صفر

یه سوال دارم مگر ما دل نداریم ای خدا کیا نرفتن؟ انشالله حضرت شاهنشاهی دعوتش کنه یه سوال دارم مگر ما دل نداریم ای خدا یا مگر جا تنگ بود از بهر ما در کربلا کی روا باشد گل از ما و گلاب از دیگران غم روی ساقی از ما و شراب از دیگران. یا حسین یا حسین یاحسین ثارالله نمیدونم چه سر زد از من که بر غمت مبتلا شدم مبتلا بر فراغت کشته سر از تن جدا شدم ای خدا جون نمیدهم تا حسینو بر من نشون ندی منو تا دست تیغ مژگان یار ابرو کمون ندی بخواهی یا نخواهی یه روز برا دیدنت میام تو میدونی اگر بیام یا نیام چقدر من تو رو میخوام ای خدا جون نمیـــد م منو تا دست تیغ مژگان یار ابرو کمون ندی آقا آقا آقا .یا حسین خوب میدونی من از روز ازل دیوونت بودم خبر از هستی نبود من جارو کش میخونت بودم ای خدا مرغ جانه ما را به جانب کربلا ببر به زیارت گه عباس بن علی مرتضی ببر همه رفتن ای خدا من نرفتم کربلا نروم تا کربلا من با تو قهرم ای خدا زیارت مخصوص سید جواد ذاکر

دستمو دامان حسن سفره احسان حسن تا ابد هر چه کریم است به قربان حسن معرکه گردانه حسن غرش شیرانه حسن تا ابد هر چه کریم است به قربان حسن اومدی میدون و رجز که خوندی معلوم شد کی مرد و کی نامرد ضربه آخر و رزم قشنگت جنگ جمل رو جنگ جمیل کرد دنیا خوبه تا دنیای منی مهربون تر از بابای منی شیرین ترین روز هفته است برام دوشنبه های امام حسنی دستمو دامان حسن حائری کیانی

با گریه خوابیدم تو رویا می دیدم همه هستن ، الّا من! با غصه لرزیدم بغضم گرفت دیدم همه جمعن ، حرم حسن "قرارِ ما این نبود آقا همه باشن و من نباشم جای من تو حرم خالی بود نتونستم برات گداشم "از خوابم پریدم‌ بارون و می بینم اینجا هم جاموندم مثلِ اربعینم آقای کَرم آقای کَرم بِبَرم بِبَرم حرم آقای کرم کاظم اکبری

هر بابایی که به خونه میرسه دخترش حالشو بهتر میکنه بغلش میکنه و با بوسه هاش همه ی خستگیشو در میکنه دلخوشی زیاده توی زندگی دلخوشیه منم این دخترمه تا میخنده خواهرم میگه داداش نگاه کن چقدر مثل مادرمه چه آرزوهایی که نداشتم براش توی خرابه سرم افتاد به پاش طفلکی اینقدر اسممو صدا زد بمیره باباش نا نداره صداش همه راهو به روی نیزه ها من به خاطر تو با سر اومدم پا به پای تاولای کف پات تا خرابه امشبو آخر اومدم دنبال دستای بابایی نگرد توی گوداله کنار تنمه دست تو جا اینکه تو دستم باشه رو رگای پاره گردنمه فدای لب هات که ترک ترک شد زجر حرومی جگرش خنک شد بیابون و ترس و شب غافله نگام می افتاد عقب قافله دلخوشی محسن عراقی

شما ماه تو آسمون میبینید الان آره اگه ماه بوده غروب کرده رفته نصف شب ماه که نیست اول ماه تا سوم و چهارم تا پنجم و ششم ماه نیست کی گفته خرابه روشن بوده دستای کوچیکشو گذاشت رو پیشونیش نه این پیشونی بابام نیست اینجوری نبوده دستاشو پایین تر آورد رو گونه های بابا گونه هاش قشنگ بود هزار بار بوسیدم به لباش که رسید گفت دندونای بابام مرتب بود چرا دندوناش جا به جا شده خرابه محمد نوروزی

من دیروز یا پریروز فکر کنم فهمیدم آقای کریمی قهرودی ها هیئت میومد روضه شرکت میکرد دختر خانومش بی قراری می کرد بعد زنگ زدم بهش گفتم چه طوری دخترم حالت چه طوره دیدم بدون هیچ درنگی گفت عمو میای برا بابام بخونی درخواست کردم دختر شهید بیاد پیش تابوت باباش بعد اومده بود دم تابوت نشسته بود هی گل پرپر میکرد گفتم بابا رو دیدی گفت عمو فقط استخونه اما عمو خیلی گریه کردم شب خوابم نمیبره یاد استخون های بابام می افتم حالا شما در نظر بگیرید یه دختر میگه بابا بعد آوردن سرو پرت کردند تو خرابه جلوش بی قراری هلالی پورکاوه

مادرش آمده گودال نچرخان بدنش استخوان های گلویش ز قفا ریخت بهم با ترک های لبش با نوک پا بازی کرد همه ی صورت او با کف پا ریخت بهم.. كمتر بر این غریب بدون كفن بزن این ضربه ی دوازدهم را به من بزن هر آنچه داشت رفت دگر جستجو نكن اینقدر این شهید مرا زیر و رو نكن مگر نبود مسلمان كه اینچنین زده اند بلند مرتبه شاهِ مرا زمین زده اند قبول كن كه شبیه حصیر افتادی قبول كن ته گودال گیر افتادی مخواه تا كه سر من به گریه بند شود بگو چكار كنم از تنت بلند شود بگو چه كار كنم آب را صدا نزنی بگو چه كار كنم تا كه دست و پا نزنی بگو چكار كنم از تو دست بردارند برای پیكر تو یك لباس بگذارند میان گریه ی من این سنان چه می خندد دهان باز تو را نیزه دار می بندد آهای شمر عبا را كسی ربود برو بیا النگوی من را بگیر و زود برو برای غارت پیراهنت بمیرم من چرا لباس ندارد تنت بمیرم من قرار نبود بیفتی و من نگاه كنم و یا كه گریه به كوپال ذوالجناح كنم مگر نبود مسلمان که اینچنین زده اند بلند مرتبه شاه مرا زمین زده اند دیگه نگاه نکن صابر خراسانی

خورشیدی و جبریل کند نوکریت را سخت است ببینم غم بی یاوریت را در عرش ملائک همگی جامه دریدند بردند چو عمامه يِ پیغمبریت را ای قاری من صوت تو تغییر نموده این نیزه گرفته نفس حیدریت را از سنگ زنان من گله مندم که برادر آشفته نمودند رخ مادریت را نابود شود عالم اگر مُطَلِع گردد یک ذره از آن داغ علی اکبریت را با دست گرفتم جلوی چشم رقیه بر نیزه نبیند سر خاکستریت را افسردگی علی پورکاوه

زانو بغل کرده ولی انگار خوابیده یا از نفس افتاده یا اینبار خوابیده بر خشت خوابیدن برایش کار سختی نیست طفلی که تا دیشب به روی خار خوابیده هر بار خوابش برد از روی شتر افتاد روی شتر حداقل ده بار خوابیده دیروز زیر سایه ی عباس خوابیده امروز زیر سایه ی دیوار خوابیده هرکس که آمد دیدنش سر به سرش بگذاشت امروز را از صبح بالاجبار خوابیده از خواب بیدارش نکن ای زجر ای نامرد شلاق را از صورتش بردار خوابیده خوابیده صابر خراسانی

هی دامن عمه رو کشید صدا زد عمه سه شبانه روزه چیزی نخوردم آی زن هی نون و خرما نفرست بر ما صدقه حرامه خانوم صدقه نیست نذره من بیست ساله پیش یه مریضی لا علاج داشتم نذر کردم یه بار دیگه اون آقایی که منو خوب کرده ببینم من چند سالی کنیز خواهرش بودم اگه به آرزوت رسیدی چه کار میکنی گفت خانوم چی داری میگی گفت پیرزن من زینبم خانوم به من اطمینان بده اون زینب بدون حسین جایی نمیرفت انگشت اشاره رو خانوم زینب بالا برد چشمت روشن حسینو رو نی تماشا کن سری به نیزه بلند است در برابر زینب صدقه امین قدیم

آه من الفراق ای کعبه عراق از حال دلم میشه بگیری سراغ دور دور دورم حسین جان از آغوش گرم ضریحت هر چی گشتم آقا ندیدم هیشکی رو تو دنیا شبیهت دلگیرم گوشه شش گوشه گیرم بزار برا تو مردن بشه تقدیرم آه من الفراق ای کعبه عراق از حال دلم میشه بگیری سراغ آه من الحرم ای سایه سرم جز خونت جای دیگه ندارم برم هر گوشه ای از قلبم آقا یک گوشه ای از کربلاته یه دلم تل زینبیه یه دل من پایین پاته دلگیرم گوشه شش گوشه گیرم بزار برا تو مردن بشه تقدیرم آه من الفراق ای کعبه عراق از حال دلم میشه بگیری سراغ من الفراق مهدی رسولی

ما اینجا امشب جمع شدیم دور هم بگیم به بچه های امام حسین ما هستیم نترسید تنها نیستی میگه وقتی سید الشهدا خواست بره میدان حضرت زینب سلام الله علیها این خانوم کوچولو حضرت رقیه سه چهار ساله رو گفت داداش این خیلی به تو عادت داره دید دیگه دختر کوچیکا اینجورین بیا اینو بخوابونیمش بعد برو میدون میگه امام حسین این بچه رو بغل کرد انقدر تکانش داد تا خوابید وقتی این خانوم رقیه سلام الله علیها چشماشو باز کرد دیگه باباش شهید شده بود خیمه ها رو هم آتیش زده بودند تا چشماشو باز کرد شمر با غلامش وارد خیمه شد اومده بودند غنیمت های جنگشون رو ببرن خوب بچه سه ساله اونم بچه امام حسین حرف بد نشنیده آدم بد ندیده تنها نیستی صابر خراسانی

نذر کردم که اگر کربلا قسمت شد اربعین جای رقیه به زیارت بروم دیشب میون دفترم برای داداش اصغرم عکس عمو رو با علم کنار دریا کشیدم ای وای بازم خواب می دیدم یه شب جا موندم از همه به روی دست فاطمه چشام میرفت که خواب بره با سیلی از خواب پریدم ای کاش اونم خواب می دیدم نقاشی رسولی پورکاوه

یه نگاه به پاهاش کن ببین چقدره عروسکتم که آوردی دست که میگذارم دیدم که پشت مو هاشو مادرش بسته کاش میشد سرشو بر میگردوندم رقیه ام تو خرابه تو بیابون دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد دختر زجر عجب موی قشنگی دارد خوش به حالش چه النگوی قشنگی دارد عروسک سیدرضا تحویلدار

دنیا دنیا دنیای من رقیه ساداته دیروز و امروز و فردای من رقیه ساداته آبروی دل رسوای من رقیه ساداته نائبه الزینب، عزیزه الزهرا، رقیه جان سلام الله علیها دارم من سر عظیم به نام رقیه نمیگنجه عقلی در مقام رقیه ابالفضل بهم میزد زمین و زمان را که دنیا باشه فقط به کام رقیه دنیا دنیا دنیای من رقیه ساداته ام ابیهای آقای من رقیه ساداته ذکر توسل شب های من رقیه ساداته ملیکه محشر، شفیعه عقبا، رقیه جان سلام الله علیها قرار دل های بیقراره رقیه و بنت الجلال، اخت الوقاره رقیه پس از زینب کبری بگو در مقامش که مرد آفرین روزگار رقیه یارقیه مدد یارقیه، یارقیه مدد یارقیه دانلود دنیای من رقیه ساداته حسین ستوده

رقیه وقتی که پیش اباالفضله رسیده عطر مادر به اباالفضل اباالفضل کاشف الکرب حسینه رقیه کاشف الکرب اباالفضل ای رویایی ترین توی کل دخترا از همه بابایی ترین تو جلال و جمال از همه زهرایی ترین ای شهزاده ترین در خونه حسین از همه دلداده ترین توی سلسله ولی از همه آزاده ترین به تنهایی ذوالفقار مولایی ای ستاره عشق آسمان زیبایی به تنهایی ماه عالم آرایی تو مخاطب خاص خنده های سقایی به تنهایی ذوالفقار مولایی محمدحسین حدادیان

تا می شود ز چشمه ی توحید جو گرفت از دست هر کسی که نباید سبو گرفت تو آبی و به آب تو را احتیاج نیست پس این فرات بود که با تو وضو گرفت کوچک نشد مقام تو ،نه! تازه کربلا با آبروی ریخته ات آبرو گرفت شرم زیاد تو همه را سمت تو کشید این آفتاب بود که با ماه خو گرفت دیگر برای اهل بهشت آرزو شدی وقتی عمود ازسر تو آرزو گرفت خیلی گران تمام شد این آب خواستن یک مشک از قبیله ي ما یک عمو گرفت از آن به بعد بود صداها ضعیف شد ازآن به بعد بود که راه گلو گرفت زینب شده شکسته غرورش،شنیده ای؟ دست کسی به کنج النگوی او گرفت در کوفه بیشتر به قَدَت احتیاج داشت با آستین پاره نمی شد که رو گرفت تقصیر من بود علی پورکاوه

میمنه مست حسن میسره مست حسن فقط نه پرچم و نیزه معرکه دست حسن بنازم این علمو قدرت لم یزلی حکومت علوی و وزیر جنگ علی می رود میدان حیدری دیگر محشری دیگر صفدری دیگر همچو مصحف ها پاره شد صف ها سرنگون گشته خیبری دیگر سیدنا الحسن شیر جمل حسن مانده به دامنشان لکه ننگ جمل عدو نرفته ز یادش صحنه جنگ جمل علی کنار حسن حسن کنار علی زلف حسن گره خورده به ذوالفقارعلی می رود میدان حیدری دیگر روح همان روحو پیکری دیگر فتنه خنثی شد کمرش تا شد معرکه دست حسن عبدالرضا هلالی

شیر نر جنگ جمل حسن پدر احلی من العسل حسن وقت معرفی ابوتراب فریاد میزد انا اباالحسن رو سربند سر قاسم زدن عشق حسن مولا حسن آقا حسن عشق میره میمنه میجنگه میره میسره میجنگه توی معرکه کارو میکنه یکسره مو به مو جنگیدنش مثل حیدره یا قاسم حسن عشق حسین ستوده

به مهر و ماه قسم این راه پر از عشق بگو آگاه اشهدان حسن کریم الله ای جان دل علی و زهرا حسن ای زیباترین امام دنیا حسن نه تنها که ما ابالفضل و زینبین پای سفره کریمانه‌ت حسن ای کس و کارم دل و دلدارم من دوشنبه‌ها رو به عشق تو دوست دارم یه سرداره فداکاره مث حیدر چه کراره الگوی جنگیدن علمداره جانم به کریم آل طاها حسن صلی الله علیک یا مولانا حسن گفته هر شهید دشت کرببلا لبیک حسین و لبیک حسن دو قمر یک راه پسران شاه مث شیر جملن قاسم و عبدالله غم دنیا غم دلها شده قبر گل زهرا ای امام بی‌حرم غریب آقا آقامون عشق بی تکرار حسن یه کرببلا دلش غم داره حسن به‌به چی میشه اگ بعد از اربعین زوار الحسین بشن زوار الحسن عشق و مه‌جوری غربت و دوری نمیذاریم که بقیع بمونه اینجوری اشهدان حسن کریم الله محمدحسین حدادیان

به مهر و ماه قسم این راه پر از عشق بگو آگاه اشهدان حسن کریم الله ای جان دل علی و زهرا حسن ای زیباترین امام دنیا حسن نه تنها که ما ابالفضل و زینبین پای سفرة کریمانه‌ت حسن ای کس و کارم دل و دلدارم من دوشنبه‌ها رو به عشق تو دوست دارم _______________________ بند دوم یه سرداره فداکاره مث حیدر چه کراره الگوی جنگیدن علمداره جانم به کریم آل طاها حسن صلی الله علیک یا مولانا حسن گفته هر شهید دشت کرببلا لبیک حسین و لبیک حسن دو قمر یک راه پسران شاه مث شیر جملن قاسم و عبدالله _______________________ بند سوم غم دنیا غم دلها شده قبر گل زهرا ای امام بی‌حرم غریب آقا آقامون عشق بی تکرار حسن یه کرببلا دلش غم داره حسن به‌به چی میشه اگ بعد از اربعین زوار الحسین بشن زوار الحسن عشق و مه‌جوری غربت و دوری نمیذاریم که بقیع بمونه اینجوری اشهدان حسن کریم الله عبدالرضا هلالی

شیر نر جنگ جمل حسن پدر احلی من العسل حسن وقت معرفی ابوتراب فریاد میزد انا اباالحسن رو سربند سر قاسم زدن عشق حسن مولا حسن آقا حسن عشق میره میمنه میجنگه میره میسره میجنگه توی معرکه کارو میکنه یکسره مو به مو جنگیدنش مثل حیدره صلی الله علیک یا حسن تکرار شاه لافتی حسن داده دستور زرم قاسمو فرمانروای کربلا حسن جای اسمش همه عالم میگن عشق حسن مولا حسن آقا حسن عشق حسن عشق محمدحسین حدادیان

کسی الان روضه ای به دلشه مثلا نیت کرده باشه یکی بلند شه بگه من روضه بخونم سر امام حسین رو چه جوری واسه حضرت رقیه آوردن من درک نمیکنم تو رو بدون احترام یزید برام آورده دستات کجاست بی کسیمو بغل کنه یه خورده دلم برات تنگ شده بود خوش اومدی عزیزم چیزی نمونده تا برام به پای تو بریزم دنبالم اومده با حرفای بدش کشید مو هامو هم گفتم نزن زدش ببین کبودیمو دندون خونیمو نبودی زجر ازم گرفت شیرین زبونیمو بابا حسین من نیت روضه علی پورکاوه

بابایی خیال کردی قهرم حالا اومدی واسه آشتی نمیگی چرا رفتی و مارو تنها گذاشتی عزیزم بابایی رقیه بمیره که بالای ابروت کبوده مگه گریه کردی که اینجور سر و روت کبوده عزیزم سرجاش نیست دیگه حواسم ... واویلا ببین پاره پاره است لباسم واویلا یه چندوقتی که گرسنه خوابیدم یکم نون میاوردی واسم واویلا بابایی خیال کردی قهرم حالا اومدی واسه آشتی نمیگی چرا رفتی و مارو تنها گذاشتی عزیزم بابایی رقیه بمیره که بالای ابروت کبوده مگه گریه کردی که اینجور سر و روت کبوده عزیزم سرجاش نیست دیگه حواسم ... واویلا ببین پاره پاره است لباسم واویلا یه چندوقتی که گرسنه خوابیدم یکم نون میاوردی واسم واویلا دانلود روضه بابایی محمدحسین پویانفر

نمیدونم تو خواهرا اونایی که بالا بچه آوردن بچه کوچیک دختر دارن یه دقیقه مچ دستشو بندن بالا ببینن این مچ اگر از شتر بیفته چی میشه من دارم اذیت میکنم ولی میگم دیگه آخه زنا زاده وقتی با اسب اومد بالا سرش گفت بیا بالا دختر امام حسینه سیدا جان علی گوشتونو بگیرید گفت بابام گفته سوار اسب غریبه ها نشو گفت سوار اسب نمیشی دست انداخت از گیسو گرفت خیلی بده آدم ..... گیسو علی پورکاوه