گلچین مداحی وفات حضرت زینب کبری (س)

یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن چشمت روشن بزم حرامم بردن امان از دل عمه امان از دل عمه چهل روزه که هر چی داشتیمو دزدیدند به اشک چشم ما خندیدند به دور نیزه ها رقصیدند چهل روزه هزار دفعه برا تو مردم بدون تو حسین پژمردم خبر داری که من سنگ خوردم امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن یه روز خوش ندیده نریمان پناهی

به شب میان بیابان نرفته بودم و رفتم به جستجوی یتیمان نرفته بودم ورفتم نخفته بودم و خفتم به روی خشت خرابه به کوفه گوشۀ زندان نرفته بودم ورفتم هزاررنگ پریده ندیده بودم ودیدم شفق به ماه چکیده ندیده بودم ودیدم ندیده بودم و دیدم محاسنت در خون به داس یاس بریده ندیده بودم ودیدم به کوفه جای به زندان نکرده بودم وکردم به شام، خانه به ویران نکرده بودم و کردم نگفته بودی و گفتی اذان زمأذنۀ نی به نیزه گوش به قرآن نکرده بودم وکردم برگ خزون حسن حسینخانی به شب میان بیابان نرفته بودم و رفتم به جستجوی یتیمان نرفته بودم ورفتم نخفته بودم و خفتم به روی خشت خرابه به کوفه گوشۀ زندان نرفته بودم ورفتم هزاررنگ پریده ندیده بودم ودیدم شفق به ماه چکیده ندیده بودم ودیدم ندیده بودم و دیدم محاسنت در خون به داس یاس بریده ندیده بودم ودیدم به کوفه جای به زندان نکرده بودم وکردم به شام، خانه به ویران نکرده بودم و کردم نگفته بودی و گفتی اذان زمأذنۀ نی به نیزه گوش به قرآن نکرده بودم وکردم برگ خزون حسن حسینخانی

چهل شبِ چشم انتظارم چهل شبِ که خواب ندارم چهل شبِ میخوام برادر رو خاکِ قبرت سَر بزارم آه .. چِلّه نشینِ داغَم .. چِلِّه نشینِ دردَم .. این همه راه رو اومَدم ، دورِت بگردم .. ای کاش زانو هام رمق داشت، داداش .. ای کاش بدنم یه ذره جون داشت .. میدونید اینکه میگن ، از رویِ ناقه ها خودشونو انداختن نرسیده به قبر ... شاید دیده باشید زائرای اربعین ،۱۴۰۰تا عمود ... می آمدن ، می آمدن ... دیگه از عمود ۱۰۰ به بعد اونهایی پیاده رفتن میدونن، دیگه پاهات مالِ خودت نیست .. دیگه این ۱۰۰ تا عمودِ آخر پاهاتُ میکِشی رویِ زمین ... هی به رفیقت میگی : صبر کن ، بِشین یه ذرّه استراحت کن ، میگه دیگه طاقت ندارم ، بزار برسیم .. بهش میگی : ده دقیقه ..، یه ذرّه آب بخور ، یه ذرّه جون بگیر ... میگه نه ... تا نِگام به حرم نیوفته نمیشینم .. این هزار و چهارصد .. همچین که نگاهش به حرم میافته شاید دیده باشی تا میرسیدن از دور ، گنبد و گلدسته را میدیدن ، همه با صورت می افتادن .. همه داد میزدن .. حسین .. حسین .. هنوز صدایِ خواهرش میآد ... ای تشنه لب ... جانِ زینب ... حسین .. چهل شبه چشم انتظارم مهدی میرداماد چِلّه نشینِ دردم این همه راه رو اومدم ،دورِت بِگردَم آه .. چِلّه نشینِ داغَم .. چِلِّه نشینِ دردَم .. این همه راه رو اومَدم ، که برنگردم .. کاشکی همینجا سَرمو بزارم رو خاکِ تربتت، دیگه سَرَمو بلند نَکُنم.. داداش ، مدینه اَزَم بپرسهِ حسینتُ چرا نیاوردی ..؟ چی جواب بِدَم .. افتادم از نَفَس اگر چه با نامِ تو نَفَس گرفتم هر جوری بود از دستِ نیزهِ سَرِت رو آخر پس گرفتم ... آه .. از سَفرِ اسارت .. از سَفرِ جسارت.. سوغات آوردم پیرهَنِ رفته به غارت .. با اینکه هر چی بود تو خیمه .. دشمنِ ما از کینه برده .. راحت بخواب ، عزیزِ زینب معجرِ خواهر ، دست نخورده آه .. خواهرتُ توانِ گفتَنِشُ نداره خودت بِخون، حرفهامُو از چادرِ پاره اینم داداش .. هرجا اومدن بچه ها تُ بزنن خودم یک نفری ، سِپَر شدم .. چادرم زیرِ دست و پا ، پاره شد .. امّا نگذاشتم لباسِ بچه هاتُ پاره کُنَن .. چهل شبه چشم انتظارم مهدی میرداماد

پاشو پاشو برادر مسافرت رسیده بعد تو خواهر تو یه روز خوش ندیده میخوام پیشت بمونم روضه برات بخونم حسرت گریه کردن رو قلب ما گذاشتن خواستم عزا بگیرم برای تو نذاشتن حالا عزا میگیرم خودم برات میمیرم با گریه روی قبرت آب فرات می‌پاشم رمق نداره زانوم نمی تونم که پاشم جونم رسیده بر لب برس به داد زینب کسی وصالی مثل وصال ما ندیده بیاد یه قد خمیده دیدن سر بریده یادته تا رسیدم حنجرت و بوسیدم مگو که با خجالت خواهر چرا می‌نالی شد گریه کردن آزاد جای رقیه خالی من چاره‌ای نداشتم بچه تو جا گذاشتم پاشو بگو برادر چی سر ما آوردن هر جوری که تونستن آبرومون و بردن دستم و تا که بستم غرورم و شکستن شکایتم ز شام و محلۀ یهوده به جون تو تمام پیکر ما کبوده چه صحنه‌ها که دیدم حسین دیگه بریدم پاشو پاشو برادر مهدی میرداماد

زندگی بعد تو عذابه رو دست من جای طنابه تموم گل هات و اوردم اما یکی موند تو خرابه این نشونی که رو چشامه سوغاتی کوفه و شامه چادر خاکی رقیه ببین داداش شال عزامه هر کاری کردم که بمونه اما نشد نمیره زیر تازیونه اما نشد همسفرم شه تا مدینه اما نشد خواستم سر تو رو نبینه اما نشد شده تنم پر از کبودی هر جا که بردنم تو بودی سر تو رو بالای نیزه چه سنگی زد زن یهودی غارت شده انگشتر تو غارت شده رو سری من حتی زن یزید دلش سوخت برای بی معجری من خواستم که تو قران نخونی اما نشد خواستم نشه لب تو خونی اما نشد زندگی بعد تو عذابه مهدی میرداماد

من دیده ام به مقتل خون پیکر تو را بوسیده زخم های تن بی سر تو را شستم ز اشک دیده رگ حنجر تو را گشتم سپر به روی بدن دختر تو را در محضر رسول خدا جد اطهرت خواندم حدیث ذبح تو را بهر مادرت سر بریده مرا هم عنان شدی با چشم نیمه باز به می ساربان شدی تا شام غم چراغ راه کاروان شدی چون شد بین راه ز چشمم نهان شدی گفتم ز دست خصم ستمگر بگیرمت دستم نمیرسید که در بر بگیرمت حسین وای حسین وای مقتل خون مهدی میرداماد

حسین جان بلند شو ببین زینب از کوفه و شام رسیده ز بسکه غم و غصه دیده نفسهاش بریده واویلا حسین جان چهل روزه کم شده سایت از رو سر من نبودی چه حرفا شنیدم یا مظلوم خوشی از زمونه ندیدم یا مظلوم بادستای بسته می رفتم رو ناقه غمت رو رو دوشم کشیدم یا مظلوم حسین جان روی دست و پا هام ببین رد زنجیر نشسته سرم زخمی آخه تو کوفه سر شکسته واویلا حسین جان حسین جان نگم از جسارت به زن ها یا مظلوم شکست حرمت تک تک ما یا مظلوم روی نیزه بودی و دیدی حالم رو شدم بعد تو صید غم ها یا مظلوم حسین جان حسین جان خبر داری که اهل بیت تو ازدحام رفت خبر داری که زینبت به بزم حرام رفت حسین جان حسین جان به پیش نگاهم میزد خیزرون رو به لب هات جلو چشم ما می میریخت روی رگ هات غمت قلب زینب سوزونده یا مظلوم حسین جان بلند شو نریمان پناهی

نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم پیراهن تو ببویم نریمان پناهی

پر شد همه جا زمزمه این زینبه یا فاطمه عقیله بنی هاشمه زینب زینب زینب کسی مثلش یار برادر نیست هیچ زنی با زینب برابر نیست اونقدر مثل حیدره میگن فرقی بین زینب و حیدر نیست تک و تنها هوادار حسینه همه میگن تکرار حسینه علم عباسو گرفته دستش بعد عباس علمدار حسینه جبل الصبر مدد یا زینب اسوه صبر و وقاره برا حسین افتخاره شیر زن علوی تباره زینب زینب زینب حافظ دین و حافظ مذهب سرشم میده پای این مکتب تو سپاه حسین دو تا شیره یکیش عباسو اون یکیش زینب حافظ امام زین العابدینه برتربن بانوی اهل زمینه بایدم بترسن از زینب آخه دختر شاه امیر المومنینه عقیله بنی هاشم حسن عطایی

آنقدر چكمه به پهلوش زدن نامردا نيزه و تير به بازوش زدن نامردا با عصا بر لب و ابروش زدن نامردا پنجه در طُره ی گيسوش زدن نامردا مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد هر چه كه دور و برش بود به غارت بردن شال سبزی كمرش بود به غارت بردن حتی عمامه سرش بود به غارت بردن آنطرف تر سپرش بود به غارت بردن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد وفرياد كشيد پبش زينب سر او را به سنان زد سنان با لگد بر دهنش خنده كنان زد سنان سيلی بر زينب غمديده چنان زد سنان غل و زنجير و طناب دست زنان سنان مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد بر سر پيكر عريان حسين خنديدن بر نواميس مسلمان حسين خنديدن همه بر اشك يتيمان حسين خنديدن لحظه خواندن قرآن حسين خنديدن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد ناله مادر او بين هياهو گم شد معجر خواهر او بين هياهو گم شد دزد انگشتر او بين هياهو گم شد به خدا دختر او بين هياهو گم شد بمیره خواهرت سیدرضا تحویلدار

مقتل نوشته یه جوری خانوم اومد این جوده حرامی لرز افتاد تو تنش هی به امام حسن می گفت یه جا بزار من برم زینب داره میاد لحظه ای که اومد بالا سرش هول کرد چرا رنگت پریده هی می بوسیدش آروم باش الان خوب میشی بار ها به این آقا زهر داده بودن زهرو چند بار بالا می آورد رو به راه میشد خانوم هی دست می کشید رو سرش الان خوب میشی آرام باش انقدر پاتو رو زمین نکش اما دیدن یه وقت زینب از حال رفت این بار زهرو بالا نیاورد نگاه کرد دید این بار پاره پاره های جگر اومد از حال رفت خانوم جان این جا تشت دیدی پاره های جگر دیدی اما حسن جلوت دراز کشیده بود سر روی بدن بود رنگ و رو بود زخمی نبود یا اباعبدالله پاره های جگر حیدر خمسه

افضل الاذکاره مظهر ایثاره زینب تکرار حیدر کراره زینب تکرار حیدر کراره از عزل تا ابد هرچی زینبیه عشقه قبله دل من روبه گنبد دمشقه اسوه شجاعت بانوی با کرامت بطلب ما رو یه شب زینبیه زیارت عمه جان سادات بانوی با کمالات سجده بر پای شما افضل بر عبادات عقیله العرب زینب کفیله السجاد تو بندتم آزاد با تو آبادم زینب عمریه که لوح دلم مزین به نوره السلام علی قلب زینب صبوره با وقاره زینب هم تا نداره زینب زن نگو مرد آفرین روزگار زینب عالمه علیمه فاضله و جلیله یه بنی هاشمه و یه حضرت عقیله علی علی علی زینب تکرار حیدر حسن عطایی

برای کشتی نجات لنگر هستی برای اهل خیمه ها سنگر هستی هیچکی تو دنیا مثل حیدر نیست که تو رو منبر شبیه حیدر هستی کلام تو عین روایت زینب صبرو رسوندی به نهایت زینب شریک الحسینی و با صبرت اسلامو بردی زیر سایت زینب با خطبه میره به فتح کوفه و شام حیدر بی هدف تا خیبر نمیره یا زینب یا زینب تو قبیله عرب شهرت داره مثل باباش حیدره و هیبت داره کسی حریف خطبه برانش نیست کلام او با ذوالفقار نسبت داره ادامه راه علی و زهرا پرچم کربلا رو برده بالا به استواری قدم هاش سوگند کاخ یزید و ریخته به هم تنها چادر نه پرده کعبه رو سرشه عصمت ارثیه او از مادرشه امرش رو زمین نمیمونه ابدا سقا دست به سینه وقتی محضرشه برای کشتی نجات حسن عطایی

پر شد همه جا زمزمه این زینبه یا فاطمه عقیله بنی هاشمه زینب زینب زینب کسی مثلش یار برادر نیست هیچ زنی با زینب برابر نیست اونقدر مثل حیدره میگن فرقی بین زینب و حیدر نیست تک و تنها هوادار حسینه همه میگن تکرار حسینه علم عباسو گرفته دستش بعد عباس علمدار حسینه جبل الصبر مدد یا زینب اسوه صبر و وقاره برا حسین افتخاره شیر زن علوی تباره زینب زینب زینب حافظ دین و حافظ مذهب سرشم میده پای این مکتب تو سپاه حسین دو تا شیره یکیش عباسو اون یکیش زینب حافظ امام زین العابدینه برتربن بانوی اهل زمینه بایدم بترسن از زینب آخه دختر شاه امیر المومنینه زینبه یا فاطمه حسن عطایی

سفر کردم به دنبال سر تو سپر بودم برای دختر تو چهل منزل کتک خوردم برادر به جرم این که بودم خواهر تو حسینم وا حسین گفت و شنودم زیارت نامه ام جسم کبودم چه در زندان چه در ویرانه ی شام دعا می خواندم و یاد تو بودم برای هر بلا آماده بودم چو کوهی روی پا استاده بودم اگر قرآن نمی خواندی برایم کنار نیزه ها جان داده بودم یاس ها را جوهر نیلی زدند بچه ها را یک به یک سیلی زدند دیدی از نی دست خواهر بسته بود گوییا دستان حیدر بسته بود حبل بر حبل المتین انداختند بچه ها را بر زمین انداختند حبل بر حبل المتین انداختند با لگد ما را زمین انداختند ای برادر من چشم تو روشن روم نمیشه بگم رفت معجر من سفر کردم حسن عطایی

خنده بر پاره گریبانی ما می کردند *** خنده بر پاره گریبانی ما می کردند خنده بر بی سر و سامانی ما می کردند . پشت دروازه ی ساعات معطّل بودیم خوب آماده ی مهمانی مان می کردند . ره دور و همه خار مغیلان برهنه پای اطفال پریشان . ره دور و جفای این زمانه تن زینب کجا و تازیانه . گاهی ز روی نی سر تو می خورد زمین گاهی سر برادر تو میخورد زمین . فریاد ” یا حسینِ ” دلم می رود به عرش تا صورت مطهّر تو می خورد زمین . خوشحال می شوند که از خستگی راه در شهر شام خواهر تو می خورد زمین همسایه ها نشنون حسین طاهری

ای ملکا قبله آسمان زینب ای ملکا نغمه جاودان زینب خواهر شش تا پهلوان زینب غیرت عباس قهرمان زینب نور قدسی تو نور صبح ازل به فدای تو یا همشیره شیر جمل جانم خانم من فقط آفتاب می بینم لشکری در عذاب می بینم کوفه وحشت زده است و می گوید حیدری در حجاب می بینم زینب یا زینب ای ملکا خطبه کن فتح خیبر را ای ملکا تیره کن کاخ کافر را فاتح شامات فتح کن در را دارد این پیکر روح حیدر را رجز علوی جان تازه گرفت دخت فاطمه از فاطمه اجازه گرفت جانم خانم می رود شام را خراب کند یاد آقا ابوتراب کند روی هر قلعه عکس حیدر را دره قلعه به دست قاب کند زینب یا زینب ای ملکا تا ابد منزلت داری ای ملکا در دلم مملکت داری بر گدایانت مرحمت داری زینبی زینب عظمت داری ای که چادر تو زره و سپرت جانم به تو و جانم به دو تا پسرت جانم خانم مَلَک نُه فلک گدای شما ایل ام وهب فدای شما علی اکبر سواره میدان رفت یک نفس عمه جان به جای شما زینب یا زینب قهرمان زینب حسین طاهری

ثمّ دعى بالنّساء و الصّبيان فاجلسوا بين يديه فرأى هيئة قبيحة الخ يعنى : سپس يزيد پليد بانوان محترمه و كودكان را طلبيد، ايشان آمدند و در مقابل آن ناپاك نشستند . يزيد منظره ناپسند و هيئت نامناسبى را مشاهده كرد .... تا آخر عبارت‌مرحوم صدر قزوينى در حدائق الانس مى‌نويسد : از عبارت شيخ عليه الرّحمه اين‌طور استفاده مى‌شود كه يزيد ابتداء امام سجاد عليه السّلام را احضار نموده و با وى مكالمه كرده و بعد به احضار اسيران از زنان و دختران دستور داده .مؤلف گويد : از ظاهر كلمه « ثمّ » همين معنا مستفاد است و به نظر مى‌آيد كه آنچه در خارج واقع شده همين طور باشد، بارى همين كه يزيد اسيران را با آن حالت خوارى و زارى ديد كه هيچ اسيرى از اسراى ترك و ديلم را به آن وضع و حالت نديده بود دل وى به درد آمد و گفت خدا سياه كند روى پسر مرجانه را كه اگر با شما خويش بود هرآينه شما را باين روز نمى‌انداخت و اينطور در نزد من نمى‌فرستاد . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری صاحب روضة الواعظين مى‌نويسد : ثمّ ادخل نساء الحسين عليه السّلام على يزيد چون عيال ويلان امام حسين وارد بارگاه يزيد گرديدند زنان يزيد در پشت پرده‌هاى زنبورى نشسته بودند تماشاى مجلس مى‌كردند و همين كه چشمشان براسيران خسته و دختران موپريشان دست بسته افتاد همه به ضجه و ناله درآمدند فصحن نساء اهل يزيد و بنات معوية و اهله‌ فولولن و اقمن الماتم يعنى صداى صيحه و ضجّه و ناله زنان يزيد و دختران پرده‌نشين معاويه لعين بلند شد ولوله و غلغله در پشت پرده بلند شد و مرحوم مجلسى در بحار مى‌فرمايد :از هاشميّات افرادى پشت پرده بودند همين كه اسيران آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به آنحال ديدند ناله از دل بركشيدند و گفتند وا حسيناه وا سيّدا اهل بيتاه يابن محمّداه يا ربيع الأرامل و اليتامى يا قتيل اولاد الادعياء هركه صداى آن زنان را شنيد به گريه درآمد .و نيز در بحار فرموده : در آنوقت كه اسيران را به حضور آوردند فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام از ميان زنان فرمود يا يزيد بنات رسول اللّه سبايا اى ظالم دختران پيغمبر را تا امروز كى اسير كرده كه تو كرده‌اى از كلام فاطمه تمام اهل مجلس بگريه درآمدند فبكى النّاس و بكى اهل داره حتّى علت الأصوات ضجه مردم با شيون زنان پشت پرده با ناله و افغان اسيران يكمرتبه بلند شد مجلس يك بقعه پر از گريه شد صاحب روضة الشّهداء مى‌نويسد كه يزيد پليد حكم كرد عيال اللّه را بردند در غرفه‌اى از غرفه‌هاى مجلس همه را جمع نشاندند و گفت پرده هم ميان ايشان و حاضران مجلس كشيدند . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری

تو کوفه شنیدید بی بی سر به چوبه محمل زد سر شکسته شد تا دم دروازه شام محمل بود اما بعد از حرف بی بی ورق برگشت گفت ما رو از یه دروازه ای وارد کنید مردم کمتر ازدحام کنند این ولد الزنا لج کرد شلوغ ترین دروازه دروازه ساعات بود خدا روزیت کنه بری حرم بی بی رقیه سلام الله علیها که خرابه شام بوده تا کاخ اون ملعون روی هم رفته یه ساعتم نمیشه صبح بی بی زینب و اهل بیت رو وارد کردند غروب رسیدند اونجا اول کاری که کرد اون ولد الزنا گفت محملا رو بیارید پایین سوار شتر عریان کردند آل الله رو ناموس حسین رو سوار شتر عریان کردند ناموس حسین علی آینه چی

پیری زمین گیرم… صبوری ناخوش احوال یادم نرفته گیر کردی بین گودال…. از کربلایت زخمی و بی بال رفتم با چشم هایی تار از گودال رفتم از حال و روزم بی خبر بودم برادر با شمر و خولی همسفر بودم برادر با دست خالی جنگ آن اغیار رفتم با چادر خاکی سر بازار رفتم زخم زبان از شهر پر نیرنگ خوردم در کوفه از شاگردهایم سنگ خوردم از ازدحام کوچه ها ترسید زینب از هم محلی کم محلی دید زینب همسایه ای داغ دلم را تازه میکرد چادر نمازم را سرش اندازه میکرد خاکستر غم بر سر من ریخت کوفه خورشید را از شاخه ای آویخت کوفه رفتم برای ماندن اسلام رفتم با آستینی پاره شهر شام رفتم از شعله ها خاکسترت را پس گرفتم از خیزران آخر سرت را پس گرفتم از راه های سخت و بی برگشت رفتم با دست هایی بسته با دستای بسته محمدحسن فیضی

زینت بخش عرش معلی دل از عالم برده به یغما یک زن اما اوج حماسه است جبل الصبر زینب کبری معنی عزت و غیرته کوه شهامته ام المصائب و اوج صلابته اسوه صبر و علم و ایمان زینب محور عرش و فوق احسان زینب وقت سختی پناه حسین جان زینب سیدتی یا زینب زینت بخش عرش معلی محمود عیدانیان

به عشق زینب سیاهپوشم‌من غرق عذا و چاووشم من یک جرئه از مِی او خوردم مست و مجنون و مدهوشم‌من مه لقا زینب عشق مرتضی زینب سوره ی صبرُ سوره ی وفا زینب کلب او هستم منصبم همین باشد بهترین حرف و انتخاب من زینب جبل صبر یازینب س صراطم زینب زینب صلاتم زینب زینب حیاتم زینب زینب مماتم زینب زینب به عشق زینب سیاهپوشم من غرق عذا و چاوشم من یک جرئه از مِی او خوردم مست و مجنون و مدهوشم قبله ام زینب حل مشکلم زینب هک شده روی قلب و این دلم زینب من‌مسلمان خطبه های هستم ثانی زهرا کل حاصلم زینب جبل صبر یازینب س به عشق زینب محمود عیدانیان

زینب زینب سلام الله علی ام المصائب زینب زینب زینت علی ابن ابی طالب زینب عمه جان زینب بی کران زینب یک کلام زینب قهرمان وا کرده درب آسمون ها رو طلسمش عمه ی صاحب الزمان ،فدای اسمت ذکر تو یا زینب این همه طالب داره بردن نام تو سجده واجب داره یا زینب یازینب زینب زینب ای که ستون و ارکان حجابی زینب زینب توی کوفه بانوی انقلابی زینب محشری زینب سروری زینب زن که نه زینب حیدری خطبه تو لرزه به در و دیوار انداخت کوفه رو به یاد حیدر کرار انداخت شبیه شیری که تو قفس روباهه روی منبر علی ولی اللهه زینب زینب پیام کیانی

با ولای علی با دعای علی حیدری کردی تو کوفه تو به جای علی . اقتدار علی افتخار علی کرده خطبه ی تو کار ذوالفقار علی . دنیا زینب ، عقبی زینب ، مرد آفرین عاشورا زینب اعلی زینب والا زینب واللهِ لافتی الا زینب . یا قاهر العدو یا والی الولی یا قاهر العدو یا والی الولی جانم به زینبت یا مرتضی علی . ای نگین علی بهترینِ علی هیبتت علوی تو باید ببینه علی هم نژاد علی تو به یاد علی کاخ ظلمو تو شکستی با ذکر نادعلی . سرداری تو سالاری تو مثل ابالحسن کرّاری تو بانوی صبر و بی تکراری تو . سرداری تو غمخواری تو دلداری تو بانوی صبر و بی تکراری تو . با خطبه خوندنش می لرزه هر دلی جانم به زینبت یا مرتضی علی . یا قاهر العدو یا والی الولی یا قاهر العدو یا والی الولی جانم به زینبت یا مرتضی علی . ای کلام علی ای نیام علی توی دست توئه تیغ انتقام علی . ای سپاه علی در پناه علی زینب ای اسدالله خیمه گاه علی . بنت الزهرا بنت الحیدر پا تا سرت حسینی سرتا سر . شور محشر والله گوهر دنیا ندیده مثل تو خواهر . هم مجتبی و هم زهرای منجلی جانم به زینبت یا مرتضی علی . یا قاهر العدو یا والی الولی یا قاهر العدو یا والی الولی جانم به زینبت یا مرتضی علی بادعای علی محمدحسین حدادیان