گلچین مداحی وفات حضرت زینب کبری (س)

صلی الله علیک/ای عشق ماندگار ای زهرایی نسب/بانوی باوقار معنی انا فتحنا زینب پرچمت همیشه بالا زینب ای ذکر خروش دریا زینب سمت ضریحت دستم دخیله بانوی محشر جانم عقیله یا زینب مدد یا زینب صلی الله علیک/بانوی کربلا پرچمدار حسین/ای ناموس خدا ای ذکر دم مسیحا زینب شمشیر علی اعلی زینب عشق دلشکسته ها یا زینب مارا نوشتند مجنون زینب از سر گذشتن قانون زینب یا زینب مدد یا زینب صلی الله علیک/ای عشق منجلی ای سلطان ادب/عباس ابن علی ای زیباترین معما عباس لیلای حسین زهرا عباس مرد قهرمان دنیا عباس دینم حسین و دنیام اباالفضل عالم فدای آقام اباالفضل یا اباالفضل مدد یا اباالفضل ای عشق ماندگار پیام کیانی

ام‌المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی‌ام من از طفولیتم پای منبر علی‌ام به میمنه حسن هستم به میثره حسنم علی امام من است شیر نر علی‌ام کاملا علی‌ام، حقیتا علی‌ام ظاهرا زنم اما باطناً علی‌ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می‌زنم به من میگن نور کلام‌الله دختر فاطمه سلام الله ام المصائبم پیام کیانی

حجب و حیا اعتبار زینب در بزم جان آیینه دار زینب مسند نشین کاخ بردباری بانوی صبر و اقتدار زینب خوانده چهل منزل پیام خود را در گوش سخت روزگار زینب تیغ کلام در خطابه میزد پهلو به برق ذوالفقار زینب در شان او این نکته بس باشد استاد بی آموزگار زینب زینب زینب حجب و حیا اعتبار زینب در بزم جان آیینه دار زینب مسند نشین کاخ بردباری بانوی صبر و اقتدار زینب خوانده چهل منزل پیام خود را در گوش سخت روزگار زینب تیغ کلام در خطابه میزد پهلو به برق ذوالفقار زینب در شان او این نکته بس باشد استاد بی آموزگار زینب زینب زینب بانوی صبر و اقتدار مجید رضانژاد

ام‌المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی‌ام من از طفولیتم پای منبر علی‌ام به میمنه حسن هستم به میثره حسنم علی امام من است شیر نر علی‌ام کاملا علی‌ام، حقیتا علی‌ام ظاهرا زنم اما باطناً علی‌ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می‌زنم به من میگن نور کلام‌الله دختر فاطمه سلام الله ام المصائبم محمدحسین حدادیان

دوباره در تابُ تبم / ذکر حسین رو لبم / شکر خدا یِ عمریِ نوکر کوی زینبم /زینبی امُ اهل این خراباتم / زینبی ام مست از این کراماتم / زینبی ام تا این علم برپاست / نوکر دربار عمه ی ساداتم /زینبِ ایمانم زینب میزانم زینب اسم قسم خوردن ب قرانم زینب وجدانم زینب برهانم وقتی میگم زینب فاطمه میگه جانم خونه یِ تو باب نجات تموم‌ زندگیم آقا ب فدات پر‌ میزنه مرغ دلم شبای جمعه تا کرببلاتحسرت حرم ت کرده مدهوشم از غم تو یه عمریه مشکی‌ میپوشم مممون زهرام کرده یک‌ عمری حلقه ی غلامیه تو رو در گوشمزینبِ ایمانم زینب میزانم زینب اسم قسم خوردن ب قرآنم زینب وجدانم زینب برهانم وقتی میگم زینب فاطمه میگه جانم عمتی المظلومه محمود عیدانیان

من یه روضه بگم برم حیفمه هر وقت تو این محله ها خودمون روضه اومدم سختی داره اما راحتی روضه هم داره شیرفهم روضه میشی ماها دعوا زیاد دیدیم به حساب این که محلمون دعوا زیاد دیدیم تعارفم نداریم چه حق با یارو باشه  چه حق نباشه اگه زن باهاش باشه ما دیدم اینو میگی برو شانس آوردی زن باهاته حتی اگه یکی برسه ببینه داری با کسی دعوا میکنی طرف زن باشه میاد یقتو میگیره بزار زن و بچش برن بعد برو دعوا از اون ته داره میگه چی میگی از آن زمان که به سر نیزه ها هلم دادند بابا زنو نمیزنن از آن زمان که به سر نیزه ها هلم دادند نشست و حرف نزد گوشه گیر شد زینب بگذار زن و بچه اش برن حیدر خمسه

رسید وقت سفر سربه زیر شد زینب حسین چشم تو روشن اسیر شد زینب هزار زخم روی پیکرت دهن وا کرد هزارسال ز داغ تو پیر شد زینب سه چهار مرتبه با شمر همکلام شده نداشت چاره دگر ناگزیر شد زینب چقدر پای غنیمت کتک ز لشگر خورد چقدر زخمی مشتی فقیر شد زینب گرسنه بود ولی تازیانه خیلی خورد غذا نبود ولی خوب سیر شد زینب همانزمان که به سرنیره ها هلش دادند نشست و حرف نزد گوشه گیر شد زینب نبودن تو و عباس کار خودرا کرد و با سنان و شبث هم مسیر شد زینب بگیر گوش خودت را کسی صدایش کرد بلند شو همه رفتند دیر شد زینب رسید وقت سفر حیدر خمسه

دست مرا دیگر نمیگیری حتی حال مرا دیگر نمپرسی حتی حسین لکنت گرفته دختر شیرین زبانت از سایه دست کسی ترسید حتی در خیمه دست از گریه بی اشک شسته تیر سه شعبه آمد و خندید حتی گهواره خالی تکان دادن ندارد بس کن رباب حسین دیدی چه آمد بر سر خواهر به نی دست کسی معجر ندیدم حسین من روی دستت نعل های تازه دیدم تو دست کم انگشت و انگشتر ندیدی حسین دیدم کمک می خواستی دست مرا دیگر نمیگیری صابر خراسانی

باید مصیبت های زینب را بیان کرد حالا که دیگر بین ما بیگانه ای نیست روزی به زلفت شانه میزد دست زینب جز پنجه های شمر حالا شانه ای نیست این‌چندمین بار است زینب میشمارد انگار که در قافله دردانه ای نیست از بس سرت افتاده از بالای نیزه دیگر به روی صورت تو چانه ای نیست عباس چشمان خودش را بسته یعنی جای حرم در بزمِ بی شرمانه ای نیست….. مصیبت های زینب حیدر خمسه

آمده ام، آمدم ای شاه پناهم بده خط امانی ز گناهم بده ای حرمت ملجأ درماندگان دور مران از در و راهم بده ای گل بی خار گلستان عشق قرب مکانی چو گیاهم بده لایق وصل تو که من نیستم اِذن به یک لحظه نگاهم بده ای که حَریمت به مَثَل کهرباست شوق وسبک خیزی کاهم بده تاکه ز عشق تو گدازم چو شمع گرمی جان سوز به آهم بده لشکرشیطان به کمین من است بی کسم ای، شاه پناهم بده از صف مژگان نگهی کن به من با نظری، یار و سپاهم بده در شب اول که به قبرم نهند نور بدان شام سیاهم بده ای که عطا بخش همه عالمی جمله ی حاجات مرا هم بده اسارت صابر خراسانی

نور حق در قاب رویت منعکس شد حیا به محضر تو ملتمس مثل کوهی مثل اقیانوس صبر کی شود دریا به پوز سگ نجس هرکسی با شخص شما در افتاده زده شیطان بر گردنش یه قلاده تو روایت دیدم منکرتون باید یا منافق باشه یا که زنا زاده محو ایمان عقیله العربم عبد احسان عقیله العربم بشنوه اون که بهت جسارت کرد من مسلمان عقیله العربم یا زینب جبل الصبر مثل کوهی روح الله رحیمیان

بانوی مطهره زینب ملیکه منوره زینب شاهرگ من باشه نذر اولیا مخدره زینب زینب گروه خونم نامش کرده دیوونم گشته شصت و نه دفعه راز و رمز جنونم بانوی مطهره زینب ملیکه منوره زینب شاهرگ من باشه نذر اولیا مخدره زینب زینب گروه خونم نامش کرده دیوونم گشته شصت و نه دفعه راز و رمز جنونم بانوی مطهره زینب محمود عیدانیان

سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا مونده روی زمین پیکر تو رها السلام علی من دفن اهل قری خواهرت اگه نیست رفته شام بلا ریگ و رمل بیابان برات گرفتن عزا سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آخ خدا به داد موی دخترش برسه سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا ماه نیزه ‌نشین شمع روشن من بی‌تو مرگه برا من نفس کشیدن من زخمیه تن تو زخمیه تن من غم نخور اگه آتیش گرفته دامن من سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا همه منتظرن مادرش برسه عبدالرضا هلالی

خون گلوتو پس نزن میمیرم نفس نفس نفس نزن میمیرم مثه کبوتری که گیر افتاده خودتو به قفس نزن میمیرم حالا سر قرار رسیده زینب حرم تا قتلگه دویده زینب سرتو میبُرن سرم پایینه خدا میدونه که بریده زینب همونی که ازم پدرم رو گرفت با یه عده حرومی دور حرم رو گرفت تو نبودی به زور معجرم رو گرفت اومدم فرار کنم موی سرم رو گرفت هر چه آمد به سرم دست به زانو نزدم جز خداوند به عمرم به کسی رو نزدم رو زدم آب بگیرم پدرم را کشتند پیش چشمان ترم ماه حرم را کشتند زجر و خولی و سنان چشممو گریون کردن ته گودال دل عمه رو دلخون کردن همه با اسب روی خمیه زنها رفتند به خدا چند دفر به زیر نعلا رفتن خون گلوتو پس نزن عبدالرضا هلالی

در بین سینه زن ها مست طهورم هر شب بشسته نغمه های اسم شما روی لب آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است جانم فدای ارباب جانم فدای زینب ای جانم بر صولت و هیبت تو عالم مات این حجب و عفت تو دنیا شد نوحه گرت عالم تحت نظرت سربند علی مدد بستی به دور سرت کوفه شده ویران عالم شده حیران یا زینب یا زینب در بین سینه زن ها امیر برومند

خنده بر پاره گریبانی مان می کردند خنده بر بی سر و سامانی مان می کردند . پشت دروازه ی ساعات معطل بودیم خوب آماده ی مهمانی مان می کردند . از سر کوچه ی بی عاطفه تا ویرانه سنگ را راهی پیشانی مان می کردند . هر چه ما آیه و قرآن و دعا می خواندیم بیشتر شک به مسلمانی مان می کردند . شرم دارم که بگویم به چه شکلی آن جا وارد بزم طرب خوانی مان می کردند . بدترین خاطره آن بود که در آن مدت مردم روم نگهبانی مان می کردند . هیچ جا امن تر از نیزه ی عباس نبود تا نظر بر دل حیرانی مان می کردند پشت دروازه ساعات نریمان پناهی

زینب عفیفه ایست که در راه عفتش عباس میدهد نخ معجر نمیدهد جبرائیل میکائیل اسرافیل عزرائیل این چهار ملک مقرب وقت نماز صبح و ظهر و هر شب تعظیم میکنن به عمه زینب علی علی علی علی ای اهل شام اسکوتو همه من زینبم دخت فاطمه حامی حسن یاور حسین خواهر معظم شاه علقمه عمه علی اکبر هستم دختر جناب حیدر هستم زلزله به پا کنم با خطبه چون من یک تنه یک لشکر هستم من زینبم دخت فاطمه امیر برومند

انگار اومد بر قلب من فرود خنجری که سرت رو از پیکرت ربود اونی که سر از تنت برید فکری به حال دل زینب نکرده بود گلوتو می بوسم رگاتو می بوسم، تو رو خدا دست و پا نزن نذار که ببینه، اینقده مادرو صدا نزن… غریب مادر.. — خواهر تو شد نصفه جون تو میرسه بر مشامم بوی خون تو چیزی نمونده از تنت ولی رو به قبله میگذارم استخون تو مرکبا رسیدن، هند جگرخوارِ اومده دوباره به یادم، خاطره ی مسمار اومده غریب مادر… — قلبمو از جا داره می کنه انگاری چکمه هاش روی سینه ی منه سر از قفا می برید ولی کسی نبود بگه چه طرز بریدنه کدوم بی مروت، سر تو رو رو نیزه زده لال بشه اونی که، حرفی ز نعل تازه زده غریب مادر — پشت آن در مادر افتاده به روی او یه در افتاده مادر افتاده پسر افتاده ته گودال پیکر افتاده پیکری که بی سر افتاده پسر افتاده خواهر افتاده پدر افتاده مادر افتاده خنجر افتاده حنجر افتاده از روی نیزه یه سر افتاده اصغر افتاده اکبر افتاده از روی ناقه دختر افتاده عمه افتاده گلوتو می بوسم نریمان پناهی

از طعنه و ازار از مردم بی عار از مجلس اغیار به هم می ریزم من از دمه دروازه از نگاه مردم از کوچه و بازار به هم می ریزم من من به جای سر تو سنگ خردم لابه لای سر تو سنگ خردم دنبالت کوچه به کوچه داداش پا به پای سر تو سنگ خردم وای من وای من ای حسین وقتی می بینم که رقیه رو داره می دوه روی خار به هم می ریزم من وقتی که جمع می شن دور و بر زینب اراذل و اشرار به هم می ریزم من شده از غصه ی تو زینب پیر شده بسته دست من با زنجیر می دیدم از روی تل که داداش شده با حنجرت خنجر در گیر وای من وای من ای حسین وقتی می ریزه سنگ به سر ما داداش از درو از دیوار به هم می ریزم من به خاطر تفریح می زنه نیزه دار نیزه به تو هر بار به هم می ریزم من خنده های شمر نمی ره یادم ماجرای شمر نمی ره یادم قربونه صورته خاکیه تو جای پای شمر نمی ره یادم وای من وای من ای حسین از طعنه و آزار نریمان پناهی

تا تو شدی کشته ما بی سر و سامان شدیم یکسره سرگشته ی کوه و بیابان شدیم خیمه و خرگاه ما رفت به باد فنا به لجه ی غم اسیر دچار طوفان شدیم از فلک عزّ و جاه به روی خاک سیاه به چاه غم سرنگون چو ماه کنعان شدیم زکعبه ی کوی تو به حسرت روی تو به حلقه ی فرقه ای زبت پرستان شدیم ای سر تو بر سنان شمع ره کاروان به مهر روی تو ما شهره ی دوران شدیم زجور خونخوارگان تو سر بلندی و ما زدست نظّارگان سر به گریبان شدیم پرده گیان تو را حجاب عزّت درید تا که تماشاگه پرده نشینان شدیم گاه به زندان غم حلقه ی ماتم زده به کنج ویرانه گاه چو گنج شایان شدیم چو ساربان عزا نواخت بانگ رحیل سر تو شد روی نی گمشدگان را دلیل یا اباعبدالله الحسین نریمان پناهی جلوه ی روی تو بود طور مناجات ما کعبه ی کو ی تو بود قبله ی حاجات ما شربت دیدار تو آب حیات همه صحبت این ناکسان مرگ مفاجات ما خرمن عمر عزیز رفت به باد ستیز زآتش بیداد سوخت حاصل اوقات ما از تو نگشتیم جدا در همه جا وز قضا تا به قیامت فتاد دید و ملاقات ما بی تو اگر می روم چاره ندارم ولی این همه دوری نبود شرط مکافات ما وعده ی ما و تو در بزم یزید پلید تا کنی از طشت زر جلوه به میقات ما راه درازی به پیش همسفران کینه کش همتی از پیش بیش بهر مهمٌات ما شمع صفت می روم سوخته و اشک ریز ای سر نورانی ات شاهد حالات ما بی تو نشاید که ما بار به منزل بریم یا که به سختی مگر بار غم دل بریم یا اباعبدالله الحسین نریمان پناهی

اونی که معنی عشق مجسمه زینب زینب زینب فیهم فاهمه دختر فاطمه زینب زینب زینب مرد میدونی و مرد آفرینی تو ملیکه و ام المصائبی زینب ما رایت گفتی و همه فهمیدن تو خودت مظهر العجائبی زینب کلام میلرزه صدام میلرزه تو قدم میزنی شهر شام میلرزه اسم تو داره سجده واجب تویی ناموس علی ابن ابی طالب یا زینب یا زینب علیمه عالمه عقیله العرب زینب زینب زینب شریف فاضله اصیل و با نسب زینب زینب زینب وقتی شریکه الحسینه پس هیچ کس لایق بردن اسم شریفش نیست اونی که معنی عشق مجسمه حسین ستوده

دختر فاطمه ، بازار ، خدارحم کند چادر پاره و انظار خدا رحم کند ما که از کوچه فقط خاطره بد داریم شود این حادثه تکرار خدارحم کند یک و زن و قافله و خنده نامحرم ها بر اسیران گرفتار خدا رحم کند یک شبه پیر شدی یا زتنور آمده ای یک سر و این همه آزار خدا رحم کند نیزه داران همه مستند نیفتی پایین حنجرت خوب نگه دار خدا رحم کند گیسویت کم شده و این جگرم میسوزد بر من و زلف خم یار خدا رحم کند ظرفِ خاکستر یک عده هنوز آتش داشت شعله افتاد به گلزار خدا رحم کند دست انداخت یکی پرده محمل را کَند جلویِ چشم علمدار خدا رحم کند راهمان از گذرِ برده فروشان افتاد این همه چشمِ خریدار خدا رحم کند زنی از بام صدا زد که کدام است حسین نوبت من شده این بار خدارحم کند یک نفر گفت اگر بغض علی را داری سنگ با حوصله بردار خدا رحم کند دختر فاطمه و بازار نریمان پناهی

عیسی که مرده زنده کرد ،گاهی خودش می شد مریض با ذکر یا زینب مدد ، عیسی مداوا می شود موسی چو اندازد عصا صد اژدها آید پدید زینب عصا اندازد و موسی هویدا می شود ای مستمند بی نوا حلال مشکل هاست او با یک نگاه زینبی صد ها گره وا می شود این مطلب گم کرده ره از حضرت یعقوب پرس با اذن زینب یوسف گمگشته پیدا می شود روز قیامت ناگهان در حشر غوغا می شود زینب اشارت می کند ، باب الحسین وا می شود ذکر یا زینب مدد برومند عراقی

چادر و میبنده دور کمرش خطبه میخونه مانند پدرش دلیر و مردانه عجب شجاعانه بهم زد تاج و تخت ابن مرجانه قیام کربلا ز نطق او شده احیا به دست خود رقم زد دوباره عاشورا قیام کربلا ز نطق او شده احیا به دست خود رقم زد دوباره عاشورا ناموس حی سرمد جبل الصبر عمه جان رقیه بی بی زینب شصت و نه بین ابجد جبل الصبر یا زینب دلیر و مردانه محسن عراقی

به وقت خطبه خوانی مثل حیدر می شود زینب به هفده معجزه بر نی پیمبر می شود زینب من از نامش که زینت برعلی گشته ست فهمیدم زمانی زینت الله اکبر می شود زینب زمین باید بگردد تا ابد دور چنین بیتی که درآن مادرش زهرا و دختر می شود زینب سه تا آیه سه دفعه مادری پیش سه تا حجت به علم جَفْر، اینجا شرح کوثر می شود زینب حباب دور مصباح الهدی چون می شود عباس به کشتی نجات خلق لنگر می‌ شود زینب خودش یک لشکر است از کربلا تا شام،دروقتش؛ دل آور، جنگ آور، آب آور می شود زینب به این نکته توجه کن اگر که در وفاداری؛ برادر می شود عباس، خواهر می شود زینب پس از حیدر اگر بابا، پس از زهرا اگر مادر پس از عباس هم قطعا برادر می شود زینب همانگونه که از اول به یادش مانده از کوچه دم آخر میان خیمه مادر می شود زینب دوتا روح است دریک جسم وقت بوسه از حنجر که یک آن فاطمه یک آن دیگر می شود زینب به وقت خطبه خوانی محسن عراقی