صفر

من دل بیقرارم من رقیه ایم اینه افتخارم با نیمه نگاهش من مسلمون شدم و خدا رو دارم سایه سرم رقیه همه عشق مادرم رقیه ابی عبدالله میگه ای جونم بیا قربونت برم رقیه همیشه به یاد همه نوکرانش از ازل بیرق و نامش بالا بوده و هست ابوفاضل میگه با صدای غرا پادشاه کشور قلب عمو رقیه است دل بند رقیه جنتم فقط یه لبخند رقیه در بند کسی باش که فقط میمونه دربند رقیه ای بالا نشین رقیه تویی ماه رو زمین رقیه سفارش کن امشبی به بابات اومده باز کمترین رقیه دم احتزارم تو میایی پیشم تا قیامت به خدا از تو جدا نمیشوم بالای مزارم تو میای میبینی یا رقیه میگم و دوباره زنده میشم من دل بیقرارم روح الله رحیمیان

خدا اگه بهت دختر بچه داد هر کی هرچی گفت نشنیده بگیر پیش دختر بچه دعوا نکنی چون خدایی نکرده جلو چشم دختر بابا رو بزنند دختر بچه فرق میکنه میره تو کوچه خیابون به رهگذرا التماس میکنه آقا تو رو خدا بیاید کمک نذارید بابامو بزنند دیدن رقیه خاتون میره اینو اونور آقا میشه کمک کنی بابامو نزنند دیدن اتفاقا اونم اومده برا زدن دیدن رقیه دیگه گودال نموند راهشو گرفت رفت کجا دارم میرم سمت علقمه عمو اباالفضل پاشو عمو خوش غیرت من عموی خوش قد و بالا عمو پاشو عمو بابام کسی و نداره نزار بابام بکشن حسین حسین... التماس دختر بچه علیرضا اسفندیاری

دل هرکی خوشه با یاری دل ما هم با حسن جانه چقد حسه خوبیه وقتی روی لب‌هام یا حسن جانه یارمه حسن ، دارو ندارمه حسن عشقمه حسن، تپش قلبمه حسن ذکر من حسن، حسن، حسن کریم آل الله، تا نداری تو دنیا شاملمه لطفت تا آخر عمر آقا نذر سرت جونم، لیلایی و مجنونم من خودمو خاک نعلین تو می‌دونم حسن مولا حسن مولا دل هر کی خوشه با یاری حسین عینی فرد

میگه امام رضا رو وقتی زهر دادند جگر حضرت تیکه پاره شده بود مثل مار گزیده آقا به خودش می پیچید خیلی اباصلت گریه می کرد وقتی امام رضا گفت اباصلت برای چی انقدر بی قراری می کنی و گریه می کنی گفت آقا فکر نمی کردم یه روزی جلو چشام مثل مار گزیده زهر جگر تو پاره کنه آقا فرمود اباصلت اشتباه نکن قبل از اینکه زهر مامون جگر من را پاره کنه زخم زبون زبون مردم جگر من را پاره پاره کرد قتل امام رضا با زبان شیخ عباس صراف

به اون عالم گرانقدر مرحوم آیت الله الظمی بهجت روحش شاد به ایشون فرموده بودن دیگه حضرت رضا علیه السلام فرمود هرکسی وقتی میگن هرکسی دیگه هیچ حد و مرزی نداره هر کسی به ما پناه بیاره ما بهش پناه میدیم اینکه بچه بودیم میگفتن گرگدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست ما باید عرضه نشون بدیم همینجوری بچه ها یه نگاه به گنبدش سرتو برگردون به اندازه همین یه برگشت ایوالا بگو یا امام رضا ما به تو پناه آوردیم

یادت باشه زهر جونو میگیره کبدو از کار میندازه همچین که در حجره رو باز کردم امام رضا اومدن دیگه انگشتای حضرت رمق نداشت میگه دیدم به زور زیلو رو کنار میزنه گفتم آقا جان چه میکنی فرمود من امروز از دنیا میرم جدم رو خاکا دست و پا زد منم میخوام رو این خاکا بمیرم لحظه شهادت مجید بنی فاطمه

دانلود صورت روی خاک مجید بنی فاطمه جواد الائمه رفت تو قبر بدن امام رضا رو گرفت خودش آروم رو خاک گذاشت حواست هست داریم چی میگیم تو حرم صورت امام رضا آروم رو این خاکا گذاشت آروم آروم شروع کرد لحد را چیدن برا آخرین بار صورت بابا رو بوسه زد الهی من بمیریم بدنو گذاشت تو قبر می خواست صورت بابارو رو خاک بذاره بدنی که سر نداره رگ های بریده رو این خاک ها گذاشت دوباره آمده‌ ام مجید بنی فاطمه

متن روضه امام رضا علیه السلام روضه غریب الغربا مجید بنی فاطمه یا علی ابن موسی الرضا هر جا میریم تا میفهمن ایرانی ایم میگن سلام ما رو به امام رضا برسون میدونی چرا امام رضا غریبه غریب الغربا است انقدر غریبه رفقا وقتی خواست از مدینه بیرون بزنه یه نگاه کرد به زن و بچش گفت برا من گریه کنید گفتن آقا گریه پشت سر مسافر خوبیت نداره فرمود اون برا مسافری که امید برگشت داره من برم دیگه بر نمیگردم یا امام رضا غریب الغربایی میدونم ای ضامن غریبا هر کی تو این عالم غریبونه میاد تو کنج حرمت تو کسی هستی دست رو سرش میکشی الهی قربونت اون دستت برم الهی قربونت اون انگشتات برم که آروم آروم رو سر زائرات میکشی الهی قربون اون انگشتی برم که خواهرش تو گودی قتلگاه داشت دنبالش میگشت روضه غریب الغربا مجید بنی فاطمه

خواهرامونو کنیز خواهرش می کردیم یک گهواره از طلا برا رباب می ساختیم یه عروسی برای قاسم می گرفتیم همه دومادای عالم غبطه شو بخورند انقدر عرروسک می آوردیم برای رقیه ایشاالله یه روز عروسک بدست بریم تو کوچه پس کوچه ها اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتها الصدیقه الشهیده کاش ما بودیم علی پور کاوه

دوباره آمده‌ام تا دوباره در بزنم کبوترانه در این آستان پر بزنم به ناامیدی از این در نمی‌روم هرگز اگر جواب نگیرم دوباره در بزنم خدا مرا به حقیقت ولی‌شناس کند که حلقه بر در این خانه بیشتر بزنم سوادنامه‌ی من رنگ صبح خواهد داشت شبی که بوسه بر این چشمه‌ی سحر بزنم به یاد غربت تو عهد کرده‌ام با خود که لاله باشم و صد باغ بر جگر بزنم خدایی را کمی ای زائران درنگ کنید که خاک پای شما را به چشمِ تر بزنم اگرچه خوارم و نسبت به گل ندارم باز خوشم که گاه گُداری به باغ سر بزنم دوباره آمده‌ ام مجید بنی فاطمه

یه چی بگم جلسه امام حسین نذار بهتون بگن بیا کمک هجوم بیارید برای کمک کردن برای کار کردن فرمود بقچه ی عزای جدم بیار اوردم حضرت گره را باز کرد سیاهی ها رو در آورد خودش میرفت این سیاهی رو میزد رو این دیوار عرض کردم آقا جان بذار ما این کارا رو انجام میدیم فرمود اباصلت میخوام کارای روضه جدمو خودم انجام بدم اباصلت میگه یه نگاه کرد دیدم امام رضا هر دونه میخی که میزنه یه آه می کشه میگه مادر امشب چه خبره همش در خونه بی بی گفتم آقا جان این سیاهی رو برای جدت میرنی یاد مادرت میکنی فرمود اباصلت هر دونه سیاهی که میزنم می شنوم ناله مادرمو هی صدا میزنه غریب مادر روضه جدم حسین مجید بنی فاطمه

اباصلت میگه یک مرتبه دیدم یه آقایی زیبا رو سر امام رضا رو به دامن گرفته گفتم آقا زاده شما کی هستی فرمود اباصلت جواد ابن الرضا هستم گفت آقا در بسته بود چطور اومدی فرمود اون خدایی که با یک چشم بهم زدن از مدینه تاطوس میاره قادر از در بسته وارد کنه میخوام بگم امام رضا دم دمای جون دادنت بود غریب بودی میدونم اما عاقبت سرت روی پای پسرت بود اما لشکر میگه دیدن تا علی اکبر افتاد حسین هی میخورد زمین بلند می شد اومد کنار بدن علی صدا زد ولدی دستش را گرفت هر کاری کردآروم نمیشه صورت رو صورت علی گذاشت گفت بلند شو پسر ببین دارند به بابات می خندند کنار بدن بابا مجید بنی فاطمه

اینقدر رو جوادش حساس بود چهار پنج ساله بود یک مرتبه موفق رنگ پریده خادم امام رضا دوید تو حجره گفت یا امام رضا زود بیا فرمود چی شده گفت جوادت خورده زمین امام رضا اومد یه نگاهی کرد جوادش زمین خورده هی با دست به این زمین میزنه هی میگه می کشمت به آتیششون می کشم گفت پسرم عزیزم چی شده گفت بابا الان خوردم زمین پهلوم درد گرفته یاد مادرم افتادم جوادت خورده زمین مجید بنی فاطمه

همیشه یه نفر هست تو بی کسی کنارم اگه همه ولم کنن امام رضا رو دارم توی غربت این شهر همیشه یه نفر هست یه نفر که حواسش به گدای در به در هست همیشه یه نفر هست یه نفر هست که بفهمه دردمو میبره از دل زائراش غمو اگه عمری عاشق محرم و کرببلام به خدا مدیون لطف شمام نذاشتیم تنهام تا دیدی اشکام سرازیر رو گونمه چه صحنی داری حرم انگاری برام مثل خونمه سلطان امام رضا جان نماهنگ سلطان امام رضا جان محمدرضا نوشه ور

مشهد راحتی نبود این بار تابیایم بلا کشیده ام رگ رو راست گیر کورم را باز کن آبروبری نکنم غلطی راکه کرده ام اصلا برسم شهرم این سری نکنم لالت بودم تو آدمم کردی شر کنار تومیشود خیرات سرشکسته نکن منو آقابه سر زخم عمه ی سادت از جوانی گناه را دارم جواد پاکم کن به جوانت نقش هایی که من زدم به تنم پاک کردی بیا خاکم کن شب قدری که رفت از دستم عرفه کاسه من را پر کن در بلا را گرفتم از مشهد باب القبله من را تصور کن به سراشیبی حرم سوگندمن سرازیر قبر بودم من کجا گرز آتش و زنجیرفکر این سینه کبودم مشهد راحتی نبود امین قدیم

ای عهده دار عاشقان خسته با تو دلم حال و هوای دیگری دارد هروقت اومدم حرم راحت باهات حرف زدم هر وقت جیبم خالی شد و اومدم نشونت دادم گفتم خالی ام اومدم دره خونت در بزنم هر وقت ننه بابام مریض شدن اومدم پنجره فولادت گرفته م امام رضا گفتم مادرم مریضه هر وقت بارم زمین موند گفتم یکی کنج مشهد نشسته کارمو راه میندازه امشب اومدم بگم هنوز باور دارم پنجره فولادت برات کربلا میده کربلا نرفته ها ما از آخرین کربلامون داره خیلی میگذره پنجره فولاد رضا برات کربلا میده هر کی که کربلا میره حرم امام رضا میره ای عهده دار عاشقان خسته مهدی شهرابی

خواستی از غم ها بشی خلاص چاره کار یه کربلاست نگو پولشو ندارم همه چی دست امام رضاست امام رضا اگه بخوای تو یه لحظه می تونه کربلا تو امضا کنه امام رضا اگه بخواد میشه جامونده ها رو زائر کربلا کنه امام رضا اگه بخواد از همون جایی فکر شو نمیکنی رفیق گره از کار زیارتت می تونه واکنه اصلا کربلا ورودیش از مشهده به عقیده ی تمانم زائرا از باب الجواد میشه باب القبله از عنایت آقام امام رضا چرا تو قلبت هول ولاست مگه کارت لنگ آدم هاست نگو هیچ راهی نمونده همه چی دست امام رضا ست اگه بخواد سختی زندگیتو یک شبه آسون می کنه امام رضا اگه بخواد دردی که به هیچ کسی نگفتی درمون می کنه امام رضا اگه بخواد دستتو میگره تا که پاشی از زمین رفیق کارو بارتو  خودش دوباره میزون می کنه خواستی از غم ها بشی خلاص محمدرضا ناصری

همه عزیز کرده اید رو امام بعضیاتون رو میشناسم صبح حرم نروید رندگیتون زندگی نمیشه ای اونایی که هر روز صبح وعده دارید حرم اگه یه بار بغلش نشوندنت بگو خیلیا دلشون میخواهد یک بار کنار شما بشینند بده ما پیش عراقیا خراب میشم عراقیا فکر میکنند که شما همه مارو تحویل میگیرید دیدی میری مشهد میری کربلامیگن علی ابن موسی الرضا خبر ندارند ماخودمون گیریم اینجا اینا فکر میکنن ماباتو خیلی رفیقم خرابمون نکن امام رضا حسابش از دستم در رفته چند بار اومدم حرم یعنی یک دونش به دل تو ننشسته خرابمون نکن امام رضا حیدر خمسه

تِه نیگاه مه درد درمون مِن همون کُوتِره ایووِن خوامِه مازنی بَخونِم شه امام رِضاره قِربون مِن ته آهوی بیابون توو همون شاه غریبون تِه ضریح دُوور بَگِردِم شه امام رضاره قِربون الهی مِن فِدا بَوّ م شه خاره آقاره یاره با وِفاره شه امام‌رضاره اَدخَله گَندِم بخریمه تا هَدِم دِباره مِن ته کوتِراره مه دل بی قِراره بَوّم ته نووم قِربوون که دارنه آوازه بی اَمه تا مَشهد تا مه جان بَوه تازه تِه حرم آقا مِن بَزِنِم سازه معنی شعر نگاه تو درد من را درمون میکنه من همون کبوتر درگاه خانه ات میخوام مازندرانی بخونم قربون امام رضای خودم برم من آهوی توی بیابون(صحراتم) تو همون شاه غریبی. دور بارگاهت بگردم قربون امام رضای خودم برم الهی من فدات بشم آقای خوبم یار وفادار من امام رضای خودم یه خیلی گندم خریدم تا بدم دوباره به کبوترات دلم آروم و قرار نداره بشم فدای اسمت که پر آوازه هستی اومدم تا مشهد تا جان تازه بگیرم بیام حرمتو جارو بزنم نماهنگ شه امام رضا ره قربون حسن عطایی

میگه یه دختر بچه چشماش رو ببنده قربونت برم گریه هاتون برم اگه رفتی خونه خواهر کوچیک داشتی یه نگاه به صورتش بنداز یه نگاه به این کف پا بنداز ببین اصلا این پا طاقت خار بیابان داره انقدر این بچه رو خارا دوید اگه چشه یه دختر بچه رو ببندی دست بکشه به صورت با چشمای بسته میگه نه این بابام نیست وای وای چی میخوام بهت بگم یعنی تشخیص میده حس میکنه بو میکشه میفهمه بوی باباست اگرچه سر امام حسین بوی تنور میداد سرو که بغل کرد چشماش دیگه تار می بینه آقا خرابم تاریکه سرو بغل کرد آروم آروم دست کشید به صورت گفت بابا دست کشید به این ابروهای خونی بابا منو نگاه دست کشید به لب و دندان خونی بابا دست کشید به این محاسن بابا یه وقت دیدن داد زد دستش خورد به این رگا گلویده بریده بابا کی رگ های گلوت رو بریده بابا هر کار کرد دید این خنجر کار نمیکنه بدن رو برگرداند سرو داره جلو مادرش میبره استخون گلو رو با خنجرش میبره دور کردنشو خیر نبینه سنان داره با لگد به سینه... یا اباعبدالله مظلوم بودی و از آب فرات محروم بودی و قلبت می تپید زنده بودی و رگ هاتو برید حسین حسین صورت بابا جوادی ایزدخواه

بگو امشب به من بابا از عصر عاشورا کجا بودی سر رو بغل کرد نگفتی دختر داری بابا نبودی اینقدر ما رو تو بازارها چرخوندن بابا اینقدر ما رو با دست نشون دادن بابا نبودی اینقدر عمه کتک خورد بگو امشب به من از عصر عاشورا کجا بودی مرا مهمانی آوردی خودت تنها کجا بودی من از بوی طعام خانه ها خوابم نمیگیرد دختر امام حسین گرسنه میخوابید من از بوی طعام خانه ها خوابم نمیگیرد تو ای با بوی نان همراه تا حالا کجا بودی شنیدم بر درختی تاب می‌خوردی ملالی نیست شبی که زجر زجرم داد در صحرا کجا بودی تو معلوم است شبها جای گرمی داشتی بابا من این شبها که می‌لرزیدم از سرما کجا بودی منو نزن انقدر منو آزار نده از صورتم آستینمو کنار نده سینم شکست با زانو بر فشار نده از عصر عاشورا کجا بودی محمد جوادی

بعضیا از همین هیئتیا الان دیدی آقا از الان هول و ولا محرم دارن هی میگیم آقا نکنه بمیریم نباشیم برات گریه کنیم دوست دارم اگه قراره بمیرم بمونم شب رقیه برات بمیرم شنیدم هر یه بابا گفته یه سیلی تو صورتش زدن بچه ها تو خونه خواهر کوچک دارید یانه اصلا بچه کوچیک نیازه کتکش بزنی نه بابا صداتو میبری بالا خودشو جمع میکنه شب رقیه برات بمیریم محمد جوادی

یک کسی گفت پا منبر پیغمبر بلند شد به این بغل دستیش گفتش که من الان به زبونه خودمون میگم گفت من الان حال پیغمبر رو میگیرم پیامبره گفت نه گوش بده پای منبر بلند شد یه سیبی رو به پیغمبر نشون داد گفت یا رسول الله این سیب روزی من هست یا نیست پیش عقل خودش گفت اگه بگه روزیت هست میندازم زمین میریم روش وایمیستم همه رو له می کنم بعد میگم چی شد اگرم بگه روزیت نیست یه گاز میزنم چه جوری شد گفتی روزیت نیست بلند شد وایستاد گفت یا رسول الله این سیب روزی من هست یانه پیامبر فرمودند اگه بتونی بخوری روزیته اگه نتونی بخوری روزیت نیست یه وقت سیب هم خریده میبره تو یخچال میزاره خراب میشه میریزه دور روزیش نیست هر وقت بتونی بخوری یه چیزی هم خریده میبره میزاره بچه هاش میخورن شب که میاد میبینه همه رو خوردن روزیش نیست اگه تونستی بخوری روزیته معلوم نیست اینایی که ما پس انداز کردیم روزیمون باشه روزی واقعی کدومه استاد توکلی

اختیارم رو خدا به دست تو داره رقیه شهزاده پای عشق تو شدم نوکر دلداده رقیه شهزاده قبله ی حاجاتی باده ی شاماتی رقیه دانش آموخته ی مکتب عمه ی ساداتی رقیه مه نشان رقیه بی کران رقیه قوت دل و قلب و عمه جان رقیه جاودانه رقیه مهربانه رقیه شبیه عمو عباس قهرمانه رقیه دل من عمریه که پای تو افتاده رقیه شهزاده یه نگاهی کردی اینطور حالم آباده رقیه شهزاده درمون دردامه رقیه دختر آقامه رقیه زیر رو کرده قلب من رو همه دنیا رقیه من فدای رقیه خاک پای رقیه حتی خاک پاهای زائرای رقیه دل سرای رقیه مبتلای رقیه کربلایی شدیم با دعای رقیه اختیارم رو خدا به دست تو داده حسین ایزدخواه

نام ما را بنوسید مسلمان حسن لب ما بوسه نگیرد مگر از نان حسن زلف خود را به نخ چادر زهرا بسته هرکسی هست در این دهر پریشان حسن بی حرم هست ولی هرچه حرم زنده از اوست زائر کرببلاهم شده مهمان حسن پسرانش همگی گوش به فرمان حسین علی اکبر همه جا گوش به فرمان حسن عاقبت با مدد حضرت زهرای بتول عین ایوان نجف میشود ایوان حسن نام ما را بنوسید مسلمان حسن علی اکبر حائری