صفر

ای به قربان تو که زخم فراوان داری دختری محتضر و سر به گریبان داری بابا زحمتت دادم با سر سر دست آمده ای مهربانی و به من لطف دو چندان داری بابا جان دست من بسته و اسباب پذیرایی نیست خجلم سخت از این شیوه مهمان داری مثلا شانه زدم روسری نو بستم مثلا دختر خود را روی دامان داری آفتاب از سر نی بودی و حتما خبر به زمین خوردن من بین بیابان داری زجر میگفت که من خسته شدم از زدنت دختر خارجی آخر چقدر جان داری یک طرف موسی سرم کمتر از آن است مثل من سوخته ای موی پریشان داری خون دل خورده ام و سیر شدم از دنیا از کجا آمدی ای سر که بوی نان داری زخانه ها همه بوی طعام می آمد ولی به جان تو بابا گرسنه خوابیدم بابا لب بالای تو کو چه شده با دهنت جای خالی شده ی یک دو سه دندان داری چوب در تشت به لب های تو نازل شده است لحن ترتیل نو ای قاری قرآن داری خسته شدم از زدنت مجید رضانژاد

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد ریحانه الحسین مهدی رعنایی

بنت الهدی رقیه هو الهما رقیه عزیزه الحسین زهرا نما رقیه تحت لوای حضرت دلدارم به اهل عالمین چه کاری دارم منم سگ رقیه ثارالله آره همینه افضل الاذکارم جانم رقیه ضربانم رقیه جانم رقیه دل و دلبر رقیه لیلا رقیه دین و دنیا رقیه سلطان رقیه مه تابان رقیه بنت الهدی رقیه محمود عیدانیان

کرده تسخیر به یک غمزه همه دل ها را زده بر هم ز کرم قاعده دنیا را شال سبزی که حسن بر کمرش می بندد آبرو داده همه ی زریه ی زهرا را حامل بیرق ولی بر حق حسن ابن علی کرم مطلق هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل خلقه مثل ملکه الازل حله العسل سلطان سلاطین جهان آقای جوانان جنان ای شاه کرم یابن علی ارباب همه سینه زنان یا حسن (3) بعد هر ضربه شمشیر حسن سر می ریخت ز تعجب ملک از حمله ی او پر می ریخت با نگاه غضب آلود به کج باور ها کفر از ظاهر و از باطن کافر می ریخت اول و آخر به حسین رهبر یل دریادل پسر حیدر شاه بی بدل مرد هر جمل بهترین عمل پهلوان و یل ضرب المثل عزوجل هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل حله العسل خلقه المثل ملک الازل یا شبر شهنشاهی حسن زیبارویی و ماهی حسن ای شاه کرم یابن علی یا محسن الهی به حسن حامل بیرق ولی برحق امیر برومند

رعنایی زیبایی به چه قد و بالایی طنّازه اعجازه علی بهش مینازه خدا به دست خودش یک هنر تراشیده عسل چکانده به خاک و اثر تراشیده برای اینکه علی را دوباره زنده کند پدر نمونه گرفته پسر تراشیده جان و جانان من حسن ای بت شکن حسن زیبا سخن حسن یا مولا تویی ذات خدا حسن عشق و وفا حسن شمس ولا حسن یا مولا (حسن یا مولا) دم سرداری کرّاری تو یل پیکاری طوفانه غرّانه زلزله ی میدانه خدا به دست خودش یک هنر تراشیده عسل چکانده به خاک و اثر تراشیده برای اینکه علی را دوباره زنده کند پدر نمونه گرفته پسر تراشیده یکّه تاز جمل حسن ضرب الاجل حسن ای بی بدل حسن یا مولا تویی سایه سرم حسن ای محترم حسن یا ذالکرم حسن یا مولا (حسن یا مولا) رعنایی زیبایی مجید رضانژاد

مولاتی همه انگیزه سربازاتی آخرین فاطمه باباتی تو سپاه عمه ساداتی کنیز تو مریم و آسیه گدای تو دستای خورشیده فرموده زین العابدین بانو از اشک تو یزید ترسیده گریه تو سلاح تو بوده از دشمن نفس گرفتی تو در اوج وقار جنگیدی سر باباتو پس گرفتی تو مولاتی یا رقیه میمیرم عشقتو کرده منو تسخیرم بی تو از نفس کشیدن سیرم کربلامو از خودت میگیرم به آه تو قسم مسیحایی مدال رو سینه سقایی امام حسین فرموده دربارت که اشبه الناس به زهرایی وقار تو وقار عباسه تو چشم تو کوثرو میبینند مردم شام اخم تو میشناسن غضب کنی حیدرو میبینن مولاتی یا رقیه مولاتی یا رقیه مولاتی حسین ستوده

بالاتر از این سمت نداری این که باشی نوکر رقیه جبریل امین به رسم دست مزد میرسه به محضر رقیه تویی دلبند عمو برق لبخند عمو میدرخشه نام تو روی سربند عمو یا رقیه مدد یا رقیه مدد ****** بالاتر از این سمت نداری این که باشی نوکر رقیه جبریل امین به رسم دست مزد میرسه به محضر رقیه تویی دلبند عمو برق لبخند عمو میدرخشه نام تو روی سربند عمو یا رقیه مدد یا رقیه مدد نوکر رقیه محسن عراقی

علت عبادتم بندگی رقیست کربلا عرصه رزمندگی رقیست فتح دنیا میکنی وقتی که روی شونه عمو میخندی تو با گریه هات بانو جانم دست شام و کوفه رو میبندی صورتم نذر غمای زینب سرمم میدم برای زینب اومدم قربونیه حرم بشم خونمو بریز به پای زینب نور زینبه شور زینبه اون که نرفت زیر بار زور زینبه کشنده ی یزید مغرور زینبه معنی لفظ امپراطور زینبه ای امپراطور نور علی نور گوهر مستور به صبر مشهور همینه منظور تو بده دستور برات میمیرم بین همین شور زینب زینب زینب عمه جان نوکر دربست توام همیشه تو روضه ها مست توام اگه امروز حسینی هستم من حسینی شده ی دست توام عشق زینبه دین زینبه بنت امیرالمؤمنین زینبه عشق یل ام البنین زینبه سلطان همه سلاطین زینبه ای شه و سلطان متون قرآن حقیقت محض عشق حسین جان تو بده فرمان جان سنه گوربان زینب گفتم شدم مسلمان زینب زینب زینب فتح دنیا میکنی محسن عراقی

سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو سلطان قلبم محسن عراقی

میون این خرابه ها همش میگم بابا بیا کلی ستاره رو زمین کشیدم چه فایده وقتی ماهمو ندیدم بابام برام قصه می گفت قصه بی غصه می گفت به قاصدک بگید خبر بیاره بابام کجا سر رو زمین میزاره یکی بود یکی نبود اون شبی که دخترت گم شده بود یکی بود یکی نبود توی صحرا جز خدا هیچکی نبود یکی بود یکی نبود رقیه بود عمو نبود شیون بود گلو نبود دیگه موهام گیسو نبود بابا بیا روح الله رحیمیان

من الذی ایتمنی وای حسین یا مظلوم دخترکی حزینه ام آه بود به سینه ام وارث درد و محنت کبودی مدینه ام که گفته من بی کس و کارم که گفته من پدر ندارم رسیده بابای من از راه لب به لبان او گذارم وای حسین یا مظلوم شبیه عمه هر کجا قسمت من بلا شده بافتگی موی من میان کوچه وا شده غصه نمی کند رهایم شده پر از آبله پایم شبیه بانوی مدینه مرگ فقط شده دعایم من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم روز اول که آمدم سور تا آخر گرفتم بر مشام جان زدم عطر از عطر حسین خلقت از عود و گلاب تازه و عنبر گرفتم بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا من الذی ایتمنی روح الله رحیمیان

امام رضا قربون كبوترات يه نگاهي هم بكن به زير پات من اومدم پيش تو زانو زدم خودمم خوب ميدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل ميبري دل هاي شكسترو خوب ميخري قرارمي صاحب اختيارمي واسه من همين بسه كنارمي ميخام بگم ك تويي پناه من كرمت بيشتره از گناه من بذار تايه دل سير نگاهت كنم اومدم از ته دل صدات كنم امام رضا قربون كبوترات يه نگاهي هم بكن به زير پات من اومدم پيش تو زانو زدم خودمم خوب ميدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل ميبري دل هاي شكسترو خوب ميخري اجازه هست تا بيوفتم روي پات بخونم روضه براي زائرات بذار بري به كنار بستري اين روزا كه بي قراره مادري اتيش گرفت همه ي بال و پرش بميرم جلو چشاي دخترش يه جور زدن كه روي زمين نشست به خدا كه قلي اسمون شكست دلش شكست دل دخترش شكست گوشواره ميان كوچه ها شكست قربون کبوترات محمدحسین پویانفر

گرچه از دور از آن فاصله‌ها زد بد زد آتش انگار که بر کرببلا زد بد زد چقدر هست مگر بچه سه جایش بِرَود وایِ من بر سه هدف او به سه جا زد بد زد اصلا اینبار کماندار چه با زور کشید به سه‌شعبه همه‌یِ حَنجره را زد بد زد دست و پا داشت که می‌زد پدر انداخت عبا آخرین بار نَفَس زیرِ عبا زد بد زد اولین بار که چشمش به ربابش اُفتاد اندکی حرف نزد بعد صدا زد بد زد بُرد در بینِ عبا تا که نبیند چه شده مادرش گفت بگو تیر کجا زد بد زد؟ گرچه بر چشمِ ابالفضل همین تیر نشست بدتر از چشمِ عمو بود که تا زد بد زد پشتِ خیمه به سرِ قبر , حرامی آمد نیزه برداشت و مانندِ عصا زد  بد زد طفل را از وسطِ خاک کشیدند به نِی بچه را باز نوکِ نیزه که جا زد بد زد نیزه دارَش زِ سر نیزه سرش را انداخت سَر که اُفتاد زمین ضربه‌یِ پا زد بد زد رهگذرهای دَمِ کوچه به هم می‌گفتند حرمله تیر به این بچه چرا زد بد زد سالها بود همین جمله فقط کارِ رباب نانجیب آنهمه لبخند به ما زد….بد زد درب بسته صابر خراسانی

اگر نازی کند دختر،خریدارش بود بابا بزرگی کن ببوس این دختر کوچکتر خود را مرا یک حرف باشد باتو آن‌هم از عطش مردم برو در علقمه فرمان بده آب آور خود را بگهواره نظر انداختم دیدم بود خالی کجا بردی نیاوردی علی اصغر خود را به دنبال مسافر آب می پاشند،کو ابی؟ کنم ناچار دنبالت روان اشک تر خود را لبم از تشنگی خشک است وجوهر در صدایم نیست برو در علقمه فرمان بده آب آور خود را میان خیمه می دیدم گلویت عمه می بوسید مگر آماده کردی بهر خنجر حنجر خود را ***** اگر نازی کند دختر،خریدارش بود بابا بزرگی کن ببوس این دختر کوچکتر خود را مرا یک حرف باشد باتو آن‌هم از عطش مردم برو در علقمه فرمان بده آب آور خود را بگهواره نظر انداختم دیدم بود خالی کجا بردی نیاوردی علی اصغر خود را به دنبال مسافر آب می پاشند،کو ابی؟ کنم ناچار دنبالت روان اشک تر خود را لبم از تشنگی خشک است وجوهر در صدایم نیست برو در علقمه فرمان بده آب آور خود را میان خیمه می دیدم گلویت عمه می بوسید مگر آماده کردی بهر خنجر حنجر خود را اگر نازی کند دختر سعید حدادیان

آه خیز سردار من که میبینم از شهادت لبالبی عباس یه خبر بهت بدم نگاه کن دارن از دور من و تو میرن کوفیان فوج فوج میتازند وای بر خیمه های بی عباس دید شونه های عباس میلرزه معلوم شد داره گریه می کنه چون چشم خون گرفته معلوم نمیشه فرمود عباس چرا گریه می کنی گفت آقا جان سر من به دامن شما آقاجان گریم از اینه من بالاخره سرم به دامن تو رسید اما ساعتی دیگه هیچ کی نیست کی میخواد سر تو رو به دامن بگیره عباس غصه نخور تو کربلا هیچ کی سرشو دامن نگرفت رفت رفت رفت یه دل شب دختر بغلش کرد بابا هنوز چشمات بازه بابا هنوز چشماتو نبستن رفت رفت رفت یه دل شب دختر بغلش کرد بابا هنوز چشمات بازه بابا هنوز چشماتو نبستن

دلم از خرابه دیگه خونه امشب مزاحم شدم من برا عمه زینب میسوزم تو این تب صورت من کبوده و زرده حرف دلم گلایه و درده یه دختر شامی رو دیدم که روسری منو سرش کرده یه دنیا درد دل دارم بابا از اون شب سرد توی صحرا موی سرم سپیده و قدم شده شبیه مادرت زهرا (آه بابا آه بابا) دعا کن بمیرم برم از خرابه برای همیشه سه سالت بخوابه که موندن عذابه دوری تو طاقتمو برده دیر برسی دختر تو مرده تموم راه شام و بازارو عمه به جای من زمین خورده تو این خرابه نفسم تنگه چرا رو لبهات اثر سنگه راستی تو بازار حراجی ها دیدم سر خاتم تو جنگه (2) (آه بابا آه بابا) یکی نیست بپرسه گناهم چی بوده؟ چی بوده که رنگم پریده کبوده تو آتیش و دوده نگفتی که سه ساله جون میده واسه تصدق یکی نون مونده خسته شدم بسکه تو این بازار یکی همش ما رو نشون میده جای طناب مونده رو گردنها حتی حیا نکردن از زنها از روی ناقه افتادم گفتم الهی هیچ زنی نشه تنها (آه بابا آه بابا) تو این خرابه مهدی آینه

سلام ماه، تو هم مثل من نخوابیدی؟ تو هم برای عمویت ستاره می چیدی؟ بگو: عموی تو مثل عموی من ماه است؟ بگو: عموی مرا تا به حال تو دیدی؟ میان هر چه عمو هست روی خاک، تک ست در آسمان تو ز وصفش نگو که: نشنیدی برای من؟ … که برای عشیره بود امید نداشت راه به قلب قبیله تردیدی دل تمامی ما گرم روی ماه اش بود اگر چه ماه لقب داشت، بود خورشیدی! عمو که بود کسی جرأت هجوم نداشت به جز فرار ز پیشش نبود تمهیدی همین که رفت به سیلی کشید کار و گرفت به تازیانه ز من گوشواره، تهدیدی نمانده است توان روی پا بلند شوم آهای ماه اگر که تو “ماه” را دیدی به او بگو که: بیاید که آب آزاد است که از رقیه بپرسد که: “از چه ترسیدی؟” سلام ماه سعید حدادیان

همین روزابود سال پیش که دسته جمع با رفقا حلالیت گرفتیم و بار سفر بستیم آقا یادش بخیر مشایه نجف تا کربلا صاف و ساده زدیم به قلب جاده ستون ستون پیاده تا این که به کربلا رسیدیم گنبد تو میدیدم با اشک بی اراده کربلا کربلا تو مرا دیوانه دیوانه کردی بسه دیگه امام حسین به روی ما غضب نکن با دوری از کرببلا ما بدا رو ادب نکن قدر ندونستیم آقا میدونیم که حقمونه دوری این اربعین یه جوری باید کنم صبوری چه خوبه بیای تو روضه هامون با اشک تو چشامون گنامونو بشوری حلالم کن حسین یادش بخیر حسین ستوده

رقیه دین و آیین منی رقیه عشق دیرینه منی رقیه شمس عالمینی رقیه شور شیرین منی تویی جانان تویی سلطان تویی احساس رقیه دین و آیین منی رقیه عشق دیرینه منی رقیه شمس عالمینی رقیه شور شیرین منی تویی جانان تویی سلطان تویی احساس عشق دیرینه مرتضی خادمی

من محبان الرقیه ایم از دیار سید الکریمم اگه رخصت بده بی بی جونم سر میدم و براشم میمیرم رقیه ای تار و پود من رقیه بود و نبود من رقیه ذکر سجود من جان و جانانی شاه شاهانی محبان الرقیه مرتضی خادمی

میاد هنوزم صوت حزینت هل من معینت دیوونه کردی دیوونه هاتو با اربعینت میاد هنوزم صوت حزینت هل من معینت دیوونه کردی دیوونه هاتو با اربعینت شاید یه خیری داره این که من از حرم باشم دور شاید قرار بعدی باشه مع امام منصور میاد هنوزم محمدحسین پویانفر

ذکر هر ثانیه و دقیقم اسم تو حک شده رو عقیقم به خدا بین همه اماما با تو من جوره دیگه رفیقم نمک سفره زندگی من امام حسن علت شور و جنون سینه زن امام حسن خیلی خوبه توی این حسینیه با امام حسین بگیم امام حسن حک شده رو عقیقم مرتضی خادمی