صفر

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله : «مَنْ أَحَبَّ أَنْ یَلْقَی اللّه َ ضاحِکا مُسْتَبْشِرَا فَلْیَتَوَلِّ عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضا؛ کسی که دوست دارد خندان و با روی گشاده، خداوند را دیدار کند، باید از دوستی علی بن موسی الرضا علیه السلام بهره مند باشد». امام رضا علیه السلام : «مَنْ أَرادَ أَنْ یَکُونَ صالِحاً خَفِیفَ الْجِسْمِ فَلْیُقَلِّلْ مِنْ عِشائِهِ بِاللَّیْلِ؛ هر کس می خواهد تن درست و دارای بدنی لاغر و چابک باشد، از شام شبش بکاهد». «إنَّ الْإِمامَةَ أُسُّ الْإِسْلامِ النامِی وَ فَرْعُهُ السّامِی؛ امامت، ریشه بالنده اسلام و شاخه برافراشته آن است». «إنَّ اللّه َ یُبْغِضُ الْقِیلَ وَ الْقالَ وَ إِضاعَةَ الْمالِ وَ کَثْرَةَ السُّوالِ؛ خداوند از قیل و قال، بر باد دادن مال و خواهش بسیار نفرت دارد». شرط ملاقات خدا مهدی حسن آبادی

گفتم هر کی تو حرمت زمین خورد تو بلندش کردی تو دستشو گرفتی یا امام رضا شما خودت بار ها زمین خوردی نمیدونم این زهر چه زهری بود یه جوری امام رضا رو زمین زد خیلی از اهل بیت ما رو زهر دادن یه امام با زهر شوکران تاریخ میگه پنجاه بار خورد زمین عیون اخبار میگه هی نشست رو زمین بلند شد نزدیک پنجاه بار از قصر مامون تا حجره امام رضا راهی نبود اما این زهر جوری امام رضا رو بی رمق کرد هی خورد زمین هی بلند شد میگم یا امام رضا شما مرد بودی خوردی زمین خودت تنها بودی خوردی زمین جلو کسی نبودی یا امام رضا خوردی زمین بلند شدی هی دست به دیوار گرفتی حتما هر بار خوردی زمین گفتی وا اماه امان از کوچه های بی مروت امان مردم بشکسته بیعت امان از آسمان بی ستاره امان از سیلی و دو گوشواره زمین خوردن مهدی میرداماد

آیت الله مرعشی نجفی رحمت الله علیه میفرمود رفیق بودم با آیت الله شیخ مرتضی حائری پسر شیخ عبدالکریم حائری آیت الله موسس حوزه علمیه شیخ مرتضی حائری رو که اگر در سایه پدرش نبود و جلوه میکرد باید در مورد زهد و تقوا و علمش کتاب ها مینوشتند عجوبه ایه شیخ مرتضی حائری آیت الله مرعشی میفرمود شیخ مرتضی با اتوبوس های قدیمی و قراضه درسش که تموم میشد چهارشنبه میرفت بلیط میگرفت اگر بلیط نبود کف اتوبوس از قم تا مشهد مینشست کف اتوبوس مینشت میومد مشهد سه ساعت امام رضا رو زیارت میکرد.... دانلود سخنرانی شب اول قبر شیخ مهدی حسن آبادی

در طوف کعبه تو صفا موج می‌زند در زمزم تو آب بقا موج می‌زند شاها! ز لطف توست که روز و شب این همه بر آستانه تو گدا موج می‌زند دست نوازشت به سر زائرت گواست این‌جا عطا به روی خطا موج می‌زند کس نارضا نرفته از این آستان برون در چشم زائر تو رضا موج می‌زند دارالشفاست کوی تو، جای شگفت نیست این‌جا اگر که شهد شفا موج می‌زند این‌جا اگر دعا به اجابت نمی‌رسد تا عرش از چه دست دعا موج می‌زند از هر دل شکسته صدا می‌رسد به گوش در این حرم همیشه صدا موج می‌زند با دست خالی از حرمت کس نمی‌رود تا روی گنبد تو طلا موج می‌زند کویت بهشت ماست که هرجا رویم باز در دیده اشک حسرت ما موج می‌زند دادی به «رستگار» هم اذن حضور را زآن بر لبش سپاس خدا موج می‌زند دانلود در طوف کعبه احمد واعظی

توی خلقت خدا دو نفرن که چشمه و بارونن توی خلقت خدا دو نفرن که صاحب میخونن توی خلقت خدا دو نفرن که لیلی و مجنوننیکیشون بابای خاکه یکیشون مادر آب یکیشون کوه وقاره یکیشون کوه حجاب یکیشون ام ابیها یکیشیون ابوتراب علی حس ناب فاطمه فاطمه حس ناب علی علی رگ خواب فاطمه فاطمه رگ خواب علی علی انتخاب فاطمه فاطمه انتخاب علی علی یا علی یا علی علی علیتوی خونه ی علی دو نفرن خیلی کرامت دارن توی خونه ی علی دو نفرن برگ شفاعت دارن توی خونه ی علی دو نفرن اذن امامت دارنیکیشون خیر الانام و یکیشون اهل کرم یکیشون اهل قیام و یکیشون خیلی با جنم یکیشون بی کفن و یکیشونم بی حرمحسن تکیه گاه حسین حسین تکیه گاه حسن حسن سرپناه حسین حسین سرپناه حسن حسن دل بخواه حسین حسین دل بخواه حسن توی خلقت خدا حسین سیب سرخی

اشعریین میرسند خدمت امام رضا آقا میفرمایند شما قمی ها یه زمانی می آیید زیارت من گریه میکنند قمی ها راهتو هم دوره کسی غسل کنه بیاد به زیارت من تمام گناهان قبلش آمرزیده میشه خود علی ابن موسی به قمی ها میفرمایند بعد میفرمایند این حرف فقط برای امام حسین علیه السلام خود امام رضا میفرمایند میشید مثل روزی که از مادر به دنیا آمدید اینقدر زیارت حضرت رضا علیه السلام... زیارت حضرت رضا استاد بندانی

خادم حرم علی ابن موسی الرضا خوب خدام دو ساعت استراحت میکنند دو ساعت شیفت میدن دوباره دو ساعت میرن تو آسایشگاه دور هم میشینن بعضی هاشون گعده روضه دارن بعضی هاشون هم استراحت میکنند گفت دو ساعت شیفتمو انجام دادم اومدم رفتم تو آسایشگاه خوابم برد تو عالم خواب دیدم از در ورودی حرم علی ابن موسی الرضا یه سید جلیل القدری وارد شد یه سری آدم هم دور و اطراف ایشونن دارن مشایعت میکنند ایشونو وارد حرم امام رضا شدم تعجب کردم یه سید داره میاد خیلی جلیل القدر با عظمت یه سری آدم دور و برشن با بیل و کلنگ اومدن تو قسمتی که اموات خاکن گفت سید چرخید یه دفعه یه قبرو نشون داد با عتاب گفت بکنید از خاک بیاریدش بیرون ببرید یه جای دیگه خاکش کنید اینجا حرم امن الهیه اینجا محل رفت و امد ملائکه .... ضمانت امام رضا صابر خراسانی

عاشق مشتاق تا آغوش هجران می رود پابرهنه در پی خار مغیلان می رود شب به شب سر به بیابان طلب بگذاشتم هر که عاشق می شود شبها بیابان می رود کوچه ای خوب است که طی کردنش دردسر است میل دیوانه به استقبال طفلان می رود بیشتر مهر پدر را میکند معطوف خویش طفل در نزد پدر هر وقت گریان می رود گر از اینجا سر در آوردیم ما کار تو بود گله هر جا می رود با میل چوپان می رود سفره ی مهمان ندیده نیست در شآن کریم اول ابراهیم ما دنبال مهمان می رود آبروی فاطمه ما را کنارت راه داد طفل بازی گوش با مادر دبستان می رود من دوباره گیر کردم ضامن آهو کجاست من دلم تا گیر می افتد خراسان می رود معجزه یعنی همینکه در میان روضه اش هر که گریان می شود تا خانه خندان می رود من تورا با قیمت جانم به دست آورده ام هر کجا اسم تو می آید ز تن جان می رود عاشق مشتاق صابر خراسانی

خادم حرم علی ابن موسی الرضا خوب خدام دو ساعت استراحت میکنند دو ساعت شیفت میدن دوباره دو ساعت میرن تو آسایشگاه دور هم میشینن بعضی هاشون گعده روضه دارن بعضی هاشون هم استراحت میکنند گفت دو ساعت شیفتمو انجام دادم اومدم رفتم تو آسایشگاه خوابم برد تو عالم خواب دیدم از در ورودی حرم علی ابن موسی الرضا یه سید جلیل القدری وارد شد یه سری آدم هم دور و اطراف ایشونن دارن مشایعت میکنند ایشونو وارد حرم امام رضا شدم تعجب کردم یه سید داره میاد خیلی جلیل القدر با عظمت یه سری آدم دور و برشن با بیل و کلنگ اومدن تو قسمتی که اموات خاکن گفت سید چرخید یه دفعه یه قبرو نشون داد با عتاب گفت بکنید از خاک بیاریدش بیرون ببرید یه جای دیگه خاکش کنید اینجا حرم امن الهیه اینجا محل رفت و امد ملائکه …. ماجرای ضمانت امام رضا برای گنهکار صابر خراسانی

لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها خوب می‌فهمند حرفم را همه دلتنگ‌ها هیچ جا غیر از رواق تو هیچ جا صلح باشد بینشان آیینه‌ها و سنگ‌ها پیش تو فرقی ندارد که سیاهم یا سپید مهربانی تو مشهور است با یکرنگ‌ها پیش تو هیچ ابن هیچم ای بزرگ ابن بزرگ نام‌ها نزد تو نزد تو چیزی نیست غیر از ننگ‌ها ناهماهنگی شیپور نقارخانه‌ات دلربایی می‌کند از جمله آهنگ‌ها اشک را اینجا سلاحی مشترک دیدیم ما با تمام اختلاف لهجه ها فر هنگ ها حوض هایت نور را در چشم ماه انداخته هر سحر خورشید در صحنت کلاه انداخته زائرت تنها قدم در این حرم نگداشته لشکری از اشک را با خود به راه انداخته ما گدایان را ملالی نیست تو سلطان ما بار بام خویش را در بارگاه انداخته من ملک بودم ولی جایم در این فردوس بود عشقت آدم را چنین در اشتباه انداخته لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها صابر خراسانی

نشستم توی صحنت یادم افتاد یه روزی جا نبود اینجا بشینم غریب آقا عجب همسایه هایی الهی صحن تو خالی نبینم یه عمری هر مریضی اومد اینجا شفا دادیش با دستای کریمت ببخش آقا که خیلی اعتقادا مطهر نیست بر عکس حریمت واسه پاکی ما آلوده ها باز داره توی حرم بارون میباره روایت میگه این مرقد بهشته مریضی تو بهشت جایی نداره فلج اینجا بلند شد روی پا هاش هنوز لنگ کمیت باورامون تو این دارالشفا ترس از مریضی خدایی خیلی سنگینه برامون رسیدن تا ضریحت نه نمیشه دلو از راه دور کردم مجاور حریمت این روزا مثل بقیعه جلوتر رفتنش ممنوعه زائر غریب آقا مسعود یوسف پور

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان دانلود مداحی منه ایماندی رقیه محمدحسین حدادیان

باباجونم منو به قصد کشت زدن به صورتم به جای سیلی مشت زدن موی سپید من گوای حالمه شبیه پیرزن شدم سه سالمه کتک شده غذای هر شبم جونم بابا رسیده بر لبم با این قد کمون تو کوچه ها من عصای زینبم ای وای ای وای رو دستامه رد طناب کی گفته جای ناست تو مجلس شراب خودت که بودی بهتره نگم بابا چه حرفایی به من زدن نامحرما بابا بگو گل سرم کجاست بابا بگو که معجرم کجاست خاکی شده تو کوچه چادرم زهرا مادرم کجاست بابای من منو به قصد کشت زدند محمدحسین حدادیان

به مادرم دکتر های آن زمان گفتند که بچه تو به قطع و یقین نمیماند و در جواب همه مادرم فقط می گفت محب فاطمه بارش زمین نمیماند و مادر از همه جا دل برید و رفت حرم سلامتی مرا خواست از امام رضا هنوز بر سر ماندن یا نماندنم شک بود گذاشت نام مرا مادرم غلامرضا به قول مادرم از آن زمان امام رضا پناه من شده هر جا به او نیاز شده عجیب نیست برایت که شاعری بلدم زبان من دم باب الجواد باز شده از لحظه ای که پا به مشهد می گذاریم انگار می پرسد کسی احوالمان را در می رود یکباره از تن خستگیمان انگار میگیرند زیر بالمان را از دور دور دور هم پیداست گنبد پر میزنم این جاده پر پیچ و خم را هر گوشه مشهد که باشم غلامرضا محمدحسین ملکیان میشناسم مثل کف دستم خیابان حرم را هر کس که می آید زیارت دست خالی است این در نیازی به نگهبانی ندارد اصلا مگر زائر چه دارد غیر حاجت حاجات را که دم در میشمارد من فکر میکردم که این آرامش امن از لطف چشم تیز بین دوربین بود تا در ورودی حرم فهمیدم این راز در ادخولوها بسلام آمنین بود ناموس و جان و مال اینجا در امان است در کل عالم هیچ جا مثل حرم نیست من که ولی هر مرتبه رفتم زیارت تا بازگشتم از حرم دیدم دلم نیست گفتند اینجا گم شود چیزی محال است من از شکوهش دست و پا گم کرده بودم امن است پس هر قدر میگردم چرا نیست من با خودم یک کوه غم آورده بودم غلامرضا محمدحسین ملکیان

اگه حالم پریشونه تو دلم بغضی پنهونه به غریبیت چشام لبریز بارونه اینجوری نمیمونه نه مزارت چراغونه نه یه سقفی نه ایوونه روی قبرت میاد بارون دلم خونه اینجوری نمیمونه این حسرت همش آقا همراهم تو رویا هاست کاش صحنت برا ساختن چند تا کارگر می خواست کاش میدیدم اون روزو صحنت میشه گلبارون زل میزد چشام با اشک سمت گنبد و ایوون چی میشد گنبد داشتی ضریح و مرقد داشتی چی میشد زائر مثل حرم مشهد داشتی چی میشد ایوون داشتی صحن چراغون داشتی تو حرم هر شب زائر تو از خراسون داشتی غریب ای آقام اینجوری نمیمونه روح الله رحیمیان تو دلم کوه غم ریختم غمامو تو خودم ریختم دیدم عکس مزارت رو بد جوری به هم ریختم خاک غربت سرم ریختم اشک چشم ترم ریختم تو خیالم برات طرح حرم ریختم بد جوری به هم ریختم خواب دیدم حرم داری بین زائرات هستم بوسیدم ضریحت رو با اشکام دخیل بستم میگن زائرات با هم صحن فاطمه غوغاست دیدم از تو ایوونش ایوون حسن پیداست تو دلم گنبد داری ضریح و مرقد داری یه حرم خوشگل تر از حرم مشهد داری شده صحنت معماری رواقش آینه کاری توی دربار قدسیت شاعر مخصوص داری غریب ای آقام اینجوری نمیمونه روح الله رحیمیان

چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه میرم دوباره بر میگردم خداحافظی با تو حرومه فقط سکوت میکنم سکوتی که پر از صداست تو ام سکوت میکنی سکوت علامت رضاست نشود فاشه کسی آن چه میان من و توست تا اشارات نظر نامه رسان من و توست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه میرم دوباره بر میگردم خداحافظی با تو حرومه فقط سکوت میکنم سکوتی که پر از صداست تو ام سکوت میکنی سکوت علامت رضاست نشود فاشه کسی آن چه میان من و توست تا اشارات نظر نامه رسان من و توست سکوت علامت رضاست محسن عراقی

قرار بود یه شهید بیارن تابوت داره دیگه کسی به تابوتش تیر نزده که یه تابوت سراغ دارم مدینه سی چهار تا شاخه تیر توی تابوت تن و تابوت به هم دخته شد زینب یه نگاهی کرد گفت عباس مگه مراقب نبودی گفت خواهر جبران میکنم چهر هزار تیر انداز به اباالفضل تیر زدن یا اباعبدالله جبران میکنم علی پورکاوه

هلا ای جسم من ای خفته ای زندانیِ دیوار فقط با مرگ از این خواب سنگین می شوی بیدار فراری از تمام مردم دنیا مسیرم خورد به قبرستان به شهر مردمِ آرام و بی آزار می اندیشم به آرامش به خوابی خوش درون خاک جهان ! ای بختک بی انتها دست از سرم بردار به سر شوق رهایی داشتم از این جهان اما نفس در سینه ام اصرار کرد اصرار کرد اصرار به ساز خود مرا رقصاند و بی تنبوره رقصیدم جهان این مست لامذهب ، جهان این پیر لاکردار جهان آری چه فرقی می کند با سیب یا گندم فریبم داد با درهم فریبم داد با دینار جهان این استخوان خوک در دست جذامی ها جهان این مثل آب بینی احشام، بی مقدار رویای بی تکرار حمیدرضا برقعی جهان یک روز در صفین ، جهان یک روز بر منبر فریبم داد با قرآن فریبم داد با دستار جهان نگذاشت تا روز دهم در کربلا باشم چه فرقی می کند حالا شوم تواب یا مختار جهان این نخ نمای رنگ و رو رفته ولی گاهی شبیه چادر مادربزرگم می شود گلدار جهان این تیرهء خاموش روشن می شود آری محرم ها که می کوبم سیاهی بر در و دیوار همان وقتی که اشکی می چکد در روضه از چشمم همان وقتی که می گویند از گودال از مسمار همان وقتی که در مشّایه خوابم برد روی خاک دلم آن خواب را می خواهد آن رویای بی تکرار عمود آخر است و چشم های خیس من بسته است به گوشم می رسد اهلا و سهلا مرحبا زوار جهان پایان خوبی با حسین ابن علی دارد تو تنها گریه کن در روضه ، باقی را به او بسپار جهان زیبا جهان زیبا جهان زیبا جهان زیباست جهان با حضرت زهرا جهان با حیدر کرار انالحق شطح منصور است روی دار اما ما علیُ حق به لب داریم همچون میثم تمار....شاعر: سید حمیدرضا برقعی رویای بی تکرار حمیدرضا برقعی

من امام رضایی ام آخه من کمر بسته امام رضام من بچه که بودم خیلی سنم نبود وقتی تا اون موقع به دنیا اومدنم مادرم میگفت تو از دنیا رفته بودی اصلا و من ننه نذر امام رضات کردم میگفت اون لحظه که داشتن می بردنم می گفت یه لحظه یاد امام رضا افتادم گفتم یا امام رضا من خودمو بچمو سپردم به تو نذر امام رضات کردم و بعد که به هوش اومدم گفتن بچت سالم به دنیا اومده قلبمم نمیزده بعد می گفت اسمتو گذاشتیم رضا و عبدالرضا صدات کردیم حالا که میگم که من کمر بسته امام رضام واسه اینه من زنده شده امام رضام وقتی دنیا اومدم مرده بودم تو دادی منو شفا واسه همین بوده اسم منو میزارن عبدالرضا عبدالرضا عبدالرضا هلالی

من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرم   من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی جوونیم فدا سر ساقی چه فراقی چه فراقی آرزومه راهی مشایه شم کربلایی شم باهات همسایه شم پرچم سرخت باشه آسایشم آروم جونم این روزا عطر اقاقی رو می خوام تلخی چای عراقی رو می خوام گریه تو صحن ساقی رو می خوام آروم جانم کربلا واسم ضروریه حسین محمدحسین پویانفر

کربلای همه دستته خانوم سه ساله دل دیوونه پابستته خانوم سه ساله هستیِ عالم از هستته خانوم سه ساله۳ ایمانم رقیه، جانانم رقیه ای عشق علمدار، عمه جانم رقیه مولاتی رقیه به شما و به زینب سلام خانوم سه ساله سایتون روسرم مستدام خانوم سه ساله یکی از نوکرای شمام خانوم سه ساله۳ زهرای خونه ی، اربابی رقیه مثل خورشید براش، میتابی رقیه مولاتی رقیه اسمت رو میبرم با وضو خانوم سه ساله دادی به نوکرات آبرو خانوم سه ساله درد مارو به بابات بگو خانوم سه ساله۳ درد من دوریه، دارم میرم از دست بین ما و حرم، چند وقته فاصله است مولاتی رقیه نور چشم علی اکبری خانوم سه ساله همش از عموت دل میبری خانوم سه ساله با همین سن کم سروری خانوم سه ساله۳ ای باب الحوائج، توو دربار ارباب با تو حس خیلی، خوبی داره ارباب کربلای همه دستته امیر حسینی

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی ببین عجب گدایی شدم عبدالرضا هلالی

سال ها است رسم شده پرچم حرم علی ابن موسی الرضا رو میارن تو شهر ها عطر حریم رضوی رو تکثیر میکنند تو این شهر های مختلف اتفاقات عجیبی میفته یه سالی با چند تا از خدام که من سال هاست این توفیق رو دارم همراه این پرچم هستم ایام دهه کرامت یه شهری بودیم نزدیک تهران که یه امامزاده ای داشت باهم صحبت میکردیم... داستان بیمار چشم انتظار امام رضا صابر خراسانی

رقیه شه بانو زدم پیشت زانو گریه توی روضت برای من دارو رقیه ای جونم دردم و درمونم یه لحظه ام بی تو زنده نمیمونم تویی تموم زندگیم رقیه با تو بهشته زندگیم رقیه کربلامون امشب بشه امضا بیاین همه با هم بگیم رقیه رقیه جان ای عشقت کهف امان روضت اصل جنان رقیه عشق شه بانوی دمشق ای صحن تو بهشت رقیه شه بانو علی پورکاوه

بنبی عربىٍ و رسولٍ مدنى لذتى نیست گواراتر از این سینه زنى خواستم گریه کنم چون زن کودک مرده آمد از حنجره ام صوت گلوگیر زنى آن قدر بر لب و دندان خودم خواهم زد تا به خصم تو دهم پاسخ دندان شکنى تن عریان تو مانده ست سه روزى بر خاک کاشکى لال شوم ، چون که نمانده ست تنى جاى دارد ز غم سینه بشکسته تو آن چنان سینه زنم تا که نماند بدنى خواهرت بعد تو جز تهمت و جز بى ادبى نشنیده ست در این ره سخنى از دهنى زیر تمثال تو اى کاش مرا دفن کنند کاش بر جسم من آن روز نباشد کفنى بانگ برخاست ز شش گوشه، شب هفت صفر : حسنى ام حسنى ام حسنى ام حسنى ! بنی عربی عبدالرضا هلالی