صفر

باد آمد و خیمه ها مه شد دختری زیر دست و پا له شد از موهاش گرفت داشت میکشوند این صورت با خاک میرخت دختری زیر دست و پا له شد علیرضا اسفندیاری

عشق تو ضربان منه،هیجان منه میشنوی صدای قلبمو که میگه حسن حسن... چشمو ابرویت جمال خدا حسن محو رویت خالق ما سوی حسن ای امام مهربانم حسن نام تو ورده زبانم حسن با جزامی ها هم نشین،ای نور امید ای ماه افلاکی روی زمین ای سیمای خلد برین ای زیباترین ای ذوالفقار امیرالمومنین نذر تو همه خونه منه سر و جونه منه هر جا نمونه واسم راه چاره میگم حسین حسین ... مهربون تر از پدر مادرم حسین شکر حق که سایته روی سرم حسین لطفی کن این دفعه شاه کرم حسین ما بیایم با مادرم تا حرم یا عزیز الله یا حسین مولانا حسین در کل همه کاره ی دنیا را حسین سلطان کربلا حسین ای جانا حسین واسط سر میشکونم عاشورا حسین عشق تو ضربان منه محمدرضا ناصری

خدا رحمت کنه مرحوم آمیرزا اسماعیل دولابی میگه من یه روزی به آقا شیخ جواد انصاری همدانی هشتاد سال پیش تو همین تهران خودمون میگه آقا شیخ جواد انصاری همدانی آمدند تهران آمدند منزل من تو بالکن منزلمون نشسته بودنو و تابستون بود یه دونه از این باد بزن حصیری ها هم گرفته بود همینطوری باد می زد گفت یه چایی آوردم کنار  آقا شیخ جواد گذاشتم این حرف مال هشتاد سال پیشه میگه برگشتم به آقا گفتم این داستان اربعین چیه داستانش گفت یه نگاهی کرد گفت میرزا بذار فکر کنم گفت زود جواب نداد گفتم آقا فکر کنید گفت یکی دو روز گذشت چایی گذاشتم برای آقا کنار بساط جانمازش به همون مشغول نافله بود چایی رو گذاشتم براش دستش رو گذاشتم رو دستم گفت بشین میرزا نشستم کنارش گفتم جانم آقا گفت دو روز پیش بود پرسیدی داستان این اربعین چیه بشین تا برات بگم فهمیدم پرده کنار رفته یه چیزایی نشونش دادن می گفت برگشت گفت میرزا ظاهر این است ببین یه عالم وقتی که از این کلمه ی ظاهر این است استفاده می کنه یعنی کار به یقین رسیده جنس یقین هم عین الیقینه چون ما سه تا یقین داریم علم الیقین عین الیقین حق الیقین عین الیقین یقینی که با مشاهده و دیدن اتفاق می افته بعد انسان به حقانیتش پی می بره گفت ظاهر این است که این اربعین کارش یه روزی به جایی میرسه اون روز هنوز الانم نیستا اون روزی که شیخ جواد گفته هنوز اون روز الان هم نشده ولی داریم می بینیم که اتفاق داره می افته می گه برگشت گفت ظاهر این است این اربعین یه روزی کار رو به جایی می رسونه که یک نفر روی کره زمین پیدا نمی شه که امام حسین رو دوست نداشته باشه ولی ظاهرا این چیزی که امام زمان اون روز ظهور می کنه دقت کنید اینکه بین همه ی اماما دست رو امام حسین میذاره اون روز چون همه مردم کره زمین امام حسین رو می شناسن و دوستش دارن شاید امام زمان به هر کدوم از این ذوات مقدس خودش نسبت بده مردم نشناسن ولی تا میگه من پسر حسین بن علی ام مردم می پذیرند امام زمان رو روایت خاص از اربعین و ظهور شیخ عباس صراف

من همه عمرم در خانه این خانوم سه ساله بودم ان شاءالله براش میمیرم ان شاءالله تو روضه هاش بمیریم این خانومی که ثابت کرد میشه تو روضه آدم بمیره ثابت کرد میشه وسط روضه آدم جون بده کجا جون داد اون ساعتی که سر باباشو بغل کرد ثابت کرد ان شاءالله من و تو هم وسط روضه بمیریم انشاالله تو روضه هاش بمیریم مهدی میرداماد

یاس بهاری، چه گل اوضاری خیلی شباهت به فاطمه داری حلما ریحانه، جانه جانانه تو بزرگ دنیا هستی دردانه دردونه وقتی اباالفضل میزاره تو رو رو شونه خدا ماه رو دورِ سر تو میگردونه آره زمینم مثل آسمون حیرونه این بی بی زهراس یا رقیه خاتونه حجابه رقیه آفتابه رقیه تو رگ هاش خونِ ابوترابه رقیه من انقلابی ام به انقلابِ رقیه گدایی حسینِ مرحبا به رقیه یاس بهاری حسین ستوده

جان حسن جان جانان حسن حسن حسن... جان حسن حسین ستوده

تابوت رو که گذاشتن ابی عبدالله اومد بالای تابوت نشست میخواد بدن برادر بیرون بیاره از تابوت یه نگاه کرد دید چوبه های تیر از تابوت گذشته به بدن برادر رسیده میگن هفتصد تا تیر به طرف تابوت انداختن هفتاد تا تیر به تابوت خورد از اون هفتاد تا هفت تا تیر از تابوت گذشت به فرض که هفت تا تیر هم به بدن امام مجتبی خورده باشه ابی عبدالله محاسن رو می کند میگفت غارت زده به کسی نمیگن که اموالش رو به غارت ببرن غارت زده به من غریبی میگن که مثل تو برادر رو میخوان تو خاکا بگذارن بدنو برداشت میان خاک ها گذاشت صورت به صورت حسن گذاشت سلام منو به مادر برسان سلام منو به بابام علی برسان سلام منو به جدم رسول الله برسان یه رسم دارن این عرب ها زنا نمیرن دنباله جنازه اما تشییع کنندگان که بر میگردن بزرگ زنان میره به استقبال بزرگ بنی هاشم کیه ابی عبدالله ابی عبدالله نیومد جلو دیدن عباس داره جلو میاد بزرگ زنای بنی هاشم کیه زینبه زینب اومد جلو یه نگاهی به اون قد و بالا کرد قربون چشمات برم چرا انقدر گریه کردی چرا چشمات این همه اشک این سرخی چشمات چیه کجا خاکش کردین صدا زد نپرس بدنش رو تیر باران کردن زینب بغلش کرد دلداریش داد عباس رو غصه نخور داداشم حسین هست من هستم محمد حنفیه هست عون هست جعفر هست عثمان هست آرومش کردن این الحسین حسین کجاست گفت خواهر از رو قبر بلند نمیشد صورت رو خاک برادر گذاشته بود حمید ابن مسلم میگه نزدیک بدن عباس که شد دیدم این دست ها رو به کمر گرفت بدنش رو تیر باران کردن محمد نوروزی

ولی حیدر حسن وارث علی ساقی حسن باده تمام معجزاتش رو علی یاد حسن داده حسن وقتی جمل رو زد رجز میخوند و میفرمود که با آل علی هر کی در افتاده ور افتاده حسن کولاک ، حسن بی باک خدا گفته این حسن و ما ادراک رقیه جان رقیه جان دوسش دارم یه عالمه دختر پادشاهمه گدائیه در خونش کاره هزارتا حاتمه ولی حیدر حسن وارث حسین عینی فرد

و صلی الله علی الباکین علی الحسین عمریه دیوونتم من گدای خونتم ای کریم اهل بیت سائل میخونتم حسن و صلی الله علی الباکین عینی فرد

صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته من نه بازار میام نه عروسک میخوام عمه مهمون رسید من همون روسریو میخوام که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شدم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم بابا زیر چشمم را ببین خیلی ورم کرده پدر بی هوا سیلی محکم بردن کندن گوشواره هامو بردن النگو هامو بردن رقیه رو به گریه زاری به مجلس شراب حسین وای حسین وای غریب و تنها کشتن دادن یه فتوا کشتن دلم از این می سوزه شاه و گداها کشتن حسین وای حسین وای یکیشون میگفت که پیرهنش مال منه یکیشون میگفت انگشترش مال منه معامله رواج شد تن حسین حراج شد  صدام گرفته ستوده عینی فرد

نه زاهدم نه صوفیم نه مجتهد نه کافرم نه مدعیه دینم و نه مالکم نه قنبرم نه شیخم و نه یک عبا نه جنم و نه یک ملک فقط همینو میدونم من سگ کوی حیدرم یا علی شاه بر حق علی حق مطلق علی شیر خندق علی علی مولا علی مولا علی یا علی اول آخر علی از همه سر علی یل خیبر علی نبود فاصله ای بین خدا تا علی روح اشباح علی ای به همه شاه علی ظاهراً حیدری و  باطناً الله علی یا علی یاحیدر یا علی یاحیدر نوکر نوکراتمو تو هیئتا سینه زنم به غیر اولاد علی دم از کسی نمیزنم هرکی تو دنیای خودش مرام و مسلکی داره منم تو دنیای خودم کلب امام حسنم یا حسن شبه طاها حسن عشق زهرا حسن من مولا حسن همه ذرات جهان نوکر و آقا حسن یا حسن بطل ابن بطل یل یل بی مثل شیر جنگ جمل ملک الموت عجلگاه العداء حسن به علی یار حسن قاتل اشرار حسن وارث ارثیه‌ی حیدر کرار حسن مرد میدان حسن صاحب فرمان حسن مرده میشه زنده با ذکر حسن جان یا حسن یا حسن نه زاهدم نه صوفیم حسین عینی فرد

سفره رنگینی با کرمت میچینی هر چی بخواد گدا میتونه برداره در نداره این خونه معطل نمیمونه سائلی که به تو خیلی امیدواره قد کشیدم آقا پای همین سفره نشستم کنار قشنگ ترین سفره دار و ندارت رو چند دفعه بخشیدی مثل تو ندیدم قسم به این سفره بیان اگه همه آدما با هم تا دنیا هست کل گداهاشو بیاره حاتم بازم جا هست یا حسن یا حسن سفره رنگینی حسین ستوده

خیلیا میان مازندران گردش میکنند تفریح میکنند شما هم استقبال میکنید به مردم ایران شیعیان امیرالمومنین اما من یه شاخصه ای از مردم مازندران سراغ دارم که هیچ جا ندیدم هر جا تو این دهات های اینجا میری میبینی برا این امامزاده ها یه ضریح گذاشتن یه حرم دارن سه شنبه ها کجایی میریم فلان امامزاده پنجشنبه ها کجایی همه میریم فلان امامزاده میریم سر قبر شهدا الهی من قربونت برم حسن جان ما تو ایران امامزاده هامون حرم دارن اما تو یه سایه بون نداری الان ما تو این مجلس روضه گرفتیم چند تا چراغ زدن جمعیت اومده الان بقیع یه شمع روشن نکردن امامزاده ها هم حرم دارن مجید بنی فاطمه

بنویس حسن بخوان شیر جمل بنویس حسن بگو طعم عسل بنویس حسن بخوان شاه وفا بنویس حسن بگو عشق ازل حسن آقای آقای آقای هر چی آقا حسن لیلای لیلای لیلای هر چی لیلا حسن زیبای زیبای زیبای هر چی زیبا حسن بالای بالای بالای هر چی بالا آقام حسن ای با مرام حسن ختم کلام حسن امام حسن امام حسن آقام حسن ماه تمام حسن رزق مدام حسن امام حسن امام حسن بنویس حسن بخوان شیر جمل حسین ستوده

حالا دیگه یه عمره آزگاره چشام برای روضه هات میباره اینایی که میخونم از عقیده‌است این نوکرت بی تو کسی نداره ای یارم رقیه ای دار و ندارم رقیه همه‌ی کس و کارم رقیه فقط تو رو دارم سامونم رقیه ای دوا درمونم رقیه برای تو میخونم رقیه بهت بدهکارم فقط تو رو دارم قربونت بشم ای آرامشم دیدن صحنت شد تنها خواهشم دیدی آخرش دیوونت شدم اخر من خودم رو واست میکشم از اون قدیم که یادمه مریضا تو روضه‌ی بی بی شفا میگیرن با سفره های حضرت رقیه حاجتاشونو مادرا میگیرن بارونی رقیه عشق عمو جونی رقیه درد منو میدونی رقیه ببین گرفتارم دنیامی رقیه نور دو چشامی رقیه دلیل نفسامی رقیه گره داره کارم ببین گرفتارم کاری کن برام ای گره گشا باب الحوائج دربار حسین آروم دل شاه علقمه کاشف الکرب علمدار حسین  ای یارم رقیه حسن عطایی

دیگه نمیگم من از درد و غم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب مهمون من هستی ای دلبرم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب ای پاره جونم  خوش اومدی اینجا آرامشم بابا فکرش رو میکردی تا اینهمه با تو تنها بشم بابا دارم گلایه از سنگی که جای پات شد بالشم بابا یه مردی سنگین دست یه جوری زد مثل زهرا بشم بابا بابا یه بار دیگه  بگو دوسم داری بابا زیاد از من بوسه بدهکاری واسه لب خشکت اشکام شده جاری بابا زیاد از من بوسه طلبکاری زهرا شدم انگار وقتی گذاشتی سر رو دامنم بابا از تازیانه ها ، یک دست گل شد سبز روی تنم بابا بابا نبین پیرم ، شاید تو بشناسیم بابا منم بابا یادت میاد بابا جون میگرفتی با خندیدنم بابا نبین اگه حالا  یاس کبودم من عمری واسه بابام  دردونه بودم من نبین شدم پیر و عصایی برداشتم رو شونهٔ سقا برو بیا داشتم گفتم میای پیشم خار توی پامو در میاری بابا نمیدونستم که با سر فقط اینجا ، پا میذاری بابا گریم گرفتش تا یک دختر شامی گوشواره شو دیدم داداشم اصغر کو  اینجا توی بازار گهواره شو دیدم دیگه نمیگم من از درد و غم امشب حسن عطایی

پشت در سوختم یک طرف نفسم رو دود بند آورد سوی چشمام رفت پشت در سر من از بس ضربه خورد سوختم سوختم سوختم و مردم خودمو از زیر در در آوردم سوختم سوختم تا که بریدم من خودم از سینه ام میخو کشیدم کربلا پیدا میشه باز رد پا و چنگال گرگ میرسه ارث مادری به نوه از مادربزرگ خونه خونه پای رقیه قل و زنجیره دستای رقیه آتیش آتیش موی رقیه عمو سوختم صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته پشت در سوختم  حسین ستوده

رقیه‌جان تپش تپش قلب عمو داره با تیک تاکِ قلبه تو می‌زنه صدای خندت دل عمو رو ببین چه‌جوری از جا می‌کنه صدات یه حیدر داره نگات یه لشکر داره رو دوش سقّایی دیده‌بان تموم غم‌هام با تو شروع میشه هر کاری به نام شَه‌بانوی جهان تو تلأطمِ بلا یا رقیه پرچمت شده باده‌بان برای کشتیِ نجات عمو توی رکعت سومِ نمازِ عشق داره ختمِ یا رقیه می‌گیره برات رقبه‌جان میگن که نیستی چی‌جوری آخه تو روضه‌تون پس دعا می‌گیره تو نیستی تازه این‌همه مریض از این سه‌ساله شفا می‌گیره هوامو داری خانم صدامو داری خانم غمت مریضم کرده بی‌بی به من تو عزّت دادی چقدر میون مردم نگات عزیزم کرده بی‌بی خیلی دوری از بابا از دمشق تا کربلا بابایی‌ترین سه‌ساله توی آسمون روزگار رجعتو ببینیم کنار هم دختر و پدر رو با ظهور آقامون تپش تپش قلب عمو داره حسن عطایی

اصلا دختر بابا جلوش گریه کنه دختر میریزه بهم همه عالم میگن دخترا بابایی اند ببین بعضی موقع ها میگه بابایه چیزی رو میخام برام میخری ...میگم نه بابا دیگه تازه گرفتم ... بهم اینطوری میکنه ... بابا... میگم خب باشه امشب زرنگ اونه به حضرت رقیه بگه یه دونه چشم هم برا ما با دل بابات بازی کن بگو اینا کربلا رو خیلی خیلی وقته نرفتن دلت برای این عشاق یه ذره بسوزه هرکی کربلا میخواد بگه حسین... خانوم یه چشم برا بابات ... به خاطر ما ... دانلود روضه هرکی کربلا میخواد علی پورکاوه

خدارحمت کنه مرحوم علامه طباطبایی می فرمود همه اماما رافت دارن رئوفند اما رافت امام رضا حسی یعنی لازم نیست خیلی از نظر عرفانی ومعرفتی در حد بالاباشی بخای بفهمی حسش کنی حتی اون کسی که از یه جای دور دست اومده سوادم نداره میاد تو حرم همون رافت رو حس میکنه که یک عالم راه رفته با معرفت میاد تو حرمش کسی میره تو دست خالی بر نمیگرده رافت امام رضا حسی به من منت بذار صابر خراسانی

قنداقه‌ی خالی، آغوش خیالی از مادری این مونده برام چند ساله همینم، خوابت رو میبینم خسته میشه هر موقع چشام خواب دیدم مادر ورق برگشته و تو هم نمردی داشتی می‌خندیدی و دیدم که دندون در آوردی قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریه‌اش بگیره آرزوهام همشون نقش بر آب شد دلم کباب شد همه حسرتم برات یه قطره آب شد دلم کباب شد غارتو دیدم تا روشو کشیدم دیدمت تو گهواره تو رو فرضا که محاله خب فکر و خیاله از فکرو خیال من نرو توی رویا دیدمت این جوری دارم اشک میریزم توی کوچه با رقیه بازی می کردی عزیزم بازی می کردید دوتایی دستتون تو دست هم بود اما حیف رویای دیدار تو با رقیه کم بود آخ که تنهایی توی خرابه هامون رقیه جاموند اربعین از سفرکرببلا موند من نه بازار میام نه عروسک میخواهم عمه مهمون رسید من همون روسریو میخواهم که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شودم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم من حالم خرابه خراب بشه خرابه قنداقه خالی آغوش خیالی حسین ستوده

با عشقت، دلم سر می‌کنه هوای برفی حرمو، خوشگل تر می‌کنه دلم هوای شعر گفتن می‌کنه پیرهن سفیدشو، گنبد تن می‌کنه سرنوشت، اسم ما رو هم زائر نوشت خوش به حال اونکه این روزا رو به روی ایوون طلا میزنه هشتگ یخ در بهشت رسمشم قشنگه، حرفشم قشنگه حرم امام رضا، برفشم قشنگه گبند طلایی، زردشم قشنگه راه رفتن تو هوای سردشم، قشنگه با عشقت دلم سر می‌کنه حسین ستوده

من درد آوردم که تو درمون کنی من اشک آوردم که تو بارون کنی من ترد شدم از دل دنیا ببین من جا ندارم که تو بیرون کنی خب کسی ندارما امام رضا امام رضا گره خورده کارما امام رضا امام رضا بده روزگارما امام رضا من سر قرارما امام رضا امام رضا داره نوکر تو میشه پیر دست منو بگیر دست منو بگیر تا نشد روضه به روضه دیر دست منو بگیر دست منو بگیر امام رضا امام رضا ... تو کارت اینه منو راهم بدی تو شاه شدی رزق گدا هم بدی تو نه نمیذاری که هر جا برم تو اصلا اینجایی پناهم بدی دم احتضارما امام رضا امام رضا تو بیا کنارما امام رضا امام رضا اینه انتظارما امام رضا امام رضا چشم به راه نذارما امام رضا امام رضا به لبی که نرسید به آب بیا برا جواد به علی اصغر رباب بیا برا جواد امام رضا امام رضا ... من درد آوردم که تو درمون کنی حسین ستوده

یه جوری ناله بزن اونایی که کربلا نتونستن مشرف بشن یه خرده دلشون آروم بشه نیت کن به جای اونا ناله بزن نیابتا پدرا مادرا پدربزرگا مادربزرگا اموات بی وارث و بد وارث که منتظرن یکی به جاشون یک یاحسین بگه تو کربلا یه کاری بکنید کیا بهت گفتن التماس دعا کیا بهت گفتن تا حالا کربلا نرفتیم برا فرج امام زمانت دعا کن او بیاد همه عالم خوب میشه کربلا چه کربلایی بشه خوش آن صورت که در فردای محشر بر آن نقش کف پای حسین است به نیابت از همه یاحسین بگیم محمود کریمی

ذکر خاصه رقیه همه زندگی عباسه رقیه عاقبت بخیر نمیشه به ابالفضل اونکه شأنتو نمیشناسه رقیه انسیه حوریه مددی یا رقیه خلقتت نوریه مددی یا رقیه حیدر سوریه مددی یا رقیه رقیه رقیه زهرای مناقب ای والا مراتب جانم رقیه ی اسداللهِ غالب تصویر عشقه دستت تو دست زینب ام البکا کنار ام المصائب جانم رقیه ای جانم رقیه ذکر خاصه رقیه حسین ستوده