بود اما مار را به محبت علی بخشیدند حیدر آقامه حیدر مولامه به محبت علی بخشیدند محمد فصولی